ਸੌਮ੍ਯ ਨੂਨਂ ਹਨੁਮਤਾ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍। ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਚ ਯਥਾ ਭੀਮਃ ਸੁਮਹਾਨਾਯੁਧਸ੍ਵਨਃ
'ਪਿਆਰੇ, ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਤਦ੍ ਗਚ੍ਛ ਕੁਰੁ ਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਸ੍ਵਬਲੇਨਾਭਿਸਂਵृਤਃ। ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮृਕ੍ਸ਼ਪਤੇ ਤਸ੍ਯ ਕਪਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਸ੍ਯ ਯੁਧ੍ਯਤਃ
'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ ਜਾ ਕੇ ਮਦਦ ਕਰ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਰਿੱਛਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਜਿੱਥੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਲੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ऋਕ੍ਸ਼ਰਾਜਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵੇਨਾਨੀਕੇਨ ਸਂਵृਤਃ। ਆਗਚ੍ਛਤ੍ ਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਦ੍ਵਾਰਂ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਯਤ੍ਰ ਵਾਨਰਃ
ਰਿੱਛਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ 'ਜਿਵੇਂ ਆਕਿਆ' ਕਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜੇ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਵਾਨਰ ਹਨੂਮਾਨ ਸੀ।
ਅਥਾਯਾਨ੍ਤਂ ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ਰ੍ਕ੍ਸ਼ਪਤਿਸ੍ਤਦਾ। ਵਾਨਰੈਃ ਕृਤਸਂਗ੍ਰਾਮੈਃ ਸ਼੍ਵਸਦ੍ਭਿਰਭਿਸਂਵृਤਮ੍
ਫਿਰ, ਰਿੱਛਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਹੜੇ ਲੜਾਈ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਤੇ ਹੱਬ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਥਿ ਹਨੂਮਾਂਸ਼੍ਚ ਤਦृਕ੍ਸ਼ਬਲਮੁਦ੍ਯਤਮ੍। ਨੀਲਮੇਘਨਿਭਂ ਭੀਮਂ ਸਂਨਿਵਾਰ੍ਯ ਨ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ, ਤੇ ਉਹ ਰਿੱਛਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਨੀਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਵੇਖ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ।
ਸ ਤੇਨ ਸਹ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਸਂਨਿਕਰ੍षਂ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਮ੍ਯ ਰਾਮਾਯ ਦੁਃਖਿਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ, ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਜਲਦੀ ਰਾਮ ਜੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਸਮਰੇ ਯੁਧ੍ਯਮਾਨਾਨਾਮਸ੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਚ ਸਃ। ਜਘਾਨ ਰੁਦਤੀਂ ਸੀਤਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਜਿਦ੍ ਰਾਵਣਾਤ੍ਮਜਃ
ਜਦ ਅਸੀਂ ਯੁੱਧ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ ਤੇ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸੀ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰਜਿਤ ਨੇ, ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਉਦ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਚਿਤ੍ਤਸ੍ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿषਣ੍ਣੋऽਹਮਰਿਂਦਮ। ਤਦਹਂ ਭਵਤੋ ਵृਤ੍ਤਂ ਵਿਜ੍ਞਾਪਯਿਤੁਮਾਗਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਇਆ ਤੇ ਮੈਂ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੋਈ ਘਟਨਾ ਦੱਸਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਘਵਃ ਸ਼ੋਕਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ। ਨਿਪਪਾਤ ਤਦਾ ਭੂਮੌ ਛਿਨ੍ਨਮੂਲ ਇਵ ਦ੍ਰੁਮਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੁਖ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਜੜ੍ਹ ਤੋਂ ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਰੁੱਖ ਹੋਵੇ, ਤਿਵੇਂ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤਂ ਭੂਮੌ ਦੇਵਸਂਕਾਸ਼ਂ ਪਤਿਤਂ ਦृਸ਼੍ਯ ਰਾਘਵਮ੍। ਅਭਿਪੇਤੁਃ ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵਤਃ ਕਪਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਮ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਸੀ, ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਸਭ ਵਾਂਰਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਵਾਨਰ ਚੌਂਕ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਆ ਗਏ।
ਆਸਿਞ੍ਚਨ੍ ਸਲਿਲੈਸ਼੍ਚੈਨਂ ਪਦ੍ਮੋਤ੍ਪਲਸੁਗਨ੍ਧਿਭਿਃ। ਪ੍ਰਦਹਨ੍ਤਮਸਂਹਾਰ੍ਯਂ ਸਹਸਾਗ੍ਨਿਮਿਵੋਤ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅਚਾਨਕ ਉਠੀ ਹੋਈ ਤੇ ਰੋਕੀ ਨਾ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਤਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋऽਥ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ। ਉਵਾਚ ਰਾਮਮਸ੍ਵਸ੍ਥਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹੇਤ੍ਵਰ੍ਥਸਂਯੁਤਮ੍
ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾ ਲਿਆ ਤੇ ਬਿਮਾਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰੀ ਤੇ ਮਤਲਬ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸ਼ੁਭੇ ਵਰ੍ਤ੍ਮਨਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਂ ਤ੍ਵਾਮਾਰ੍ਯ ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮ੍। ਅਨਰ੍ਥੇਭ੍ਯੋ ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋਤਿ ਤ੍ਰਾਤੁਂ ਧਰ੍ਮੋ ਨਿਰਰ੍ਥਕਃ
ਆਪਣੀ ਸੋਹਣੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ ਤੈਨੂੰ, ਆਦਰਨੀਯਾ, ਧਰਮ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਧਰਮ ਬੇਅਸਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭੂਤਾਨਾਂ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਾਂ ਚ ਜਙ੍ਗਮਾਨਾਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਯਥਾਸ੍ਤਿ ਨ ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਸ੍ਤੇਨ ਨਾਸ੍ਤੀਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਥਿਰ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਦੀ ਹਜ਼ਰੀ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਧਰਮ ਵੀ ਹੈ; ਪਰ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਮ ਦਾ ਕੋਈ ਅਸਲ ਨਹੀਂ।
ਯਥੈਵ ਸ੍ਥਾਵਰਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਜਙ੍ਗਮਂ ਚ ਤਥਾਵਿਧਮ੍। ਨਾਯਮਰ੍ਥਸ੍ਤਥਾ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਧੋ ਨ ਵਿਪਦ੍ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਸਥਿਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਨਿਯਮ ਤੇਰੇ ਵਰਗੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਆਉਣੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ।
ਯਦ੍ਯਧਰ੍ਮੋ ਭਵੇਦ੍ ਭੂਤੋ ਰਾਵਣੋ ਨਰਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍। ਭਵਾਂਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਨੈਵ ਵ੍ਯਸਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜੇ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਅਧਰਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਵੇ; ਤੇ ਤੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੁਖ ਵਿਚ ਨਾ ਪਵੇ।
ਤਸ੍ਯ ਚ ਵ੍ਯਸਨਾਭਾਵਾਦ੍ ਵ੍ਯਸਨਂ ਚਾਗਤੇ ਤ੍ਵਯਿ। ਧਰ੍ਮੋ ਭਵਤ੍ਯਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਪਰਵਿਰੋਧਿਨੌ
ਉਸਦੇ ਉੱਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਨਹੀਂ ਤੇ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ, ਜੋ ਆਪਸ ਵਿਚ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ, ਉਲਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮੇਣੋਪਲਭੇਦ੍ ਧਰ੍ਮਮਧਰ੍ਮਂ ਚਾਪ੍ਯਧਰ੍ਮਤਃ। ਯਦ੍ਯਧਰ੍ਮੇਣ ਯੁਜ੍ਯੇਯੁਰ੍ਯੇष੍ਵਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਧਰਮ ਧਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਧਰਮ ਅਧਰਮ ਨਾਲ; ਜੇ ਲੋਕ ਅਧਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਧਰਮ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਨ ਧਰ੍ਮੇਣ ਵਿਯੁਜ੍ਯੇਰਨ੍ਨਾਧਰ੍ਮਰੁਚਯੋ ਜਨਾਃ। ਧਰ੍ਮੇਣਾਚਰਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਮ ਨਾਲ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ; ਤੇ ਜੋ ਧਰਮ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਾਦਰ੍ਥਾ ਵਿਵਰ੍ਧਨ੍ਤੇ ਯੇष੍ਵਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ। ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲਾਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਮਾਦੇਤੌ ਨਿਰਰ੍ਥਕੌ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਅਧਰਮ ਵੱਸਦਾ ਹੈ ਤੇ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਦੁਖੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਅਸਲ ਨਹੀਂ।
ਵਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਪਾਪਕਰ੍ਮਾਣੋ ਯਦ੍ਯਧਰ੍ਮੇਣ ਰਾਘਵ। ਵਧਕਰ੍ਮਹਤੋऽਧਰ੍ਮਃ ਸ ਹਤਃ ਕਂ ਵਧਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਪਾਪ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਰਾਘਵ, ਤਾਂ ਜਦ ਅਧਰਮ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ?
ਅਥਵਾ ਵਿਹਿਤੇਨਾਯਂ ਹਨ੍ਯਤੇ ਹਨ੍ਤਿ ਚਾਪਰਮ੍। ਵਿਧਿਃ ਸ ਲਿਪ੍ਯਤੇ ਤੇਨ ਨ ਸ ਪਾਪੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਪਰ ਜੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਮਾਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਯਮ ਉਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਲ ਦਾਗੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਅਦृष੍ਟਪ੍ਰਤਿਕਾਰੇਣ ਅਵ੍ਯਕ੍ਤੇਨਾਸਤਾ ਸਤਾ। ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਪਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੁਂ ਧਰ੍ਮੇਣਾਰਿਵਿਕਰ੍षਣ
ਜਦੋਂ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿਸੇ, ਨਾ ਜਾਗੇ, ਨਾ ਹੋਵੇ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ?
ਯਦਿ ਸਤ੍ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਤਾਂ ਮੁਖ੍ਯ ਨਾਸਤ੍ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤਵ ਕਿਂਚਨ। ਤ੍ਵਯਾ ਯਦੀਦृਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਤਨ੍ਨੋਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਜੇ ਸਚਮੁਚ ਸੱਚ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇ ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ, ਤੇ ਝੂਠ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਅਥਵਾ ਦੁਰ੍ਬਲਃ ਕ੍ਲੀਬੋ ਬਲਂ ਧਰ੍ਮੋऽਨੁਵਰ੍ਤਤੇ। ਦੁਰ੍ਬਲੋ ਹृਤਮਰ੍ਯਾਦੋ ਨ ਸੇਵ੍ਯ ਇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ
ਜਾਂ, ਜੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਧਰਮ ਚੱਲਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ, ਜੋ ਮਰਯਾਦਾ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ — ਇਹ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਬਲਸ੍ਯ ਯਦਿ ਚੇਦ੍ ਧਰ੍ਮੋ ਗੁਣਭੂਤਃ ਪਰਾਕ੍ਰਮੈਃ। ਧਰ੍ਮਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਵਰ੍ਤਸ੍ਵ ਯਥਾ ਧਰ੍ਮੇ ਤਥਾ ਬਲੇ
ਜੇ ਧਰਮ ਤਾਕਤ ਦਾ ਗੁਣ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਿਚ ਦਿਸੇ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਮ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਅਥ ਚੇਤ੍ ਸਤ੍ਯਵਚਨਂ ਧਰ੍ਮਃ ਕਿਲ ਪਰਂਤਪ। ਅਨृਤਂ ਤ੍ਵਯ੍ਯਕਰਣੇ ਕਿਂ ਨ ਬਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਨਾ
ਜੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਂ ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਫਿਰ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾ ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ?
ਯਦਿ ਧਰ੍ਮੋ ਭਵੇਦ੍ ਭੂਤ ਅਧਰ੍ਮੋ ਵਾ ਪਰਂਤਪ। ਨ ਸ੍ਮ ਹਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਂ ਵਜ੍ਰੀ ਕੁਰ੍ਯਾਦਿਜ੍ਯਾਂ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਜੇ ਧਰਮ ਜਾਂ ਅਧਰਮ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੋਵੇ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਂ ਵੱਜਰ ਧਾਰੀ ਇੰਦਰ ਕਦੇ ਵੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਰਦਾ।
ਅਧਰ੍ਮਸਂਸ਼੍ਰਿਤੋ ਧਰ੍ਮੋ ਵਿਨਾਸ਼ਯਤਿ ਰਾਘਵ। ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ ਯਥਾਕਾਮਂ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੋਇਆ ਧਰਮ, ਰਾਘਵ, ਸਿਰਫ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਕਾਕੁਤਸਥ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮਮ ਚੇਦਂ ਮਤਂ ਤਾਤ ਧਰ੍ਮੋऽਯਮਿਤਿ ਰਾਘਵ। ਧਰ੍ਮਮੂਲਂ ਤ੍ਵਯਾ ਛਿਨ੍ਨਂ ਰਾਜ੍ਯਮੁਤ੍ਸृਜਤਾ ਤਦਾ
ਮੇਰਾ ਇਹ ਮਤ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ, ਜੇ ਇਹੀ ਧਰਮ ਹੈ, ਰਾਘਵ, ਤਾਂ ਜਦ ਤੂੰ ਰਾਜ ਛੱਡਿਆ, ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਹੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।