ੴਕਾਰੋऽਥ ਵषਟ੍ਕਾਰੋ ਵੇਦਾਸ਼੍ਚ ਵਰਯਨ੍ਤੁ ਮਾਮ੍। ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਵੇਦਵਿਦਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵੇਦਵਿਦਾਮਪਿ
ਤਾਂ ਓਂਕਾਰ, ਵਸ਼ਟਕਾਰ ਤੇ ਵੇਦ ਆਪ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਚੁਣ ਲੈਣ; ਮੈਂ ਕਸ਼ਤ੍ਰ ਵਿਦਿਆ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਵਿਦਿਆ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵਾਂ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੋ ਵਸਿष੍ਠੋ ਮਾਮੇਵਂ ਵਦਤੁ ਦੇਵਤਾਃ। ਯਦ੍ਯੇਵਂ ਪਰਮਃ ਕਾਮਃ ਕृਤੋ ਯਾਨ੍ਤੁ ਸੁਰਰ੍षਭਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅੱਗੇ ਕਹੇ; ਜੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਜਾਣ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤੋ ਦੇਵੈਰ੍ਵਸਿष੍ਠੋ ਜਪਤਾਂ ਵਰਃ। ਸਖ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਰੇਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ, ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰ ਲਈ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ।'
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨ ਸਂਦੇਹਃ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮ੍ਪਦ੍ਯਤੇ ਤਵ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਰ੍ਵਾ ਜਗ੍ਮੁਰ੍ਯਥਾਗਤਮ੍
'ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਹੈਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ; ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ।' ਇਹ ਆਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਜਪਤਾਂ ਵਰਮ੍
ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ, ਉੱਚੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਦੀ ਆਦਰ-ਸੱਤਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਕृਤਕਾਮੋ ਮਹੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਚਚਾਰ ਤਪਸਿ ਸ੍ਥਿਤਃ। ਏਵਂ ਤ੍ਵਨੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਮ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ। ਹੇ ਰਾਮ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ।
ਏष ਰਾਮ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਏष ਵਿਗ੍ਰਹਵਾਂਸ੍ਤਪਃ। ਏष ਧਰ੍ਮਃ ਪਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯੈष ਪਰਾਯਣਮ੍
ਇਹੀ ਰਾਮ ਹੈ, ਹੇ ਮੂਲ ਮੂਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਇਹ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਜੀਉਂਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਹ ਸਦਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਤੇ ਇਹੀ ਬਹਾਦਰੀ ਦਾ ਅਸਲੀ ਆਸਰਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਿਰਰਾਮ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ। ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸਂਨਿਧੌ
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਮ ਤੇ ਲੱਖਣ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਗਈ—
ਜਨਕਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਕੁਸ਼ਿਕਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਧਨ੍ਯੋऽਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਯਸ੍ਯ ਮੇ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵ
ਜਨਕ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਕੁਸ਼ਿਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਧੰਨ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਉਪਕਾਰ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ—'
ਯਜ੍ਞਂ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਸਹਿਤਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਸਿ ਕੌਸ਼ਿਕ। ਪਾਵਿਤੋऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਮਹਾਮੁਨੇ
'ਤੂੰ, ਹੇ ਕਉਸ਼ਿਕ, ਕਕੁਤਥ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਤੇ ਆਇਆ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ।'
ਗੁਣਾ ਬਹੁਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ੍ਤਵ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਮਯਾ। ਵਿਸ੍ਤਰੇਣ ਚ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਕੀਰ੍ਤ੍ਯਮਾਨਂ ਮਹਤ੍ਤਪਃ
'ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖੂਬੀਆਂ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਵੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣੀ ਹੈ।'
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਮਯਾ ਮਹਾਤੇਜੋ ਰਾਮੇਣ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਸਦਸ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚ ਸਦਃ ਸ਼੍ਰੁਤਾਸ੍ਤੇ ਬਹਵੋ ਗੁਣਾਃ
'ਮੈਂ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਰਾਮ ਵਲੋਂ ਤੇ ਸਭਾ ਵਲੋਂ ਤੇਰੇ ਬਹੁਤ ਗੁਣ ਸੁਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤੇਰੇ ਕਈ ਗੁਣ ਸੁਣੇ।'
ਅਪ੍ਰਮੇਯਂ ਤਪਸ੍ਤੁਭ੍ਯਮਪ੍ਰਮੇਯਂ ਚ ਤੇ ਬਲਮ੍। ਅਪ੍ਰਮੇਯਾ ਗੁਣਾਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਤ੍ਯਂ ਤੇ ਕੁਸ਼ਿਕਾਤ੍ਮਜ
'ਤੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਅਣਮੁੱਲ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਅਣਮੁੱਲ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਵੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਅਣਮੁੱਲ ਹਨ, ਹੇ ਕੁਸ਼ਿਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ।'
ਤृਪ੍ਤਿਰਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਭੂਤਾਨਾਂ ਕਥਾਨਾਂ ਨਾਸ੍ਤਿ ਮੇ ਵਿਭੋ। ਕਰ੍ਮਕਾਲੋ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਲਮ੍ਬਤੇ ਰਵਿਮਣ੍ਡਲਮ੍
'ਇਹ ਅਜੀਬ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰੀ ਰੁਚੀ ਮੁੱਕਦੀ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਪਰ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਹੁਣ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੂਰਜ ਆਪਣੀ ਲੀਕ ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਸ਼੍ਵਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਮਹਾਤੇਜੋ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮਾਂ ਪੁਨਃ। ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਜਪਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਾਮਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
'ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਮਿਲਣਾ। ਹੇ ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੂੰ ਸਵਾਗਤ ਹੈਂ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਮੁਨਿਵਰਃ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਮ੍। ਵਿਸਸਰ੍ਜਾਸ਼ੁ ਜਨਕਂ ਪ੍ਰੀਤਂ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾਸ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਤਾਂ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਨੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਜਨਕ ਨੂੰ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸੀ, ਤੁਰੰਤ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਵੈਦੇਹੋ ਮਿਥਿਲਾਧਿਪਃ। ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਚਕਾਰਾਸ਼ੁ ਸੋਪਾਧ੍ਯਾਯਃ ਸਬਾਨ੍ਧਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵੈਦੇਹ ਨੇ, ਜੋ ਮਿਥਿਲਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਜਲਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਹਰਾਮਃ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਸ੍ਵਵਾਸਮਭਿਚਕ੍ਰਾਮ ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਰਾਮ ਤੇ ਲੱਖਣ ਸਮੇਤ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਆਦਰ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵਾਸਤੇ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ।
thumb|षਟ੍षष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ षਟ੍षष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲ਼ਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦਾ ਛਿਆਸਠਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੇ ਕृਤਕਰ੍ਮਾ ਨਰਾਧਿਪਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਮਾਜੁਹਾਵ ਸਰਾਘਵਮ੍
ਫਿਰ, ਸਵੇਰ ਦੀ ਸੁੱਚੀ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨਿਬਟਾ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਰਾਘਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਬੁਲਾਇਆ।
ਤਮਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਰਾਘਵੌ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੌ ਤਦਾ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੇ, ਫਿਰ ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਭਗਵਨ੍ ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਤਵਾਨਘ। ਭਵਾਨਾਜ੍ਞਾਪਯਤੁ ਮਾਮਾਜ੍ਞਾਪ੍ਯੋ ਭਵਤਾ ਹ੍ਯਹਮ੍
'ਭਗਵਾਨ, ਤੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ! ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼? ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਵਿਚ ਹਾਂ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਜਨਕੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ
ਜਦ ਜਨਕ ਨੇ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਸੀ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬੋਲਣ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੁਤ੍ਰੌ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯੇਮੌ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੌ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤੌ। ਦ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮੌ ਧਨੁਃਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਯਦੇਤਤ੍ਤ੍ਵਯਿ ਤਿष੍ਠਤਿ
'ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਯੋਧੇ ਹਨ। ਇਹ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਵਧੀਆ ਧਨੁਸ਼ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ।'
ਏਤਦ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਕृਤਕਾਮੌ ਨृਪਾਤ੍ਮਜੌ। ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦਸ੍ਯ ਧਨੁषੋ ਯਥੇष੍ਟਂ ਪ੍ਰਤਿਯਾਸ੍ਯਤਃ
ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮੇਰੀ ਦਇਆ ਹੋਵੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨੋਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਇਸ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਰਤ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਜਨਕਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍। ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਸ੍ਯ ਧਨੁषੋ ਯਦਰ੍ਥਮਿਹ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਜਨਕ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਇਹ ਸੁਣੋ ਕਿ ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਦੇਵਰਾਤ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਨਿਮੇਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਨ੍ਯਾਸੋऽਯਂ ਤਸ੍ਯ ਭਗਵਨ੍ ਹਸ੍ਤੇ ਦਤ੍ਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਦੇਵਰਾਤ, ਜੋ ਨਿਮੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇਹ ਧਨੁਸ਼ ਅਮਾਨਤ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਦਕ੍ਸ਼ਯਜ੍ਞਵਧੇ ਪੂਰ੍ਵਂ ਧਨੁਰਾਯਮ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਵਿਧ੍ਵਂਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨ੍ ਰੋषਾਤ੍ ਸਲੀਲਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਦੱਖ ਦਾ ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਦ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਤੇ ਰੋਸ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਫਿਰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ।
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਭਾਗਾਰ੍ਥਿਨੋ ਭਾਗਂ ਨਾਕਲ੍ਪਯਤ ਮੇ ਸੁਰਾਃ। ਵਰਾਂਗਾਨਿ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਧਨੁषਾ ਸ਼ਾਤਯਾਮਿ ਵਃ
'ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਲਈ ਮੰਗਦੇ ਹੋ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਇਹ ਕੀਮਤੀ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਅੰਗ ਇਸ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਤਤੋ ਵਿਮਨਸਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਵੈ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵ। ਪ੍ਰਸਾਦਯਨ੍ਤ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰੀਤੋऽਭਵਦ੍ ਭਵਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪੈ ਗਏ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਉਹ ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲੱਗ ਪਏ ਤੇ ਭਵ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।