thumb|ਪਞ੍ਚਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ ਪੰਜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੌਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸਮਰੇ ਚਿਨ੍ਤਯਾ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਰਾਵਣਂ ਚਾਗ੍ਰਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਕਰਕੇ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸੋਚ ਵਿਚ ਖੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ—
ਦੈਵਤੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਭ੍ਯਾਗਤੋ ਰਣਮ੍। ਉਪਗਮ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਰਾਮਮਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਦਾ
ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਅਗਸਤ ਮুনি ਰਾਮ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਰਾਮ ਰਾਮ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼ृਣੁ ਗੁਹ੍ਯਂ ਸਨਾਤਨਮ੍। ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਾਨਰੀਨ੍ ਵਤ੍ਸ ਸਮਰੇ ਵਿਜਯਿष੍ਯਸੇ
ਹੇ ਰਾਮ, ਹੇ ਰਾਮ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਜ ਭੇਦ ਸੁਣ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ।
ਆਦਿਤ੍ਯਹृਦਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਜਯਾਵਹਂ ਜਪਂ ਨਿਤ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪਰਮਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਆਦਿਤਯ ਹਿਰਦਯ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਪ ਕਰ, ਇਹ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍। ਚਿਨ੍ਤਾਸ਼ੋਕਪ੍ਰਸ਼ਮਨਮਾਯੁਰ੍ਵਰ੍ਧਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਭਾਗਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਮਰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰਸ਼੍ਮਿਮਨ੍ਤਂ ਸਮੁਦ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦੇਵਾਸੁਰਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍। ਪੂਜਯਸ੍ਵ ਵਿਵਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਗਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ ਦੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੂਜਾ ਕਰ। ਉਹ ਵਿਵਸਵਾਨ, ਭਾਸਕਰ ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਤ੍ਮਕੋ ਹ੍ਯੇष ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਰਸ਼੍ਮਿਭਾਵਨਃ। ਏष ਦੇਵਾਸੁਰਗਣਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ ਪਾਤਿ ਗਭਸ੍ਤਿਭਿਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਕਿਰਨਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏष ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਧਨਦਃ ਕਾਲੋ ਯਮਃ ਸੋਮੋ ਹ੍ਯਪਾਂ ਪਤਿਃ
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ, ਸਕੰਦਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਇੰਦਰ, ਕੁਬੇਰ, ਸਮਾਂ, ਯਮ, ਸੋਮ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਪਿਤਰੋ ਵਸਵਃ ਸਾਧ੍ਯਾ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਮਰੁਤੋ ਮਨੁਃ। ਵਾਯੁਰ੍ਵਹ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪ੍ਰਾਣ ऋਤੁਕਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਭਾਕਰਃ
ਇਹ ਪਿਤਰ, ਵਸੁ, ਸਾਧਿਆ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਮਰੁਤ, ਮਨੂ, ਵਾਯੂ, ਅੱਗ, ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾ, ਪ੍ਰਾਣ, ਰੁੱਤਾਂ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਾਨਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਃ ਸਵਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਃ ਖਗਃ ਪੂषਾ ਗਭਸ੍ਤਿਮਾਨ੍। ਸੁਵਰ੍ਣਸਦृਸ਼ੋ ਭਾਨੁਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਰੇਤਾ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਇਹ ਆਦਿਤਯ, ਸਵਿਤਾ, ਸੂਰਜ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੂਸ਼ਾ, ਰੋਸ਼ਨ, ਭਾਨੁ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਬੀਜ ਤੇ ਦਿਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਹਰਿਦਸ਼੍ਵਃ ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਚਿਃ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਿਰ੍ਮਰੀਚਿਮਾਨ੍। ਤਿਮਿਰੋਨ੍ਮਥਨਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਕੋਂऽਸ਼ੁਮਾਨ੍
ਇਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਹਰੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੱਤ ਰਥਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੰਗਲਕਾਰੀ, ਰੂਪ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮਾਰਤੰਡ ਤੇ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਸ੍ਤਪਨੋऽਹਸ੍ਕਰੋ ਰਵਿਃ। ਅਗ੍ਨਿਗਰ੍ਭੋऽਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਙ੍ਖਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਨਾਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਹੀਰਾṇਯਗਰਭ ਹੈ, ਠੰਢਾ ਹੈ, ਤਪਦਾ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਵੀ ਹੈ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੰਖ ਹੈ ਅਤੇ ਠੰਢ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯੋਮਨਾਥਸ੍ਤਮੋਭੇਦੀ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਪਾਰਗਃ। ਘਨਵृष੍ਟਿਰਪਾਂ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਵੀਥੀਪ੍ਲਵਂਗਮਃ
ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੀਂਹ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਆਤਪੀ ਮਣ੍ਡਲੀ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪਿਙ੍ਗਲਃ ਸਰ੍ਵਤਾਪਨਃ। ਕਵਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਰਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਭਵੋਦ੍ਭਵਃ
ਉਹ ਤਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਗੋਲ ਹੈ, ਮੌਤ ਹੈ, ਪੀਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਲਾਲ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਤਾਰਾਣਾਮਧਿਪੋ ਵਿਸ਼੍ਵਭਾਵਨਃ। ਤੇਜਸਾਮਪਿ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਤ੍ਮਨ੍ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਉਹ ਤਾਰਿਆਂ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਪੂਰ੍ਵਾਯ ਗਿਰਯੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਯਾਦ੍ਰਯੇ ਨਮਃ। ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਗਣਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਦਿਨਾਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਪੂਰਬੀ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪੱਛਮੀ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦਿਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜਯਾਯ ਜਯਭਦ੍ਰਾਯ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ। ਨਮੋ ਨਮਃ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੋ ਆਦਿਤ੍ਯਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਵਿਜੈ ਨੂੰ, ਸੁਭ ਵਿਜੈ ਨੂੰ, ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਆਦਿਤੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮ ਉਗ੍ਰਾਯ ਵੀਰਾਯ ਸਾਰਙ੍ਗਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ। ਨਮਃ ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਬੋਧਾਯ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਾਯ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤਿੱਖੇ, ਵੀਰ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਕਮਲ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਾਨਾਚ੍ਯੁਤੇਸ਼ਾਯ ਸੂਰਾਯਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਚਸੇ। ਭਾਸ੍ਵਤੇ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ਾਯ ਰੌਦ੍ਰਾਯ ਵਪੁषੇ ਨਮਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਈਸ਼ਾਨ, ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ, ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਮੋਘ੍ਨਾਯ ਹਿਮਘ੍ਨਾਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਾਯਾਮਿਤਾਤ੍ਮਨੇ। ਕृਤਘ੍ਨਘ੍ਨਾਯ ਦੇਵਾਯ ਜ੍ਯੋਤਿषਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਹਨੇਰਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਠੰਢ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਣਪਛਾਣੀ ਆਤਮਾ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਦੇਵਤਾ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਪ੍ਤਚਾਮੀਕਰਾਭਾਯ ਹਰਯੇ ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣੇ। ਨਮਸ੍ਤਮੋऽਭਿਨਿਘ੍ਨਾਯ ਰੁਚਯੇ ਲੋਕਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਪਿਘਲੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਹਰਿ ਨੂੰ, ਸੰਸਾਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗਵਾਹ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਾਸ਼ਯਤ੍ਯੇष ਵੈ ਭੂਤਂ ਤਮੇਵ ਸृਜਤਿ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਪਾਯਤ੍ਯੇष ਤਪਤ੍ਯੇष ਵਰ੍षਤ੍ਯੇष ਗਭਸ੍ਤਿਭਿਃ
ਇਹ ਪ੍ਰਭੂ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁੜ ਰਚਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਤਪਦਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਮੀਂਹ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏष ਸੁਪ੍ਤੇषੁ ਜਾਗਰ੍ਤਿ ਭੂਤੇषੁ ਪਰਿਨਿष੍ਠਿਤਃ। ਏष ਚੈਵਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਚ ਫਲਂ ਚੈਵਾਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਿਣਾਮ੍
ਇਹ ਸੋਣਿਆਂ ਵਿਚ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਅੱਗਨਹੋਤ੍ਰ ਵੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਗਨਹੋਤ੍ਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਫਲ ਵੀ ਹੈ।
ਦੇਵਾਸ਼੍ਚ ਕ੍ਰਤਵਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਰਤੂਨਾਂ ਫਲਮੇਵ ਚ। ਯਾਨਿ ਕृਤ੍ਯਾਨਿ ਲੋਕੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪਰਮਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਹੈ, ਯਜਨ ਹੈ ਅਤੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਹੈ; ਉਹ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਏਨਮਾਪਤ੍ਸੁ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇषੁ ਕਾਨ੍ਤਾਰੇषੁ ਭਯੇषੁ ਚ। ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍ ਪੁਰੁषਃ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਵਸੀਦਤਿ ਰਾਘਵ
ਹੇ ਰਾਘਵ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤਾਂ, ਔਖਿਆਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਡਰਾਂ ਵਿਚ ਯਾਦ ਕਰੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਡਿੱਗਦਾ ਨਹੀਂ।
ਪੂਜਯਸ੍ਵੈਨਮੇਕਾਗ੍ਰੋ ਦੇਵਦੇਵਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਮ੍। ਏਤਤ੍ ਤ੍ਰਿਗੁਣਿਤਂ ਜਪ੍ਤ੍ਵਾ ਯੁਦ੍ਧੇषੁ ਵਿਜਯਿष੍ਯਤਿ
ਇਕਾਗ੍ਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ; ਇਹ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਜਪ ਕੇ, ਜੰਗਾਂ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਸ਼ਣੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਰਾਵਣਂ ਤ੍ਵਂ ਜਹਿष੍ਯਸਿ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋऽਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਜਗਾਮ ਸ ਯਥਾਗਤਮ੍
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਤੂੰ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਂਗਾ; ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਅਗਸਤਿਆ ਜਿਵੇਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੇਜਾ ਨष੍ਟਸ਼ੋਕੋऽਭਵਤ੍ ਤਦਾ। ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਸੁਪ੍ਰੀਤੋ ਰਾਘਵਃ ਪ੍ਰਯਤਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਤੇਜੀ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਰਾਘਵ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਿਆ।
ਆਦਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਜਪ੍ਤ੍ਵੇਦਂ ਪਰਂ ਹਰ੍षਮਵਾਪ੍ਤਵਾਨ੍। ਤ੍ਰਿਰਾਚਮ੍ਯ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਤੱਕ ਕੇ ਅਤੇ ਇਹ ਜਪ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ; ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਸ਼ੁਧ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਬੀਰ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।