ਆਰ੍ਤਾਨਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਨਾਂ ਤੁ ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਵੈ ਕੁਲੇ ਕੁਲੇ। ਰਾਵਣਃ ਕਰੁਣਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਪਰਿਦੇਵਿਤਮ੍
ਲੰਕਾ ਦੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਦੁਖ ਭਰੀ ਰੋਣੀ ਤੇ ਵਿਲਾਪ ਸੁਣਿਆ।
ਸ ਤੁ ਦੀਰ੍ਘਂ ਵਿਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਨਮਾਸ੍ਥਿਤਃ। ਬਭੂਵ ਪਰਮਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਵਣੋ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਨੇ ਲੰਬਾ ਸਾਹ ਲਿਆ, ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਸਂਦਸ਼੍ਯ ਦਸ਼ਨੈਰੋष੍ਠਂ ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਲੋਚਨਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰਪਿ ਦੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਃ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰਿਵ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਨ੍
ਉਹ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਹੋਠ ਕੱਟੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਲਈ ਵੀ ਡਰਾਉਣਾ, ਮੌਤ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਚ ਸਮੀਪਸ੍ਥਾਨ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਕ੍ਰੋਧਾਵ੍ਯਕ੍ਤਕਥਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਨਿਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਸਾੜਦਾ ਹੋਇਆ, ਨੇੜੇ ਖੜੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਮਹੋਦਰਂ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍। ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਵਦਤ ਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਨਿਰ੍ਯਾਤੇਤਿ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਮਹੋਦਰ, ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਤੇ ਵਿਰੂਪਾਕਸ਼ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਚਲਦੇ ਹੋਏ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਤੁਰਨ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਆਦੇਸ਼ ਦਿਓ।"
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤੇ ਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ। ਚੋਦਯਾਮਾਸੁਰਵ੍ਯਗ੍ਰਾਨ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਨृਪਾਜ੍ਞਯਾ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਡਰ ਨਾਲ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਹੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਲਈ ਉਕਸਾਉਣ ਲੱਗੇ।
ਤੇ ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ। ਕृਤਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਰਣਾਭਿਮੁਖਾ ਯਯੁਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸ "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਿਆ" ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੁਭ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਜੰਗ ਵੱਲ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਚੱਲ ਪਏ।
ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਰਾਵਣਂ ਤੇ ਮਹਾਰਥਾਃ। ਤਸ੍ਥੁਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਵਿਜਯਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਰਥ-ਯੋਧੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
ਤਤੋਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੈਤਾਨ੍ ਰਾਵਣਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ। ਮਹੋਦਰਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੌ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਵਣ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੱਸ ਕੇ ਮਹੋਦਰ, ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਤੇ ਵਿਰੂਪਾਕਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਦ੍ਯ ਬਾਣੈਰ੍ਧਨੁਰ੍ਮੁਕ੍ਤੈਰ੍ਯੁਗਾਨ੍ਤਾਦਿਤ੍ਯਸਂਨਿਭੈਃ। ਰਾਘਵਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਚੈਵ ਨੇष੍ਯਾਮਿ ਯਮਸਾਦਨਮ੍
ਅੱਜ, ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਛੱਡੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਤੇ ਲਖ਼ਮਣ ਨੂੰ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗਾ।
ਖਰਸ੍ਯ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹਸ੍ਤੇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤੋਸ੍ਤਥਾ। ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰਤੀਕਾਰਮਦ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਵਧਾਦਹਮ੍
ਅੱਜ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਖਰ, ਕੁੰਭਕਰਨ, ਪ੍ਰਹਸਤ ਤੇ ਇੰਦਰਜਿਤ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲਵਾਂਗਾ।
ਨੈਵਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਨ ਦਿਸ਼ੋ ਨ ਚ ਦ੍ਯੌਰ੍ਨਾਪਿ ਸਾਗਰਾਃ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ੍ਵਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਦ੍ਬਾਣਜਲਦਾਵृਤਾਃ
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ, ਆਕਾਸ਼, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਦਿਸਣੇ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਗੇ।
ਅਦ੍ਯ ਵਾਨਰਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਤਾਨਿ ਯੂਥਾਨਿ ਭਾਗਸ਼ਃ। ਧਨੁषਾ ਸ਼ਰਜਾਲੇਨ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਪਤਤ੍ਤ੍ਰਿਣਾ
ਅੱਜ, ਆਪਣੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਟੋਲੇ-ਟੋਲੇ ਕਰ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਅਦ੍ਯ ਵਾਨਰਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਰਥੇਨ ਪਵਨੌਜਸਾ। ਧਨੁਃਸਮੁਦ੍ਰਾਦੁਦ੍ਭੂਤੈਰ੍ਮਥਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਰੋਰ੍ਮਿਭਿਃ
ਅੱਜ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਉਠੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਮੈਂ ਵਾਨਰ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਉਲਟ ਦਿਆਂਗਾ।
ਵ੍ਯਾਕੋਸ਼ਪਦ੍ਮਵਕ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਪਦ੍ਮਕੇਸਰਵਰ੍ਚਸਾਮ੍। ਅਦ੍ਯ ਯੂਥਤਟਾਕਾਨਿ ਗਜਵਤ੍ ਪ੍ਰਮਥਾਮ੍ਯਹਮ੍
ਅੱਜ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਹਨ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਕਮਲ ਦੇ ਕੇਸਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਕੁਚਲ ਦਿਆਂਗਾ।
ਸਸ਼ਰੈਰਦ੍ਯ ਵਦਨੈਃ ਸਂਖ੍ਯੇ ਵਾਨਰਯੂਥਪਾਃ। ਮਣ੍ਡਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਵਸੁਧਾਂ ਸਨਾਲੈਰਿਵ ਪਙ੍ਕਜੈਃ
ਅੱਜ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਵਾਨਰ ਮੁਖੀਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿਦੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਮਲਾਂ ਤੇ ਡੰਡੀਆਂ ਵਾਂਗ ਸਜਾ ਦੇਣਗੇ।
ਅਦ੍ਯ ਯੂਥਪ੍ਰਚਣ੍ਡਾਨਾਂ ਹਰੀਣਾਂ ਦ੍ਰੁਮਯੋਧਿਨਾਮ੍। ਮੁਕ੍ਤੇਨੈਕੇषੁਣਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਭੇਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਚ ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਮ੍
ਅੱਜ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ, ਦਲਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ-ਸੈਂਕੜੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦਿਆਂਗਾ।
ਹਤੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਚ ਯੇषਾਂ ਵੈ ਯੇषਾਂ ਚ ਤਨਯੋ ਹਤਃ। ਵਧੇਨਾਦ੍ਯ ਰਿਪੋਸ੍ਤੇषਾਂ ਕਰੋਮ੍ਯਸ਼੍ਰੁਪ੍ਰਮਾਰ੍ਜਨਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਭਰਾ ਮਰ ਗਿਆ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰ ਗਿਆ, ਅੱਜ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਸੂ ਪੋਂਝ ਦਿਆਂਗਾ।
ਅਦ੍ਯ ਮਦ੍ਬਾਣਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨੈਃ ਪ੍ਰਸ੍ਤੀਰ੍ਣੈਰ੍ਗਤਚੇਤਨੈਃ। ਕਰੋਮਿ ਵਾਨਰੈਰ੍ਯੁਦ੍ਧੇ ਯਤ੍ਨਾਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਤਲਾਂ ਮਹੀਮ੍
ਅੱਜ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਮਸਤ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿਦੇ ਹੋਏ, ਮਰੇ ਤੇ ਪਸਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢੱਕ ਦਿਆਂਗਾ ਕਿ ਜ਼ਮੀਨ ਵੇਖਣੀ ਔਖੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਅਦ੍ਯ ਕਾਕਾਸ਼੍ਚ ਗृਧ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਚ ਮਾਂਸਾਸ਼ਿਨੋऽਪਰੇ। ਸਰ੍ਵਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਾਂਸੈਃ ਸ਼ਰਾਹਤੈਃ
ਅੱਜ, ਕਾਂ, ਗਿਧ ਤੇ ਹੋਰ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਰੱਜਾ ਦਿਆਂਗਾ।
ਕਲ੍ਪ੍ਯਤਾਂ ਮੇ ਰਥਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਾਨੀਯਤਾਂ ਧਨੁਃ। ਅਨੁਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤੁ ਮਾਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਯੇऽਤ੍ਰ ਸ਼ਿष੍ਟਾ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਃ
ਮੇਰਾ ਰਥ ਤੁਰੰਤ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਧਨੁਸ਼ ਫ਼ੌਰਨ ਲਿਆਇਆ ਜਾਵੇ; ਇੱਥੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚੱਲਣ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਵਚਃ। ਬਲਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਸ੍ਥਿਤਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬਲਂ ਸਂਤ੍ਵਰ੍ਯਤਾਮਿਤਿ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇੱਥੇ ਖੜੇ ਫੌਜ ਦੇ ਮੁਖੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਕਸਾਉਣ।"
ਬਲਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਗृਹੇ ਗृਹੇ। ਚੋਦਯਨ੍ਤਃ ਪਰਿਯਯੁਰ੍ਲਙ੍ਕਾਂ ਲਘੁਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ
ਫੁਰਤੀਲੇ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਦਿਲ ਕਮਾਂਡਰ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਹਰ ਘਰ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤੋ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਨ੍ਨਿष੍ਪੇਤੂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ। ਨਦਨ੍ਤੋ ਭੀਮਵਦਨਾ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੈਰ੍ਭੁਜੈਃ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਡਰਾਉਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ, ਹੱਥਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਹੋਏ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਿਕਲ ਆਏ।
ਅਸਿਭਿਃ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ ਸ਼ੂਲੈਰ੍ਗਦਾਭਿਰ੍ਮੁਸਲੈਰ੍ਹਲੈਃ। ਸ਼ਕ੍ਤਿਭਿਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਧਾਰਾਭਿਰ੍ਮਹਦ੍ਭਿਃ ਕੂਟਮੁਦ੍ਗਰੈਃ
ਉਹ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਬਰਛਿਆਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂ, ਗਦਿਆਂ, ਮੁਸਲਾਂ, ਹਲਾਂ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਲਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਕਾਂਟੇਦਾਰ ਗੱਡੀਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸਨ।
ਯष੍ਟਿਭਿਰ੍ਵਿਵਿਧੈਸ਼੍ਚਕ੍ਰੈਰ੍ਨਿਸ਼ਿਤੈਸ਼੍ਚ ਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ। ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲੈਃ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਰਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਰਾਯੁਧੈਃ
ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ, ਚੱਕਰਾਂ, ਤੇਜ਼ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ, ਗੋਲੇ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ, ਪੱਥਰ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਯੰਤਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਲੈਸ ਸਨ।
ਅਥਾਨਯਨ੍ ਬਲਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਰਾਵਣਾਜ੍ਞਯਾ। ਰਥਾਨਾਂ ਨਿਯੁਤਂ ਸਾਗ੍ਰਂ ਨਾਗਾਨਾਂ ਨਿਯੁਤਤ੍ਰਯਮ੍
ਫਿਰ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਚਾਰ ਕਮਾਂਡਰਾਂ ਨੇ ਲੱਖ ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਥ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਲੱਖ ਹਾਥੀਆਂ ਲਿਆ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਅਸ਼੍ਵਾਨਾਂ षष੍ਟਿਕੋਟ੍ਯਸ੍ਤੁ ਖਰੋष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਪਦਾਤਯਸ੍ਤ੍ਵਸਂਖ੍ਯਾਤਾ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤੇ ਰਾਜਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਉਥੇ ਸਠ ਮਿਲੀਅਨ ਘੋੜੇ, ਉਠ ਤੇ ਖੜੋਤਰੇ ਵੀ ਉਤਨੀ ਹੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿਚ ਸਨ; ਪੈਦਲ ਫੌਜੀ ਤਾਂ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸਨ, ਜੋ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਬਲਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਸੇਨਾਂ ਪੁਰਃਸ੍ਥਿਤਾਮ੍। ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਸੂਤਃ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਤਂ ਰਥਮ੍
ਕਮਾਂਡਰਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਾ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਇਸੀ ਵੇਲੇ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਲਿਆ ਕੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਵਰਸਮ੍ਪਨ੍ਨਂ ਨਾਨਾਲਂਕਾਰਭੂषਿਤਮ੍। ਨਾਨਾਯੁਧਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਜਾਲਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਰਥ ਚੰਗੇ ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਜਾਲੀ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ।