ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਦੂਰਮਧ੍ਵਾਨਂ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰ੍ਮਿਤ੍ਰਨਨ੍ਦਨਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਬਲਂ ਦੂਰਾਦਪਸ਼੍ਯਦ੍ ਵ੍ਯੂਹਮਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਜੋ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਲੰਮਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰ ਕੇ ਦੂਰੋਂ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਈ ਹੋਈ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਧਨੁष੍ਪਾਣਿਰ੍ਮਾਯਾਯੋਗਮਰਿਂਦਮਃ। ਤਸ੍ਥੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿਧਾਨੇਨ ਵਿਜੇਤੁਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਧਨੁਸ਼ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਲਾਲ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਭੀषਣੇਨ ਸਹਿਤੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਅਙ੍ਗਦੇਨ ਚ ਵੀਰੇਣ ਤਥਾਨਿਲਸੁਤੇਨ ਚ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅੰਗਦ ਅਤੇ ਪਵਨ ਪੁਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਵਿਧਮਮਲਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭਾਸ੍ਵਰਂ ਤਦ੍ ਧ੍ਵਜਗਹਨਂ ਗਹਨਂ ਮਹਾਰਥੈਸ਼੍ਚ। ਪ੍ਰਤਿਭਯਤਮਮਪ੍ਰਮੇਯਵੇਗਂ ਤਿਮਿਰਮਿਵ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਬਲਂ ਵਿਵੇਸ਼
ਉਹ ਉਸ ਗਾੜ੍ਹ, ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਮਹਾਰਥੀਆਂ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਡਰਾਵਨੀ ਤੇ ਬੇਹੱਦ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਹਨੇਰਾ ਹੋਵੇ।
thumb|षਡਸ਼ੀਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ षਡਸ਼ੀਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਛਿਆਸੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਅਥ ਤਸ੍ਯਾਮਵਸ੍ਥਾਯਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਰਾਵਣਾਨੁਜਃ। ਪਰੇषਾਮਹਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਮਰ੍ਥਸਾਧਕਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਵਣ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਤੇ ਕਾਰਗਰ ਗੱਲਾਂ ਆਖਿਆ।
ਯਦੇਤਦ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨੀਕਂ ਮੇਘਸ਼੍ਯਾਮਂ ਵਿਲੋਕ੍ਯਤੇ। ਏਤਦਾਯੋਧ੍ਯਤਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕਪਿਭਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਲਾਯੁਧੈਃ
ਇਹ ਰਾਖਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਬਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਾਲੀ, ਵੇਖੋ; ਇਸ ਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਹਮਲਾ ਕਰਵਾਓ।
ਤਸ੍ਯਾਨੀਕਸ੍ਯ ਮਹਤੋ ਭੇਦਨੇ ਯਤ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸੁਤੋऽਪ੍ਯਤ੍ਰ ਭਿਨ੍ਨੇ ਦृਸ਼੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਦ ਤੂੰ ਇਸ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਤੋੜੇਗਾ, ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਇੱਥੇ ਦਿਸੇਗਾ।
ਸ ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ਼ਨਿਪ੍ਰਖ੍ਯੈਃ ਸ਼ਰੈਰਵਕਿਰਨ੍ ਪਰਾਨ੍। ਅਭਿਦ੍ਰਵਾਸ਼ੁ ਯਾਵਦ੍ ਵੈ ਨੈਤਤ੍ ਕਰ੍ਮ ਸਮਾਪ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ 'ਤੇ ਵਰਖਾ ਕਰ ਤੇ ਜਲਦੀ ਹਮਲਾ ਕਰ, ਤਾਂ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਅਧੂਰਾ ਨਾ ਰਹੇ।
ਜਹਿ ਵੀਰ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਾਯਾਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍। ਰਾਵਣਿਂ ਕ੍ਰੂਰਕਰ੍ਮਾਣਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਭਯਾਵਹਮ੍
ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਉਸ ਮਾੜੇ, ਮਾਇਆ ਦੇ ਮਾਹਰ ਤੇ ਅਧਰਮੀ ਰਾਵਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਡਰ ਹੈ, ਮਾਰ।
ਵਿਭੀषਣਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣਃ। ਵਵਰ੍ष ਸ਼ਰਵਰ੍षੇਣ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸੁਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਭ ਲਕਸ਼ਣਾਂ ਵਾਲਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ऋਕ੍ਸ਼ਾਃ ਸ਼ਾਖਾਮृਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਰੁਮਪ੍ਰਵਰਯੋਧਿਨਃ। ਅਭ੍ਯਧਾਵਨ੍ਤ ਸਹਿਤਾਸ੍ਤਦਨੀਕਮਵਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਰੀਛ ਤੇ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੇ ਮਾਹਰ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਫੌਜ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰਸਿਭਿਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋਮਰੈਃ। ਅਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਮਰੇ ਕਪਿਸੈਨ੍ਯਜਿਘਾਂਸਵਃ
ਰਾਖਸ, ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਬਰਢੀਆਂ ਤੇ ਤੋਮਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਸ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹਾਰਸ੍ਤੁਮੁਲਃ ਸਂਜਜ੍ਞੇ ਕਪਿਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਹਤਾ ਲਙ੍ਕਾਂ ਨਾਦਯਨ੍ ਵੈ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਵਾਨਰਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਭਿਆਨਕ ਟਕਰਾਰ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਲੰਕਾ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜੀ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰੈਃ ਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਸ਼੍ਚ ਪਾਦਪੈਃ। ਉਦ੍ਯਤੈਰ੍ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗੈਸ਼੍ਚ ਘੋਰੈਰਾਕਾਸ਼ਮਾਵृਤਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰ, ਰੁੱਖ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਉਠੇ ਹੋਏ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸਨ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇषੁ ਵਿਕृਤਾਨਨਬਾਹਵਃ। ਨਿਵੇਸ਼ਯਨ੍ਤਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਸੁਮਹਦ੍ਭਯਮ੍
ਰਾਖਸ, ਵਿਗੜੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਵਾਨਰ ਮੁਖੀਆਂ 'ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਸੁੱਟਦੇ ਹੋਏ ਵੱਡਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਥੈਵ ਸਕਲੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗੈਸ਼੍ਚ ਵਾਨਰਾਃ। ਅਭਿਜਘ੍ਨੁਰ੍ਨਿਜਘ੍ਨੁਸ਼੍ਚ ਸਮਰੇ ਸਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਕੁੱਟਿਆ।
ऋਕ੍ਸ਼ਵਾਨਰਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਮਹਾਕਾਯੈਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਮਹਦ੍ਭਯਮਜਾਯਤ
ਭਾਰੀ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਰਿੱਛ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਤੋਂ, ਜਦ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਵਮਨੀਕਂ ਵਿषਣ੍ਣਂ ਤੁ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਰਰ੍ਦਿਤਮ੍। ਉਦਤਿष੍ਠਤ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਃ ਸ ਕਰ੍ਮਣ੍ਯਨਨੁष੍ਠਿਤੇ
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਹਾਰ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਯੋਧਾ, ਕੰਮ ਅਧੂਰਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਧਕਾਰਾਨ੍ਨਿਰ੍ਗਤ੍ਯ ਜਾਤਕ੍ਰੋਧਃ ਸ ਰਾਵਣਿਃ। ਆਰੁਰੋਹ ਰਥਂ ਸਜ੍ਜਂ ਪੂਰ੍ਵਯੁਕ੍ਤਂ ਸੁਸਂਯਤਮ੍
ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਹਨੇਰੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਾਵਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣਾ ਤਿਆਰ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲਿਆ ਰਥ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਸ ਭੀਮਕਾਰ੍ਮੁਕਸ਼ਰਃ ਕृष੍ਣਾਞ੍ਜਨਚਯੋਪਮਃ। ਰਕ੍ਤਾਸ੍ਯਨਯਨੋ ਭੀਮੋ ਬਭੌ ਮृਤ੍ਯੁਰਿਵਾਨ੍ਤਕਃ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਕਾਲੀ ਮਲ੍ਹ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਲਾ, ਲਾਲ ਮੂੰਹ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਡਰਾਉਣਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਅੰਤਕਾਰੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਤੁ ਰਥਸ੍ਥਂ ਤਂ ਪਰ੍ਯਵਰ੍ਤਤ ਤਦ੍ ਬਲਮ੍। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਭੀਮਵੇਗਾਨਾਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਯੁਯੁਤ੍ਸਤਾਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਚੜ੍ਹੇ ਰਥ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਗਈ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤੁ ਕਾਲੇ ਹਨੁਮਾਨਰੁਜਤ੍ ਸ ਦੁਰਾਸਦਮ੍। ਧਰਣੀਧਰਸਂਕਾਸ਼ੋ ਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ਮਰਿਂਦਮਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹਨੂਮਾਨ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਔਖਾ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਵੱਡਾ ਰੁੱਖ ਫੜ ਲਿਆ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਤਤ੍ ਸੈਨ੍ਯਂ ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰਿਵ ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍। ਚਕਾਰ ਬਹੁਭਿਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਨਿਃਸਂਜ੍ਞਂ ਯੁਧਿ ਵਾਨਰਃ
ਉਹ ਵਾਨਰ, ਕਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਾੜ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਧ੍ਵਂਸਯਨ੍ਤਂ ਤਰਸਾ ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਪਵਨਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹਨੂਮਨ੍ਤਮਵਾਕਿਰਨ੍
ਪਵਨ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤਬਾਹ ਕਰਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ 'ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ਼ਿਤਸ਼ੂਲਧਰਾਃ ਸ਼ੂਲੈਰਸਿਭਿਸ਼੍ਚਾਸਿਪਾਣਯਃ। ਸ਼ਕ੍ਤਿਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤੀਭਿਃ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਃ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ਾਯੁਧਾਃ
ਚੁਭਣ ਵਾਲੇ ਭਾਲਿਆਂ ਵਾਲੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪੱਟੀਸ਼ਾ ਵਾਲੇ ਪੱਟੀਸ਼ਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਪਰਿਘੈਸ਼੍ਚ ਗਦਾਭਿਸ਼੍ਚ ਕੁਨ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਭਦਰ੍ਸ਼ਨੈਃ। ਸ਼ਤਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਰਾਯਸੈਰਪਿ ਮੁਦ੍ਗਰੈਃ
ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੱਡ, ਗਦਾ, ਸੋਹਣੇ ਭਾਲੇ, ਸੈਂਕੜੇ ਸ਼ਤਘਨੀ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਹਥੌੜਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਘੋਰੈਃ ਪਰਸ਼ੁਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲੈਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਮੁष੍ਟਿਭਿਰ੍ਵਜ੍ਰਕਲ੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਤਲੈਰਸ਼ਨਿਸਂਨਿਭੈਃ
ਭਿਆਨਕ ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਭਿੰਡੀਪਾਲ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਮੁੱਕੇ, ਤੇ ਆਸਮਾਨੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ ਹਥੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਮਲਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਅਭਿਜਘ੍ਨੁਃ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮਮ੍। ਤੇषਾਮਪਿ ਚ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ਼੍ਚਕਾਰ ਕਦਨਂ ਮਹਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੇਰ ਕੇ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੇ ਉਸ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਤਬਾਹੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਪਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਚਲੋਪਮਮਿਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤ੍। ਸੂਦਮਾਨਮਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਮਮਿਤ੍ਰਾਨ੍ ਪਵਨਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਇੰਦਰਜਿਤ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਨਿਡਰ ਤੇ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਵੇਖਿਆ।