ਨੈਰ੍ऋਤਾਧਿਪਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਤੇ ਵਿਭੀषਣ। ਭੂਯਸ੍ਤਚ੍ਛ੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਤ੍ਤੇ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਹੇ ਨੈਰਿਤ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਗੱਲ ਤੂੰ ਆਖੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਹ ਮੁੜ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਤੂੰ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸ।
ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦਃ। ਯਤ੍ ਤਤ੍ ਪੁਨਰਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਬਭਾषੇऽਥ ਵਿਭੀषਣਃ
ਰਾਘਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਕ-ਚਤੁਰ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਫਿਰ ਉਹੀ ਗੱਲ ਮੁੜ ਆਖੀ।
ਯਥਾऽऽਜ੍ਞਪ੍ਤਂ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤ੍ਵਯਾ ਗੁਲ੍ਮਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍। ਤਤ੍ ਤਥਾਨੁष੍ਠਿਤਂ ਵੀਰ ਤ੍ਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯਸਮਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਫੌਜ ਦੀ ਵਯਵਸਥਾ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਵੀਰ।
ਤਾਨ੍ਯਨੀਕਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਵਿਭਕ੍ਤਾਨਿ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਾ ਯੂਥਪਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਵਿਭਾਗਸ਼ਃ
ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੰਡ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਯੂਥਪਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭੂਯਸ੍ਤੁ ਮਮ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯਂ ਤਚ੍ਛृਣੁष੍ਵ ਮਹਾਪ੍ਰਭੋ। ਤ੍ਵਯ੍ਯਕਾਰਣਸਂਤਪ੍ਤੇ ਸਂਤਪ੍ਤਹृਦਯਾ ਵਯਮ੍
ਪਰ, ਹੇ ਮਹਾਂਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਣਾ ਹੈ; ਸੁਣੋ: ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਦੁਖੀ ਦਿਲ ਨਾਲ ਹਾਂ।
ਤ੍ਯਜ ਰਾਜਨ੍ਨਿਮਂ ਸ਼ੋਕਂ ਮਿਥ੍ਯਾ ਸਂਤਾਪਮਾਗਤਮ੍। ਯਦਿਯਂ ਤ੍ਯਜ੍ਯਤਾਂ ਚਿਨ੍ਤਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਹਰ੍षਵਿਵਰ੍ਧਿਨੀ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸ਼ੋਕ ਤੇ ਝੂਠਾ ਦੁਖ ਛੱਡ ਦੇ; ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਵੀ ਛੱਡ ਦੇ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਉਦ੍ਯਮਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਵੀਰ ਹਰ੍षਃ ਸਮੁਪਸੇਵ੍ਯਤਾਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵ੍ਯਾ ਯਦਿ ਤੇ ਸੀਤਾ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਃ
ਹੇ ਵੀਰ, ਉੱਦਮ ਕਰ, ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਫੜ; ਜੇ ਸੀਤਾ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣੀ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਹੈ।
ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਮੇ ਹਿਤਂ ਵਚਃ। ਸਾਧ੍ਵਯਂ ਯਾਤੁ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰ੍ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ
ਹੇ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ: ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਜਾਵੇ।
ਨਿਕੁਮ੍ਭਿਲਾਯਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਰਾਵਣਿਮਾਹਵੇ। ਧਨੁਰ੍ਮਣ੍ਡਲਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੈਰਾਸ਼ੀਵਿषਵਿषੋਪਮੈਃ
ਉਹ ਨਿਕੁੰਭਿਲਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਮਾਰੇ, ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਛੱਡੇ ਤੀਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਹੈ।
ਸ਼ਰੈਰ੍ਹਨ੍ਤੁਂ ਮਹੇष੍ਵਾਸੋ ਰਾਵਣਿਂ ਸਮਿਤਿਂਜਯਃ। ਤੇਨ ਵੀਰੇਣ ਤਪਸਾ ਵਰਦਾਨਾਤ੍ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਃ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਿਰਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਕਾਮਗਾਸ਼੍ਚ ਤੁਰਙ੍ਗਮਾਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ; ਉਸ ਵੀਰ ਨੇ ਤਪ ਤੇ ਸਵੈਭੂ ਦੇ ਵਰ ਤੋਂ ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰ ਅਸਤਰ ਤੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਘੋੜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਸ ਏष ਕਿਲ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕਿਲ ਨਿਕੁਮ੍ਭਿਲਾਮ੍। ਯਦ੍ਯੁਤ੍ਤਿष੍ਠੇਤ੍ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਹਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਦ੍ਧਿ ਨਃ
