ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯੋ ਦਾਰੁਣਕਥਾ ਵਰਮੇਤਤ੍ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛ ਮੇ। ਮੁष੍ਟਿਭਿਃ ਪਾਰ੍ष੍ਣਿਘਾਤੈਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼ਾਲੈਸ਼੍ਚੈਵ ਬਾਹੁਭਿਃ
ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਦੋ, ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ ਬਾਤਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਕਸ਼ਣਾਂ ਨੂੰ ਮੁੱਕਿਆਂ, ਲੱਤਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਾਂ।
ਜਙ੍ਘਾਜਾਨੁਪ੍ਰਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਦਨ੍ਤਾਨਾਂ ਚੈਵ ਪੀਡਨੈਃ। ਕਰ੍ਤਨੈਃ ਕਰ੍ਣਨਾਸਾਨਾਂ ਕੇਸ਼ਾਨਾਂ ਲੁਞ੍ਚਨੈਸ੍ਤਥਾ
ਜੰਗਿਆਂ ਤੇ ਘੁੱਟਿਆਂ ਦੇ ਝਟਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਦੰਦਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾ ਕੇ, ਕੰਨਾਂ ਤੇ ਨੱਕਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ, ਅਤੇ ਕੇਸਾਂ ਨੂੰ ਉਖਾੜ ਕੇ, ਮੈਂ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਨਿਪਾਤ੍ਯ ਹਨ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਵ ਵਿਪ੍ਰਿਯਕਾਰਿਣੀਃ। ਏਵਂ ਪ੍ਰਹਾਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹਾਰ੍ਯ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨਿ
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਢਾਹ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਝਟਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਯਸ਼ਸਵੀ।
ਘਾਤਯੇ ਤੀਵ੍ਰਰੂਪਾਭਿਰ੍ਯਾਭਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਰ੍ਜਿਤਾ ਪੁਰਾ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਹਨੁਮਤਾ ਕृਪਣਾ ਦੀਨਵਤ੍ਸਲਾ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਖਤ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੈਨੂੰ ਡਰਾਇਆ ਸੀ। ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਦਇਆਲੂ ਅਤੇ ਦੁਖੀਆਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਹਨੂਮਨ੍ਤਮੁਵਾਚੇਦਂ ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਚ। ਰਾਜਸਂਸ਼੍ਰਯਵਸ਼੍ਯਾਨਾਂ ਕੁਰ੍ਵਤੀਨਾਂ ਪਰਾਜ੍ਞਯਾ
ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਸੋਚ ਕੇ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਰਾਜ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਧੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਧੇਯਾਨਾਂ ਚ ਦਾਸੀਨਾਂ ਕਃ ਕੁਪ੍ਯੇਦ੍ ਵਾਨਰੋਤ੍ਤਮ। ਭਾਗ੍ਯਵੈषਮ੍ਯਦੋषੇਣ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦ੍ਦੁष੍ਕृਤੇਨ ਚ
ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਦਾਸੀਆਂ ਹੁਕਮ ਮੰਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸਮਤ ਦੀ ਅਸਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹ ਮਜਬੂਰ ਹਨ।
ਮਯੈਤਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਕृਤਂ ਹ੍ਯੁਪਭੁਜ੍ਯਤੇ। ਮੈਵਂ ਵਦ ਮਹਾਬਾਹੋ ਦੈਵੀ ਹ੍ਯੇषਾ ਪਰਾ ਗਤਿਃ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਵਜੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਬੋਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੈਵੀ ਮਾਰਗ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤੁ ਦਸ਼ਾਯੋਗਾਨ੍ਮਯੈਤਦਿਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍। ਦਾਸੀਨਾਂ ਰਾਵਣਸ੍ਯਾਹਂ ਮਰ੍षਯਾਮੀਹ ਦੁਰ੍ਬਲਾ
ਇਹ ਹਾਲਤ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਿਸਚਿਤ ਸੀ, ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਦੀ ਦਾਸੀ ਹੋ ਕੇ, ਇਥੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਸਹਿ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਆਜ੍ਞਪ੍ਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨੇਹ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਸ੍ਤਰ੍ਜਯਨ੍ਤਿ ਮਾਮ੍। ਹਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਨ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਿ ਤਰ੍ਜਨਂ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜ
ਇਥੇ ਰਾਕਸ਼ਣਾਂ ਰਾਵਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਦ ਰਾਵਣ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਹੇ ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ।
ਅਯਂ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਸਮੀਪੇ ਤੁ ਪੁਰਾਣੋ ਧਰ੍ਮਸਂਹਿਤਃ। ऋਕ੍ਸ਼ੇਣ ਗੀਤਃ ਸ਼੍ਲੋਕੋऽਸ੍ਤਿ ਤਂ ਨਿਬੋਧ ਪ੍ਲਵਂਗਮ
