ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਨ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵੇਣ ਹਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਵੇਨ ਸਮਾਵृਤਾਃ। ਨਿਰ੍ਯਾਨ੍ਤੁ ਰਥਸਙ੍ਘੈਸ਼੍ਚ ਪਾਦਾਤੈਸ਼੍ਚੋਪਸ਼ੋਭਿਤਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ, ਹਾਥੀ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਕੇ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸਜ ਕੇ ਨਿਕਲੋ।
ਏਕਂ ਰਾਮਂ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਸਮਰੇ ਹਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥ। ਵਰ੍षਨ੍ਤਃ ਸ਼ਰਵਰ੍षਾਣਿ ਪ੍ਰਾਵृਟ੍ਕਾਲ ਇਵਾਮ੍ਬੁਦਾਃ
ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਘੇਰ ਕੇ ਮਾਰੋ, ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਪਾ ਦਿਓ, ਜਿਵੇਂ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ ਪਾਣੀ ਵਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਅਥਵਾਹਂ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਭਿਨ੍ਨਗਾਤ੍ਰਂ ਮਹਾਹਵੇ। ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸ਼੍ਵੋ ਨਿਹਨ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਰਾਮਂ ਲੋਕਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਅਥਵਾ, ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਖੁਦ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ—even ਜੇ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਤੁਹਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਜਾਵੇ—ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਮਾਦਾਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਨਿਰ੍ਯਯੁਸ੍ਤੇ ਰਥੈਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰੈਰ੍ਨਾਨਾਨੀਕੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਤਾਃ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੇਜ਼ ਰਥਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਪਰਿਘਾਨ੍ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸ਼ਰਖਡ੍ਗਪਰਸ਼੍ਵਧਾਨ੍। ਸ਼ਰੀਰਾਨ੍ਤਕਰਾਨ੍ ਸਰ੍ਵੇ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੁਰ੍ਵਾਨਰਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਸਭ ਵਾਨਰਾਂ ਵੱਲ ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੜ੍ਹ, ਬਰਛੇ, ਤੀਰ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ—ਜੋ ਸਰੀਰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਸਤ੍ਰਾਂ—ਸੁੱਟਣ ਲੱਗੇ।
ਵਾਨਰਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਰੁਮਾਨ੍ ਸ਼ੈਲਾਨ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਚਿਕ੍ਸ਼ਿਪੁਃ। ਸ ਸਂਗ੍ਰਾਮੋ ਮਹਾਭੀਮਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੋਦਯਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਪੱਥਰ ਸੁੱਟੇ; ਉਹ ਜੰਗ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਈ।
ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਚ ਤੁਮੁਲਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਤੇ ਗਦਾਭਿਸ਼੍ਚ ਚਿਤ੍ਰਾਭਿਃ ਪ੍ਰਾਸੈਃ ਖਡ੍ਗੈਃ ਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਾਰੀ ਹਲਚਲ ਹੋ ਗਈ; ਉਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਗਦਿਆਂ, ਬਰਛਿਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗੇ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਮਰੇ ਜਘ੍ਨੁਸ੍ਤਦਾ ਵਾਨਰਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਏਵਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਹ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਸੁਮਹਦ੍ਰਜਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਨਰ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲੱਗੇ; ਜੰਗ ਚਲਦੇ-ਚਲਦੇ, ਇਕ ਅਜੀਬ ਤੇ ਵੱਡਾ ਧੂੜ ਉਠਿਆ।
ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਸ਼ੋਣਿਤਵਿਸ੍ਰਵੈਃ। ਮਾਤਂਗਰਥਕੂਲਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰਮਤ੍ਸ੍ਯਾ ਧ੍ਵਜਦ੍ਰੁਮਾਃ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਦੇ ਵਹਿਣ ਨਾਲ ਧੂੜ ਠੰਢੀ ਹੋ ਗਈ; ਹਾਥੀ ਤੇ ਰਥ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰ ਪਏ ਸਨ, ਤੀਰ ਮੱਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇ ਝੰਡੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ਼ਰੀਰਸਂਘਾਟਵਹਾਃ ਪ੍ਰਸਸ੍ਰੁਃ ਸ਼ੋਣਿਤਾਪਗਾਃ। ਤਤਸ੍ਤੇ ਵਾਨਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ੋਣਿਤੌਘਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਃ
ਸਰੀਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਲੈ ਕੇ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਹਿਣ ਲੱਗੀਆਂ; ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਖੂਨ ਦੇ ਵੱਡੇ ਵਹਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਏ।
ਧ੍ਵਜਵਰ੍ਮਰਥਾਨਸ਼੍ਵਾਨ੍ ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣਾਨਿ ਚ। ਆਪ੍ਲੁਤ੍ਯਾਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਸਮਰੇ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਬਭਞ੍ਜਿਰੇ
ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉੱਡ ਕੇ, ਝੰਡੇ, ਬਕਤਰ, ਰਥ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਤੋੜਣ ਲੱਗੇ।
ਕੇਸ਼ਾਨ੍ ਕਰ੍ਣਲਲਾਟਂ ਚ ਨਾਸਿਕਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਲਵਂਗਮਾਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਦਸ਼ਨੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਨਖੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵ੍ਯਕਰ੍ਤਯਨ੍
ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਵਾਲ, ਕੰਨ, ਮੱਥਾ ਤੇ ਨੱਕ ਨੁਚ ਕੇ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤੇ।
ਏਕੈਕਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸ਼ਤਂ ਵਾਨਰਪੁਂਗਵਾਃ। ਅਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਫਲਿਨਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਸ਼ਕੁਨਯੋ ਯਥਾ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉੱਤੇ ਸੌ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਦਰਖ਼ਤ ਵੱਲ ਉੱਡਦੇ ਹਨ।
ਤਦਾ ਗਦਾਭਿਰ੍ਗੁਰ੍ਵੀਭਿਃ ਪ੍ਰਾਸੈਃ ਖਡ੍ਗੈਃ ਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ। ਨਿਰ੍ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਵਾਨਰਾਨ੍ ਘੋਰਾਨ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮਾਃ
ਫਿਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਭਾਰੀ ਗਦਿਆਂ, ਭਾਲਿਆਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਕੁਹਾਡਿਆਂ ਨਾਲ ਡਰਾਉਣੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਵਧ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਮਹਾਚਮੂਃ। ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਯਾਤਾ ਰਾਮਂ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਰਾਮ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਪਹੁੰਚੀ।
ਤਤੋ ਰਾਮੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਸ਼ਰਵਰ੍षਂ ਵਵਰ੍ष ਚ
ਤਦ ਰਾਮ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ाली ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਧਨੁ ਲੈ ਕੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਂ ਤੁ ਤਦਾ ਰਾਮਂ ਮੇਘਾਃ ਸੂਰ੍ਯਮਿਵਾਮ੍ਬਰੇ। ਨਾਧਿਜਗ੍ਮੁਰ੍ਮਹਾਘੋਰਾ ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਾਗ੍ਨਿਨਾ
ਜਦ ਰਾਮ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਸਦੇ ਨੇੜੇ ਨਾ ਆ ਸਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਲਦੇ ਸੂਰਜ ਕੋਲ ਬੱਦਲ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ।
ਕृਤਾਨ੍ਯੇਵ ਸੁਘੋਰਾਣਿ ਰਾਮੇਣ ਰਜਨੀਚਰਾਃ। ਰਣੇ ਰਾਮਸ੍ਯ ਦਦृਸ਼ੁਃ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਸੁਕਰਾਣਿ ਤੇ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਔਖੇ ਕੰਮ ਵੇਖੇ।
ਚਾਲਯਨ੍ਤਂ ਮਹਾਸੈਨ੍ਯਂ ਵਿਧਮਨ੍ਤਂ ਮਹਾਰਥਾਨ੍। ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਨ ਵੈ ਰਾਮਂ ਵਾਤਂ ਵਨਗਤਂ ਯਥਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਹਿਲਾਉਂਦੇ ਤੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹਵਾ।
ਛਿਨ੍ਨਂ ਭਿਨ੍ਨਂ ਸ਼ਰੈਰ੍ਦਗ੍ਧਂ ਪ੍ਰਭਗ੍ਨਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪੀਡਿਤਮ੍। ਬਲਂ ਰਾਮੇਣ ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਨ ਰਾਮਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਕਾਰਿਣਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟੀ, ਟੁੱਟੀ, ਸਾੜੀ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਚੁਰ-ਚੁਰ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਹਰਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰੀਰੇषੁ ਨ ਤੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਘਵਮ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥੇषੁ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਂ ਭੂਤਾਤ੍ਮਾਨਮਿਵ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਜੀਵ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
ਏष ਹਨ੍ਤਿ ਗਜਾਨੀਕਮੇष ਹਨ੍ਤਿ ਮਹਾਰਥਾਨ੍। ਏष ਹਨ੍ਤਿ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਪਦਾਤੀਨ੍ ਵਾਜਿਭਿਃ ਸਹ
ਇਹੀ ਹਾਥੀ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਵੱਡੇ ਰਥ-ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਇਹੀ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪੈਦਲ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ਾਨ੍ ਰਣੇ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਕੁਪਿਤਾ ਜਘ੍ਨੁਃ ਸਾਦृਸ਼੍ਯਾਦ੍ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਤੁ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਰਾਮ ਸਮਝ ਕੇ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਘਵ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।
ਨ ਤੇ ਦਦृਸ਼ਿਰੇ ਰਾਮਂ ਦਹਨ੍ਤਮਪਿ ਵਾਹਿਨੀਮ੍। ਮੋਹਿਤਾਃ ਪਰਮਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਫੌਜ ਸਾੜਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਨੇ ਗਾਂਧਰਵ ਅਸਤਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਤੇ ਤੁ ਰਾਮਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਣੇ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਪੁਨਃ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਮੇਕਮੇਵ ਮਹਾਹਵੇ
ਪਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਾਮ ਵੇਖੇ, ਫਿਰ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਇਕ ਕਕੁਤਸਥ ਹੀ ਵੇਖਿਆ।
ਭ੍ਰਮਨ੍ਤੀਂ ਕਾਞ੍ਚਨੀਂ ਕੋਟਿਂ ਕਾਰ੍ਮੁਕਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਅਲਾਤਚਕ੍ਰਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਦਦृਸ਼ੁਸ੍ਤੇ ਨ ਰਾਘਵਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਧਨੁਧਾਰੀ ਦੇ ਧਨੁ ਦਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਘੁੰਮਦਾ ਚੱਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦਾ ਪਹੀਆ, ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
ਸ਼ਰੀਰਨਾਭਿ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਚਿਃ ਸ਼ਰਾਰਂ ਨੇਮਿਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍। ਜ੍ਯਾਘੋषਤਲਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਤੇਜੋਬੁਦ੍ਧਿਗੁਣਪ੍ਰਭਮ੍
ਉਸ ਚੱਕਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਸੀ, ਜੋ ਆਤਮਿਕ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੀਰਾਂ ਉਸਦੇ ਸਪੋਕ, ਧਨੁ ਉਸਦੀ ਗੇੜ, ਧਨੁ ਦੀ ਤਣੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ, ਤੇ ਚਮਕ, ਬੁਧੀ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਨਾਲ ਰੌਸ਼ਨ ਸੀ।
ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਗੁਣਪਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਨਿਘ੍ਨਨ੍ਤਂ ਯੁਧਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਦਦृਸ਼ੂ ਰਾਮਚਕ੍ਰਂ ਤਤ੍ ਕਾਲਚਕ੍ਰਮਿਵ ਪ੍ਰਜਾਃ
ਉਹ ਰਾਮ-ਚੱਕਰ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਸੀਅਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲ-ਚੱਕਰ ਵਾਂਗ ਲੱਗਿਆ।
ਅਨੀਕਂ ਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਂ ਰਥਾਨਾਂ ਵਾਤਰਂਹਸਾਮ੍। ਅष੍ਟਾਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਕੁਞ੍ਜਰਾਣਾਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ, ਜੋ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸਨ, ਤੇ ਅਠਾਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ—
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਾਰੋਹਾਣਾਂ ਚ ਵਾਜਿਨਾਮ੍। ਪੂਰ੍ਣੇ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੇ ਦ੍ਵੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਪਦਾਤਿਨਾਮ੍
ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਘੋੜੇ ਸਵਾਰ ਸਮੇਤ, ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਲੱਖ ਪੈਦਲ ਫੌਜੀ—