ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਪਰਿਤਂ ਯਾਤਾ ਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼ਾ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਃ। ਪੁਰੀਮਭਿਮੁਖਾ ਭੀਤਾ ਦ੍ਰਵਨ੍ਤੋ ਨਾਯਕੇ ਹਤੇ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਆਗੂ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਡਰੇ ਹੋਏ, ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਭੱਜ ਪਏ।
ਪ੍ਰਹਰ੍षਯੁਕ੍ਤਾ ਬਹਵਸ੍ਤੁ ਵਾਨਰਾਃ ਪ੍ਰਫੁਲ੍ਲਪਦ੍ਮਪ੍ਰਤਿਮਾਨਨਾਸ੍ਤਦਾ। ਅਪੂਜਯਁਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮਿष੍ਟਭਾਗਿਨਂ ਹਤੇ ਰਿਪੌ ਭੀਮਬਲੇ ਦੁਰਾਸਦੇ
ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਖਿੜੇ ਹੋਏ ਕਮਲ ਵਾਂਗ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਚੰਗੀ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਔਖੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਮਾਰੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਤਿਬਲਮਤਿਕਾਯਮਭ੍ਰਕਲ੍ਪਂ ਯੁਧਿ ਵਿਨਿਪਾਤ੍ਯ ਸ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਃ। ਤ੍ਵਰਿਤਮਥ ਤਦਾ ਸ ਰਾਮਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਕਪਿਨਿਵਹੈਸ਼੍ਚ ਸੁਪੂਜਿਤੋ ਜਗਾਮ
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਵੱਡੇ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤਿਕਾਯ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਲੋਂ ਵਧੀਆ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ।
thumb|ਦ੍ਵਿਸਪ੍ਤਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਦ੍ਵਿਸਪ੍ਤਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦੀ ਬਹੱਤਰਵੀਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ।
ਅਤਿਕਾਯਂ ਹਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਉਦ੍ਵੇਗਮਗਮਦ੍ ਰਾਜਾ ਵਚਨਂ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਅਤਿਕਾਯ ਦੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
ਧੂਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਪਰਮਾਮਰ੍षੀ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਃ। ਅਕਮ੍ਪਨਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਧੂਮਰਾਖਸ਼, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਅਕੰਪਨ, ਪ੍ਰਹਸਤ ਅਤੇ ਕੁੰਭਕਰਨ ਵੀ—
ਏਤੇ ਮਹਾਬਲਾ ਵੀਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਯੁਦ੍ਧਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਜੇਤਾਰਃ ਪਰਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਪਰੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਾਪਰਾਜਿਤਾਃ
ਇਹ ਮਹਾਂਬਲੀ ਤੇ ਵੀਰ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੋਰਾਂ ਵਲੋਂ ਨਾ ਹਾਰੇ—
ਸਸੈਨ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਹਤਾ ਵੀਰਾ ਰਾਮੇਣਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸੁਮਹਾਕਾਯਾ ਨਾਨਾਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਇਹ ਸੂਰਮੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ, ਰਾਮ ਵਲੋਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਮ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਹਨ, ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ।
ਅਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵਃ ਸ਼ੂਰਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨਿਪਾਤਿਤਾਃ। ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਬਲਵੀਰ੍ਯੇਣ ਪੁਤ੍ਰੇਣੇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤਾ ਮਮ
ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਉੱਚੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਵੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤ ਇੰਦਰਜਿਤ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਢੇਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਤਦਾ ਬਦ੍ਧੌ ਘੋਰੈਰ੍ਦਤ੍ਤਵਰੈਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਯਨ੍ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਸੁਰੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰਸੁਰੈਰ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲੈਃ
ਉਹ ਦੋ ਭਰਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਵਰਦਾਨ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਗਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਅਸੁਰ ਵੀ ਖੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਮੋਕ੍ਤੁਂ ਤਦ੍ਬਨ੍ਧਨਂ ਘੋਰਂ ਯਕ੍ਸ਼ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪਨ੍ਨਗੈਃ। ਤਨ੍ਨ ਜਾਨੇ ਪ੍ਰਭਾਵੈਰ੍ਵਾ ਮਾਯਯਾ ਮੋਹਨੇਨ ਵਾ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਬੰਨ੍ਹਾ ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਜਾਂ ਸੱਪ ਵੀ ਖੋਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ; ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਾਂ ਮਾਇਆ ਤੇ ਭਟਕਾਵੇ ਨਾਲ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਏ।
ਸ਼ਰਬਨ੍ਧਾਦ੍ ਵਿਮੁਕ੍ਤੌ ਤੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਯੇ ਯੋਧਾ ਨਿਰ੍ਗਤਾਃ ਸ਼ੂਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਮਮ ਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੋ ਭਰਾ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਹਨ; ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗਏ ਬਹਾਦਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਯੋਧੇ—
ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਹਤਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਵਾਨਰੈਃ ਸੁਮਹਾਬਲੈਃ। ਤਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਯੁਦ੍ਧੇ ਯੋऽਦ੍ਯ ਰਾਮਂ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਹਨ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੇ।
ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍ ਸਬਲਂ ਵੀਰਂ ਸਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਅਹੋ ਸੁਬਲਵਾਨ੍ ਰਾਮੋ ਮਹਦਸ੍ਤ੍ਰਬਲਂ ਚ ਵੈ
ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ, ਬਹਾਦਰ ਸੁਗਰੀਵ ਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਸਮੇਤ। ਸੱਚਮੁੱਚ, ਰਾਮ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਵੱਡੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਮਾਸਾਦ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਨਿਧਨਂ ਗਤਾਃ। ਤਂ ਮਨ੍ਯੇ ਰਾਘਵਂ ਵੀਰਂ ਨਾਰਾਯਣਮਨਾਮਯਮ੍
ਜਿਸ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਵੇਖਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਬਹਾਦਰ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ।
ਤਦ੍ਭਯਾਦ੍ਧਿ ਪੁਰੀ ਲਙ੍ਕਾ ਪਿਹਿਤਦ੍ਵਾਰਤੋਰਣਾ। ਅਪ੍ਰਮਤ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਗੁਲ੍ਮੇ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਪੁਰੀ ਤ੍ਵਿਯਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਤੋਰਨੇ ਬੰਦ ਹਨ; ਅਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਚੌਕਸ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼ੋਕਵਨਿਕਾ ਚੈਵ ਯਤ੍ਰ ਸੀਤਾਭਿਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ। ਨਿष੍ਕ੍ਰਮੋ ਵਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ੋ ਵਾ ਜ੍ਞਾਤਵ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦੈਵ ਨਃ
ਅਸ਼ੋਕ ਵਣੀਕਾ, ਜਿੱਥੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਵੀ—ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਕੌਣ ਕਦੋਂ ਅੰਦਰ ਜਾਂ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਭਵੇਦ੍ ਗੁਲ੍ਮਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਸਰ੍ਵਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਿष੍ਠਧ੍ਵਂ ਸ੍ਵੈਃ ਸ੍ਵੈਃ ਪਰਿਵृਤਾ ਬਲੈਃ
ਜਿੱਥੇ-ਜਿੱਥੇ ਫੌਜ ਹੈ, ਉੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਮੁੜ ਮੁੜ, ਅਤੇ ਹਰ ਥਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਖੜੇ ਰਹੋ।
ਦ੍ਰष੍ਟਵ੍ਯਂ ਚ ਪਦਂ ਤੇषਾਂ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਃ। ਪ੍ਰਦੋषੇ ਵਾਰ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇ ਵਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੂषੇ ਵਾਪਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵੇਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਸ਼ਾਮ ਹੋਵੇ, ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਜਾਂ ਸਵੇਰ—ਹਮੇਸ਼ਾ।
ਨਾਵਜ੍ਞਾ ਤਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਵਾਨਰੇषੁ ਕਦਾਚਨ। ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਬਲਮੁਦ੍ਯੁਕ੍ਤਮਾਪਤਤ੍ ਕਿਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਯਥਾ
ਕਦੇ ਵੀ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਹਲਕਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ; ਵੈਰੀ ਦੀ ਫੌਜ, ਚਾਹੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਆ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਠਹਿਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਲਙ੍ਕਾਧਿਪਸ੍ਯ ਤਤ੍। ਵਚਨਂ ਸਰ੍ਵਮਾਤਿष੍ਠਨ੍ ਯਥਾਵਤ੍ ਤੁ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਉਹ ਵਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਹਿ ਸਮਾਦਿਸ਼੍ਯ ਰਾਵਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ। ਮਨ੍ਯੁਸ਼ਲ੍ਯਂ ਵਹਨ੍ ਦੀਨਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍
ਸਾਰੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ, ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਚੁਭਨ ਤੇ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਸ ਸਂਦੀਪਿਤਕੋਪਵਹ੍ਨਿ- ਰ੍ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਣਾਮਧਿਪੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਤਦੇਵ ਪੁਤ੍ਰਵ੍ਯਸਨਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਸ਼੍ਚੈਵ ਤਦਾ ਵਿਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰਾਜਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਅੱਗ ਭੜਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੁੜ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਨੂੰ ਸੋਚਦਾ ਤੇ ਡੂੰਘੀ ਆਹ ਭਰਦਾ ਰਿਹਾ।
thumb|ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਤਤਿਤਮਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਤਹੱਤਰਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤੋ ਹਤਾਨ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਙ੍ਗਵਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਦੇਵਾਨ੍ਤਕਾਦਿਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰੋऽਤਿਕਾਯਾਨ੍। ਰਕ੍ਸ਼ੋਗਣਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਹਤਾਵਸ਼ਿष੍ਟਾ- ਸ੍ਤੇ ਰਾਵਣਾਯ ਤ੍ਵਰਿਤਾਃ ਸ਼ਸ਼ਂਸੁਃ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਾਂਤਕ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ, ਅਤਿਕਾਯ ਆਦਿ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮੁਖੀਆਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਤਦ ਬਾਕੀ ਰਹਿ ਗਏ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜਾ ਕੇ ਖ਼ਬਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤੋ ਹਤਾਂਸ੍ਤਾਨ੍ ਸਹਸਾ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਰਾਜਾ ਮਹਾਬਾष੍ਪਪਰਿਪ੍ਲੁਤਾਕ੍ਸ਼ਃ। ਪੁਤ੍ਰਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭ੍ਰਾਤृਵਧਂ ਚ ਘੋਰਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਰਾਜਾ ਵਿਪੁਲਂ ਪ੍ਰਦਧ੍ਯੌ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਅਚਾਨਕ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈਆਂ; ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਤੇ ਭਰਾ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਡੂੰਘੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਰਾਜਾਨਮੁਦੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਦੀਨਂ ਸ਼ੋਕਾਰ੍ਣਵੇ ਸਮ੍ਪਰਿਪੁਪ੍ਲੁਵਾਨਮ੍। ਰਥਰ੍षਭੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜਸੂਨੁ- ਸ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਜਿਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਬਭਾषੇ
ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਤੇ ਗਮ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦਾ ਪੁੱਤ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਨ ਤਾਤ ਮੋਹਂ ਪਰਿਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸੇ ਯਤ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਜ੍ਜੀਵਤਿ ਨੈਰ੍ऋਤੇਸ਼। ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਾਰਿਬਾਣਾਭਿਹਤੋ ਹਿ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਸਮਰ੍ਥਃ ਸਮਰੇऽਭਿਪਾਤੁਮ੍
ਪਿਤਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਵਿਚ ਭਟਕਣ ਨਾ ਆਉਣ ਦਿਓ, ਜਦ ਤੱਕ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ, ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਜੀਵਤ ਹੈ। ਇੰਦ੍ਰਾ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ।
ਪਸ਼੍ਯਾਦ੍ਯ ਰਾਮਂ ਸਹ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਮਦ੍ਬਾਣਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਵਿਕੀਰ੍ਣਦੇਹਮ੍। ਗਤਾਯੁषਂ ਭੂਮਿਤਲੇ ਸ਼ਯਾਨਂ ਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਰਾਚਿਤਸਰ੍ਵਗਾਤ੍ਰਮ੍
ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿਦਰੇ ਤੇ ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਪਏ ਵੇਖੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰੇਕ ਅੰਗ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਹੋਈ ਹੋਈ ਹੋਵੇਗੀ।
ਇਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਸ਼ਕ੍ਰਸ਼ਤ੍ਰੋਃ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਂ ਪੌਰੁषਦੈਵਯੁਕ੍ਤਾਮ੍। ਅਦ੍ਯੈਵ ਰਾਮਂ ਸਹ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਂਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਰੈਰਮੋਘੈਃ
ਮੇਰੀ ਇਹ ਪੱਕੀ ਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਕਸਮ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ: ਅੱਜ ਹੀ ਮੈਂ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਅਟੱਲ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨ ਤਰਪਾ ਦਿਆਂਗਾ।