ਬਾਘ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਇੱਕ ਪੁਰਾਣਾ ਧਰਮ ਭਰਿਆ ਸ਼ਲੋਕ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਲੂ ਨੇ ਗਾਇਆ ਸੀ। ਹੇ ਵਾਨਰ, ਉਹ ਸੁਣ।
ਨ ਪਰਃ ਪਾਪਮਾਦਤ੍ਤੇ ਪਰੇषਾਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਸਮਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯਸ੍ਤੁ ਸਨ੍ਤਸ਼੍ਚਾਰਿਤ੍ਰਭੂषਣਾਃ
ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਪਾਪ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਤਪੁਰਸ਼ ਸਜਦੇ ਹਨ।
ਪਾਪਾਨਾਂ ਵਾ ਸ਼ੁਭਾਨਾਂ ਵਾ ਵਧਾਰ੍ਹਾਣਾਮਥਾਪਿ ਵਾ। ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਾਰੁਣ੍ਯਮਾਰ੍ਯੇਣ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਪਰਾਧ੍ਯਤਿ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋਣ ਜਾਂ ਚੰਗੇ, ਜਾਂ ਮਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਣ, ਆਦਰਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਇਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਪਾਪ ਨਹੀਂ।
ਲੋਕਹਿਂਸਾਵਿਹਾਰਾਣਾਂ ਕ੍ਰੂਰਾਣਾਂ ਪਾਪਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਕੁਰ੍ਵਤਾਮਪਿ ਪਾਪਾਨਿ ਨੈਵ ਕਾਰ੍ਯਮਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਕਰੂੜ ਹਨ, ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਹਨੁਮਾਨ੍ ਸੀਤਯਾ ਵਾਕ੍ਯਕੋਵਿਦਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਤਤਃ ਸੀਤਾਂ ਰਾਮਪਤ੍ਨੀਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾਮ੍
ਜਦ ਸੀਤਾ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਹਨੁਮਾਨ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਨਿਰਪਾਪ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯੁਕ੍ਤਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਭਵਤੀ ਧਰ੍ਮਪਤ੍ਨੀ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਾ। ਪ੍ਰਤਿਸਂਦਿਸ਼ ਮਾਂ ਦੇਵਿ ਗਮਿष੍ਯੇ ਯਤ੍ਰ ਰਾਘਵਃ
ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਦੀ ਯੋਗਯ ਅਤੇ ਗੁਣਵਾਨ ਪਤਨੀ ਹੋ। ਮੈਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ, ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਜਿੱਥੇ ਰਾਘਵ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਹਨੁਮਤਾ ਵੈਦੇਹੀ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾ। ਸਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਹਨੁਮਾਨ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਵੈਦੇਹੀ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਗਤਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।'
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਹਰ੍षਯਨ੍ ਮੈਥਿਲੀਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚੇਦਂ ਮਹਾਮਤਿਃ
ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਹਨੂਮਾਨ, ਜੋ ਪਵਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਮੈਥਲੀ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਮਝਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਮੁਖਂ ਰਾਮਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯਦ੍ਯ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍। ਸ੍ਥਿਤਮਿਤ੍ਰਂ ਹਤਾਮਿਤ੍ਰਂ ਸ਼ਚੀਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਅੱਜ ਤੂੰ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਵੇਖੇਗੀ—ਉਹ ਤੇਰਾ ਸਾਥੀ, ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦ੍ਰ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਤਾਮੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤੀਂ ਸੀਤਾਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦਿਵ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍। ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਤੇਜਾ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਯਤ੍ਰ ਰਾਘਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਸੀਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰੌਣਕਦਾਰ ਹੈ, ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਹਨੂਮਾਨ ਰਾਘਵ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਸਪਦਿ ਹਰਿਵਰਸ੍ਤਤੋ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਵਚਨਂ ਜਨਕੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍ਮਜਾਯਾਃ। ਕਥਿਤਮਕਥਯਦ੍ ਯਥਾਕ੍ਰਮੇਣ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਵਰਪ੍ਰਤਿਮਾਯ ਰਾਘਵਾਯ
ਫਿਰ ਬੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਜਨਕ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਨੂੰ, ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ, ਰਾਘਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੁਰੰਤ ਸੁਣਾਇਆ।
thumb|ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਚੌਦਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਮੁਵਾਚ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੋऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮਃ। ਰਾਮਂ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਵਰਂ ਸਰ੍ਵਧਨੁष੍ਮਤਾਮ੍
ਉਹ ਸਮਝਦਾਰ ਬੰਦਰ ਨੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਕਮਲ ਦੀ ਪੰਖੜੀ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਧਨੁਧਾਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਮ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਯਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤੋऽਯਮਾਰਮ੍ਭਃ ਕਰ੍ਮਣਾਂ ਯਃ ਫਲੋਦਯਃ। ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸ਼ੋਕਸਂਤਪ੍ਤਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੈਥਿਲੀਮ੍
ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਸਾਰਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਿਆ—ਤੂੰ ਉਸ ਮੈਥਲੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ, ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸਾ ਹਿ ਸ਼ੋਕਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਬਾष੍ਪਪਰ੍ਯਾਕੁਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। ਮੈਥਿਲੀ ਵਿਜਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਤ੍ਵਾਮਭਿਕਾਂਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਉਹ ਮੈਥਲੀ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਕਾਤ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਚ੍ਚਾਹਮੁਕ੍ਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਯਾ ਤਯਾ। ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਭਰ੍ਤਾਰਮਿਤਿ ਪਰ੍ਯਾਕੁਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾ
ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦੇ ਕੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ, ਅੱਖਾਂ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਹਨੁਮਤਾ ਰਾਮੋ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂ ਵਰਃ। ਆਗਚ੍ਛਤ੍ ਸਹਸਾ ਧ੍ਯਾਨਮੀषਦ੍ਬਾष੍ਪਪਰਿਪ੍ਲੁਤਃ
ਹਨੂਮਾਨ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਧਰਮ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਤੁਰੰਤ ਆਇਆ, ਸੋਚ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਲਕਾ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਸਨ।
ਸ ਦੀਰ੍ਘਮਭਿਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤੀਮਵਲੋਕਯਨ੍। ਉਵਾਚ ਮੇਘਸਂਕਾਸ਼ਂ ਵਿਭੀषਣਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਲੰਮਾ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਤੱਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਥੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਦਿਵ੍ਯਾਙ੍ਗਰਾਗਾਂ ਵੈਦੇਹੀਂ ਦਿਵ੍ਯਾਭਰਣਭੂषਿਤਾਮ੍। ਇਹ ਸੀਤਾਂ ਸ਼ਿਰਃਸ੍ਨਾਤਾਮੁਪਸ੍ਥਾਪਯ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸੁਗੰਧ ਲਾਈ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਧੋ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਦੇਰੀ ਕੀਤੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਤ੍ਵਰਮਾਣੋ ਵਿਭੀषਣਃ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਸੀਤਾਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸ੍ਵਾਭਿਰਚੋਦਯਤ੍
ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਜਲਦੀ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ, ਆਪਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਸਮੇਤ, ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ।
ਤਤਃ ਸੀਤਾਂ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵੋਵਾਚ ਵਿਭੀषਣਃ। ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਬਦ੍ਧਾਞ੍ਜਲਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਵਿਨੀਤੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਅਤੇ ਨਿਮਰ ਹੈ, ਮਹਾਂਭਾਗ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।