ਤਾਮਾਦਾਯ ਸੁਮਞ੍ਜੂषਾਮਾਯਸੀਂ ਯਤ੍ਰ ਤਦ੍ਧਨੁਃ। ਸੁਰੋਪਮਂ ਤੇ ਜਨਕਮੂਚੁਰ੍ਨृਪਤਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ
ਉਹ ਮੰਤਰੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਸੀ, ਉਹ ਲੋਹੇ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਪੇਟੀ ਲੈ ਆਏ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਜਨਕ ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਇਦਂ ਧਨੁਰ੍ਵਰਂ ਰਾਜਨ੍ ਪੂਜਿਤਂ ਸਰ੍ਵਰਾਜਭਿਃ। ਮਿਥਿਲਾਧਿਪ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਂ ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ
ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, 'ਰਾਜਨ, ਇਹ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੋ।'
ਤੇषਾਂ ਨृਪੋ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰਭਾषਤ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਾਵੁਭੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਰਾਮ ਤੇ ਲਖ਼ਮਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਇਦਂ ਧਨੁਰ੍ਵਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਞ੍ਜਨਕੈਰਭਿਪੂਜਿਤਮ੍। ਰਾਜਭਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੈਰਸ਼ਕ੍ਤੈਃ ਪੂਰਿਤਂ ਤਦਾ
'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਜਨਕਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਬਲਵਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਸਮੇਂ ਇਸਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਸਕੇ।'
ਨੈਤਤ੍ ਸੁਰਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਾਸੁਰਾ ਨ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਵਰਾਃ ਸਕਿਨ੍ਨਰਮਹੋਰਗਾਃ
'ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਨਾ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਨਾ ਅਸੁਰ, ਨਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਨਾ ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਕਿੰਨਰ ਜਾਂ ਮਹਾਨ ਸੱਪ ਵੀ ਚੜ੍ਹਾ ਸਕੇ।'
ਕ੍ਵ ਗਤਿਰ੍ਮਾਨੁषਾਣਾਂ ਚ ਧਨੁषੋऽਸ੍ਯ ਪ੍ਰਪੂਰਣੇ। ਆਰੋਪਣੇ ਸਮਾਯੋਗੇ ਵੇਪਨੇ ਤੋਲਨੇ ਤਥਾ
'ਇਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਉਣ, ਤੰਦ ਲਾਉਣ, ਮੋੜਣ ਜਾਂ ਚੁੱਕਣ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਕੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ?'
ਤਦੇਤਦ੍ ਧਨੁषਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਾਨੀਤਂ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵ। ਦਰ੍ਸ਼ਯੈਤਨ੍ਮਹਾਭਾਗ ਅਨਯੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਯੋਃ
'ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਦੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਓ।'
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਃ ਸਰਾਮਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਨਕਭਾषਿਤਮ੍। ਵਤ੍ਸ ਰਾਮ ਧਨੁਃ ਪਸ਼੍ਯ ਇਤਿ ਰਾਘਵਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਨਕ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਵੇਖੋ।'
ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਵਚਨਾਦ੍ ਰਾਮੋ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਤਦ੍ਧਨੁਃ। ਮਞ੍ਜੂषਾਂ ਤਾਮਪਾਵृਤ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਧਨੁਰਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਮਹਾਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਰਾਮ ਜਿਥੇ ਧਨੁਸ਼ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਉਥੇ ਗਿਆ। ਪੇਟੀ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ।
ਇਦਂ ਧਨੁਰ੍ਵਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ਾਮੀਹ ਪਾਣਿਨਾ। ਯਤ੍ਨਵਾਂਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤੋਲਨੇ ਪੂਰਣੇऽਪਿ ਵਾ
'ਇਹ ਵਧੀਆ, ਦਿਵਯ ਧਨੁਸ਼ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਬਾਢਮਿਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਰਾਜਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਚ ਸਮਭਾषਤ। ਲੀਲਯਾ ਸ ਧਨੁਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਚਨਾਨ੍ਮੁਨੇਃ
ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ, ਓਹੋ ਹੀ ਹੋਵੇ,' ਤੇ ਮੁਨੀ ਨੇ ਵੀ ਬਚਨ ਕਿਹਾ। ਮੁਨੀ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਮੱਧੋਂ ਬੜੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਨृਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਬਹੂਨਾਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ। ਆਰੋਪਯਤ੍ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਲੀਲਮਿਵ ਤਦ੍ਧਨੁਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਧਨੁਸ਼ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ।
ਆਰੋਪਯਿਤ੍ਵਾ ਮੌਰ੍ਵੀਂ ਚ ਪੂਰਯਾਮਾਸ ਤਦ੍ਧਨੁਃ। ਤਦ੍ ਬਭਞ੍ਜ ਧਨੁਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ
ਧਨੁਸ਼ 'ਤੇ ਤੰਦ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਮੱਧੋਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਮਹਾਨਾਸੀਨ੍ਨਿਰ੍ਘਾਤਸਮਨਿਃਸ੍ਵਨਃ। ਭੂਮਿਕਮ੍ਪਸ਼੍ਚ ਸੁਮਹਾਨ੍ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯੇਵ ਦੀਰ੍ਯਤਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਧੁਨੀ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੱਜ। ਧਰਤੀ ਵੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਕੰਬੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਪਹਾੜ ਟੁੱਟ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਨਿਪੇਤੁਸ਼੍ਚ ਨਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇਨ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮੋਹਿਤਾਃ। ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਵਰਂ ਰਾਜਾਨਂ ਤੌ ਚ ਰਾਘਵੌ
ਉਸ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਸਭ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਸਿਵਾਏ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਰਘੁਪੁਤ੍ਰਾਂ ਦੇ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇ ਜਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਰਾਜਾ ਵਿਗਤਸਾਧ੍ਵਸਃ। ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਜ੍ਞੋ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਮ੍
ਜਦ ਲੋਕ ਸੁਧ ਆ ਗਏ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਡਰ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਬੜੀ ਆਦਰ ਨਾਲ, ਬੋਲਣ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਭਗਵਨ੍ ਦृष੍ਟਵੀਰ੍ਯੋ ਮੇ ਰਾਮੋ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਃ। ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਮਚਿਨ੍ਤ੍ਯਂ ਚ ਅਤਰ੍ਕਿਤਮਿਦਂ ਮਯਾ
ਭਗਵਨ, ਮੈਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖ ਲਈ। ਇਹ ਬੜੀ ਅਚੰਭੀ, ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਤੇ ਮੇਰੀ ਉਮੀਦ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗੱਲ ਹੈ।
ਜਨਕਾਨਾਂ ਕੁਲੇ ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਹਰਿष੍ਯਤਿ ਮੇ ਸੁਤਾ। ਸੀਤਾ ਭਰ੍ਤਾਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਰਾਮਂ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਮੇਰੀ ਧੀ ਸੀਤਾ, ਜਦ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਰ ਕੇ ਮਿਲੇਗੀ, ਤਾਂ ਜਨਕਾਂ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਵਧੇਗੀ।
ਮਮ ਸਤ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾ ਸਾ ਵੀਰ੍ਯਸ਼ੁਲ੍ਕੇਤਿ ਕੌਸ਼ਿਕ। ਸੀਤਾ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਬਹੁਮਤਾ ਦੇਯਾ ਰਾਮਾਯ ਮੇ ਸੁਤਾ
ਕੌਸ਼ਿਕ, ਮੇਰੀ ਸੱਚੀ ਕਸਮ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਕਿ 'ਸੀਤਾ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਹੀ ਮਿਲੇਗੀ।' ਮੇਰੀ ਧੀ, ਜੋ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।
ਭਵਤੋऽਨੁਮਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ। ਮਮ ਕੌਸ਼ਿਕ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਤ੍ਵਰਿਤਾ ਰਥੈਃ
ਤੁਹਾਡੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਮੰਤਰੀ ਜਲਦੀ ਜਲਦੀ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ 'ਚ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਣ। ਕੌਸ਼ਿਕ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।
ਰਾਜਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਰਾਨਯਨ੍ਤੁ ਪੁਰਂ ਮਮ। ਪ੍ਰਦਾਨਂ ਵੀਰ੍ਯਸ਼ੁਲ੍ਕਾਯਾਃ ਕਥਯਨ੍ਤੁ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਲਿਆਉਣ ਤੇ, ਮੇਰੀ ਧੀ ਦੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਣ।
ਮੁਨਿਗੁਪ੍ਤੌ ਚ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੌ ਕਥਯਨ੍ਤੁ ਨृਪਾਯ ਵੈ। ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਕ੍ਤਂ ਤੁ ਰਾਜਾਨਮਾਨਯਨ੍ਤੁ ਸੁਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾਃ
ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਣ ਕਿ ਕਾਕੁਤਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮੁਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਹਨ। ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੇ ਜਲਦੀ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ।
ਕੌਸ਼ਿਕਸ੍ਤੁ ਤਥੇਤ੍ਯਾਹ ਰਾਜਾ ਚਾਭਾष੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ। ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕृਤਸ਼ਾਸਨਾਨ੍। ਯਥਾਵृਤ੍ਤਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮਾਨੇਤੁਂ ਚ ਨृਪਂ ਤਥਾ
ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ, ਓਹੋ ਹੀ ਹੋਵੇ।' ਫਿਰ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਭੇਜਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਣ ਤੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਉਣ।
thumb| ਅष੍ਟषष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਅष੍ਟषष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਦਾ ਅਠਾਹਠਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਜਨਕੇਨ ਸਮਾਦਿष੍ਟਾ ਦੂਤਾਸ੍ਤੇ ਕ੍ਲਾਨ੍ਤਵਾਹਨਾਃ। ਤ੍ਰਿਰਾਤ੍ਰਮੁषਿਤਾ ਮਾਰ੍ਗੇ ਤੇऽਯੋਧ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਨ੍ ਪੁਰੀਮ੍
ਜਨਕ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਭੇਜੇ ਦੂਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਥ ਥੱਕ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ ਰਾਹ 'ਚ ਲੰਘਾ ਕੇ, ਅਯੋਧਿਆ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇ ਰਾਜਵਚਨਾਦ੍ ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਜਵੇਸ਼੍ਮ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਿਤਾਃ। ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਦੇਵਸਂਕਾਸ਼ਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਦਸ਼ਰਥਂ ਨृਪਮ੍
ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਗਏ, ਤੇ ਉਥੇ ਉਮਰਦਰਾਜ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਦਸ਼ਰਥ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਬਦ੍ਧਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੂਤਾ ਵਿਗਤਸਾਧ੍ਵਸਾਃ। ਰਾਜਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰੁਵਨ੍ ਮਧੁਰਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੂਤ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਡਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਦਰ ਭਰੇ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਮੈਥਿਲੋ ਜਨਕੋ ਰਾਜਾ ਸਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਪੁਰਸ੍ਕृਤਃ। ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਰ੍ਮਧੁਰਯਾ ਸ੍ਨੇਹਸਂਰਕ੍ਤਯਾ ਗਿਰਾ
ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਜਨਕ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ, ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ...
ਕੁਸ਼ਲਂ ਚਾਵ੍ਯਯਂ ਚੈਵ ਸੋਪਾਧ੍ਯਾਯਪੁਰੋਹਿਤਮ੍। ਜਨਕਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਪृਚ੍ਛਤੇ ਸਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਜਨਕ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਪੰਡਤਾਂ ਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੀ ਖੈਰ-ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ।
ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਲਮਵ੍ਯਗ੍ਰਂ ਵੈਦੇਹੋ ਮਿਥਿਲਾਧਿਪਃ। ਕੌਸ਼ਿਕਾਨੁਮਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭਵਨ੍ਤਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਵੈਦੇਹ, ਤੇਰੀ ਸੁਖ-ਸਾਲਾਮਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਕੌਸ਼ਿਕ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।