ਤਤਃ ਕ੍ਰੋਧਸਮਾਵਿष੍ਟੋ ਰਾਮੋ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਃ। ਉਵਾਚ ਰਾਵਣਂ ਵੀਰਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਪਰੁषਂ ਵਚਃ
ਫਿਰ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੱਸ ਕੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਮਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਜਨਸ੍ਥਾਨਾਦਜ੍ਞਾਨਾਦ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਮ। ਹृਤਾ ਤੇ ਵਿਵਸ਼ਾ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਨਾਸਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਜਨਸਥਾਨ ਤੋਂ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ, ਰਾਖਸਸਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਘਟੀਆ, ਅਗਿਆਨ ਤੇ ਬੇਬਸੀ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨਹੀਂ।
ਮਯਾ ਵਿਰਹਿਤਾਂ ਦੀਨਾਂ ਵਰ੍ਤਮਾਨਾਂ ਮਹਾਵਨੇ। ਵੈਦੇਹੀਂ ਪ੍ਰਸਭਂ ਹृਤ੍ਵਾ ਸ਼ੂਰੋऽਹਮਿਤਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਤੂੰ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਜਬਰਦस्ती ਲੈ ਗਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੂਰਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਸ਼ੂਰ ਵਿਨਾਥਾਸੁ ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਕृਤ੍ਵਾ ਕਾਪੁਰੁषਂ ਕਰ੍ਮ ਸ਼ੂਰੋऽਹਮਿਤਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਬਿਨਾ ਸਹਾਰੇ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਗੰਦੇ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੂਰਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਭਿਨ੍ਨਮਰ੍ਯਾਦ ਨਿਰ੍ਲਜ੍ਜ ਚਾਰਿਤ੍ਰੇष੍ਵਨਵਸ੍ਥਿਤ। ਦਰ੍ਪਾਨ੍ਮृਤ੍ਯੁਮੁਪਾਦਾਯ ਸ਼ੂਰੋऽਹਮਿਤਿ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਮਰਯਾਦਾ ਤੋੜ ਕੇ, ਨਿਰਲੱਜ ਹੋ ਕੇ, ਚਲਣ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਨਾ ਰਹਿ ਕੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਮੌਤ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੂਰਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੂਰੇਣ ਧਨਦਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਬਲੈਃ ਸਮੁਦਿਤੇਨ ਚ। ਸ਼੍ਲਾਘਨੀਯਂ ਮਹਤ੍ਕਰ੍ਮ ਯਸ਼ਸ੍ਯਂ ਚ ਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਸ਼ੂਰਾ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਭਰਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼ਲਾਘਾ ਯੋਗ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਇਆ ਤੇ ਤੇਰਾ ਨਾਮ ਹੋਇਆ।
ਉਤ੍ਸੇਕੇਨਾਭਿਪਨ੍ਨਸ੍ਯ ਗਰ੍ਹਿਤਸ੍ਯਾਹਿਤਸ੍ਯ ਚ। ਕਰ੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਹੀਦਾਨੀਂ ਤਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਸੁਮਹਤ੍ ਫਲਮ੍
ਹੁਣ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਕੀਤੇ, ਨਿੰਦਿਆ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨਦਾਇਕ ਕੰਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨਤੀਜਾ ਤੂੰ ਭੋਗ।
ਸ਼ੂਰੋऽਹਮਿਤਿ ਚਾਤ੍ਮਾਨਮਵਗਚ੍ਛਸਿ ਦੁਰ੍ਮਤੇ। ਨੈਵ ਲਜ੍ਜਾਸ੍ਤਿ ਤੇ ਸੀਤਾਂ ਚੌਰਵਦ੍ ਵ੍ਯਪਕਰ੍षਤਃ
ਤੂੰ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੂਰਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਚੋਰ ਵਾਂਗ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਤੈਨੂੰ ਲੱਜ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ।
ਯਦਿ ਮਤ੍ਸਂਨਿਧੌ ਸੀਤਾ ਧਰ੍षਿਤਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਬਲਾਤ੍। ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਤੁ ਖਰਂ ਪਸ਼੍ਯੇਸ੍ਤਦਾ ਮਤ੍ਸਾਯਕੈਰ੍ਹਤਃ
ਜੇ ਮੇਰੀ ਹਾਜਰੀ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਖਰ ਨੂੰ ਤੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾਸਿ ਮਮ ਮਨ੍ਦਾਤ੍ਮਂਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਵਿषਯਮਾਗਤਃ। ਅਦ੍ਯ ਤ੍ਵਾਂ ਸਾਯਕੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਨਯਾਮਿ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਝੱਲਾ ਮਨ ਵਾਲਿਆ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗਾ।
ਅਦ੍ਯ ਤੇ ਮਚ੍ਛਰੈਸ਼੍ਛਿਨ੍ਨਂ ਸ਼ਿਰੋ ਜ੍ਵਲਿਤਕੁਣ੍ਡਲਮ੍। ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦਾ ਵ੍ਯਪਕਰ੍षਨ੍ਤੁ ਵਿਕੀਰ੍ਣਂ ਰਣਪਾਂਸੁषੁ
ਅੱਜ ਤੇਰਾ ਸਿਰ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਘਸੀਟਿਆ ਜਾਵੇ।
ਨਿਪਤ੍ਯੋਰਸਿ ਗृਧ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਵਣ। ਪਿਬਨ੍ਤੁ ਰੁਧਿਰਂ ਤਰ੍षਾਦ੍ ਬਾਣਸ਼ਲ੍ਯਾਨ੍ਤਰੋਤ੍ਥਿਤਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਵੇਂਗਾ, ਰਾਵਣ, ਤਾਂ ਗਿੱਧ ਤੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਰਹੇ ਖੂਨ ਨੂੰ ਤਰਸ ਨਾਲ ਪੀ ਲੈਣ।
ਅਦ੍ਯ ਮਦ੍ਬਾਣਭਿਨ੍ਨਸ੍ਯ ਗਤਾਸੋਃ ਪਤਿਤਸ੍ਯ ਤੇ। ਕਰ੍षਨ੍ ਤ੍ਵਨ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪਤਗਾ ਗਰੁਤ੍ਮਨ੍ਤ ਇਵੋਰਗਾਨ੍
ਅੱਜ, ਜਦ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਰਿਆ ਪਿਆ ਹੈਂ, ਪੰਛੀ ਤੇਰੇ ਅੰਤੜੀਆਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਣ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਸ ਵਦਨ੍ ਵੀਰੋ ਰਾਮਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਮੀਪਸ੍ਥਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰਵਾਕਿਰਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵਿਰੋਧੀ ਰਾਮ ਨੇ ਨੇੜੇ ਖੜੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਵਰਸਾ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਬਭੂਵ ਦ੍ਵਿਗੁਣਂ ਵੀਰ੍ਯਂ ਬਲਂ ਹਰ੍षਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਗੇ। ਰਾਮਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਬਲਂ ਚੈਵ ਸ਼ਤ੍ਰੋਰ੍ਨਿਧਨਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਰਾਮ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਸ਼ੌਰ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੋਹਣੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਵਧ ਗਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਬਭੂਵੁਰਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਿਦਿਤਾਤ੍ਮਨਃ। ਪ੍ਰਹਰ੍षਾਚ੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਹਸ੍ਤਤਰੋऽਭਵਤ੍
ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹੱਥ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਭਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਚਿਹ੍ਨਾਨਿ ਵਿਜ੍ਞਾਯਾਤ੍ਮਗਤਾਨਿ ਸਃ। ਭੂਯ ਏਵਾਰ੍ਦਯਦ੍ ਰਾਮੋ ਰਾਵਣਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ਤਕृਤ੍
ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਆਏ ਚੰਗੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਵਣ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਹਰੀਣਾਂ ਚਾਸ਼੍ਮਨਿਕਰੈਃ ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਸ਼੍ਚ ਰਾਘਵਾਤ੍। ਹਨ੍ਯਮਾਨੋ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਵਿਘੂਰ੍ਣਹृਦਯੋऽਭਵਤ੍
ਹਨੂਮਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਤੇ ਰਾਘਵ ਵੱਲੋਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਦਾ ਦਿਲ ਹਿਲ ਗਿਆ।
ਯਦਾ ਚ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਨਾਰੇਭੇ ਨ ਚਕਰ੍ष ਸ਼ਰਾਸਨਮ੍। ਨਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕਰੋਦ੍ ਵੀਰ੍ਯਂ ਵਿਕ੍ਲਵੇਨਾਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਦ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਜਾਂ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਉਸਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਹੌਸਲਾ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚਾਸ਼ੁ ਸ਼ਰਾਸ੍ਤੇਨ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਮਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਕਾਲੋऽਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੇ ਹੋਏ ਤੀਰ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਮਰਨ ਲਈ ਹੀ ਵਰਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ; ਮੌਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸੂਤਸ੍ਤੁ ਰਥਨੇਤਾਸ੍ਯ ਤਦਵਸ੍ਥਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਮ੍। ਸ਼ਨੈਰ੍ਯੁਦ੍ਧਾਦਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਰਥਂ ਤਸ੍ਯਾਪਵਾਹਯਤ੍
ਰਥ ਦੇ ਚਲਾਕ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਉਹ ਹਾਲਤ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਤੇ ਬਿਨਾ ਘਬਰਾਏ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਰਥ ਨੂੰ ਜੰਗ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟਾ ਲਿਆ।
