ਸ ਵਿਦ੍ਧੋ ਦਸ਼ਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਮਹਾਕਾਰ੍ਮੁਕਨਿਃਸृਤੈਃ। ਰਾਵਣੇਨ ਮਹਾਤੇਜਾ ਨ ਪ੍ਰਾਕਮ੍ਪਤ ਰਾਘਵਃ
ਰਾਵਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਦੱਸ ਤੀਰ ਲੱਗਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਚਮਕ ਵਿਚ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਾ ਆਈ, ਉਹ ਹਿਲਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਤਤੋ ਵਿਵ੍ਯਾਧ ਗਾਤ੍ਰੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਸਮਿਤਿਂਜਯਃ। ਰਾਘਵਸ੍ਤੁ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਵਣਂ ਬਹੁਭਿਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਫਿਰ ਰਾਮ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸੀ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕਈ ਤੀਰ ਮਾਰੇ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਘਵਸ੍ਯਾਨੁਜੋ ਬਲੀ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸਾਯਕਾਨ੍ ਸਪ੍ਤ ਜਗ੍ਰਾਹ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਮ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸੱਤ ਤੀਰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਤੈਃ ਸਾਯਕੈਰ੍ਮਹਾਵੇਗੈ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ। ਧ੍ਵਜਂ ਮਨੁष੍ਯਸ਼ੀਰ੍षਂ ਤੁ ਤਸ੍ਯ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਨੈਕਧਾ
ਉਹ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਝੰਡੇ ਨੂੰ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸਿਰ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਕਈ ਟੁਕੜਿਆਂ 'ਚ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸਾਰਥੇਸ਼੍ਚਾਪਿ ਬਾਣੇਨ ਸ਼ਿਰੋ ਜ੍ਵਲਿਤਕੁਣ੍ਡਲਮ੍। ਜਹਾਰ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਨੈਰ੍ऋਤਸ੍ਯ ਮਹਾਬਲਃ
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਰਥ ਦੇ ਸਾਰਥੀ ਦਾ ਸਿਰ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਸੀ, ਇਕ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਡਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਯ ਬਾਣੈਸ਼੍ਚ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਧਨੁਰ੍ਗਜਕਰੋਪਮਮ੍। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪਞ੍ਚਭਿਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਪੰਜ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਦੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ, ਜੋ ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੁੰਡ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਨੀਲਮੇਘਨਿਭਾਂਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਸਦਸ਼੍ਵਾਨ੍ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮਾਨ੍। ਜਘਾਨਾਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਗਦਯਾ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਵਿਭੀषਣਃ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਉੱਚੀ ਛਾਲ ਮਾਰੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਗਦਾ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਸਨ, ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਹਤਾਸ਼੍ਵਾਤ੍ ਤੁ ਤਦਾ ਵੇਗਾਦਵਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਮਹਾਰਥਾਤ੍। ਕੋਪਮਾਹਾਰਯਤ੍ ਤੀਵ੍ਰਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਪ੍ਰਤਿ ਰਾਵਣਃ
ਜਦ ਰਾਵਣ ਦੇ ਘੋੜੇ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਰਥ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਤਰਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਿਰੁੱਧ ਭੜਕਿਆ।
ਤਤਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਮਹਾਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਮਸ਼ਨੀਮਿਵ। ਵਿਭੀषਣਾਯ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਫਿਰ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਸੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਵੱਲ ਇਕ ਚਮਕਦਾਰ ਭਾਲਾ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ, ਸੁੱਟਿਆ।
ਅਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਮੇਵ ਤਾਂ ਬਾਣੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਅਥੋਦਤਿष੍ਠਤ੍ ਸਂਨਾਦੋ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਮਹਾਰਣੇ
ਪਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ, ਉਹ ਭਾਲਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤਿੰਨ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਵਾਨਰਾਂ ਵਲੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ।
ਸਮ੍ਪਪਾਤ ਤ੍ਰਿਧਾ ਛਿਨ੍ਨਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਕਾਞ੍ਚਨਮਾਲਿਨੀ। ਸਵਿਸ੍ਫੁਲਿਙ੍ਗਾ ਜ੍ਵਲਿਤਾ ਮਹੋਲ੍ਕੇਵ ਦਿਵਸ਼੍ਚ੍ਯੁਤਾ
ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ ਭਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਟੁਕੜਿਆਂ 'ਚ ਵੰਡ ਕੇ, ਚਮਕਦਾ ਤੇ ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਛੱਡਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗੀ ਵੱਡੀ ਉਲਕਾ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੈ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸਮ੍ਭਾਵਿਤਤਰਾਂ ਕਾਲੇਨਾਪਿ ਦੁਰਾਸਦਾਮ੍। ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਪੁਲਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਾਂ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਫਿਰ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਇਕ ਵੱਡਾ ਭਾਲਾ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਵੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਤਪ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਾ ਵੇਗਿਤਾ ਬਲਵਤਾ ਰਾਵਣੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ। ਜਜ੍ਵਾਲ ਸੁਮਹਾਤੇਜਾ ਦੀਪ੍ਤਾਸ਼ਨਿਸਮਪ੍ਰਭਾ
ਉਹ ਹਥਿਆਰ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੁੱਕਿਆ, ਜੋ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਵੀਰੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਤਂ ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਪ੍ਰਾਣਸਂਸ਼ਯਮਾਪਨ੍ਨਂ ਤੂਰ੍ਣਮਭ੍ਯਵਪਦ੍ਯਤ
ਇਸ ਵੇਲੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਖਤਰੇ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ।
ਤਂ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿਤੁਂ ਵੀਰਸ਼੍ਚਾਪਮਾਯਮ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਰਾਵਣਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਹਸ੍ਤਂ ਵੈ ਸ਼ਰਵਰ੍षੈਰਵਾਕਿਰਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਿਆ ਤੇ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਭਾਲਾ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਕੀਰ੍ਯਮਾਣਃ ਸ਼ਰੌਘੇਣ ਵਿਸृष੍ਟੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਨ ਪ੍ਰਹਰ੍ਤੁਂ ਮਨਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਵਿਮੁਖੀਕृਤਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਨਾਲ ਰਾਵਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਡੋਲ ਗਈ ਸੀ, ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਵੱਜਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸ ਰਾਵਣਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਭਿਮੁਖਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਨਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵਲੋਂ ਬਚਦੇ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਮੋਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਤੇ ਬਲਸ਼੍ਲਾਘਿਨ੍ ਯਸ੍ਮਾਦੇਵਂ ਵਿਭੀषਣਃ। ਵਿਮੁਚ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ੍ਤ੍ਵਯੀਯਂ ਵਿਨਿਪਾਤ੍ਯਤੇ
"ਚੁਕਿ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਾ ਗੁਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਬਚ ਗਿਆ, ਇਹ ਭਾਲਾ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਨਾ ਲੱਗਿਆ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।"
ਏषਾ ਤੇ ਹृਦਯਂ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਲੋਹਿਤਲਕ੍ਸ਼ਣਾ। ਮਦ੍ਬਾਹੁਪਰਿਘੋਤ੍ਸृष੍ਟਾ ਪ੍ਰਾਣਾਨਾਦਾਯ ਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਇਹ ਲੋਹੀ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਬਰਛੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਭਰੇ ਬਾਂਹ ਨਾਲ ਸੁੱਟੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮष੍ਟਘਣ੍ਟਾਂ ਮਹਾਸ੍ਵਨਾਮ੍। ਮਯੇਨ ਮਾਯਾਵਿਹਿਤਾਮਮੋਘਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਾਤਿਨੀਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀ, ਅੱਠ ਘੰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਹੋਈ, ਕਦੇ ਨਾ ਫੋਕੀ ਹੋਣ ਵਾਲੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ ਬਰਛੀ,
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਯ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤੀਮਿਵ ਤੇਜਸਾ। ਰਾਵਣਃ ਪਰਮਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਚ ਨਨਾਦ ਚ
ਰਾਵਣ ਨੇ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਉਹ ਚਮਕਦੀ ਹਥਿਆਰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਾ ਕੇ ਸੁੱਟੀ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਚੀਕਿਆ।
ਸਾ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾ ਭੀਮਵੇਗੇਨ ਵਜ੍ਰਾਸ਼ਨਿਸਮਸ੍ਵਨਾ। ਸ਼ਕ੍ਤਿਰਭ੍ਯਪਤਦ੍ ਵੇਗਾਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਰਣਮੂਰ੍ਧਨਿ
ਉਹ ਬਰਛੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਗਰਜਣ ਵਰਗਾ ਸ਼ੋਰ ਕਰਦੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਵੜੀ।
ਤਾਮਨੁਵ੍ਯਾਹਰਚ੍ਛਕ੍ਤਿਮਾਪਤਨ੍ਤੀਂ ਸ ਰਾਘਵਃ। ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤੁ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਯੇਤਿ ਮੋਘਾ ਭਵ ਹਤੋਦ੍ਯਮਾ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਰਛੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਵੜੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਚਾਰਿਆ, "ਲਕਸ਼ਮਣ ਲਈ ਸੁਖ ਹੋਵੇ; ਹਥਿਆਰ, ਤੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਵੇ।"
ਰਾਵਣੇਨ ਰਣੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨਾਸ਼ੀਵਿषੋਪਮਾ। ਮੁਕ੍ਤਾऽऽਸ਼ੂਰਸ੍ਯ ਭੀਤਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਮਮਜ੍ਜ ਸਾ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਰਾਵਣ ਵੱਲੋਂ ਸੁੱਟੀ, ਉਹ ਬਰਛੀ, ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ, ਬਹਾਦਰ ਪਰ ਡਰੇ ਹੋਏ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸ ਗਈ।
ਨ੍ਯਪਤਤ੍ ਸਾ ਮਹਾਵੇਗਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਮਹੋਰਸਿ। ਜਿਹ੍ਵੇਵੋਰਗਰਾਜਸ੍ਯ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਾ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ
ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਚਮਕਦੀ ਬਰਛੀ, ਸੱਪ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਜੀਭਾਂ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਚੌੜੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗੀ।
ਤਤੋ ਰਾਵਣਵੇਗੇਨ ਸੁਦੂਰਮਵਗਾਢਯਾ। ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਭਿਨ੍ਨਹृਦਯਃ ਪਪਾਤ ਭੁਵਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਫਿਰ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸੁੱਟੀ ਹੋਈ ਬਰਛੀ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਦਿਲ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤਦਵਸ੍ਥਂ ਸਮੀਪਸ੍ਥੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਘਵਃ। ਭ੍ਰਾਤृਸ੍ਨੇਹਾਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਿषਣ੍ਣਹृਦਯੋऽਭਵਤ੍
ਨਜ਼ਦੀਕ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਭਰਾ ਦੀ ਮੋਹ ਵਿਚੋਂ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਿਵ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਬਾष੍ਪਪਰ੍ਯਾਕੁਲੇਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਬਭੂਵ ਸਂਰਬ੍ਧਤਰੋ ਯੁਗਾਨ੍ਤ ਇਵ ਪਾਵਕਃ
ਕੁਝ ਪਲ ਸੋਚ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂ ਭਰਕੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਅੱਗ ਭੜਕਦੀ ਹੈ।
ਨ ਵਿषਾਦਸ੍ਯ ਕਾਲੋऽਯਮਿਤਿ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਰਾਘਵਃ। ਚਕ੍ਰੇ ਸੁਤੁਮਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਵਧੇ ਧृਤਃ। ਸਰ੍ਵਯਤ੍ਨੇਨ ਮਹਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਪਰਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਚ
ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਹੁਣ ਦੁਖੀ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਮਨ ਕਰਕੇ, ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਤਤੋ ਰਾਮਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਿਨ੍ਨਂ ਮਹਾਹਵੇ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਰੁਧਿਰਾਦਿਗ੍ਧਂ ਸਪਨ੍ਨਗਮਿਵਾਚਲਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬਰਛੀ ਨਾਲ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।