ਉਹ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਨਿਕੁੰਭਿਲਾ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਸਮਝੋ ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਮਾਰੇ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਨਿਕੁਮ੍ਭਿਲਾਮਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਕृਤਾਗ੍ਨਿਂ ਚ ਯੋ ਰਿਪੁਃ। ਤ੍ਵਾਮਾਤਤਾਯਿਨਂ ਹਨ੍ਯਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਤ੍ਰੋ ਸ ਤੇ ਵਧਃ
ਜੇ ਵੈਰੀ ਨਿਕੁੰਭਿਲਾ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਅੱਗ ਦੀ ਰੀਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਤੂੰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਂ, ਤਾਂ ਇਹੀ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਵੇਗੀ।
ਵਰੋ ਦਤ੍ਤੋ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰੇਣ ਵੈ। ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਵਿਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ ਵਧਸ੍ਤਸ੍ਯੈष ਧੀਮਤਃ
ਮਹਾਬਲੀ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਰਾਜਾ, ਇਹੀ ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਢੰਗ ਹੈ।
ਵਧਾਯੇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤੋ ਰਾਮ ਸਂਦਿਸ਼ਸ੍ਵ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਹਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਹਤਂ ਵਿਦ੍ਧਿ ਰਾਵਣਂ ਸਸੁਹृਦ੍ਗਣਮ੍
ਰਾਮਾ, ਇੰਦਰਜਿਤ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ ਤੂੰ ਮਹਾਬਲੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਮਝ ਲੈ ਰਾਵਣ ਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀ ਵੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਵਿਭੀषਣਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮੋ ਵਾਕ੍ਯਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਜਾਨਾਮਿ ਤਸ੍ਯ ਰੌਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਾਯਾਂ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਉਸ ਭੈੜੇ ਦੀ ਮਾਇਆ ਤੇ ਅਸਲ ਬਹਾਦਰੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।"
ਸ ਹਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਹਾਮਾਯੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਕਰੋਤ੍ਯਸਂਜ੍ਞਾਨ੍ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਦੇਵਾਨ੍ ਸਵਰੁਣਾਨਪਿ
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਵਰੁਣ ਸਮੇਤ ਸਭ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇ ਚਰਤਃ ਸਰਥਸ੍ਯ ਮਹਾਯਸ਼ਃ। ਨ ਗਤਿਰ੍ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਵੀਰ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੇਵਾਭ੍ਰਸਮ੍ਪ੍ਲਵੇ
ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਥ ਸਮੇਤ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਵੱਡੀ ਇਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਵੀਰ, ਉਸ ਦੀ ਚਾਲ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰਾਘਵਸ੍ਤੁ ਰਿਪੋਰ੍ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਾਯਾਵੀਰ੍ਯਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਕੀਰ੍ਤਿਸਮ੍ਪਨ੍ਨਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਰ ਰਾਘਵ ਨੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਮਾਇਆ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਨੇਕ ਨਾਮ ਵਾਲੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਯਦ੍ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਬਲਂ ਤੇਨ ਸਰ੍ਵੇਣ ਸਂਵृਤਃ। ਹਨੂਮਤ੍ਪ੍ਰਮੁਖੈਸ਼੍ਚੈਵ ਯੂਥਪੈਃ ਸਹ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਹਨੂਮਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਯੂਥਪਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾ।
ਜਾਮ੍ਬਵੇਨਰ੍ਕ੍ਸ਼ਪਤਿਨਾ ਸਹ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਸਂਵृਤਃ। ਜਹਿ ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸੁਤਂ ਮਾਯਾਬਲਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਜਾਂਬਵਾਨ, ਰਿੱਛਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਰਾਖਸ਼ਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਾਰ ਦੇ।
ਅਯਂ ਤ੍ਵਾਂ ਸਚਿਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਰਜਨੀਚਰਃ। ਅਭਿਜ੍ਞਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਾਯਾਨਾਂ ਪृष੍ਠਤੋऽਨੁਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਮਾਇਆ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਸਮੇਤ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਵੇਗਾ।
ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸਵਿਭੀषਣਃ। ਜਗ੍ਰਾਹ ਕਾਰ੍ਮੁਕਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਨ੍ਯਦ੍ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਰਾਘਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਭੀਮ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਹੋਰ ਚੰਗਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਸਂਨਦ੍ਧਃ ਕਵਚੀ ਖਡ੍ਗੀ ਸਸ਼ਰੀ ਵਾਮਚਾਪਭृਤ੍। ਰਾਮਪਾਦਾਵੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯ ਹृष੍ਟਃ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ, ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਝੋਲੀ, ਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਸੌਮੀਤ੍ਰਿ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਮ ਦੇ ਪੈਰ ਛੂਹ ਕੇ ਬੋਲੇ।
ਅਦ੍ਯ ਮਤ੍ਕਾਰ੍ਮੁਕੋਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਸ਼ਰਾ ਨਿਰ੍ਭਿਦ੍ਯ ਰਾਵਣਿਮ੍। ਲਙ੍ਕਾਮਭਿਪਤਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਹਂਸਾਃ ਪੁष੍ਕਰਿਣੀਮਿਵ
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਤੀਰ ਰਾਵਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਲੰਕਾ 'ਤੇ ਉਤਰਨਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ ਕਮਲਾਂ ਵਾਲੀ ਝੀਲ 'ਤੇ ਉਤਰਦੇ ਹਨ।
ਅਦ੍ਯੈਵ ਤਸ੍ਯ ਰੌਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰਂ ਮਾਮਕਾਃ ਸ਼ਰਾਃ। ਵਿਧਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਮਹਾਚਾਪਗੁਣਚ੍ਯੁਤਾਃ
ਅੱਜ ਹੀ, ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਡੋਰੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਤੀਰ ਉਸ ਭੈੜੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਣਗੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਨ੍ ਭ੍ਰਾਤੁਰਗ੍ਰਤਃ। ਸ ਰਾਵਣਿਵਧਾਕਾਂਕ੍ਸ਼ੀ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਯਯੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਸੋऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਗੁਰੋਃ ਪਾਦੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍। ਨਿਕੁਮ੍ਭਿਲਾਮਭਿਯਯੌ ਚੈਤ੍ਯਂ ਰਾਵਣਿਪਾਲਿਤਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਪੈਰ ਛੂਹ ਕੇ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ, ਨਿਕੁੰਭਿਲਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਰਾਖੀ ਹੇਠ ਸੀ।
ਵਿਭੀषਣੇਨ ਸਹਿਤੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਕृਤਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਯਨੋ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਯਯੌ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਰਾਜਪੁੱਤਰ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਤੋਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ ਪਿਆ।
ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਬਹੁਭਿਰ੍ਵृਤਃ। ਵਿਭੀषਣਸ਼੍ਚ ਸਾਮਾਤ੍ਯੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਤ੍ਵਰਿਤਂ ਯਯੌ
ਹਨੂਮਾਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਮਹਤਾ ਹਰਿਸੈਨ੍ਯੇਨ ਸਵੇਗਮਭਿਸਂਵृਤਃ। ऋਕ੍ਸ਼ਰਾਜਬਲਂ ਚੈਵ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪਥਿ ਵਿष੍ਠਿਤਮ੍
ਵੱਡੀ ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਰੀਛਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ।