ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਸੌਮ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯੇਯਮਭਿषਿਕ੍ਤਂ ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਰਾਘਵੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
'ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਾਂ।' ਇੰਝ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਨੂੰ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਸਂਹृष੍ਟਃ ਸੌਵਰ੍ਣਂ ਘਟਮਾਦਦੇ। ਤਂ ਘਟਂ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਹਸ੍ਤੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਨੋਜਵਾਨ੍
ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ 'ਜਿਵੇਂ ਆਗਿਆ' ਕਿਹਾ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਘੜਾ ਲਿਆ। ਹਨੂਮਾਨ, ਜੋ ਮਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਉਹ ਘੜਾ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ।
ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ ਸਮੁਦ੍ਰਸਲਿਲਂ ਤਦਾ। ਅਤਿਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਵਾਨਰਾਸ੍ਤੇ ਮਨੋਜਵਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਵਾਨਰ ਮਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਆਗਤਾਸ੍ਤੁ ਜਲਂ ਗृਹ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਰਾਦ੍ ਵਾਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ। ਤਤਸ੍ਤ੍ਵੇਕਂ ਘਟਂ ਗृਹ੍ਯ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਪਰਮਾਸਨੇ
ਉਹ ਵਾਨਰਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਨ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ ਆ ਗਏ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਘੜਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਰੱਖਿਆ।
ਘਟੇਨ ਤੇਨ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਦ੍ ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਰਾਜਾਨਂ ਰਾਮਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਉਸ ਘੜੇ ਨਾਲ, ਸੌਮਿਤ੍ਰੀ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਰਾਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਵਿਧਿਨਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟੇਨ ਸੁਹृਦ੍ਗਣਸਮਾਵृਤਮ੍। ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਵਾਨਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਰੀਤ ਹੈ, ਦੋਸਤਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਪ੍ਰਹਰ੍षਮਤੁਲਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤੁष੍ਟੁਵੂ ਰਾਮਮੇਵ ਹਿ। ਤਸ੍ਯਾਮਾਤ੍ਯਾ ਜਹृषਿਰੇ ਭਕ੍ਤਾ ਯੇ ਚਾਸ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਅਤੁੱਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਮ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉਸ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਜੋ ਰਾਖਸ ਉਸ ਦੇ ਭਗਤ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾਭਿषਿਕ੍ਤਂ ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਰਾਘਵਃ ਪਰਮਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਜਗਾਮ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।
ਸ ਤਦ੍ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਮਦਤ੍ਤਂ ਵਿਭੀषਣਃ। ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਿਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਕृਤਯਸ੍ਤਤੋ ਰਾਮਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਾਮ ਨੇ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਦਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਾਨ੍ ਮੋਦਕਾਂਸ਼੍ਚ ਲਾਜਾਃ ਸੁਮਨਸਸ੍ਤਥਾ। ਆਜਹ੍ਰੁਰਥ ਸਂਹृष੍ਟਾਃ ਪੌਰਾਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਃ
ਲੰਕਾ ਦੇ ਖੁਸ਼ ਨਿਵਾਸੀਆਂ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਦਹੀਂ, ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ, ਮਿਠਾਈਆਂ ਤੇ ਫੁੱਲ ਲੈ ਕੇ ਆਏ।
ਸ ਤਾਨ੍ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਰਾਘਵਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍। ਮਙ੍ਗਲ੍ਯਂ ਮਙ੍ਗਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਯ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਹ, ਜੋ ਬੜਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਸਮਾਨ ਰਾਘਵ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੱਤੇ।
ਕृਤਕਾਰ੍ਯਂ ਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਮੋ ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਤਸ੍ਯੈਵ ਪ੍ਰਤਿਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਮਨਚਾਹੀ ਮੁਰਾਦ ਮਿਲੀ, ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਉਪਹਾਰ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਏ।
ਤਤਃ ਸ਼ੈਲੋਪਮਂ ਵੀਰਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਂ ਪ੍ਰਣਤਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਉਵਾਚੇਦਂ ਵਚੋ ਰਾਮੋ ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗੂ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਮਹਾਰਾਜਮਿਮਂ ਸੌਮ੍ਯ ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨਗਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਕੌਸ਼ਲਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੈਥਿਲੀਮ੍
ਇਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਮਿੱਠੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਆਖ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਖੈਰ-ਮੰਗੀ ਮੈਥਲੀ ਨੂੰ ਦੱਸ।
ਵੈਦੇਹ੍ਯੈ ਮਾਂ ਚ ਕੁਸ਼ਲਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਚ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍। ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਵਦਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਰਾਵਣਂ ਚ ਹਤਂ ਰਣੇ
