ਮੁਮੋਚ ਚ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਨਿਃਸਙ੍ਗੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ। ਵ੍ਯਾਯਚ੍ਛਮਾਨਂ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਤ੍ਪਰਂ ਰਾਵਣਂ ਰਣੇ
ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹਿਚਕਚਾਹਟ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਦਾ ਗਿਆ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਤਨ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਸਂਦਧੇ ਨਿਸ਼ਿਤਾਨ੍ ਸ਼ਰਾਨ੍। ਸ ਮੁਮੋਚ ਤਤੋ ਬਾਣਾਨ੍ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਕਾਕੁਤਸਥ, ਜਿਵੇਂ ਹੱਸਦਾ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੀ ਧਨੁ ਤੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਤਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਵਣਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਸ੍ਵਸ਼ਰੈਃ ਖਂ ਨਿਰਨ੍ਤਰਮ੍। ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਨਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਤਦਾ ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਭਾਸ੍ਵਤਾ
ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ; ਦੋਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਹੋਈ।
ਸ਼ਰਬਦ੍ਧਮਿਵਾਭਾਤਿ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਭਾਸ੍ਵਦਮ੍ਬਰਮ੍। ਨਾਨਿਮਿਤ੍ਤੋऽਭਵਦ੍ ਬਾਣੋ ਨਾਨਿਰ੍ਭੇਤ੍ਤਾ ਨ ਨਿष੍ਫਲਃ
ਅਸਮਾਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਦੂਜਾ ਚਮਕਦਾਰ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦਾ ਸੀ; ਕੋਈ ਵੀ ਤੀਰ ਵਿਅਰਥ ਜਾਂ ਰਾਹ ਤੋਂ ਭਟਕਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਸਂਹਤ੍ਯ ਨਿਪੇਤੁਰ੍ਧਰਣੀਤਲੇ। ਤਥਾ ਵਿਸृਜਤੋਰ੍ਬਾਣਾਨ੍ ਰਾਮਰਾਵਣਯੋਰ੍ਮृਧੇ
ਤੀਰ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਜ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਮ ਤੇ ਰਾਵਣ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪ੍ਰਾਯੁਧ੍ਯੇਤਾਮਵਿਚ੍ਛਿਨ੍ਨਮਸ੍ਯਨ੍ਤੌ ਸਵ੍ਯਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਚਕ੍ਰਤੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਨਿਰੁਚ੍ਛ੍ਵਾਸਮਿਵਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਉਹ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਲੜਦੇ ਰਹੇ, ਕਦੇ ਖੱਬੇ, ਕਦੇ ਸੱਜੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਹੀ ਰੁਕ ਗਈ ਹੋਵੇ।
ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਹਯਾਨ੍ ਰਾਮੋ ਹਯਾਨ੍ ਰਾਮਸ੍ਯ ਰਾਵਣਃ। ਜਘ੍ਨਤੁਸ੍ਤੌ ਤਦਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਕृਤਾਨੁਕृਤਕਾਰਿਣੌ
ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ; ਦੋਵੇਂ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਏਵਂ ਤੁ ਤੌ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੌ ਚਕ੍ਰਤੁਰ੍ਯੁਦ੍ਧਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਭਵਦ੍ ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੋਵੇਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਜੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਜੰਗ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਲਟ-ਪੁਲਟ ਤੇ ਰੋਮਚਕ ਸੀ।
ਤੌ ਤਥਾ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨੌ ਤੁ ਸਮਰੇ ਰਾਮਰਾਵਣੌ। ਦਦृਸ਼ੁਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਿ ਵਿਸ੍ਮਿਤੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਦ ਰਾਮ ਤੇ ਰਾਵਣ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੰਗ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਦਿਲੋਂ ਅਸ਼ਚਰਜ ਨਾਲ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ।
ਅਰ੍ਦਯਨ੍ਤੌ ਤੁ ਸਮਰੇ ਤਯੋਸ੍ਤੌ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੋਤ੍ਤਮੌ। ਪਰਸ੍ਪਰਮਭਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮਭਿਦ੍ਰੁਤੌ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਇਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਵਧੀਆ ਰਥਾਂ 'ਚ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਏ।
ਪਰਸ੍ਪਰਵਧੇ ਯੁਕ੍ਤੌ ਘੋਰਰੂਪੌ ਬਭੂਵਤੁਃ। ਮਣ੍ਡਲਾਨਿ ਚ ਵੀਥੀਸ਼੍ਚ ਗਤਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤਾਨਿ ਚ
ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਏ; ਉਹ ਘੁੰਮਦੇ, ਲਕੀਰਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤੌ ਬਹੁਵਿਧਾਂ ਸੂਤੌ ਸਾਰਥ੍ਯਜਾਂ ਗਤਿਮ੍। ਅਰ੍ਦਯਨ੍ ਰਾਵਣਂ ਰਾਮੋ ਰਾਘਵਂ ਚਾਪਿ ਰਾਵਣਃ
ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਕਲਾ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਾਲਾਂ ਦਿਖਾਉਂਦੇ; ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੇ ਵੀ ਰਾਮ ਨੂੰ।
ਗਤਿਵੇਗਂ ਸਮਾਪਨ੍ਨੌ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਨਨਿਵਰ੍ਤਨੇ। ਕ੍ਸ਼ਿਪਤੋਃ ਸ਼ਰਜਾਲਾਨਿ ਤਯੋਸ੍ਤੌ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੋਤ੍ਤਮੌ
ਦੋਵੇਂ ਵਿਰੋਧੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਗਏ, ਕਦੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ, ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟਦੇ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਰਥਾਂ ਤੋਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਚੇਰਤੁਃ ਸਂਯੁਗਮਹੀਂ ਸਾਸਾਰੌ ਜਲਦਾਵਿਵ। ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਤੌ ਤੁ ਗਤਿਂ ਬਹੁਵਿਧਾਂ ਰਣੇ
ਉਹ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਘੁੰਮਦੇ, ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਪਰਸ੍ਪਰਸ੍ਯਾਭਿਮੁਖੌ ਪੁਨਰੇਵ ਚ ਤਸ੍ਥਤੁਃ। ਧੁਰਂ ਧੁਰੇਣ ਰਥਯੋਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇਣ ਵਾਜਿਨਾਮ੍
ਫਿਰ ਦੋਵੇਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਰਥਾਂ ਦੀ ਜੋੜੀ ਜੋੜੀ ਨਾਲ ਸੀ, ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵੀ ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਸਨ।
ਪਤਾਕਾਸ਼੍ਚ ਪਤਾਕਾਭਿਃ ਸਮੀਯੁਃ ਸ੍ਥਿਤਯੋਸ੍ਤਦਾ। ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਤਤੋ ਰਾਮੋ ਧਨੁਰ੍ਮੁਕ੍ਤੈਃ ਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਏ ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੜੇ ਸਨ; ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਵਣ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਚਤੁਰ੍ਭਿਸ਼੍ਚਤੁਰੋ ਦੀਪ੍ਤਾਨ੍ ਹਯਾਨ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਸਰ੍ਪਯਤ੍। ਸ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਮਾਪਨ੍ਨੋ ਹਯਾਨਾਮਪਸਰ੍ਪਣੇ
ਚਾਰ ਚਮਕਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ; ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਹਟਣ ਤੇ ਰਾਵਣ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਮੁਮੋਚ ਨਿਸ਼ਿਤਾਨ੍ ਬਾਣਾਨ੍ ਰਾਘਵਾਯ ਦਸ਼ਾਨਨਃ। ਸੋऽਤਿਵਿਦ੍ਧੋ ਬਲਵਤਾ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੇਣ ਰਾਘਵਃ
ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਨੇ ਰਾਘਵ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਛੱਡੇ; ਰਾਵਣ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਤੀਰ ਲੱਗਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਰਾਘਵ—
ਜਗਾਮ ਨ ਵਿਕਾਰਂ ਚ ਨ ਚਾਪਿ ਵ੍ਯਥਿਤੋऽਭਵਤ੍। ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਚ ਪੁਨਰ੍ਬਾਣਾਨ੍ ਵਜ੍ਰਸਾਰਸਮਸ੍ਵਨਾਨ੍
ਕੋਈ ਵੀ ਬਦਲਾਅ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਇਆ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਘਬਰਾਇਆ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਵਜਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ।
ਸਾਰਥਿਂ ਵਜ੍ਰਹਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਦਸ਼ਾਨਨਃ। ਮਾਤਲੇਸ੍ਤੁ ਮਹਾਵੇਗਾਃ ਸ਼ਰੀਰੇ ਪਤਿਤਾਃ ਸ਼ਰਾਃ
ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਕੇ, ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਨੇ ਮਾਤਲੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਨ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮਪਿ ਸਮ੍ਮੋਹਂ ਵ੍ਯਥਾਂ ਵਾ ਪ੍ਰਦਦੁਰ੍ਯੁਧਿ। ਤਯਾ ਧਰ੍षਣਯਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਮਾਤਲੇਰ੍ਨ ਤਥਾऽऽਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਤੀਰ ਲੱਗਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮਾਤਲੀ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਵੀ ਉਲਝਣ ਜਾਂ ਦਰਦ ਨਹੀਂ ਹੋਈ; ਉਸ ਹਮਲੇ ਨਾਲ ਮਾਤਲੀ ਗੁੱਸੇ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਨਹੀਂ—
ਚਕਾਰ ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਰਾਘਵੋ ਵਿਮੁਖਂ ਰਿਪੁਮ੍। ਵਿਂਸ਼ਤਿਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਿਂ षष੍ਟਿਂ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਰਾਘਵ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਾ ਦਿੱਤਾ—ਵੀਹ, ਤੀਹ, ਸਠ, ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੀਰ।
ਮੁਮੋਚ ਰਾਘਵੋ ਵੀਰਃ ਸਾਯਕਾਨ੍ ਸ੍ਯਨ੍ਦਨੇ ਰਿਪੋਃ। ਰਾਵਣੋऽਪਿ ਤਤਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਥਸ੍ਥੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਵੀਰ ਰਾਘਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰ ਛੱਡੇ; ਫਿਰ ਰਾਵਣ, ਰਥ ਵਿੱਚ ਖੜਾ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ—
ਗਦਾਮੁਸਲਵਰ੍षੇਣ ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਰ੍ਦਯਦ੍ ਰਣੇ। ਤਤ੍ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਪੁਨਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਤੁਮੁਲਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਗਦਾ ਤੇ ਮੁਸਲਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੰਗ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਮੁੜ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਹੋਈ।
ਗਦਾਨਾਂ ਮੁਸਲਾਨਾਂ ਚ ਪਰਿਘਾਣਾਂ ਚ ਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ। ਸ਼ਰਾਣਾਂ ਪੁਙ੍ਖਵਾਤੈਸ਼੍ਚ ਕ੍ਸ਼ੁਭਿਤਾਃ ਸਪ੍ਤ ਸਾਗਰਾਃ
ਗਦਿਆਂ, ਮੁਸਲਾਂ ਤੇ ਲੋਹ ਦੀ ਛੜਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੀ ਹਵਾ ਨਾਲ, ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰ ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ।
ਕ੍ਸ਼ੁਬ੍ਧਾਨਾਂ ਸਾਗਰਾਣਾਂ ਚ ਪਾਤਾਲਤਲਵਾਸਿਨਃ। ਵ੍ਯਥਿਤਾ ਦਾਨਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਨ੍ਨਗਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਜਦ ਸਮੁੰਦਰ ਹਲਚਲ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਵ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸੱਪ ਵੀ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਚਕਮ੍ਪੇ ਮੇਦਿਨੀ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ। ਭਾਸ੍ਕਰੋ ਨਿष੍ਪ੍ਰਭਸ਼੍ਚਾਸੀਨ੍ਨ ਵਵੌ ਚਾਪਿ ਮਾਰੁਤਃ
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ ਕੰਬ ਗਈ; ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਮਿਟ ਗਈ, ਤੇ ਹਵਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵਹੀ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਪਰਮਰ੍षਯਃ। ਚਿਨ੍ਤਾਮਾਪੇਦਿਰੇ ਸਰ੍ਵੇ ਸਕਿਂਨਰਮਹੋਰਗਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਿਨਨਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪ, ਸਭ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਗੋਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਸ੍ਤੁ ਲੋਕਾਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਃ। ਜਯਤਾਂ ਰਾਘਵਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਰਾਵਣਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
‘ਗਾਂਵਾਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਰਹੇ, ਲੋਕ ਸਦਾ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ; ਰਾਘਵ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇ।’
ਏਵਂ ਜਪਨ੍ਤੋऽਪਸ਼੍ਯਂਸ੍ਤੇ ਦੇਵਾਃ ਸਰ੍षਿਗਣਾਸ੍ਤਦਾ। ਰਾਮਰਾਵਣਯੋਰ੍ਯੁਦ੍ਧਂ ਸੁਘੋਰਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਪਦੇ ਹੋਏ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਰਾਮ ਤੇ ਰਾਵਣ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।