ਰਥਂ ਚ ਤਸ੍ਯਾਥ ਜਵੇਨ ਸਾਰਥਿ- ਰ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯ ਭੀਮਂ ਜਲਦਸ੍ਵਨਂ ਤਦਾ। ਜਗਾਮ ਭੀਤ੍ਯਾ ਸਮਰਾਨ੍ਮਹੀਪਤਿਂ ਨਿਰਸ੍ਤਵੀਰ੍ਯਂ ਪਤਿਤਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ
ਫਿਰ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਨੇ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਡਿੱਗਿਆ ਤੇ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋਈ ਵੇਖ ਲਿਆ ਸੀ।
thumb|ਚਤੁਰਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਰਧਿਕਸ਼ਤਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ ਚੌਥਾ ਸੌਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਸ ਤੁ ਮੋਹਾਤ੍ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕृਤਾਨ੍ਤਬਲਚੋਦਿਤਃ। ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਨਯਨੋ ਰਾਵਣਃ ਸੂਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਰ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਭਟਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਮੌਤ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਕਸਾਇਆ ਗਿਆ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਦੇ ਚਲਾਕ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਹੀਨਵੀਰ੍ਯਮਿਵਾਸ਼ਕ੍ਤਂ ਪੌਰੁषੇਣ ਵਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍। ਭੀਰੁਂ ਲਘੁਮਿਵਾਸਤ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਹੀਨਮਿਵ ਤੇਜਸਾ
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਅਸਹਾਇ, ਮਰਦਾਨਗੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਡਰਪੋਕ, ਹਲਕੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈਂ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਮਿਵ ਮਾਯਾਭਿਰਸ੍ਤ੍ਰੈਰਿਵ ਬਹਿष੍ਕृਤਮ੍। ਮਾਮਵਜ੍ਞਾਯ ਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧੇ ਸ੍ਵਯਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਵਿਚੇष੍ਟਸੇ
ਮੈਨੂੰ ਜਾਦੂ ਤੋਂ ਵੰਝਿਆ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਹੋਇਆ ਸਮਝ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮੱਤ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਕੇ, ਮੂਰਖ ਵਾਂਗ ਕਰਦਾ ਹੈਂ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਮਾਮਵਜ੍ਞਾਯ ਮਚ੍ਛਨ੍ਦਮਨਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ। ਤ੍ਵਯਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਮੇ ਰਥੋऽਯਮਪਵਾਹਿਤਃ
ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੇਰਾ ਰਥ ਪਿੱਛੇ ਕਿਉਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ?
ਤ੍ਵਯਾਦ੍ਯ ਹਿ ਮਮਾਨਾਰ੍ਯ ਚਿਰਕਾਲਮੁਪਾਰ੍ਜਿਤਮ੍। ਯਸ਼ੋ ਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਸ਼੍ਚ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਃ
ਅੱਜ ਤੂੰ, ਅਨਾਦਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਇਜ਼ਤ, ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋਸ਼ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਸ਼ਤ੍ਰੋਃ ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਵੀਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਞ੍ਜਨੀਯਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮੈਃ। ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਯੁਦ੍ਧਲੁਬ੍ਧੋऽਹਂ ਕृਤਃ ਕਾਪੁਰੁषਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਜਿਸ ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਕਰਤਬਾਂ ਦੀ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਡਰਪੋਕ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।
ਯਤ੍ ਤ੍ਵਂ ਕਥਮਿਦਂ ਮੋਹਾਨ੍ਨ ਚੇਦ੍ ਵਹਸਿ ਦੁਰ੍ਮਤੇ। ਸਤ੍ਯੋऽਯਂ ਪ੍ਰਤਿਤਰ੍ਕੋ ਮੇ ਪਰੇਣ ਤ੍ਵਮੁਪਸ੍ਕृਤਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਮੂਰਖਤਾ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਝੂਠੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਸ਼ੱਕ ਸਚ ਹੈ — ਤੂੰ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਵਲੋਂ ਲਾਲਚ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।