ਯ ਏष ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ੂਲੈਃ ਸੁਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਃ ਪ੍ਰਾਸਤੋਮਰੈਃ। ਅਰ੍ਚਿष੍ਮਦ੍ਭਿਰ੍ਵृਤੋ ਭਾਤਿ ਭੂਤੈਰਿਵ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਜੋ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਬਰਛੀਆਂ, ਨੁਕੀਲੇ ਭਾਲੇ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕਦਾ ਹੈ—ਜਿਵੇਂ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਭੂਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲਜਿਹ੍ਵਾਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਭਿਰ੍ਯ ਏषੋऽਭਿਵਿਰਾਜਤੇ। ਆਵृਤੋ ਰਥਸ਼ਕ੍ਤੀਭਿਰ੍ਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਭਿਰਿਵ ਤੋਯਦਃ
ਇਹ ਜੋ ਰਥ ਦੀਆਂ ਬਰਛੀਆਂ ਕਾਲ ਦੀ ਜੀਭ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਬਦਲੀ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ ਰਥ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਧਨੂਂषਿ ਚਾਸ੍ਯ ਸਜ੍ਜਾਨਿ ਹੇਮਪृष੍ਠਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਸ਼ੋਭਯਨ੍ਤਿ ਰਥਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸ਼ਕ੍ਰਚਾਪਮਿਵਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਧਨੁ, ਸਾਰੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਪਿੱਠ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰਥ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਦਾ ਧਨੁ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯ ਏष ਰਕ੍ਸ਼ਃਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਰਣਭੂਮਿਂ ਵਿਰਾਜਯਨ੍। ਅਭ੍ਯੇਤਿ ਰਥਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਰਥੇਨਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਚਸਾ
ਇਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਚਮਕਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਰਥੀ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਰਥ ਤੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਧ੍ਵਜਸ਼ृਙ੍ਗਪ੍ਰਤਿष੍ਠੇਨ ਰਾਹੁਣਾਭਿਵਿਰਾਜਤੇ। ਸੂਰ੍ਯਰਸ਼੍ਮਿਪ੍ਰਭੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼ ਵਿਰਾਜਯਨ੍
ਰਥ ਉੱਤੇ ਰਾਹੂ ਵਾਂਗ ਝੰਡਾ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਾਂਗ ਦਸੋਂ ਪਾਸੇ ਚਮਕਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਨਤਂ ਮੇਘਨਿਰ੍ਹ੍ਰਾਦਂ ਹੇਮਪृष੍ਠਮਲਂਕृਤਮ੍। ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਧਨੁਃਪ੍ਰਖ੍ਯਂ ਧਨੁਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਵਿਰਾਜਤੇ
ਉਸ ਦਾ ਧਨੁ ਤਿੰਨ ਪੱਟੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਬਦਲੀ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਧਨੁ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਸਧ੍ਵਜਃ ਸਪਤਾਕਸ਼੍ਚ ਸਾਨੁਕਰ੍षੋ ਮਹਾਰਥਃ। ਚਤੁਃਸਾਦਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਮੇਘਸ੍ਤਨਿਤਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਝੰਡਾ, ਪਤਾਕਾ, ਪਿੱਛੇ ਪਲਟਫਾਰਮ ਵਾਲਾ, ਚਾਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਥ ਬਦਲਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਵਿਂਸ਼ਤਿਰ੍ਦਸ਼ ਚਾष੍ਟੌ ਚ ਤੂਣਾਸ੍ਯ ਰਥਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਕਾਰ੍ਮੁਕਾਣਿ ਚ ਭੀਮਾਨਿ ਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕਾਞ੍ਚਨਪਿਙ੍ਗਲਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਵੀਹ, ਦਸ ਤੇ ਅਠ quiver ਲੱਗੇ ਹਨ, ਭਿਆਨਕ ਧਨੁ ਤੇ ਸੋਨੇ-ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਵੀ ਹਨ।
ਦ੍ਵੌ ਚ ਖਡ੍ਗੌ ਚ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ੍ਥੌ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੌ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਸ਼ੋਭਿਤੌ। ਚਤੁਰ੍ਹਸ੍ਤਤ੍ਸਰੁਯੁਤੌ ਵ੍ਯਕ੍ਤਹਸ੍ਤਦਸ਼ਾਯਤੌ
ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਪਾਸੇ ਦੋ ਚਮਕਦੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਸੋਭਾ ਪਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਚਾਰ-ਹੱਥੇ ਤੇ ਦਸ ਉਂਗਲੀਆਂ ਵਾਲੇ ਹਿਲਟ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦੇ ਹਨ।
ਰਕ੍ਤਕਣ੍ਠਗੁਣੋ ਧੀਰੋ ਮਹਾਪਰ੍ਵਤਸਂਨਿਭਃ। ਕਾਲਃ ਕਾਲਮਹਾਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਮੇਘਸ੍ਥ ਇਵ ਭਾਸ੍ਕਰਃ
ਲਾਲ ਗਲੇ ਵਾਲੀ ਤੰਦ, ਡਿੱਠਾ, ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਕਾਲ ਹੀ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਖੁਲਿਆ ਮੂੰਹ, ਬਦਲਾਂ ਵਿਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ।
ਕਾਞ੍ਚਨਾਙ੍ਗਦਨਦ੍ਧਾਭ੍ਯਾਂ ਭੁਜਾਭ੍ਯਾਮੇष ਸ਼ੋਭਤੇ। ਸ਼ृਙ੍ਗਾਭ੍ਯਾਮਿਵ ਤੁਙ੍ਗਾਭ੍ਯਾਂ ਹਿਮਵਾਨ੍ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮਃ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਾਂਗੜਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਉਹ ਹਿਮਵਤ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਦੋ ਚੋਟੀਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।
ਕੁਣ੍ਡਲਾਭ੍ਯਾਮੁਭਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਭਾਤਿ ਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਸੁਭੀषਣਮ੍। ਪੁਨਰ੍ਵਸ੍ਵਨ੍ਤਰਗਤਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣੋ ਨਿਸ਼ਾਕਰਃ
ਉਸ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਚਿਹਰਾ ਦੋ ਕੁੰਦਲਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਾ ਚੰਦ ਪੁਨਰਵਸੂ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਿਚ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਆਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਮਹਾਬਾਹੋ ਤ੍ਵਮੇਨਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਾਨਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਯਾਰ੍ਤਾ ਵਿਦ੍ਰੁਤਾ ਦਿਸ਼ਃ
ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਇਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੌਣ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਡਰ ਕੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਭੱਜ ਗਏ।
ਸ ਪृष੍ਟੋ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੇਣ ਰਾਮੇਣਾਮਿਤਤੇਜਸਾ। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਮਹਾਤੇਜਾ ਰਾਘਵਾਯ ਵਿਭੀषਣਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਰਾਜਾ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਾਨੁਜਃ। ਭੀਮਕਰ੍ਮਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾ ਹਿ ਰਾਵਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਇਹ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ, ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਭਿਆਨਕ ਕਰਤਬਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਰਾਵਣ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਸੀਦ੍ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਰਾਵਣਪ੍ਰਤਿਮੋ ਬਲੇ। ਵृਦ੍ਧਸੇਵੀ ਸ਼੍ਰੁਤਿਧਰਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦੁषਾਂ ਵਰਃ
ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਅਸ਼੍ਵਪृष੍ਠੇ ਨਾਗਪृष੍ਠੇ ਖਡ੍ਗੇ ਧਨੁषਿ ਕਰ੍षਣੇ। ਭੇਦੇ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵੇ ਚ ਦਾਨੇ ਚ ਨਯੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇ ਚ ਸਮ੍ਮਤਃ
ਉਹ ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਚੜ੍ਹਨ, ਤਲਵਾਰ ਤੇ ਧਨੁ ਚਲਾਉਣ, ਵਿਰੋਧ, ਮਿਲਾਪ, ਦਾਨ, ਚਲਾਕੀ ਤੇ ਸਲਾਹ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ।
ਯਸ੍ਯ ਬਾਹੁਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਲਙ੍ਕਾ ਭਵਤਿ ਨਿਰ੍ਭਯਾ। ਤਨਯਂ ਧਾਨ੍ਯਮਾਲਿਨ੍ਯਾ ਅਤਿਕਾਯਮਿਮਂ ਵਿਦੁਃ
ਉਸ ਦੀ ਬਾਂਹ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਲੰਕਾ ਨਿਡਰ ਰਹੀ, ਧਨਯਮਾਲਿਨ ਦੇ ਇਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਅਤਿਕਾਯਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਤੇਨਾਰਾਧਿਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਪਸਾ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਾ। ਅਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਾਪ੍ਯਵਾਪ੍ਤਾਨਿ ਰਿਪਵਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਪ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ, ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ।
ਸੁਰਾਸੁਰੈਰਵਧ੍ਯਤ੍ਵਂ ਦਤ੍ਤਮਸ੍ਮੈ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ। ਏਤਚ੍ਚ ਕਵਚਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਰਥਸ਼੍ਚ ਰਵਿਭਾਸ੍ਵਰਃ
ਸਵੈ-ਭੂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਤੋਂ ਅਜੈਯਤਾ ਦਿੱਤੀ, ਇਹ ਦਿਵ੍ਯ ਕਵਚ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਰਥ ਵੀ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤੇਨ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਦੇਵਾ ਦਾਨਵਾਸ਼੍ਚ ਪਰਾਜਿਤਾਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਨਿ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਯਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਿषੂਦਿਤਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਜ੍ਰਂ ਵਿष੍ਟਮ੍ਭਿਤਂ ਯੇਨ ਬਾਣੈਰਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਾ। ਪਾਸ਼ਃ ਸਲਿਲਰਾਜਸ੍ਯ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਤਿਹਤਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ, ਅਤੇ ਜਲ-ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਫਾਂਸ ਨੂੰ ਵੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਟਾਲ ਦਿੱਤਾ।
ਏषੋऽਤਿਕਾਯੋ ਬਲਵਾਨ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਮਥਰ੍षਭਃ। ਸ ਰਾਵਣਸੁਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਦੇਵਦਾਨਵਦਰ੍ਪਹਾ
ਇਹ ਅਤਿਕਾਯ ਹੈ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ, ਰਾਵਣ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਚੂਰ ਕੀਤਾ।
ਤਦਸ੍ਮਿਨ੍ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਯਤ੍ਨਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪੁਰੁषਪੁਙ੍ਗਵ। ਪੁਰਾ ਵਾਨਰਸੈਨ੍ਯਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਨਯਤਿ ਸਾਯਕੈਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮਰਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਰੰਤ ਯਤਨ ਕਰੋ, ਜਦੋਂ ਤਕ ਇਹ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਨਾ ਕਰ ਦੇਵੇ।
ਤਤੋऽਤਿਕਾਯੋ ਬਲਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਹਰਿਵਾਹਿਨੀਮ੍। ਵਿਸ੍ਫਾਰਯਾਮਾਸ ਧਨੁਰ੍ਨਨਾਦ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਅਤਿਕਾਯ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਸ ਦੀ ਧੁਨੀ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਂ ਭੀਮਵਪੁषਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਥਸ੍ਥਂ ਰਥਿਨਾਂ ਵਰਮ੍। ਅਭਿਪੇਤੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪ੍ਰਧਾਨਾ ਯੇ ਵਨੌਕਸਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਰਥ 'ਤੇ ਖੜਾ ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਨੇਤਾ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜੇ।
ਕੁਮੁਦੋ ਦ੍ਵਿਵਿਦੋ ਮੈਨ੍ਦੋ ਨੀਲਃ ਸ਼ਰਭ ਏਵ ਚ। ਪਾਦਪੈਰ੍ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗੈਸ਼੍ਚ ਯੁਗਪਤ੍ ਸਮਭਿਦ੍ਰਵਨ੍
ਕੁਮੁਦ, ਦਿਵਿਦ, ਮੈੰਦ, ਨੀਲ ਅਤੇ ਸ਼ਰਭਾ — ਇਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਰੁੱਖਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਨਾਲ ਉਸ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਤੇषਾਂ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ੈਲਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰੈਃ ਕਨਕਭੂषਣੈਃ। ਅਤਿਕਾਯੋ ਮਹਾਤੇਜਾਸ਼੍ਚਿਚ੍ਛੇਦਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਾਂ ਵਰਃ
ਅਤਿਕਾਯ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਸ ਹਰੀਨ੍ ਸ਼ਰੈਃ ਸਰ੍ਵਾਯਸੈਰ੍ਬਲੀ। ਵਿਵ੍ਯਾਧਾਭਿਮੁਖਾਨ੍ ਸਂਖ੍ਯੇ ਭੀਮਕਾਯੋ ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ
ਉਹ ਰਾਤ ਦੇ ਚਲਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀ ਦੇਹ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਤੇऽਰ੍ਦਿਤਾ ਬਾਣਵਰ੍षੇਣ ਭਿਨ੍ਨਗਾਤ੍ਰਾਃ ਪਰਾਜਿਤਾਃ। ਨ ਸ਼ੇਕੁਰਤਿਕਾਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤੁਂ ਮਹਾਹਵੇ
ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਤੇ ਹਾਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵਾਨਰ ਮਹਾਂਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਤਿਕਾਯ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ।