ਅਵਸ਼੍ਯਮੇਵ ਲਭਤੇ ਫਲਂ ਪਾਪਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਣਃ। ਭਰ੍ਤਃ ਪਰ੍ਯਾਗਤੇ ਕਾਲੇ ਕਰ੍ਤਾ ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮਾੜੇ ਕੰਮ ਦਾ ਫਲ ਜਰੂਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜਦ ਸਮਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਰਤਾ ਉਸ ਦਾ ਭੋਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ੁਭਕृਚ੍ਛੁਭਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਾਪਕृਤ੍ ਪਾਪਮਸ਼੍ਨੁਤੇ। ਵਿਭੀषਣਃ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪਾਪਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਚੰਗਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਾੜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮਾੜਾ ਭੋਗਦਾ ਹੈ; ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਸੁਖ ਪਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਤੂੰ ਐਸਾ ਮਾੜਾ ਭੋਗਿਆ।
ਸਨ੍ਤ੍ਯਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਮਦਾਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਰੂਪੇਣਾਭ੍ਯਧਿਕਾਸ੍ਤਤਃ। ਅਨਙ੍ਗਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਮੋਹਾਨ੍ਨ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਸੇ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੋਰ ਵਧੀਆ ਹਨ; ਪਰ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਮੋਹ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਨ ਕੁਲੇਨ ਨ ਰੂਪੇਣ ਨ ਦਾਕ੍ਸ਼ਿਣ੍ਯੇਨ ਮੈਥਿਲੀ। ਮਯਾਧਿਕਾ ਵਾ ਤੁਲ੍ਯਾ ਵਾ ਤਤ੍ ਤੁ ਮੋਹਾਨ੍ਨ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਸੇ
ਕੁਲ, ਰੂਪ ਜਾਂ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਵਿਚ ਮੈਥਿਲੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਾ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਨਾ ਬਰਾਬਰ; ਪਰ ਮੋਹ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ।
ਸਰ੍ਵਦਾ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮृਤ੍ਯੁਰਲਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਤਵ ਤਦ੍ਵਦਯਂ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਮੈਥਿਲੀਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਮੌਤ ਦਾ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਪਰ ਤੇਰੇ ਲਈ, ਮੌਤ ਮੈਥਿਲੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਈ ਹੈ।
ਸੀਤਾਨਿਮਿਤ੍ਤਜੋ ਮृਤ੍ਯੁਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਦੂਰਾਦੁਪਾਹृਤਃ। ਮੈਥਿਲੀ ਸਹ ਰਾਮੇਣ ਵਿਸ਼ੋਕਾ ਵਿਹਰਿष੍ਯਤਿ
ਸੀਤਾ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਮੌਤ, ਤੂੰ ਦੂਰ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਲਿਆਈ; ਮੈਥਿਲੀ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੁਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਏਗੀ।
ਅਲ੍ਪਪੁਣ੍ਯਾ ਤ੍ਵਹਂ ਘੋਰੇ ਪਤਿਤਾ ਸ਼ੋਕਸਾਗਰੇ। ਕੈਲਾਸੇ ਮਨ੍ਦਰੇ ਮੇਰੌ ਤਥਾ ਚੈਤ੍ਰਰਥੇ ਵਨੇ
ਪਰ ਮੈਂ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਭਿਆਨਕ ਗਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬ ਗਈ ਹਾਂ, ਕੈਲਾਸ, ਮੰਦਰ, ਮੇਰੂ ਤੇ ਚੈਤਰਰਥ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ।
ਦੇਵੋਦ੍ਯਾਨੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਿਹृਤ੍ਯ ਸਹਿਤਾ ਤ੍ਵਯਾ। ਵਿਮਾਨੇਨਾਨੁਰੂਪੇਣ ਯਾ ਯਾਮ੍ਯਤੁਲਯਾ ਸ਼੍ਰਿਯਾ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਵਿਹਾਜ਼ੀ ਰਥ ਵਿਚ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ, ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੀ।
ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ ਦੇਸ਼ਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਸ੍ਰਗਮ੍ਬਰਾ। ਭ੍ਰਂਸ਼ਿਤਾ ਕਾਮਭੋਗੇਭ੍ਯਃ ਸਾਸ੍ਮਿ ਵੀਰ ਵਧਾਤ੍ ਤਵ
ਕਈ ਦੇਸ਼, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਾਰ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਵੇਖਦੀ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮਰਨ ਨਾਲ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਾਥ ਤੋਂ ਵੰਡੀ ਗਈ।
ਸੈਵਾਨ੍ਯੇਵਾਸ੍ਮਿ ਸਂਵृਤ੍ਤਾ ਧਿਗ੍ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਚਞ੍ਚਲਾਂ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍। ਹਾ ਰਾਜਨ੍ ਸੁਕੁਮਾਰਂ ਤੇ ਸੁਭ੍ਰੁ ਸੁਤ੍ਵਕ੍ਸਮੁਨ੍ਨਸਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਉਹੀ ਔਰਤ ਬਣ ਗਈ ਹਾਂ; ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਚਲਾਇਤ ਦੌਲਤ ਤੇ ਲਾਨਤ! ਹਾਏ ਰਾਜਾ, ਤੇਰਾ ਨਰਮ, ਸੋਹਣਾ, ਵਧੀਆ ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਸਰੀਰ—
ਕਾਨ੍ਤਿਸ਼੍ਰੀਦ੍ਯੁਤਿਭਿਸ੍ਤੁਲ੍ਯਮਿਨ੍ਦੁਪਦ੍ਮਦਿਵਾਕਰੈਃ। ਕਿਰੀਟਕੂਟੋਜ੍ਜ੍ਵਲਿਤਂ ਤਾਮ੍ਰਾਸ੍ਯਂ ਦੀਪ੍ਤਕੁਣ੍ਡਲਮ੍
ਚਾਨਣ, ਕਮਲ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਰੂਪ, ਚਮਕਦਾਰ ਮੁਕਟ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਕੁੰਡਲ—
ਮਦਵ੍ਯਾਕੁਲਲੋਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਭੂਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਪਾਨਭੂਮਿषੁ। ਵਿਵਿਧਸ੍ਰਗ੍ਧਰਂ ਚਾਰੁ ਵਲ੍ਗੁਸ੍ਮਿਤਕਥਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਨਸ਼ੇ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੀਆਂ, ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਾਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸੋਹਣੀ, ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਤੇ ਪਿਆਰੀ ਗੱਲਾਂ—
ਤਦੇਵਾਦ੍ਯ ਤਵੈਵਂ ਹਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਨ ਭ੍ਰਾਜਤੇ ਪ੍ਰਭੋ। ਰਾਮਸਾਯਕਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਂ ਰਕ੍ਤਂ ਰੁਧਿਰਵਿਸ੍ਰਵੈਃ
ਉਹੀ ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ, ਹੇ ਸਰਤਾਜ, ਅੱਜ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦਿਆ, ਲਾਲ ਤੇ ਲਹੂ ਵਗਦਾ ਹੋਇਆ।
ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਣਮੇਦੋਮਸ੍ਤਿष੍ਕਂ ਰੂਕ੍ਸ਼ਂ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨਰੇਣੁਭਿਃ। ਹਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾ ਮੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਦਸ਼ਾ ਵੈਧਵ੍ਯਦਾਯਿਨੀ
ਤੇਰਾ ਮਾਸ ਤੇ ਦਿਮਾਗ ਟੁੱਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਥ ਦੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਰੁੱਖਾ, ਹਾਏ, ਮੇਰੀ ਆਖਰੀ ਹਾਲਤ ਆ ਗਈ, ਜੋ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਦਾ ਦੁਖ ਲਿਆਈ।
ਯਾ ਮਯਾऽऽਸੀਨ੍ਨ ਸਮ੍ਬੁਦ੍ਧਾ ਕਦਾਚਿਦਪਿ ਮਨ੍ਦਯਾ। ਪਿਤਾ ਦਾਨਵਰਾਜੋ ਮੇ ਭਰ੍ਤਾ ਮੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਮੈਂ ਮੂਰਖ, ਕਦੇ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾਈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਹਨ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਹਨ।
ਪੁਤ੍ਰੋ ਮੇ ਸ਼ਕ੍ਰਨਿਰ੍ਜੇਤਾ ਇਤ੍ਯਹਂ ਗਰ੍ਵਿਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍। ਦृਪ੍ਤਾਰਿਮਥਨਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾਃ ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਬਲਪੌਰੁषਾਃ
ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਘਮੰਡ ਕਰਦੀ ਸੀ; ਉਹ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਕਠੋਰ, ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।
ਅਕੁਤਸ਼੍ਚਿਦ੍ਭਯਾ ਨਾਥਾ ਮਮੇਤ੍ਯਾਸੀਨ੍ਮਤਿਰ੍ਧ੍ਰੁਵਾ। ਤੇषਾਮੇਵਂਪ੍ਰਭਾਵਾਣਾਂ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰ੍षਭਾਃ
ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਨਹੀਂ। ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇੰਨੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ।
ਕਥਂ ਭਯਮਸਮ੍ਬੁਦ੍ਧਂ ਮਾਨੁषਾਦਿਦਮਾਗਤਮ੍। ਸ੍ਨਿਗ੍ਧੇਨ੍ਦ੍ਰਨੀਲਨੀਲਂ ਤੁ ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੁਸ਼ੈਲੋਪਮਂ ਮਹਤ੍
ਇਹ ਅਚਾਨਕ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਆਇਆ ਡਰ ਕਿਵੇਂ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ? ਨੀਲਮ ਵਰਗਾ ਗੂੜ੍ਹਾ ਨੀਲਾ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਲੰਮਾ।
ਕੇਯੂਰਾਙ੍ਗਦਵੈਦੂਰ੍ਯਮੁਕ੍ਤਾਹਾਰਸ੍ਰਗੁਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍। ਕਾਨ੍ਤਂ ਵਿਹਾਰੇष੍ਵਧਿਕਂ ਦੀਪ੍ਤਂ ਸਂਗ੍ਰਾਮਭੂਮਿषੁ
ਬਾਂਹ-ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਗਹਿਣੇ, ਬ੍ਰੈਸਲੈਟ, ਵੈਦੂਰਯ ਮਣੀਆਂ, ਮੋਤੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਤੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ; ਖੇਡਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣਾ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ।
ਭਾਤ੍ਯਾਭਰਣਭਾਭਿਰ੍ਯਦ੍ ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਭਿਰਿਵ ਤੋਯਦਃ। ਤਦੇਵਾਦ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰਂ ਤੇ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਨੈਕਸ਼ਰੈਸ਼੍ਚਿਤਮ੍
ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ, ਜੋ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੇ ਬਦਲ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਕਈ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਪੁਨਰ੍ਦੁਰ੍ਲਭਸਂਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਂ ਪਰਿष੍ਵਕ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ। ਸ਼੍ਵਾਵਿਧਃ ਸ਼ਲਲੈਰ੍ਯਦ੍ਵਦ੍ ਬਾਣੈਰ੍ਲਗ੍ਨੈਰ੍ਨਿਰਨ੍ਤਰਮ੍
ਜਿਸ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਛੂਹਣਾ ਵੀ ਔਖਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਹ ਗਲੇ ਲਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੁੱਤੇ ਵਲੋਂ ਫਾੜੀ ਹੋਈ ਲਾਸ਼, ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇਦੀ ਹੋਈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਪਿਤੈਰ੍ਮਰ੍ਮਸੁ ਭृਸ਼ਂ ਸਂਛਿਨ੍ਨਸ੍ਨਾਯੁਬਨ੍ਧਨਮ੍। ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਨਿਪਤਿਤਂ ਰਾਜਨ੍ ਸ਼੍ਯਾਮਂ ਵੈ ਰੁਧਿਰਚ੍ਛਵਿ
ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚ ਗਹਿਰੀ ਚੋਟ, ਸਨਾਯੀਆਂ ਤੇ ਜੋੜ ਵਿੱਛੜੇ ਹੋਏ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਜਨ, ਕਾਲਾ ਤੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਰੰਗਿਆ।
ਵਜ੍ਰਪ੍ਰਹਾਰਾਭਿਹਤੋ ਵਿਕੀਰ੍ਣ ਇਵ ਪਰ੍ਵਤਃ। ਹਾ ਸ੍ਵਪ੍ਨਃ ਸਤ੍ਯਮੇਵੇਦਂ ਤ੍ਵਂ ਰਾਮੇਣ ਕਥਂ ਹਤਃ
ਵਜਰ ਦੀ ਚੋਟ ਵਾਂਗ ਮਾਰਿਆ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਟੁੱਟਿਆ ਤੇ ਵਿੱਖਰਿਆ; ਹਾਏ, ਇਹ ਸੁਪਨਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸੱਚ, ਕਿ ਤੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ?
ਤ੍ਵਂ ਮृਤ੍ਯੋਰਪਿ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਸ੍ਯਾਃ ਕਥਂ ਮृਤ੍ਯੁਵਸ਼ਂ ਗਤਃ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਸੁਭੋਕ੍ਤਾਰਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੋਦ੍ਵੇਗਦਂ ਮਹਤ੍
ਤੂੰ ਮੌਤ ਲਈ ਵੀ ਮੌਤ ਸੀ—ਕਿਵੇਂ ਮੌਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ? ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਡਰ।
ਜੇਤਾਰਂ ਲੋਕਪਾਲਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਤਾਰਂ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ। ਦृਪ੍ਤਾਨਾਂ ਨਿਗ੍ਰਹੀਤਾਰਮਾਵਿष੍ਕृਤਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਵੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ; ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਲੋਕਕ੍ਸ਼ੋਭਯਿਤਾਰਂ ਚ ਸਾਧੁਭੂਤਵਿਦਾਰਣਮ੍। ਓਜਸਾ ਦृਪ੍ਤਵਾਕ੍ਯਾਨਾਂ ਵਕ੍ਤਾਰਂ ਰਿਪੁਸਂਨਿਧੌ
ਜਗਤ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੋ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵਯੂਥਭृਤ੍ਯਗੋਪ੍ਤਾਰਂ ਹਨ੍ਤਾਰਂ ਭੀਮਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਹਨ੍ਤਾਰਂ ਦਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਤੇ ਨੌਕਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨਵ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ।
ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਨਾਂ ਤੁ ਨਿਗ੍ਰਹੀਤਾਰਮਾਹਵੇ। ਨੈਕਯਜ੍ਞਵਿਲੋਪ੍ਤਾਰਂ ਤ੍ਰਾਤਾਰਂ ਸ੍ਵਜਨਸ੍ਯ ਚ
ਨਿਵਾਤਕਵਚਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਈ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।
ਧਰ੍ਮਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਭੇਤ੍ਤਾਰਂ ਮਾਯਾਸ੍ਰष੍ਟਾਰਮਾਹਵੇ। ਦੇਵਾਸੁਰਨृਕਨ੍ਯਾਨਾਮਾਹਰ੍ਤਾਰਂ ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਧਰਮ ਦੀ ਵਵਸਥਾ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਇਆ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ।
ਸ਼ਤ੍ਰੁਸ੍ਤ੍ਰੀਸ਼ੋਕਦਾਤਾਰਂ ਨੇਤਾਰਂ ਸ੍ਵਜਨਸ੍ਯ ਚ। ਲਙ੍ਕਾਦ੍ਵੀਪਸ੍ਯ ਗੋਪ੍ਤਾਰਂ ਕਰ੍ਤਾਰਂ ਭੀਮਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਵੈਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨੇਤਾ, ਲੰਕਾ ਟਾਪੂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ।