ਅਸ਼ੋਭਤ ਤਦਾ ਰਾਮੋ ਧਨੁਰ੍ਵਿਸ੍ਫਾਰਯਨ੍ ਮਹਤ੍। ਭਗਵਾਨਿਵ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਭਵੋ ਵੇਦਮਯਂ ਧਨੁਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਮ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ ਚਮਕ ਉਠੇ, ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰੋਧੀ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਵੇਦਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਉਦ੍ਘੁष੍ਟਂ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਚ ਨਿਃਸ੍ਵਨਮ੍। ਜ੍ਯਾਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਤਾਵੁਭੌ ਸ਼ਬ੍ਦਾਵਤਿ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ
ਬੰਦਰਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ, ਰਾਮ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਣੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਵਾਨਰੋਦ੍ਘੁष੍ਟਘੋषਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਚ ਨਿਃਸ੍ਵਨਃ। ਜ੍ਯਾਸ਼ਬ੍ਦਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰਾਮਸ੍ਯ ਤ੍ਰਯਂ ਵ੍ਯਾਪ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਬੰਦਰਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਚੀਕ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਣੀ — ਇਹ ਤਿੰਨੋਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦਸੋਂ ਪਾਸਿਆਂ 'ਚ ਫੈਲ ਗਈਆਂ।
ਤਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਮੁਕਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤੈਃ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤਤ੍ਪੁਰਗੋਪੁਰਮ੍। ਕੈਲਾਸਸ਼ृਙ੍ਗਪ੍ਰਤਿਮਂ ਵਿਕੀਰ੍ਣਮਭਵਦ੍ ਭੁਵਿ
ਉਸ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਤੋਂ ਛੱਡੇ ਗਏ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ-ਮਹਲ, ਜੋ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਟੁੱਟ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਰਾਮਸ਼ਰਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਮਾਨੇषੁ ਗृਹੇषੁ ਚ। ਸਂਨਾਹੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਤੁਮੁਲਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਫਿਰ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਹਲਾਂ ਤੇ ਘਰਾਂ 'ਚ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ 'ਚ ਲੜਾਈ ਦੀ ਭਾਰੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ।
ਤੇषਾਂ ਸਂਨਹ੍ਯਮਾਨਾਨਾਂ ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਚ ਕੁਰ੍ਵਤਾਮ੍। ਸ਼ਰ੍ਵਰੀ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਰੌਦ੍ਰੀਵ ਸਮਪਦ੍ਯਤ
ਜਦ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕਦੇ ਤੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੀ ਰਾਤ, ਮਾਨੋ, ਭੈਅਕਾਰੀ ਕਾਲ-ਦੇਵੀ ਵਰਗੀ ਹੋ ਗਈ।
ਆਦਿष੍ਟਾ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਆਸਨ੍ਨਂ ਦ੍ਵਾਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯੁਧ੍ਯਧ੍ਵਂ ਚ ਪ੍ਲਵਂਗਮਾਃ
ਉਹ ਬੰਦਰ-ਸਰਦਾਰ, ਮਹਾਨ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਨੇੜਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਯਸ਼੍ਚ ਵੋ ਵਿਤਥਂ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰਾਪ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਃ। ਸ ਹਨ੍ਤਵ੍ਯੋऽਭਿਸਮ੍ਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਰਾਜਸ਼ਾਸਨਦੂषਕਃ
ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਝੂਠ ਕਰੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਉਥੇ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਫੜ ਕੇ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ।
ਤੇषੁ ਵਾਨਰਮੁਖ੍ਯੇषੁ ਦੀਪ੍ਤੋਲ੍ਕੋਜ੍ਜ੍ਵਲਪਾਣਿषੁ। ਸ੍ਥਿਤੇषੁ ਦ੍ਵਾਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਰਾਵਣਂ ਕ੍ਰੋਧ ਆਵਿਸ਼ਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਬੰਦਰ-ਸਰਦਾਰ, ਹੱਥਾਂ 'ਚ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗ ਦੇ ਮਸ਼ਾਲੇ ਲੈ ਕੇ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕ੍ਰੋਧ ਆ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਜृਮ੍ਭਿਤਵਿਕ੍ਸ਼ੇਪਾਦ੍ ਵ੍ਯਾਮਿਸ਼੍ਰਾ ਵੈ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼। ਰੂਪਵਾਨਿਵ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਗਾਤ੍ਰੇष੍ਵਦृਸ਼੍ਯਤ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਲਟ-ਪਲਟ ਤੇ ਅੰਗੜਾਈਆਂ ਨਾਲ, ਦਸੋਂ ਪਾਸੇ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਜਾਪੀਆਂ; ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ, ਮਾਨੋ, ਰੁਦਰ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਹੀ ਉਤਰ ਆਇਆ।
ਸ ਕੁਮ੍ਭਂ ਚ ਨਿਕੁਮ੍ਭਂ ਚ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਾਤ੍ਮਜਾਵੁਭੌ। ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਬਹੁਭਿਃ ਸਹ
ਫਿਰ, ਕ੍ਰੋਧੀ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਕੂੰਭ ਤੇ ਨਿਕੂੰਭ — ਦੋਵੇਂ ਕੁੰਭਕਰਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ — ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਸਮੇਤ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਯੂਪਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ੋਣਿਤਾਕ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਙ੍ਘਃ ਕਮ੍ਪਨਸ੍ਤਥਾ। ਨਿਰ੍ਯਯੁਃ ਕੌਮ੍ਭਕਰ੍ਣਿਭ੍ਯਾਂ ਸਹ ਰਾਵਣਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਯੂਪਾਕਸ਼, ਸ਼ੋਣਿਤਾਕਸ਼, ਪ੍ਰਜੰਘ ਤੇ ਕੰਪਨ ਵੀ, ਕੁੰਭਕਰਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ।
ਸ਼ਸ਼ਾਸ ਚੈਵ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ ਸ ਮਹਾਬਲਾਨ੍। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਗਚ੍ਛਤਾਦ੍ਯੈਵ ਸਿਂਹਨਾਦਂ ਚ ਨਾਦਯਨ੍
ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਵੱਡੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ: 'ਰਾਕਸ਼ਸੋ, ਅੱਜ ਹੀ ਬਾਹਰ ਜਾਓ ਤੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜੋ!'
ਤਤਸ੍ਤੁ ਚੋਦਿਤਾਸ੍ਤੇਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਜ੍ਵਲਿਤਾਯੁਧਾਃ। ਲਙ੍ਕਾਯਾ ਨਿਰ੍ਯਯੁਰ੍ਵੀਰਾਃ ਪ੍ਰਣਦਨ੍ਤਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਆਪਣੇ ਜਲਦੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਭੂषਣਸ੍ਥਾਭਿਰ੍ਭਾਭਿਃ ਸ੍ਵਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਸਪ੍ਰਭਂ ਵ੍ਯੋਮ ਹਰਯਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਭਿਃ ਸਹ
ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਸ਼ੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਚਮਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਤਾਰਾਧਿਪਸ੍ਯਾਭਾ ਤਾਰਾਣਾਂ ਭਾ ਤਥੈਵ ਚ। ਤਯੋਰਾਭਰਣਾਭਾ ਚ ਜ੍ਵਲਿਤਾ ਦ੍ਯਾਮਭਾਸਯਤ੍
ਉਥੇ ਚੰਦ ਦੀ ਚਮਕ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਝਲਕ ਮਿਲ ਕੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਭਾ ਭੂषਣਾਭਾ ਚ ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਜ੍ਵਲਤਾਂ ਚ ਭਾ। ਹਰਿਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਭ੍ਰਾਜਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਚੰਦ ਦੀ ਚਮਕ, ਗਹਣਿਆਂ ਦੀ ਝਲਕ ਅਤੇ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ—ਇਹ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਮਕਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਚਾਰ੍ਧਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਨਾਂ ਗृਹਾਣਾਂ ਸਾਗਰਃ ਪੁਨਃ। ਭਾਭਿਃ ਸਂਸਕ੍ਤਸਲਿਲਸ਼੍ਚਲੋਰ੍ਮਿਃ ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇऽਧਿਕਮ੍
ਉਥੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੇ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ, ਅੱਧ-ਚਮਕਦੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਚਮਕਦਾ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸਂਯੁਕ੍ਤਮੁਤ੍ਤਮਾਸਿਪਰਸ਼੍ਵਧਮ੍। ਭੀਮਾਸ਼੍ਵਰਥਮਾਤਙ੍ਗਂ ਨਾਨਾਪਤ੍ਤਿਸਮਾਕੁਲਮ੍
ਝੰਡੀਆਂ ਅਤੇ ਧਵਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਵਧੀਆ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ, ਭਿਆਨਕ ਘੋੜੇ, ਰਥ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ—
ਦੀਪ੍ਤਸ਼ੂਲਗਦਾਖਡ੍ਗਪ੍ਰਾਸਤੋਮਰਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍। ਤਦ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਬਲਂ ਭੀਮਂ ਘੋਰਵਿਕ੍ਰਮਪੌਰੁषਮ੍
ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੀ, ਚਮਕਦੇ ਭਾਲੇ, ਜਲਦੇ ਗਦਾ, ਤਲਵਾਰਾਂ, ਬਾਣ, ਤੀਰ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਦਿੱਸ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦਦृਸ਼ੇ ਜ੍ਵਲਿਤਪ੍ਰਾਸਂ ਕਿਙ੍ਕਿਣੀਸ਼ਤਨਾਦਿਤਮ੍। ਹੇਮਜਾਲਾਚਿਤਭੁਜਂ ਵ੍ਯਾਵੇष੍ਟਿਤਪਰਸ਼੍ਵਧਮ੍
ਉਹ ਫੌਜ ਜਲਦੇ ਭਾਲਿਆਂ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਜਾਲੀ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਅਤੇ ਪਾਸੇ ਲਟਕੀਆਂ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਦਿੱਸ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵ੍ਯਾਘੂਰ੍ਣਿਤਮਹਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਬਾਣਸਂਸਕ੍ਤਕਾਰ੍ਮੁਕਮ੍। ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਮਧੂਤ੍ਸੇਕਸਮ੍ਮੋਦਿਤਮਹਾਨਿਲਮ੍
ਵੱਡੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ, ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਧਨੁਸ਼, ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਹਵਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਘੋਰਂ ਸ਼ੂਰਜਨਾਕੀਰ੍ਣਂ ਮਹਾਮ੍ਬੁਧਰਨਿਃਸ੍ਵਨਮ੍। ਤਦ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬਲਮਾਯਾਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਉਹ ਫੌਜ, ਡਰਾਉਣੀ, ਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ, ਆਉਂਦੀ ਹੋਈ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਫੌਜ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਸੀ।
ਸਂਚਚਾਲ ਪ੍ਲਵਂਗਾਨਾਂ ਬਲਮੁਚ੍ਚੈਰ੍ਨਨਾਦ ਚ। ਜਵੇਨਾਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਚ ਪੁਨਸ੍ਤਦ੍ ਬਲਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਮਹਤ੍
ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਕੰਬੀ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜੀ; ਫਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ।
ਅਭ੍ਯਯਾਤ੍ ਪ੍ਰਤ੍ਯਰਿਬਲਂ ਪਤਂਗਾ ਇਵ ਪਾਵਕਮ੍। ਤੇषਾਂ ਭੁਜਪਰਾਮਰ੍ਸ਼ਵ੍ਯਾਮृष੍ਟਪਰਿਘਾਸ਼ਨਿ
ਉਹ ਵੈਰੀ ਫੌਜ ਵੱਲ ਪਤੰਗਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅੱਗ ਵੱਲ ਵਧੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਹੇ ਦੇ ਗੜ੍ਹੇ ਅਤੇ ਵਿਦਯੁਤ ਵਜਨ ਵਾਲੇ ਹਥਿਆਰ ਸਨ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਬਲਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਭੂਯਃ ਪਰਮਸ਼ੋਭਤ। ਤਤ੍ਰੋਨ੍ਮਤ੍ਤਾ ਇਵੋਤ੍ਪੇਤੁਰ੍ਹਰਯੋऽਥ ਯੁਯੁਤ੍ਸਵਃ
ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਮੁੜ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ; ਫਿਰ, ਪਾਗਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਬਾਂਦਰ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਕੇ ਉੱਠੇ।
ਤਰੁਸ਼ੈਲੈਰਭਿਘ੍ਨਨ੍ਤੋ ਮੁष੍ਟਿਭਿਸ਼੍ਚ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਨ੍। ਤਥੈਵਾਪਤਤਾਂ ਤੇषਾਂ ਹਰੀਣਾਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਬਾਂਦਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰੁੱਖਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ਼ਿਰਾਂਸਿ ਸਹਸਾ ਜਹ੍ਰੂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਾਃ। ਦਸ਼ਨੈਰ੍ਹਤਕਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਮੁष੍ਟਿਭਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤਕਾਃ। ਸ਼ਿਲਾਪ੍ਰਹਾਰਭਗ੍ਨਾਙ੍ਗਾ ਵਿਚੇਰੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਭਿਆਨਕ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿਰ ਪਕੜ ਲੈਂਦੇ; ਕੁਝ ਦੇ ਹੱਥ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਹੋਏ, ਕੁਝ ਦੇ ਸਿਰ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਕੁਝ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਚੋਟ ਨਾਲ ਅੰਗ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ, ਉਥੇ ਭਟਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤਥੈਵਾਪ੍ਯਪਰੇ ਤੇषਾਂ ਕਪੀਨਾਮਸਿਭਿਃ ਸ਼ਿਤੈਃ। ਪ੍ਰਵਰਾਨਭਿਤੋ ਜਘ੍ਨੁਰ੍ਘੋਰਰੂਪਾ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁਝ ਬਾਂਦਰ ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਰਾਤ ਦੇ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਘ੍ਨਨ੍ਤਮਨ੍ਯਂ ਜਘਾਨਾਨ੍ਯਃ ਪਾਤਯਨ੍ਤਮਪਾਤਯਤ੍। ਗਰ੍ਹਮਾਣਂ ਜਗਰ੍ਹਾਨ੍ਯੋ ਦਸ਼ਨ੍ਤਮਪਰੋऽਦਸ਼ਤ੍
ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ, ਦੂਜਾ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮਾਰਦਾ; ਇੱਕ ਡਿੱਗਣ ਵਾਲਾ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਡਿੱਗਾ ਦਿੰਦਾ; ਇੱਕ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ, ਦੂਜਾ ਵਾਪਸ ਕਰਦਾ; ਇੱਕ ਕੱਟਦਾ, ਦੂਜਾ ਵਾਪਸ ਕੱਟਦਾ।