ਸ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਰਾਮਬਾਣਭਯਾਰ੍ਦਿਤਃ। ਭਗ੍ਨਦਰ੍ਪਸ੍ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਬਭੂਵ ਵ੍ਯਥਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਰਾਵਣ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ, ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਟੁੱਟ ਗਿਆ, ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਵਿਚ ਬੇਚੈਨੀ ਆ ਗਈ।
ਮਾਤਂਗ ਇਵ ਸਿਂਹੇਨ ਗਰੁਡੇਨੇਵ ਪਨ੍ਨਗਃ। ਅਭਿਭੂਤੋऽਭਵਦ੍ ਰਾਜਾ ਰਾਘਵੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਸਿੰਘ ਵਲੋਂ ਮਾਤੰਗ ਜਾਂ ਗਰੁੜ ਵਲੋਂ ਸੱਪ ਦਬਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਵਣ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਵਲੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਰ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡਪ੍ਰਤੀਕਾਨਾਂ ਵਿਦ੍ਯੁਚ੍ਚਲਿਤਵਰ੍ਚਸਾਮ੍। ਸ੍ਮਰਨ੍ ਰਾਘਵਬਾਣਾਨਾਂ ਵਿਵ੍ਯਥੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਰਾਵਣ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦੰਡ ਵਰਗੇ ਤੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਡਰ ਗਿਆ।
ਸ ਕਾਞ੍ਚਨਮਯਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਪਰਮਾਸਨਮ੍। ਵਿਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣੋ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਰਾਵਣੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਬਣੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ ਖਲੁ ਮੇ ਮੋਘਂ ਯਤ੍ ਤਪ੍ਤਂ ਪਰਮਂ ਤਪਃ। ਯਤ੍ ਸਮਾਨੋ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਮਾਨੁषੇਣ ਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤਃ
ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ ਤਪਸਿਆ ਵਿਰਥ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਵਲੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ।
ਇਦਂ ਤਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਘੋਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਾਮਭ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਮਾਨੁषੇਭ੍ਯੋ ਵਿਜਾਨੀਹਿ ਭਯਂ ਤ੍ਵਮਿਤਿ ਤਤ੍ਤਥਾ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਵाणी ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਈ ਹੈ: 'ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਲੋਂ ਤੇਰਾ ਡਰ ਆਵੇਗਾ'—ਇਹ ਗੱਲ ਸੱਚ ਹੋ ਗਈ।
ਦੇਵਦਾਨਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪਨ੍ਨਗੈਃ। ਅਵਧ੍ਯਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਾਨੁषੇਭ੍ਯੋ ਨ ਯਾਚਿਤਮ੍
ਮੈਂ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਯਕਸ਼, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਤੋਂ ਅਮਰਤਾ ਮੰਗੀ ਸੀ, ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ।
ਤਮਿਮਂ ਮਾਨੁषਂ ਮਨ੍ਯੇ ਰਾਮਂ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਕੁਲਜਾਤੇਨ ਅਨਰਣ੍ਯੇਨ ਯਤ੍ ਪੁਰਾ
ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਰਾਮ ਹੈ, ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਵਿਸ਼ਵਾਣੀ ਅਨਰਣਿਆ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਹਿ ਮਦ੍ਵਂਸ਼ਪੁਰੁषੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਮ। ਯਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸਪੁਤ੍ਰਂ ਸਾਮਾਤ੍ਯਂ ਸਬਲਂ ਸਾਸ਼੍ਵਸਾਰਥਿਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਮੰਤਰੀਆਂ, ਫੌਜ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥ-ਸਵਾਰੀ ਸਮੇਤ ਮਾਰੇਗਾ।
ਨਿਹਨਿष੍ਯਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਤ੍ਵਾਂ ਕੁਲਾਧਮ ਦੁਰ੍ਮਤੇ। ਸ਼ਪ੍ਤੋऽਹਂ ਵੇਦਵਤ੍ਯਾ ਚ ਯਥਾ ਸਾ ਧਰ੍षਿਤਾ ਪੁਰਾ
ਉਹ ਤੇਰੇ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਾੜਾ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ; ਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਵੇਦਵਤੀ ਵਲੋਂ ਸ਼ਾਪਿਤ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸੇਯਂ ਸੀਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਜਾਤਾ ਜਨਕਨਨ੍ਦਿਨੀ। ਉਮਾ ਨਨ੍ਦੀਸ਼੍ਵਰਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰਮ੍ਭਾ ਵਰੁਣਕਨ੍ਯਕਾ
ਇਹ ਸੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਕismet ਮਿਲੀ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਉਹੀ ਹੈ—ਜਿਵੇਂ ਉਮਾ, ਨੰਦੀਸ਼ਵਰ, ਰੰਭਾ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਕੁੜੀ ਜਨਮੀਆਂ ਸਨ।
ਯਥੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤਨ੍ਮਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਨ ਮਿਥ੍ਯਾ ऋषਿਭਾषਿਤਮ੍। ਏਤਦੇਵ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਯਤ੍ਨਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਥ
ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਸਭ ਹੋ ਗਿਆ; ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਪੂਰਾ ਜਤਨ ਕਰੋ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਚਰ੍ਯਾਗੋਪੁਰਮੂਰ੍ਧਸੁ। ਸ ਚਾਪ੍ਰਤਿਮਗਾਮ੍ਭੀਰ੍ਯੋ ਦੇਵਦਾਨਵਦਰ੍ਪਹਾ
ਰਾਕਸ਼ਸ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਤੇ ਮੀਣਾਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪਹਰਾ ਦੇਣ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ, ਜਿਸ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਅਪਾਰ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨੇੜੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਾਭਿਭੂਤਸ੍ਤੁ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣੋ ਵਿਬੋਧ੍ਯਤਾਮ੍। ਸਮਰੇ ਜਿਤਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਤਂ ਚ ਨਿषੂਦਿਤਮ੍
ਕੁੰਭਕਰਨ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਓ; ਪ੍ਰਹਸਤ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਫੌਜ ਹਾਰ ਗਈ ਹੈ।
ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰਕ੍ਸ਼ੋਬਲਂ ਭੀਮਮਾਦਿਦੇਸ਼ ਮਹਾਬਲਃ। ਦ੍ਵਾਰੇषੁ ਯਤ੍ਨਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਪ੍ਰਾਕਾਰਸ਼੍ਚਾਧਿਰੁਹ੍ਯਤਾਮ੍
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਫੌਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੇ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ: 'ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ ਤੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੋ।'
ਨਿਦ੍ਰਾਵਸ਼ਸਮਾਵਿष੍ਟਃ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣੋ ਵਿਬੋਧ੍ਯਤਾਮ੍। ਸੁਖਂ ਸ੍ਵਪਿਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਨ੍ਤਃ ਕਾਮੋਪਹਤਚੇਤਨਃ
ਕੁੰਭਕਰਨ, ਜੋ ਨੀਂਦ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਜਗਾਓ; ਉਹ ਆਰਾਮ ਨਾਲ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਹੋ ਕੇ, ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੌਂ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਨਵ ਸਪ੍ਤ ਦਸ਼ਾष੍ਟੌ ਚ ਮਾਸਾਨ੍ ਸ੍ਵਪਿਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤੋऽਯਮਿਤਸ੍ਤੁ ਨਵਮੇऽਹਨਿ
ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੌ, ਸੱਤ, ਦਸ ਜਾਂ ਅਠ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਸੌਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਮੰਤ੍ਰ ਕਰ ਕੇ ਉਹ ਹੁਣ ਸੌਂ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਨੌਵਾਂ ਦਿਨ ਹੈ।
ਤਂ ਤੁ ਬੋਧਯਤ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਸ ਹਿ ਸਂਖ੍ਯੇ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕਕੁਦਂ ਸਰ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਵਾਨਰਾਨ੍ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੌ ਚ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵ ਹਨਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕੁੰਭਕਰਨ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜਗਾਓ; ਕਿਉਂਕਿ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਤੇ ਦੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਏष ਕੇਤੁਃ ਪਰਂ ਸਂਖ੍ਯੇ ਮੁਖ੍ਯੋ ਵੈ ਸਰ੍ਵਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਃ ਸਦਾ ਸ਼ੇਤੇ ਮੂਢੋ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯਸੁਖੇ ਰਤਃ
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਹੈ; ਪਰ ਕੁੰਭਕਰਨ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਤੇ ਗਰਾਮੀ ਸੁਖਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਮੇਣਾਭਿਨਿਰਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਸੁਦਾਰੁਣੇ। ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਮੇ ਸ਼ੋਕਃ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣੇ ਵਿਬੋਧਿਤੇ
ਜੇ ਕੁੰਭਕਰਨ ਨੂੰ ਜਗਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਵਲੋਂ ਹਾਰਨ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤੇਨ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਬਲੇਨ ਹਿ। ਈਦृਸ਼ੇ ਵ੍ਯਸਨੇ ਘੋਰੇ ਯੋ ਨ ਸਾਹ੍ਯਾਯ ਕਲ੍ਪਤੇ
ਉਹਦੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਤਾਕਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜੇ ਇਸ ਵੱਡੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਦਦ ਕਰਨ ਜੋਗਾ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦਾ ਨਹੀਂ।
ਤੇ ਤੁ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਜਗ੍ਮੁਃ ਪਰਮਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ, ਕੁੰਭਕਰਨ ਦੇ ਘਰ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ।
ਤੇ ਰਾਵਣਸਮਾਦਿष੍ਟਾ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਭੋਜਨਾਃ। ਗਨ੍ਧਂ ਮਾਲ੍ਯਂ ਮਹਦ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਦਾਯ ਸਹਸਾ ਯਯੁਃ
ਰਾਵਣ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਹ ਮਾਸ ਤੇ ਖੂਨ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲਾ ਤੇ ਵੱਡਾ ਭੋਜਨ ਲੈ ਕੇ ਤੁਰ ਪਏ।
ਤਾਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਮਹਾਦ੍ਵਾਰਾਂ ਸਰ੍ਵਤੋ ਯੋਜਨਾਯਤਾਮ੍। ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਗੁਹਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਪੁष੍ਪਗਨ੍ਧਪ੍ਰਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਉਹ ਵੱਡਾ ਦਰਵਾਜਾ ਵਾਲੀ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਫੈਲੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਕੁੰਭਕਰਨ ਦੀ ਸੁਹਣੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਸ੍ਯ ਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸਾਦਵਧੂਤਾ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਮਾਨਾਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਨਾਤ੍ ਪ੍ਰਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਗੁਹਾਮ੍
ਕੁੰਭਕਰਨ ਦੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਹਿਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ, ਜਤਨ ਕਰਕੇ, ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਤਾਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਗੁਹਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਰਤ੍ਨਕਾਞ੍ਚਨਕੁਟ੍ਟਿਮਾਮ੍। ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਨੈਰ੍ऋਤਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਸ਼ਯਾਨਂ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਹ ਸੁਹਣੀ ਗੁਫਾ, ਜਿੱਥੇ ਫਰਸ਼ ਰਤਨਾਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਨੈਰਿਤ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ।
ਤੇ ਤੁ ਤਂ ਵਿਕृਤਂ ਸੁਪ੍ਤਂ ਵਿਕੀਰ੍ਣਮਿਵ ਪਰ੍ਵਤਮ੍। ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਂ ਮਹਾਨਿਦ੍ਰਂ ਸਮੇਤਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਬੋਧਯਨ੍
ਫਿਰ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕੁੰਭਕਰਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਅਜੀਬ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਵਿਖਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਲੋਮਾਞ੍ਚਿਤਤਨੁਂ ਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤਮਿਵ ਪਨ੍ਨਗਮ੍। ਭ੍ਰਾਮਯਨ੍ਤਂ ਵਿਨਿਃਸ਼੍ਵਾਸੈਃ ਸ਼ਯਾਨਂ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਦੇਹ ਉੱਤੇ ਵਾਲ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਸਾਹ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਨਾਲ ਹਵਾ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਸੀ।
ਭੀਮਨਾਸਾਪੁਟਂ ਤਂ ਤੁ ਪਾਤਾਲਵਿਪੁਲਾਨਨਮ੍। ਸ਼ਯਨੇ ਨ੍ਯਸ੍ਤਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਂ ਮੇਦੋਰੁਧਿਰਗਨ੍ਧਿਨਮ੍
ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਨੱਕ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਾਂਗ ਵੱਡਾ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ, ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਸਰੀਰ ਖਟਿਆ ਹੋਇਆ, ਮੋਟ ਅਤੇ ਖੂਨ ਦੀ ਬੂ ਆਉਂਦੀ, ਪਲੰਗ 'ਤੇ ਪਿਆ ਸੀ।
ਕਾਞ੍ਚਨਾਙ੍ਗਦਨਦ੍ਧਾਙ੍ਗਂ ਕਿਰੀਟੇਨਾਰ੍ਕਵਰ੍ਚਸਮ੍। ਦਦृਸ਼ੁਰ੍ਨੈਰ੍ऋਤਵ੍ਯਾਘ੍ਰਂ ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣਮਰਿਂਦਮਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੰਗਣ ਪਹਿਨੇ, ਸਿਰ 'ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਤਾਜ, ਰਾਖਸਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਥੱਪਣ ਵਾਲਾ ਕੁੰਭਕਰਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ।