ਨਰਾਨ੍ਤਕਂ ਹਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਰ੍ਨੈਰ੍ऋਤਰ੍षਭਾਃ। ਦੇਵਾਨ੍ਤਕਸ੍ਤ੍ਰਿਮੂਰ੍ਧਾ ਚ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਮਹੋਦਰਃ
ਨਰਾਂਤਕ ਨੂੰ ਮਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਨਿਸਾਚਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ — ਦੇਵਾਂਤਕ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ, ਪੌਲਸਤਿਆ ਤੇ ਮਹੋਦਰ — ਚੀਕ ਪਏ।
ਆਰੂਢੋ ਮੇਘਸਂਕਾਸ਼ਂ ਵਾਰਣੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਹੋਦਰਃ। ਵਾਲਿਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਮਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਵੇਗਵਾਨ੍
ਮਹੋਦਰ, ਜੋ ਤੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਸੀ, ਬਦਲੀ ਵਰਗੇ ਕਾਲੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਾਲ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅੰਗਦ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਭ੍ਰਾਤृਵ੍ਯਸਨਸਂਤਪ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਦੇਵਾਨ੍ਤਕੋ ਬਲੀ। ਆਦਾਯ ਪਰਿਘਂ ਘੋਰਮਙ੍ਗਦਂ ਸਮਭਿਦ੍ਰਵਤ੍
ਦੇਵਾਂਤਕ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਸੜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਲੋਹੇ ਦੀ ਗਦਾ ਫੜੀ ਤੇ ਅੰਗਦ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਿਆ।
ਰਥਮਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਪਰਮਵਾਜਿਭਿਃ। ਆਸ੍ਥਾਯ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਵੀਰੋ ਵਾਲਿਪੁਤ੍ਰਮਥਾਭ੍ਯਗਾਤ੍
ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ, ਜੋ ਵੀਰ ਸੀ, ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਰਥ, ਵਧੀਆ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਾਲ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਲ ਆਇਆ।
ਸ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਦੇਵਦਰ੍ਪਘ੍ਨੈ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੈਰਭਿਦ੍ਰੁਤਃ। ਵृਕ੍ਸ਼ਮੁਤ੍ਪਾਟਯਾਮਾਸ ਮਹਾਵਿਟਪਮਙ੍ਗਦਃ
ਉਹ ਤਿੰਨ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵੱਲੋਂ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੰਗਦ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਰੁੱਖ ਉਖਾੜ ਲਿਆ।
ਦੇਵਾਨ੍ਤਕਾਯ ਤਂ ਵੀਰਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸਹਸਾਙ੍ਗਦਃ। ਮਹਾਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹਾਸ਼ਾਖਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਦੀਪ੍ਤਾਮਿਵਾਸ਼ਨਿਮ੍
ਉਹ ਵੀਰ ਅੰਗਦ ਨੇ ਵੱਡਾ, ਵਿਆਪਕ ਸ਼ਾਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰੁੱਖ ਦੇਵਾਂਤਕ ਵੱਲ ਇੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਚਮਕਦੀ ਬਿਜਲੀ ਸੁੱਟਣ ਵਾਂਗ ਸੁੱਟਿਆ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸ਼ਰੈਰਾਸ਼ੀਵਿषੋਪਮੈਃ। ਸ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਕृਤ੍ਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਉਤ੍ਪਪਾਤ ਤਦਾਙ੍ਗਦਃ
ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਨੇ ਉਹ ਰੁੱਖ ਅਜਗਰ ਦੀ ਵਿਸ਼ ਵਰਗੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਅੰਗਦ ਉਚਾ ਛਲਾਂਗ ਲਾਈ।
ਸ ਵਵਰ੍ष ਤਤੋ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਸ਼ਿਲਾਸ਼੍ਚ ਕਪਿਕੁਞ੍ਜਰਃ। ਤਾਨ੍ ਪ੍ਰਚਿਚ੍ਛੇਦ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਫਿਰ ਕਪਿ ਮੁਖੀ ਨੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਪੱਥਰ ਵੜਾ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤੇ।
ਪਰਿਘਾਗ੍ਰੇਣ ਤਾਨ੍ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਬਭਞ੍ਜ ਸ ਮਹੋਦਰਃ। ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾਸ਼੍ਚਾਙ੍ਗਦਂ ਵੀਰਮਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਸਾਯਕੈਃ
ਮਹੋਦਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਲੋਹ ਦੀ ਗੱਡੀ ਦੇ ਸਿਰੇ ਨਾਲ ਉਹ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਨੇ ਅੰਗਦ ਵੱਲ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਜੇਨ ਸਮਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਵਾਲਿਪੁਤ੍ਰਂ ਮਹੋਦਰਃ। ਜਘਾਨੋਰਸਿ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤੋਮਰੈਰ੍ਵਜ੍ਰਸਂਨਿਭੈਃ
ਮਹੋਦਰ ਗਜ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਵਾਲ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵੱਜਿਆ, ਤੇ ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਤੀਖੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਦੇਵਾਨ੍ਤਕਸ਼੍ਚ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਰਿਘੇਣ ਤਦਾਙ੍ਗਦਮ੍। ਉਪਗਮ੍ਯਾਭਿਹਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਵ੍ਯਪਚਕ੍ਰਾਮ ਵੇਗਵਾਨ੍
ਦੇਵਾਂਤਕ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਅੰਗਦ ਕੋਲ ਆਇਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਗੱਡੀ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਜਲਦੀ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਿਆ।
ਸ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਨੈਰ੍ऋਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠੈਰ੍ਯੁਗਪਤ੍ ਸਮਭਿਦ੍ਰੁਤਃ। ਨ ਵਿਵ੍ਯਥੇ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਾਲਿਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍
ਉਹ ਤਿੰਨ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਵਾਲ਼ੀ ਦਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਡਿਗਿਆ ਨਹੀਂ।
ਸ ਵੇਗਵਾਨ੍ ਮਹਾਵੇਗਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਰਮਦੁਰ੍ਜਯਃ। ਤਲੇਨ ਸਮਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਜਘਾਨਾਸ੍ਯ ਮਹਾਗਜਮ੍
ਉਹ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਅੰਗਦ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਦੌੜ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਹਥੇਲੀ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਤੇਨ ਪ੍ਰਹਾਰੇਣ ਨਾਗਰਾਜਸ੍ਯ ਸਂਯੁਗੇ। ਪੇਤਤੁਰ੍ਨਯਨੇ ਤਸ੍ਯ ਵਿਨਨਾਸ਼ ਸ ਕੁਞ੍ਜਰਃ
ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਾਰ ਨਾਲ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਡਿੱਗ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਉਹ ਹਾਥੀ ਮਰ ਗਿਆ।
ਵਿषਾਣਂ ਚਾਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृष੍ਯ ਵਾਲਿਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਦੇਵਾਨ੍ਤਕਮਭਿਦ੍ਰੁਤ੍ਯ ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਫਿਰ ਵਾਲ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਦੰਦ ਖਿੱਚ ਕੇ, ਦੇਵਾਂਤਕ ਵੱਲ ਦੌੜਿਆ ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਵਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸ ਵਿਹ੍ਵਲਸ੍ਤੁ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਵਾਤੋਦ੍ਧੂਤ ਇਵ ਦ੍ਰੁਮਃ। ਲਾਕ੍ਸ਼ਾਰਸਸਵਰ੍ਣਂ ਚ ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਰੁਧਿਰਂ ਮਹਤ੍
ਦੇਵਾਂਤਕ ਹਿਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਨਾਲ ਥਰਥਰਾਉਂਦਾ ਦਰੱਖਤ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਲਾਖ ਰੰਗ ਵਰਗਾ ਲਾਲ ਖੂਨ ਵਗਿਆ।
ਅਥਾਸ਼੍ਵਾਸ੍ਯ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਦ੍ ਦੇਵਾਨ੍ਤਕੋ ਬਲੀ। ਆਵਿਧ੍ਯ ਪਰਿਘਂ ਵੇਗਾਦਾਜਘਾਨ ਤਦਾਙ੍ਗਦਮ੍
ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਹੌਸਲਾ ਜਮਾਇਆ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੇਵਾਂਤਕ ਨੇ ਗੱਡੀ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਘੁੰਮਾਇਆ ਤੇ ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਵਾਰਿਆ।
ਪਰਿਘਾਭਿਹਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਤ੍ਮਜਸ੍ਤਦਾ। ਜਾਨੁਭ੍ਯਾਂ ਪਤਿਤੋ ਭੂਮੌ ਪੁਨਰੇਵੋਤ੍ਪਪਾਤ ਹ
ਗੱਡੀ ਦੇ ਵਾਰ ਨਾਲ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਗੁੱਟਿਆਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ, ਪਰ ਫਿਰ ਤੁਰੰਤ ਉੱਠ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਤਮੁਤ੍ਪਤਨ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਬਾਣੈਰਜਿਹ੍ਮਗੈਃ। ਘੋਰੈਰ੍ਹਰਿਪਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਲਲਾਟੇऽਭਿਜਘਾਨ ਹ
ਉਹ ਉੱਡਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰਿਆ।
ਤਤੋऽਙ੍ਗਦਂ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਨੈਰ੍ऋਤਪੁਙ੍ਗਵੈਃ। ਹਨੂਮਾਨਥ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਨੀਲਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥਤੁਃ
ਫਿਰ, ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਨਿਸ਼ਾਦ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਹਨੂਮਾਨ ਤੇ ਨੀਲ ਨੇ ਹਾਲਤ ਸਮਝ ਕੇ ਉੱਥੇ ਜਾਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਤਤਸ਼੍ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸ਼ੈਲਾਗ੍ਰਂ ਨੀਲਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਸੇ ਤਦਾ। ਤਦ੍ ਰਾਵਣਸੁਤੋ ਧੀਮਾਨ੍ ਬਿਭੇਦ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਨੀਲ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਵੱਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਸੁੱਟੀ, ਪਰ ਰਾਵਣ ਦੇ ਚਤੁਰ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਤੀਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਟੁੱਟਾ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦ੍ਬਾਣਸ਼ਤਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਂ ਵਿਦਾਰਿਤਸ਼ਿਲਾਤਲਮ੍। ਸਵਿਸ੍ਫੁਲਿਙ੍ਗਂ ਸਜ੍ਵਾਲਂ ਨਿਪਪਾਤ ਗਿਰੇਃ ਸ਼ਿਰਃ
ਫਿਰ, ਸੈਂਕੜੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਚੀਰੀ ਹੋਈ ਤੇ ਪੱਥਰ ਦੀ ਸਤਹ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ, ਚਿੰਗਾਰੀਆਂ ਤੇ ਅੱਗ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਸ ਵਿਜृਮ੍ਭਿਤਮਾਲੋਕ੍ਯ ਹਰ੍षਾਦ੍ ਦੇਵਾਨ੍ਤਕੋ ਬਲੀ। ਪਰਿਘੇਣਾਭਿਦੁਦ੍ਰਾਵ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਮਾਹਵੇ
ਇਹ ਜਲਵਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੇਵਾਂਤਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਲੋਹ ਦੀ ਗੱਡੀ ਲੈ ਕੇ ਹਨੂਮਾਨ ਵੱਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਵੱਜਿਆ।
ਤਮਾਪਤਨ੍ਤਮੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਕਪਿਕੁਞ੍ਜਰਃ। ਆਜਘਾਨ ਤਦਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਵਜ੍ਰਕਲ੍ਪੇਨ ਮੁष੍ਟਿਨਾ
ਜਦ ਉਹ ਵੱਜ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹਨੂਮਾਨ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਉੱਛਲ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਵਜਰ ਵਰਗੇ ਮੁੱਠ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ।
ਸ਼ਿਰਸਿ ਪ੍ਰਾਹਰਦ੍ ਵੀਰਸ੍ਤਦਾ ਵਾਯੁਸੁਤੋ ਬਲੀ। ਨਾਦੇਨਾਕਮ੍ਪਯਚ੍ਚੈਵ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ ਸ ਮਹਾਕਪਿਃ
ਵਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵਾਰਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਵਾਨਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਮੁष੍ਟਿਨਿष੍ਪਿष੍ਟਵਿਭਿਨ੍ਨਮੂਰ੍ਧਾ ਨਿਰ੍ਵਾਨ੍ਤਦਨ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ਿਵਿਲਮ੍ਬਿਜਿਹ੍ਵਃ। ਦੇਵਾਨ੍ਤਕੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜਸੂਨੁ- ਰ੍ਗਤਾਸੁਰੁਰ੍ਵ੍ਯਾਂ ਸਹਸਾ ਪਪਾਤ
ਮੁੱਠ ਨਾਲ ਕੁਟਿਆ ਤੇ ਚੀਰਿਆ ਹੋਇਆ ਮੱਥਾ, ਦੰਦ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਡਿੱਗੀਆਂ, ਜੀਭ ਲਟਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦੇਵਾਂਤਕ ਤੁਰੰਤ ਮਰ ਕੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਹਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਯੋਧਮੁਖ੍ਯੇ ਮਹਾਬਲੇ ਸਂਯਤਿ ਦੇਵਸ਼ਤ੍ਰੌ। ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਸ੍ਤ੍ਰਿਸ਼ੀਰ੍षਾ ਨਿਸ਼ਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰਮੁਗ੍ਰਂ ਵਵਰ੍ष ਨੀਲੋਰਸਿ ਬਾਣਵਰ੍षਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧਾ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵੈਰੀ ਸੀ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੀਰ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨੀਲ ਦੇ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਤੇਖੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਮਹੋਦਰਸ੍ਤੁ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕੁਞ੍ਜਰਂ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮਮ੍। ਭੂਯਃ ਸਮਧਿਰੁਹ੍ਯਾਸ਼ੁ ਮਨ੍ਦਰਂ ਰਸ਼੍ਮਿਵਾਨਿਵ
ਫਿਰ ਮਹੋਦਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਬਾਣਮਯਂ ਵਰ੍षਂ ਨੀਲਸ੍ਯੋਪਰ੍ਯਪਾਤਯਤ੍। ਗਿਰੌ ਵਰ੍षਂ ਤਡਿਚ੍ਚਕ੍ਰਚਾਪਵਾਨਿਵ ਤੋਯਦਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਨੀਲ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਇੰਦਰਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਮੀਂਹ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਸ਼ਰੌਘੈਰਭਿਵृष੍ਯਮਾਣੋ ਵਿਭਿਨ੍ਨਗਾਤ੍ਰਃ ਕਪਿਸੈਨ੍ਯਪਾਲਃ। ਨੀਲੋ ਬਭੂਵਾਥ ਵਿਸृष੍ਟਗਾਤ੍ਰੋ ਵਿष੍ਟਮ੍ਭਿਤਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਬਲੇਨ
ਫਿਰ, ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਕੇ, ਨੀਲ, ਜੋ ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਦਾ ਸਪਹੀ ਸਿੰਘ ਸੀ, ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਹਮਲੇ ਨਾਲ ਥੱਕ ਗਿਆ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹੋ ਗਿਆ।