ਕਲ੍ਪ੍ਯਤਾਂ ਮੇ ਰਥਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਨੀਯਤਾਂ ਧਨੁਃ। ਅਨੁਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤੁ ਮਾਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਯੇऽਤ੍ਰ ਸ਼ਿष੍ਟਾ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਃ
ਮੇਰਾ ਰਥ ਤੁਰੰਤ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਧਨੁਸ਼ ਫ਼ੌਰਨ ਲਿਆਇਆ ਜਾਵੇ; ਇੱਥੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੱਲਣ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਚਃ। ਬਲਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਸ੍ਥਿਤਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਲਂ ਸਂਤ੍ਵਰ੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇੱਥੇ ਖੜੇ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਕਸਾਉਣ।"
ਬਲਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਗृਹੇ ਗृਹੇ। ਚੋਦਯਨ੍ਤਃ ਪਰਿਯਯੁਰ੍ਲਙ੍ਕਾਂ ਲਘੁਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਫੁਰਤੀਲੇ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਦਿਲ ਕਮਾਂਡਰ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਨ੍ਨਿष੍ਪੇਤੂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ। ਨਦਨ੍ਤੋ ਭੀਮਵਦਨਾ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੈਰ੍ਭੁਜੈਃ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਡਰਾਉਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ, ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਿਕਲ ਆਏ।
ਅਸਿਭਿਃ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ ਸ਼ੂਲੈਰ੍ਗਦਾਭਿਰ੍ਮੁਸਲੈਰ੍ਹਲੈਃ। ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਧਾਰਾਭਿਰ੍ਮਹਦ੍ਭਿਃ ਕੂਟਮੁਦ੍ਗਰੈਃ
ਉਹ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਬਰਛਿਆਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂ, ਗਦਿਆਂ, ਮੁਸਲਾਂ, ਹਲਾਂ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਲਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਕਾਂਟੇਦਾਰ ਗੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸਨ।
ਯष੍ਟਿਭਿਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰੈਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਸ਼੍ਚ ਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ। ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲੈਃ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਰਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਰਾਯੁਧੈਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ, ਚੱਕਰਾਂ, ਤੇਜ਼ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ, ਗੋਲੇ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ, ਪੱਥਰ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਯੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਲੈਸ ਸਨ।
ਅਥਾਨਯਨ੍ ਬਲਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਰਾਵਣਾਜ੍ਞਯਾ। ਰਥਾਨਾਂ ਨਿਯੁਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਨਾਗਾਨਾਂ ਨਿਯੁਤਤ੍ਰਯਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਚਾਰ ਕਮਾਂਡਰਾਂ ਨੇ ਲੱਖ ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਥ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਹਾਥੀਆਂ ਲਿਆ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਅਸ਼੍ਵਾਨਾਂ षष੍ਟਿਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤੁ ਖਰੋष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਪਦਾਤਯਸ੍ਤ੍ਵਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਰਾਜਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਉਥੇ ਸਠ ਮਿਲੀਅਨ ਘੋੜੇ, ਉਠ ਤੇ ਖੜੋਤਰੇ ਵੀ ਉਤਨੀ ਹੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਸਨ; ਪੈਦਲ ਫੌਜੀ ਤਾਂ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸਨ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਬਲਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੇਨਾਂ ਪੁਰਃਸ੍ਥਿਤਾਮ੍। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਸੂਤਃ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਤਂ ਰਥਮ੍
ਕਮਾਂਡਰਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਾ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਇਸੀ ਵੇਲੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਲਿਆ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਰਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਨਾਨਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਮ੍। ਨਾਨਾਯੁਧਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਚੰਗੇ ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਜਾਲੀ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ।
ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਰਤ੍ਨਸ੍ਤਮ੍ਭੈਰ੍ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍। ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਮਯੈਸ਼੍ਚੈਵ ਸਹਸ੍ਰਕਲਸ਼ੈਰ੍ਵृਤਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਤਨ ਲਗੇ ਸਤੰਭਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਪਰਮਂ ਗਤਾਃ। ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਹਸੋਤ੍ਥਾਯ ਰਾਵਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਹ ਰਥ ਦੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਡੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ; ਤੇ ਰਾਵਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਉਹ ਰਥ ਵੇਖ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ।
ਕੋਟਿਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਮਿਵ ਪਾਵਕਮ੍। ਦ੍ਰੁਤਂ ਸੂਤਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਯੁਕ੍ਤਾष੍ਟਤੁਰਗਂ ਰਥਮ੍। ਆਰੁਰੋਹ ਤਦਾ ਭੀਮਂ ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਰਥ, ਆਪਣੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਲੱਖ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜਲਦਾ, ਅੱਠ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਚੜ੍ਹ ਲਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਯਾਤਃ ਸਹਸਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਵृਤਃ। ਰਾਵਣਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਗਾਮ੍ਭੀਰ੍ਯਾਦ੍ ਦਾਰਯਨ੍ਨਿਵ ਮੇਦਿਨੀਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਵਣ, ਕਈ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਚਾਨਕ ਨਿਕਲ ਪਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਐਸਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਤਤਸ਼੍ਚਾਸੀਨ੍ਮਹਾਨਾਦਸ੍ਤੂਰ੍ਯਾਣਾਂ ਚ ਤਤਸ੍ਤਤਃ। ਮृਦਙ੍ਗੈਃ ਪਟਹੈਃ ਸ਼ਙ੍ਖੈਃ ਕਲਹੈਃ ਸਹ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਫਿਰ, ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਤੁਰੀਆਂ, ਮ੍ਰਿਦੰਗਾਂ, ਪਟਾਹਾਂ, ਸ਼ੰਖਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਨਾਲ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਧੁੰਮ ਮਚੀ।
ਆਗਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਰਾਜਾ ਛਤ੍ਰਚਾਮਰਸਂਯੁਤਃ। ਸੀਤਾਪਹਾਰੀ ਦੁਰ੍ਵृਤ੍ਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘ੍ਨੋ ਦੇਵਕਣ੍ਟਕਃ। ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਰਘੁਵਰੇਣੇਤਿ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ ਕਲਹਧ੍ਵਨਿਃ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਛਤਰੀ ਤੇ ਚਮਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਮੰਦ ਕਰਤੂਤਾਂ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਹਤਿਆਰਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਦੁਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਆ ਗਿਆ; ਤੇ ਸ਼ੋਰ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ—'ਉਹ ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨਾਲ ਲੜਨ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ!'
ਤੇਨ ਨਾਦੇਨ ਮਹਤਾ ਪृਥਿਵੀ ਸਮਕਮ੍ਪਤ। ਤਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਸਹਸਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਨਰਾ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਭਯਾਤ੍
ਉਸ ਵੱਡੇ ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਕੰਬੀ; ਤੇ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਅਚਾਨਕ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਨਰ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਪਏ।
ਰਾਵਣਸ੍ਤੁ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਸਚਿਵੈਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ। ਆਜਗਾਮ ਮਹਾਤੇਜਾ ਜਯਾਯ ਵਿਜਯਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਪਰ ਰਾਵਣ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆ ਗਿਆ।
ਰਾਵਣੇਨਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੌ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਹੋਦਰੌ। ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਰਥਾਨਾਰੁਰੁਹੁਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ, ਮਹੋਦਰ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਵੀਰੂਪਾਖਸ਼ਾ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਲਏ।
ਤੇ ਤੁ ਹृष੍ਟਾਭਿਨਰ੍ਦਨ੍ਤੋ ਭਿਨ੍ਦਨ੍ਤ ਇਵ ਮੇਦਿਨੀਮ੍। ਨਾਦਂ ਘੋਰਂ ਵਿਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੋ ਨਿਰ੍ਯਯੁਰ੍ਜਯਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਗੂੰਜਦੇ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰਦੇ ਹੋਏ, ਭਿਆਨਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣਬਲੈਰ੍ਵृਤਃ। ਨਿਰ੍ਯਯਾਵੁਦ੍ਯਤਧਨੁਃ ਕਾਲਾਨ੍ਤਕਯਮੋਪਮਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮੌਤ ਵਾਂਗ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਜਵਿਤਾਸ਼੍ਵੇਨ ਰਥੇਨ ਸ ਮਹਾਰਥਃ। ਦ੍ਵਾਰੇਣ ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਤੇਨ ਯਤ੍ਰ ਤੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੇ ਰਥ 'ਤੇ, ਉਸ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਨਿਕਲਿਆ ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਖੜੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਨष੍ਟਪ੍ਰਭਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਤਿਮਿਰਾਵृਤਾਃ। ਦ੍ਵਿਜਾਸ਼੍ਚ ਨੇਦੁਰ੍ਘੋਰਾਸ਼੍ਚ ਸਂਚਚਾਲ ਚ ਮੇਦਿਨੀ
ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਮਿਟ ਗਈ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ 'ਚ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ, ਦੁਜਾਂ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਕੰਬੀ।
ਵਵਰ੍ष ਰੁਧਿਰਂ ਦੇਵਸ਼੍ਚਸ੍ਖਲੁਸ਼੍ਚ ਤੁਰਂਗਮਾਃ। ਧ੍ਵਜਾਗ੍ਰੇ ਨ੍ਯਪਤਦ੍ ਗृਧ੍ਰੋ ਵਿਨੇਦੁਸ਼੍ਚਾਸ਼ਿਵਂ ਸ਼ਿਵਾਃ
ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਖੂਨ ਵਰਸਿਆ, ਘੋੜੇ ਠੋਕਰ ਖਾ ਗਏ, ਧਵਜ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਗਿੱਧ ਡਿੱਗਿਆ, ਤੇ ਸਿਆਲਾਂ ਨੇ ਅਸ਼ੁਭ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰੀ।
ਨਯਨਂ ਚਾਸ੍ਫੁਰਦ੍ ਵਾਮਂ ਵਾਮੋ ਬਾਹੁਰਕਮ੍ਪਤ। ਵਿਵਰ੍ਣਵਦਨਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ ਕਿਂਚਿਦਭ੍ਰਸ਼੍ਯਤ ਸ੍ਵਨਃ
ਉਸ ਦੀ ਖੱਬੀ ਅੱਖ ਫੜਕਣ ਲੱਗੀ, ਖੱਬਾ ਬਾਂਹ ਕੰਬਿਆ, ਚਿਹਰਾ ਪੀਲਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਆਵਾਜ਼ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੌਲੀ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤੋ ਨਿष੍ਪਤਤੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਰਣੇ ਨਿਧਨਸ਼ਂਸੀਨਿ ਰੂਪਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਜਜ੍ਞਿਰੇ
ਫਿਰ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਖਸ਼ ਜੰਗ ਲਈ ਨਿਕਲਿਆ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਇਹ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਆਈਆਂ ਜੋ ਜੰਗ 'ਚ ਮੌਤ ਦੀ ਪੇਸ਼ੀਨਗੋਈ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ ਪਪਾਤੋਲ੍ਕਾ ਨਿਰ੍ਘਾਤਸਮਨਿਃਸ੍ਵਨਾ। ਵਿਨੇਦੁਰਸ਼ਿਵਾ ਗृਧ੍ਰਾ ਵਾਯਸੈਰਭਿਮਿਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਇਕ ਉਲਕਾ ਡਿੱਗੀ ਤੇ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੋਈ; ਗਿੱਧ ਤੇ ਕਾਂਵਾਂ ਮਿਲ ਕੇ ਅਸ਼ੁਭ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਏਤਾਨਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ ਘੋਰਾਨੁਤ੍ਪਾਤਾਨ੍ ਸਮਵਸ੍ਥਿਤਾਨ੍। ਨਿਰ੍ਯਯੌ ਰਾਵਣੋ ਮੋਹਾਦ੍ ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਕਾਲਚੋਦਿਤਃ
ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਮੋਹ ਵਿਚ ਤੇ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਵੱਲ ਨਿਕਲਿਆ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਰਥਘੋषੇਣ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਵਾਨਰਾਣਾਮਪਿ ਚਮੂਰ੍ਯੁਦ੍ਧਾਯੈਵਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੀ ਜੰਗ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੀ।
ਤੇषਾਂ ਤੁ ਤੁਮੁਲਂ ਯੁਦ੍ਧਂ ਬਭੂਵ ਕਪਿਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਾਹ੍ਵਯਾਨਾਨਾਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਨਾਂ ਜਯਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਾਨਰਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰ ਰਹੇ ਸਨ।