ਵਚਨ ਦੇ ਮਹਾਨ, ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਮੇਰੀ, ਸੁਗਰੀਵ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਖੈਰ-ਮੰਗੀ ਦੱਸ, ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਆਖ ਕਿ ਰਾਵਣ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਿਯਮੇਤਦਿਹਾਖ੍ਯਾਹਿ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਰੀਸ਼੍ਵਰ। ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤੁ ਸਂਦੇਸ਼ਮੁਪਾਵਰ੍ਤਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਹਰੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਇਹ ਸੁਖਦਾਈ ਖ਼ਬਰ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਸੁਣਾਦੇ, ਤੇ ਸੰਦੇਸ਼ਾ ਦੇ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾ।
thumb|ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਇਹ ਇੱਕ ਸੌ ਤੇਰਾਂਵਾਂ ਸਰਗ ਹੈ। ਸੁਣੋ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਦਿष੍ਟੋ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਨਿਸ਼ਾਚਰੈਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਹਨੂਮਾਨ, ਪਵਨ ਪੁੱਤਰ, ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਤਤਸ੍ਤੇਨਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ਵਾਟਿਕਾਮ੍
ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਆਖ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ ਵਿਰਖਾਂ ਵਾਲੀ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਰੱਖਿਆ।
ਸਮ੍ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸੀਤਾਯਾ ਵਿਦਿਤੋ ਹਰਿਃ। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮृਜਯਾ ਹੀਨਾਂ ਸਾਤਙ੍ਕਾਂ ਰੋਹਿਣੀਮਿਵ
ਉਹ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਰੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੰਜੀ, ਚਿੰਤਤ, ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਈ ਰੋਹਣੀ ਤਾਰੇ ਵਾਂਗ, ਵੇਖਿਆ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਮੂਲੇ ਨਿਰਾਨਨ੍ਦਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਭਿਃ ਪਰੀਵृਤਾਮ੍। ਨਿਭृਤਃ ਪ੍ਰਣਤਃ ਪ੍ਰਹ੍ਵਃ ਸੋऽਭਿਗਮ੍ਯਾਭਿਵਾਦ੍ਯ ਚ
ਵਿਰਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਉਦਾਸ, ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਹਨੂਮਾਨ ਚੁਪਚਾਪ, ਨਤਮਸਤਕ ਹੋ ਕੇ, ਝੁਕ ਕੇ, ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਮਾਗਤਂ ਦੇਵੀ ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਤੂष੍ਣੀਮਾਸ੍ਤ ਤਦਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਮृਤ੍ਵਾ ਹृष੍ਟਾਭਵਤ੍ ਤਦਾ
ਮਹਾਬਲੀ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੇਵੀ ਚੁਪ ਰਹੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਸੌਮ੍ਯਂ ਤਸ੍ਯਾ ਮੁਖਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਪ੍ਲਵਗੋਤ੍ਤਮਃ। ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਉਸ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ, ਵਧੀਆ ਹਰੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਚਨ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ।
ਵੈਦੇਹਿ ਕੁਸ਼ਲੀ ਰਾਮਃ ਸਹਸੁਗ੍ਰੀਵਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਕੁਸ਼ਲਂ ਚਾਹ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥੋ ਹਤਸ਼ਤ੍ਰੁਰਮਿਤ੍ਰਜਿਤ੍
ਵੈਦੇਹੀ, ਰਾਮ ਸੁਗਰੀਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਠੀਕ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਰੀ ਖੈਰ-ਮੰਗੀ ਭੇਜਦਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਲਿਆ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਵਿਭੀषਣਸਹਾਯੇਨ ਰਾਮੇਣ ਹਰਿਭਿਃ ਸਹ। ਨਿਹਤੋ ਰਾਵਣੋ ਦੇਵਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਤੇ ਹਰੀਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਨਾਲ, ਰਾਵਣ, ਦੇਵੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਿਯਮਾਖ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਦੇਵਿ ਭੂਯਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਸਭਾਜਯੇ। ਤਵ ਪ੍ਰਭਾਵਾਦ੍ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੇ ਮਹਾਨ੍ ਰਾਮੇਣ ਸਂਯੁਗੇ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਦੇਵੀ, ਤੇ ਮੁੜ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਧਰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਲਬ੍ਧੋऽਯਂ ਵਿਜਯਃ ਸੀਤੇ ਸ੍ਵਸ੍ਥਾ ਭਵ ਗਤਜ੍ਵਰਾ। ਰਾਵਣਸ਼੍ਚ ਹਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਲਙ੍ਕਾ ਚੈਵ ਵਸ਼ੀਕृਤਾ
ਇਹ ਜਿੱਤ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ, ਸੀਤੇ; ਹੁਣ ਸੁਖੀ ਰਹੋ, ਚਿੰਤਾ ਛੱਡੋ। ਰਾਵਣ, ਵੈਰੀ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਲੰਕਾ ਵੀ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।
ਮਯਾ ਹ੍ਯਲਬ੍ਧਨਿਦ੍ਰੇਣ ਧृਤੇਨ ਤਵ ਨਿਰ੍ਜਯੇ। ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞੈषਾ ਵਿਨਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸੇਤੁਂ ਮਹੋਦਧੌ
ਮੇਰੇ ਨੀਂਦ ਨਾ ਆਉਣ ਤੇ, ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ, ਤੇਰੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਮੇਰੀ ਕਸਮ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਕੇ ਪਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਮ੍ਭ੍ਰਮਸ਼੍ਚ ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤ੍ਯਾ ਰਾਵਣਾਲਯੇ। ਵਿਭੀषਣਵਿਧੇਯਂ ਹਿ ਲਙ੍ਕੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਿਦਂ ਕृਤਮ੍
ਰਾਵਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕੋਈ ਘਬਰਾਹਟ ਨਾ ਕਰ, ਲੰਕਾ ਦੀ ਰਾਜਗਦੀ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਤਦਾਸ਼੍ਵਸਿਹਿ ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧਂ ਸ੍ਵਗृਹੇ ਪਰਿਵਰ੍ਤਸੇ। ਅਯਂ ਚਾਭ੍ਯੇਤਿ ਸਂਹृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਸਮੁਤ੍ਸੁਕਃ
ਇਸ ਲਈ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਾਲ ਰਹੋ; ਰਾਮ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।