ਪ੍ਰਸ਼ਸ਼ਂਸੁਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤਵ੍ਯੌ ਗਾਯਮਾਨੌ ਕੁਸ਼ੀਲਵੌ । ਅਹੋ ਗੀਤਸ੍ਯ ਮਾਧੁਰ੍ਯਂ ਸ਼੍ਲੋਕਾਨਾਂ ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ॥੧-੪-
ਉਹਨਾਂ ਦੋਨਾਂ ਕੁਸ਼ੀਲਵ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਸਭ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, ਕਹਿੰਦੇ, 'ਵਾਹ, ਇਸ ਗੀਤ ਦੀ ਮਿੱਠਾਸ ਤੇ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖਾਸ ਰਸ!'
ਚਿਰਨਿਰ੍ਵृਤ੍ਤਮਪ੍ਯੇਤਤ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮਿਵ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍ । ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਤਾਵੁਭੌ ਸੁष੍ਠੁ ਤਥਾਭਾਵਮਗਾਯਤਾਮ੍ ॥੧-੪-
ਇਹ ਘਟਨਾ ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੀ ਸੀ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਂਗ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ; ਦੋਵੇਂ ਅੰਦਰ ਆਏ ਤੇ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਬੜੀ ਖੂਬੀ ਨਾਲ ਗਾ ਦਿੱਤਾ।