ਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮਾਂ ਸੌਮ੍ਯ ਧਰ੍ਮੇਣ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵ। ਤ੍ਰਾਤਾ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਭਾਵਨਃ
'ਮਿਹਰਬਾਨ ਜੀ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਭ ਦੇ ਆਸਰੇ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਰਚਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।'
ਰਾਜਾ ਚ ਕृਤਕਾਰ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਦਹਂ ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰਵ੍ਯਯਃ। ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕਮੁਪਾਸ਼੍ਨੀਯਾਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤ੍ਵਾ ਹ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
'ਰਾਜਾ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮਿਲੇ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਪ ਕਰ ਕੇ ਮੈਂ ਸੁਗਮ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂ।'
ਸ ਮੇ ਨਾਥੋ ਹ੍ਯਨਾਥਸ੍ਯ ਭਵ ਭਵ੍ਯੇਨ ਚੇਤਸਾ। ਪਿਤੇਵ ਪੁਤ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਂਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
'ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੇਆਸਰਾ ਹਾਂ, ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਬਣੋ। ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਪਿਓ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਾਓ।'
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਿਤ੍ਵਾ ਬਹੁਵਿਧਂ ਪੁਤ੍ਰਾਨਿਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਤ੍ਕृਤੇ ਪਿਤਰਃ ਪੁਤ੍ਰਾਞ੍ਜਨਯਨ੍ਤਿ ਸ਼ੁਭਾਰ੍ਥਿਨਃ। ਪਰਲੋਕਹਿਤਾਰ੍ਥਾਯ ਤਸ੍ਯ ਕਾਲੋऽਯਮਾਗਤਃ
'ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਿਉ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਚੰਗੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਪਰਲੋਕ ਦੀ ਖਾਤਰ—ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੁਣ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਅਯਂ ਮੁਨਿਸੁਤੋ ਬਾਲੋ ਮਤ੍ਤਃ ਸ਼ਰਣਮਿਚ੍ਛਤਿ। ਅਸ੍ਯ ਜੀਵਿਤਮਾਤ੍ਰੇਣ ਪ੍ਰਿਯਂ ਕੁਰੁਤ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
'ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਇਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇਣ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰੋ।'
ਸਰ੍ਵੇ ਸੁਕृਤਕਰ੍ਮਾਣਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ। ਪਸ਼ੁਭੂਤਾ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤृਪ੍ਤਿਮਗ੍ਨੇਃ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤ
'ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਹੋ। ਰਾਜੇ ਲਈ ਕੁਰਬਾਨੀ ਬਣੋ ਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੋ।'
ਨਾਥਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪੋ ਯਜ੍ਞਸ਼੍ਚਾਵਿਘ੍ਨਤੋ ਭਵੇਤ੍। ਦੇਵਤਾਸ੍ਤਰ੍ਪਿਤਾਸ਼੍ਚ ਸ੍ਯੁਰ੍ਮਮ ਚਾਪਿ ਕृਤਂ ਵਚਃ
'ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਆਸਰਾ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਯਜਨ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਦੇ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਣ ਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਵੀ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।'
ਮੁਨੇਸ੍ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਧੁਚ੍ਛਨ੍ਦਾਦਯਃ ਸੁਤਾਃ। ਸਾਭਿਮਾਨਂ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਲੀਲਮਿਦਮਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਮੁਨੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਧੁਛੰਦ ਆਦਿਕ ਪੁੱਤਰ ਮਾਣ ਨਾਲ ਤੇ ਅੱਖਾਂ 'ਚ ਹੰਜੂ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲੱਗੇ।
ਕਥਮਾਤ੍ਮਸੁਤਾਨ੍ ਹਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਰਾਯਸੇऽਨ੍ਯਸੁਤਂ ਵਿਭੋ। ਅਕਾਰ੍ਯਮਿਵ ਪਸ਼੍ਯਾਮਃ ਸ਼੍ਵਮਾਂਸਮਿਵ ਭੋਜਨੇ
'ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਬਚਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ? ਇਹ ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਾ।'
ਤੇषਾਂ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ। ਕ੍ਰੋਧਸਂਰਕ੍ਤਨਯਨੋ ਵ੍ਯਾਹਰ੍ਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਤੇ ਉਹ ਬੋਲਣ ਲੱਗਾ।
ਨਿਃਸਾਧ੍ਵਸਮਿਦਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਧਰ੍ਮਾਦਪਿ ਵਿਗਰ੍ਹਿਤਮ੍। ਅਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤੁ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਦਾਰੁਣਂ ਰੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਇਹ ਗੱਲ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਆਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਧਰਮ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਵੀ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਅਣਸੁਣੀ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਕਹਿਣਾ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਤੇ ਦਿਲ ਕੰਬਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਮਾਂਸਭੋਜਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਸਿष੍ਠਾ ਇਵ ਜਾਤਿषੁ। ਪੂਰ੍ਣਂ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਨੁਵਤ੍ਸ੍ਯਥ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਵਾਸਿਸ਼ਠ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਾਂਗ, ਜਨਮ ਤੋਂ ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਵੋਗੇ। ਪੂਰੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੀ ਰਹੋਗੇ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼ਾਪਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ ਮੁਨਿਵਰਸ੍ਤਦਾ। ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪਮੁਵਾਚਾਰ੍ਤਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਨਿਰਾਮਯਾਮ੍
ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੁਖੀ ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੇ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿਚ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਪਵਿਤ੍ਰਪਾਸ਼ੈਰਾਬਦ੍ਧੋ ਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯਾਨੁਲੇਪਨਃ। ਵੈष੍ਣਵਂ ਯੂਪਮਾਸਾਦ੍ਯ ਵਾਗ੍ਭਿਰਗ੍ਨਿਮੁਦਾਹਰ
ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਸੀ ਨਾਲ ਬੱਝ ਕੇ, ਲਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਚੂਣ ਲਾ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਯੂਪ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਸੱਦ।
ਇਮੇ ਚ ਗਾਥੇ ਦ੍ਵੇ ਦਿਵ੍ਯੇ ਗਾਯੇਥਾ ਮੁਨਿਪੁਤ੍ਰਕ। ਅਮ੍ਬਰੀषਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੇऽਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਮਵਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ
ਮੁਨਿ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਇਹ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਗੀਤ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਦੇ ਯਗ ਵਿਚ ਗਾ। ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੇਗੀ।
ਸ਼ੁਨਃਸ਼ੇਪੋ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤੇ ਦ੍ਵੇ ਗਾਥੇ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ। ਤ੍ਵਰਯਾ ਰਾਜਸਿਂਹਂ ਤਮਮ੍ਬਰੀषਮੁਵਾਚ ਹ
ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੇ ਉਹ ਦੋ ਗੀਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਅੰਬਰੀਸ਼ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਰਾਜਸਿਂਹ ਮਹਾਬੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਚ੍ਛਾਵਹੇ ਵਯਮ੍। ਨਿਵਰ੍ਤਯਸ੍ਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਚ ਸਮੁਦਾਹਰ
ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਵੱਡੀ ਅਕਲ ਵਾਲੇ, ਆਓ ਜਲਦੀ ਚੱਲੀਏ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਦਿੱਖਾ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਯਗ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ।
ਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਮृषਿਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰ੍षਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਜਗਾਮ ਨृਪਤਿਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਯਜ੍ਞਵਾਟਮਤਨ੍ਦ੍ਰਿਤਃ
ਮੁਨਿ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਿਨਾਂ ਥੱਕੇ ਜਲਦੀ ਯਗ ਸ਼ਾਲਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸਦਸ੍ਯਾਨੁਮਤੇ ਰਾਜਾ ਪਵਿਤ੍ਰਕृਤਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਪਸ਼ੁਂ ਰਕ੍ਤਾਮ੍ਬਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੂਪੇ ਤਂ ਸਮਬਨ੍ਧਯਤ੍
ਸਭ ਯਾਜਕਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲਾ ਕੇ, ਲਾਲ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਯੂਪ ਨਾਲ ਬੱਝ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਬਦ੍ਧੋ ਵਾਗ੍ਭਿਰਗ੍ਰ੍ਯਾਭਿਰਭਿਤੁष੍ਟਾਵ ਵੈ ਸੁਰੌ। ਇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਨੁਜਂ ਚੈਵ ਯਥਾਵਨ੍ਮੁਨਿਪੁਤ੍ਰਕਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੱਝ ਕੇ, ਮੁਨਿ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵਧੀਆ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਦੀ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਰਹਸ੍ਯਸ੍ਤੁਤਿਤੋषਿਤਃ। ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਸ੍ਤਦਾ ਪ੍ਰਾਦਾਚ੍ਛੁਨਃਸ਼ੇਪਾਯ ਵਾਸਵਃ
ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਗੁਪਤ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸ਼ੁਨਹਸ਼ੇਪ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਚ ਰਾਜਾ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਚ ਸਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍। ਫਲਂ ਬਹੁਗੁਣਂ ਰਾਮ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਪ੍ਰਸਾਦਜਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਯਗ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਪਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭੂਯਸ੍ਤੇਪੇ ਮਹਾਤਪਾਃ। ਪੁष੍ਕਰੇषੁ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਸ਼ਵਰ੍षਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਵੀ ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਹੋਰ ਦਸ ਸੌ ਸਾਲ ਤਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
thumb|ਤ੍ਰਿषष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਿषष੍ਠਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਦਾ ਤਰੇਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ।
ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਵ੍ਰਤਸ੍ਨਾਤਂ ਮਹਾਮੁਨਿਮ੍। ਅਭ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਪਃ ਫਲਚਿਕੀਰ੍षਵਃ
ਜਦੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ, ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵਰਤ ਖਤਮ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦਾ ਫਲ ਦੇਣ ਲਈ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਏ।
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਸੁਮਹਾਤੇਜਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸੁਰੁਚਿਰਂ ਵਚਃ। ऋषਿਸ੍ਤ੍ਵਮਸਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸ੍ਵਾਰ੍ਜਿਤੈਃ ਕਰ੍ਮਭਿਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਖੇ: 'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।'
ਤਮੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵੇਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਪੁਨਰਭ੍ਯਗਾਤ੍। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਭੂਯਸ੍ਤੇਪੇ ਮਹਤ੍ ਤਪਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਪਸ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ, ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ, ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਮੇਨਕਾ ਪਰਮਾਪ੍ਸਰਾਃ। ਪੁष੍ਕਰੇषੁ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ੍ਨਾਤੁਂ ਸਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਫਿਰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਪਸਰਾ ਮੇਨਕਾ, ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਆਈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਤਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮਹਾਤੇਜਾ ਮੇਨਕਾਂ ਕੁਸ਼ਿਕਾਤ੍ਮਜਃ। ਰੂਪੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਤਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਯੁਤਂ ਜਲਦੇ ਯਥਾ
ਕੁਸ਼ਿਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤੇਜਸਵੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਮੈਨਕਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਸੋਹਣੇਪ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਬਿਜਲੀ ਹੋਵੇ।