ਦੇਸ਼ਕਾਲੌ ਚ ਵਿਜ੍ਞੇਯੌ ਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨੀਙ੍ਗਿਤਾਨਿ ਚ। ਦੈਨ੍ਯਂ ਹਰ੍षਸ਼੍ਚ ਖੇਦਸ਼੍ਚ ਰਥਿਨਸ਼੍ਚ ਬਲਾਬਲਮ੍
ਸਥਾਨ ਤੇ ਸਮਾਂ, ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੇ ਇਸ਼ਾਰੇ, ਉਦਾਸੀ, ਖੁਸ਼ੀ, ਥਕਾਵਟ, ਤੇ ਰਥੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ — ਇਹ ਸਭ ਸਮਝਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਥਲਨਿਮ੍ਨਾਨਿ ਭੂਮੇਸ਼੍ਚ ਸਮਾਨਿ ਵਿषਮਾਣਿ ਚ। ਯੁਦ੍ਧਕਾਲਸ਼੍ਚ ਵਿਜ੍ਞੇਯਃ ਪਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਉੱਚ-ਨੀਚ, ਸਮਤ ਤੇ ਅਸਮਤ ਥਾਵਾਂ, ਲੜਾਈ ਦਾ ਸਮਾਂ, ਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਨੀਅਤ — ਇਹ ਸਭ ਜਾਣਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਉਪਯਾਨਾਪਯਾਨੇ ਚ ਸ੍ਥਾਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਸਰ੍ਪਣਮ੍। ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ ਰਥਸ੍ਥੇਨ ਜ੍ਞੇਯਂ ਰਥਕੁਟੁਮ੍ਬਿਨਾ
ਆਉਣ-ਜਾਣ, ਥਾਂ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ — ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਰਥੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਥ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਵ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮਹੇਤੋਸ੍ਤੁ ਤਥੈषਾਂ ਰਥਵਾਜਿਨਾਮ੍। ਰੌਦ੍ਰਂ ਵਰ੍ਜਯਤਾ ਖੇਦਂ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਕृਤਮਿਦਂ ਮਯਾ
ਤੇਰੇ ਤੇ ਰਥ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਆਰਾਮ ਲਈ, ਮੈਂ ਔਖੀ ਥਕਾਵਟ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ; ਇਹ ਮੈਂ ਉਚਿਤ ਸਮਝ ਕੇ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਨ ਮਯਾ ਵੀਰ ਰਥੋऽਯਮਪਵਾਹਿਤਃ। ਭਰ੍ਤੁਃ ਸ੍ਨੇਹਪਰੀਤੇਨ ਮਯੇਦਂ ਯਤ੍ ਕृਤਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਵੀਰ, ਇਹ ਰਥ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹਟਾਇਆ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਲਈ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ।
ਆਜ੍ਞਾਪਯ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਸ੍ਯਰਿਨਿषੂਦਨ। ਤਤ੍ ਕਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਵੀਰ ਗਤਾਨृਣ੍ਯੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ। ਹੇ ਵੀਰ, ਮੈਂ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਾਂਗਾ।
ਸਂਤੁष੍ਟਸ੍ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਰਾਵਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਰਥੇਃ। ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਯੈਨਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਯੁਦ੍ਧਲੁਬ੍ਧੋऽਬ੍ਰਵੀਦਿਦਮ੍
ਰਾਵਣ ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਵਧਾਈ ਕੀਤੀ ਤੇ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਆਖਿਆ।
ਰਥਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਮਂ ਸੂਤ ਰਾਘਵਾਭਿਮੁਖਂ ਨਯ। ਨਾਹਤ੍ਵਾ ਸਮਰੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ ਨਿਵਰ੍ਤਿष੍ਯਤਿ ਰਾਵਣਃ
ਹੇ ਸਾਰਥੀ, ਇਹ ਰਥ ਜਲਦੀ ਰਾਘਵ ਵੱਲ ਲੈ ਚੱਲ। ਰਾਵਣ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਬਿਨਾਂ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਮੁੜੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਥਸ੍ਥਸ੍ਯ ਰਾਵਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਦਦੌ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੁਭਂ ਹ੍ਯੇਕਂ ਹਸ੍ਤਾਭਰਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਵਣਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਸਾਰਥਿਃ ਸਂਨ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਜੋ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਇਕ ਸੋਹਣਾ ਹੱਥ ਦਾ ਗਹਿਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਵਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰਥੀ ਨੇ ਰਥ ਮੋੜ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਦ੍ਰੁਤਂ ਰਾਵਣਵਾਕ੍ਯਚੋਦਿਤਃ ਪ੍ਰਚੋਦਯਾਮਾਸ ਹਯਾਨ੍ ਸ ਸਾਰਥਿਃ। ਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤਤੋ ਮਹਾਰਥਃ ਕ੍ਸ਼ਣੇਨ ਰਾਮਸ੍ਯ ਰਣਾਗ੍ਰਤੋऽਭਵਤ੍
ਫਿਰ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰਥੀ ਨੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਹੰਕਾਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰਥ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
thumb|ਪਞ੍ਚਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਾਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ ਪੰਜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੌਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸਮਰੇ ਚਿਨ੍ਤਯਾ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਰਾਵਣਂ ਚਾਗ੍ਰਤੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਕਰਕੇ ਥੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸੋਚ ਵਿਚ ਖੜਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ—
ਦੈਵਤੈਸ਼੍ਚ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਭ੍ਯਾਗਤੋ ਰਣਮ੍। ਉਪਗਮ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਰਾਮਮਗਸ੍ਤ੍ਯੋ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਦਾ
ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜੰਗ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਹਾਨ ਅਗਸਤ ਮুনি ਰਾਮ ਕੋਲ ਆਏ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ।
ਰਾਮ ਰਾਮ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼ृਣੁ ਗੁਹ੍ਯਂ ਸਨਾਤਨਮ੍। ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਾਨਰੀਨ੍ ਵਤ੍ਸ ਸਮਰੇ ਵਿਜਯਿष੍ਯਸੇ
ਹੇ ਰਾਮ, ਹੇ ਰਾਮ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਰਾਜ ਭੇਦ ਸੁਣ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ।
ਆਦਿਤ੍ਯਹृਦਯਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਸ਼ਤ੍ਰੁਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍। ਜਯਾਵਹਂ ਜਪਂ ਨਿਤ੍ਯਮਕ੍ਸ਼ਯਂ ਪਰਮਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਆਦਿਤਯ ਹਿਰਦਯ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਪ ਕਰ, ਇਹ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਙ੍ਗਲਮਾਙ੍ਗਲ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍। ਚਿਨ੍ਤਾਸ਼ੋਕਪ੍ਰਸ਼ਮਨਮਾਯੁਰ੍ਵਰ੍ਧਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਭਾਗਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਉਮਰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰਸ਼੍ਮਿਮਨ੍ਤਂ ਸਮੁਦ੍ਯਨ੍ਤਂ ਦੇਵਾਸੁਰਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍। ਪੂਜਯਸ੍ਵ ਵਿਵਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਗਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ ਦੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੂਜਾ ਕਰ। ਉਹ ਵਿਵਸਵਾਨ, ਭਾਸਕਰ ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਦੇਵਾਤ੍ਮਕੋ ਹ੍ਯੇष ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਰਸ਼੍ਮਿਭਾਵਨਃ। ਏष ਦੇਵਾਸੁਰਗਣਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ ਪਾਤਿ ਗਭਸ੍ਤਿਭਿਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਕਿਰਨਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੀਆਂ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਦੇਵ-ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏष ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚ ਵਿष੍ਣੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਕਨ੍ਦਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਧਨਦਃ ਕਾਲੋ ਯਮਃ ਸੋਮੋ ਹ੍ਯਪਾਂ ਪਤਿਃ
ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸ਼ਿਵ, ਸਕੰਦਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਇੰਦਰ, ਕੁਬੇਰ, ਸਮਾਂ, ਯਮ, ਸੋਮ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਪਿਤਰੋ ਵਸਵਃ ਸਾਧ੍ਯਾ ਅਸ਼੍ਵਿਨੌ ਮਰੁਤੋ ਮਨੁਃ। ਵਾਯੁਰ੍ਵਹ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪ੍ਰਾਣ ऋਤੁਕਰ੍ਤਾ ਪ੍ਰਭਾਕਰਃ
ਇਹ ਪਿਤਰ, ਵਸੁ, ਸਾਧਿਆ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਮਰੁਤ, ਮਨੂ, ਵਾਯੂ, ਅੱਗ, ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਜਾ, ਪ੍ਰਾਣ, ਰੁੱਤਾਂ ਦਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਚਾਨਣ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਃ ਸਵਿਤਾ ਸੂਰ੍ਯਃ ਖਗਃ ਪੂषਾ ਗਭਸ੍ਤਿਮਾਨ੍। ਸੁਵਰ੍ਣਸਦृਸ਼ੋ ਭਾਨੁਰ੍ਹਿਰਣ੍ਯਰੇਤਾ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਇਹ ਆਦਿਤਯ, ਸਵਿਤਾ, ਸੂਰਜ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੂਸ਼ਾ, ਰੋਸ਼ਨ, ਭਾਨੁ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਬੀਜ ਤੇ ਦਿਨ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਹਰਿਦਸ਼੍ਵਃ ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਚਿਃ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤਿਰ੍ਮਰੀਚਿਮਾਨ੍। ਤਿਮਿਰੋਨ੍ਮਥਨਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਮਾਰ੍ਤਣ੍ਡਕੋਂऽਸ਼ੁਮਾਨ੍
ਇਸ ਦੇ ਘੋੜੇ ਹਰੇ ਹਨ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੱਤ ਰਥਾਂ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮੰਗਲਕਾਰੀ, ਰੂਪ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਮਾਰਤੰਡ ਤੇ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਹਿਰਣ੍ਯਗਰ੍ਭਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਸ੍ਤਪਨੋऽਹਸ੍ਕਰੋ ਰਵਿਃ। ਅਗ੍ਨਿਗਰ੍ਭੋऽਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਙ੍ਖਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰਨਾਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਹੀਰਾṇਯਗਰਭ ਹੈ, ਠੰਢਾ ਹੈ, ਤਪਦਾ ਹੈ, ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਵੀ ਹੈ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੰਖ ਹੈ ਅਤੇ ਠੰਢ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯੋਮਨਾਥਸ੍ਤਮੋਭੇਦੀ ऋਗ੍ਯਜੁਃਸਾਮਪਾਰਗਃ। ਘਨਵृष੍ਟਿਰਪਾਂ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਵੀਥੀਪ੍ਲਵਂਗਮਃ
ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰਿਗ, ਯਜੁਰ ਅਤੇ ਸਾਮ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮੀਂਹ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜਾਂ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਆਤਪੀ ਮਣ੍ਡਲੀ ਮृਤ੍ਯੁਃ ਪਿਙ੍ਗਲਃ ਸਰ੍ਵਤਾਪਨਃ। ਕਵਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਰਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਭਵੋਦ੍ਭਵਃ
ਉਹ ਤਾਪ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਗੋਲ ਹੈ, ਮੌਤ ਹੈ, ਪੀਲਾ ਹੈ, ਸਭ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਲਾਲ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।
ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਗ੍ਰਹਤਾਰਾਣਾਮਧਿਪੋ ਵਿਸ਼੍ਵਭਾਵਨਃ। ਤੇਜਸਾਮਪਿ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਤ੍ਮਨ੍ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਉਹ ਤਾਰਿਆਂ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ਤਰਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਚਮਕਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਬਾਰਾਂ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮਃ ਪੂਰ੍ਵਾਯ ਗਿਰਯੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਯਾਦ੍ਰਯੇ ਨਮਃ। ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਗਣਾਨਾਂ ਪਤਯੇ ਦਿਨਾਧਿਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਪੂਰਬੀ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪੱਛਮੀ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦਿਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜਯਾਯ ਜਯਭਦ੍ਰਾਯ ਹਰ੍ਯਸ਼੍ਵਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ। ਨਮੋ ਨਮਃ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੋ ਆਦਿਤ੍ਯਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ
ਵਿਜੈ ਨੂੰ, ਸੁਭ ਵਿਜੈ ਨੂੰ, ਪੀਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਆਦਿਤੀ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮ ਉਗ੍ਰਾਯ ਵੀਰਾਯ ਸਾਰਙ੍ਗਾਯ ਨਮੋ ਨਮਃ। ਨਮਃ ਪਦ੍ਮਪ੍ਰਬੋਧਾਯ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਾਯ ਨਮੋऽਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਤਿੱਖੇ, ਵੀਰ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਕਮਲ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਸ਼ਾਨਾਚ੍ਯੁਤੇਸ਼ਾਯ ਸੂਰਾਯਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਚਸੇ। ਭਾਸ੍ਵਤੇ ਸਰ੍ਵਭਕ੍ਸ਼ਾਯ ਰੌਦ੍ਰਾਯ ਵਪੁषੇ ਨਮਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਈਸ਼ਾਨ, ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ, ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ, ਆਦਿਤੀ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਚਮਕਣ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਖਾਣ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।