ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਆਗ੍ਨੇਯਮਸ੍ਤ੍ਰਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਤਿष੍ਠ ਤਿष੍ਠੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਸੀ, ਅੱਗ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਤਿਆਰ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਖੜੇ ਰਹੋ, ਖੜੇ ਰਹੋ!"
ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡਂ ਸਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਕਾਲਦਣ੍ਡਮਿਵਾਪਰਮ੍। ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਕ੍ਰੋਧਾਦਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੰਡ ਉਚਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦੰਡ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਬਨ੍ਧੋ ਸ੍ਥਿਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯੇष ਯਦ੍ ਬਲਂ ਤਦ੍ ਵਿਦਰ੍ਸ਼ਯ। ਨਾਸ਼ਯਾਮ੍ਯਦ੍ਯ ਤੇ ਦਰ੍ਪਂ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਵ ਗਾਧਿਜ
"ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਖੜਾ ਹਾਂ — ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਾਂਗਾ, ਗਾਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤ।"
ਕ੍ਵ ਚ ਤੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਬਲਂ ਕ੍ਵ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਬਲਂ ਮਹਤ੍। ਪਸ਼੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਬਲਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਮਮ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਪਾਂਸਨ
"ਤੇਰੀ ਕਸ਼ਤਰੀ ਤਾਕਤ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਮੇਰੀ ਦਿਵਿਆ ਬ੍ਰਹਮ ਤਾਕਤ ਵੇਖ, ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੇ ਧੂੜ।"
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਗਾਧਿਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਘੋਰਮਾਗ੍ਨੇਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡੇਨ ਤਚ੍ਛਾਨ੍ਤਮਗ੍ਨੇਰ੍ਵੇਗ ਇਵਾਮ੍ਭਸਾ
ਗਾਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਵਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੱਗ ਦਾ ਹਥਿਆਰ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮ ਦੰਡ ਨਾਲ ਠੰਢਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰੁਣਂ ਚੈਵ ਰੌਦ੍ਰਂ ਚ ਐਨ੍ਦ੍ਰਂ ਪਾਸ਼ੁਪਤਂ ਤਥਾ। ਐषੀਕਂ ਚਾਪਿ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਕੁਪਿਤੋ ਗਾਧਿਨਨ੍ਦਨਃ
ਫਿਰ ਗਾਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਵਾਰੁਣ, ਰੁਦ੍ਰ, ਇੰਦਰ, ਪਾਸ਼ੁਪਤ ਤੇ ਐਸੀਕ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ।
ਮਾਨਵਂ ਮੋਹਨਂ ਚੈਵ ਗਾਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਾਪਨਂ ਤਥਾ। ਜृਮ੍ਭਣਂ ਮਾਦਨਂ ਚੈਵ ਸਂਤਾਪਨਵਿਲਾਪਨੇ
ਉਸ ਨੇ ਮਾਨਵ, ਮੋਹਨ, ਗਾਂਧਰਵ, ਸੁਆਪਨ, ਜ੍ਰੰਭਣ, ਮਾਦਨ, ਸੰਤਾਪਨ ਤੇ ਵਿਲਾਪਨ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਛੱਡੇ।
ਸ਼ੋषਣਂ ਦਾਰਣਂ ਚੈਵ ਵਜ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਮ੍। ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਾਸ਼ਂ ਕਾਲਪਾਸ਼ਂ ਵਾਰੁਣਂ ਪਾਸ਼ਮੇਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ, ਦਾਰਣ, ਜਿੱਤਣ ਔਖਾ ਵਜਰ ਹਥਿਆਰ, ਬ੍ਰਹਮ ਪਾਸ਼, ਕਾਲ ਪਾਸ਼ ਤੇ ਵਾਰੁਣ ਪਾਸ਼ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ।
ਪਿਨਾਕਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਦਯਿਤਂ ਸ਼ੁष੍ਕਾਰ੍ਦ੍ਰੇ ਅਸ਼ਨੀ ਤਥਾ। ਦਣ੍ਡਾਸ੍ਤ੍ਰਮਥ ਪੈਸ਼ਾਚਂ ਕ੍ਰੌਞ੍ਚਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਰਾ ਪਿਨਾਕ ਹਥਿਆਰ, ਸੁੱਕਾ ਤੇ ਗੀਲਾ ਅਸ਼ਨੀ, ਦੰਡ ਹਥਿਆਰ, ਪੈਸ਼ਾਚ ਤੇ ਕ੍ਰੌਂਚ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ।
ਧਰ੍ਮਚਕ੍ਰਂ ਕਾਲਚਕ੍ਰਂ ਵਿष੍ਣੁਚਕ੍ਰਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਵਾਯਵ੍ਯਂ ਮਥਨਂ ਚੈਵ ਅਸ੍ਤ੍ਰਂ ਹਯਸ਼ਿਰਸ੍ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਮ ਚੱਕਰ, ਕਾਲ ਚੱਕਰ, ਵਿਸ਼ਨੁ ਚੱਕਰ, ਹਵਾ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ, ਮਥਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਦੇ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਦ੍ਵਯਂ ਚ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਕਙ੍ਕਾਲਂ ਮੁਸਲਂ ਤਥਾ। ਵੈਦ੍ਯਾਧਰਂ ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਚ ਕਾਲਾਸ੍ਤ੍ਰਮਥ ਦਾਰੁਣਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਸ਼ਕਤੀ, ਕੰਗਕਾਲ ਹਥਿਆਰ, ਗਦਾ, ਵੱਡਾ ਵਿਦਿਆਧਰ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣਾ ਕਾਲ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਸੁੱਟਿਆ।
ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਮਸ੍ਤ੍ਰਂ ਘੋਰਂ ਚ ਕਾਪਾਲਮਥ ਕਙ੍ਕਣਮ੍। ਏਤਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ
ਉਸ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਹਥਿਆਰ, ਕਪਾਲ ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਕੰਗਣ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਛੱਡੇ; ਰਘੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਸ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਉਸ ਨੇ ਵਰਤੇ।
ਵਸਿष੍ਠੇ ਜਪਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਿਵਾਭਵਤ੍। ਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਦਣ੍ਡੇਨ ਗ੍ਰਸਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਤਃ
ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਵਸੀਸ਼ਠ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਅਜੋਬਾ ਜਿਹਾ ਸੀ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੰਡ ਨਾਲ ਇਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਨਿਗਲ ਲਏ।
ਤੇषੁ ਸ਼ਾਨ੍ਤੇषੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਵਾਨ੍ ਗਾਧਿਨਨ੍ਦਨਃ। ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਮੁਦ੍ਯਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਾਃ ਸਾਗ੍ਨਿਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਠੰਢੇ ਹੋ ਗਏ, ਗਾਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡਿਆ; ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਉਠਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਅੱਗ ਨਾਲ ਆਗੂ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਤੇ,
ਦੇਵਰ੍षਯਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਸਮਹੋਰਗਾਃ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮਾਸੀਤ੍ ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਸਮੁਦੀਰਿਤੇ
ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪ—all ਡਰ ਗਏ; ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਥਿਆਰ ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਡਰ ਗਏ।
ਤਦਪ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਘੋਰਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇਣ ਤੇਜਸਾ। ਵਸਿष੍ਠੋ ਗ੍ਰਸਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡੇਨ ਰਾਘਵ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਵੀ, ਰਾਘਵ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੰਡ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਗਲ ਲਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਗ੍ਰਸਮਾਨਸ੍ਯ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਮੋਹਨਂ ਰੌਦ੍ਰਂ ਰੂਪਮਾਸੀਤ੍ ਸੁਦਾਰੁਣਮ੍
ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਸੀਸ਼ਠ ਬ੍ਰਹਮਾ ਹਥਿਆਰ ਨਿਗਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਰੂਪ ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਿੰਨੋ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਰੋਮਕੂਪੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਮਰੀਚ੍ਯ ਇਵ ਨਿष੍ਪੇਤੁਰਗ੍ਨੇਰ੍ਧੂਮਾਕੁਲਾਰ੍ਚਿषਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਹਰ ਰੋਮ-ਕੂਪ ਵਿਚੋਂ, ਅੱਗ ਦੀ ਧੂੰਮ ਰਹਿਤ ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਲੋਅ ਵਾਂਗ, ਕਿਰਣਾਂ ਨਿਕਲੀਆਂ।
ਪ੍ਰਾਜ੍ਵਲਦ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯ ਕਰੋਦ੍ਯਤਃ। ਵਿਧੂਮ ਇਵ ਕਾਲਾਗ੍ਨੇਰ੍ਯਮਦਣ੍ਡ ਇਵਾਪਰਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਉਚਾ ਕੀਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੰਡ ਚਮਕ ਉਠਿਆ, ਕਾਲ ਅੱਗ ਦੀ ਧੂੰਮ ਰਹਿਤ ਲੋਅ ਵਾਂਗ, ਯਮ ਦਾ ਦੰਡ ਜਿਹਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਸ੍ਤੁਵਨ੍ ਮੁਨਿਗਣਾ ਵਸਿष੍ਠਂ ਜਪਤਾਂ ਵਰਮ੍। ਅਮੋਘਂ ਤੇ ਬਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤੇਜੋ ਧਾਰਯ ਤੇਜਸਾ
ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ: 'ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਣ; ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਰੱਖ।'
ਨਿਗृਹੀਤਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਅਮੋਘਂ ਤੇ ਬਲਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਲੋਕਾਃ ਸਨ੍ਤੁ ਗਤਵ੍ਯਥਾਃ
'ਤੇਰੇ ਦੁਆਰਾ, ਬ੍ਰਹਮਣ, ਮਹਾ ਤਾਕਤਵਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦਬਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੈ—ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼ਮਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਬਲਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਵਿਨਿਕृਤੋ ਵਿਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਹਾ ਤਾਕਤਵਾਨ ਵਸੀਸ਼ਠ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ; ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਹਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਕਿਹਾ।
ਧਿਗ੍ ਬਲਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਬਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤੇਜੋਬਲਂ ਬਲਮ੍। ਏਕੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡੇਨ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਹਤਾਨਿ ਮੇ
'ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਧਿਕਕਾਰ ਹੈ; ਬ੍ਰਹਮਣ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਹੀ ਸੱਚੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਇਕ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੰਡ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ।'
ਤਦੇਤਤ੍ ਪ੍ਰਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਹਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਾਨਸਃ। ਤਪੋ ਮਹਤ੍ ਸਮਾਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇ ਯਦ੍ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਤ੍ਵਕਾਰਣਮ੍
ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੁਣ ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਣ ਬਣਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।'
thumb|ਸਪ੍ਤਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਦੀ ਸਤਪੰਜਵੀਂ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ।
ਤਤਃ ਸਂਤਪ੍ਤਹृਦਯਃ ਸ੍ਮਰਨ੍ਨਿਗ੍ਰਹਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਵਿਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਵਿਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਕृਤਵੈਰੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਦੁੱਖੀ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀ ਹਾਰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲੈਂਦਾ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਾ ਵੈਰੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਿਸ਼ਂ ਗਤ੍ਵਾ ਮਹਿष੍ਯਾ ਸਹ ਰਾਘਵ। ਤਤਾਪ ਪਰਮਂ ਘੋਰਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਉਹ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਗਿਆ, ਰਾਘਵ; ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਵੱਡਾ ਤਪਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਤਪ ਕਰਣ ਲੱਗਾ।
ਫਲਮੂਲਾਸ਼ਨੋ ਦਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚਚਾਰ ਪਰਮਂ ਤਪਃ। ਅਥਾਸ੍ਯ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ
ਉਹ ਫਲ ਤੇ ਜੜਾਂ ਖਾਂਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਹਵਿष੍ਪਨ੍ਦੋ ਮਧੁष੍ਪਨ੍ਦੋ ਦृਢਨੇਤ੍ਰੋ ਮਹਾਰਥਃ। ਪੂਰ੍ਣੇ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰੇ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹਃ
ਹਵਿਸਪੰਦ, ਮਧੁਸਪੰਦ ਤੇ ਡ੍ਰਿੜਨੇਤਰ, ਜੋ ਵੱਡਾ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ; ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰੇ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ — ਸੰਸਾਰਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ —
ਅਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਤਪੋਧਨਮ੍। ਜਿਤਾ ਰਾਜਰ੍षਿਲੋਕਾਸ੍ਤੇ ਤਪਸਾ ਕੁਸ਼ਿਕਾਤ੍ਮਜ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪ ਦਾ ਧਨੀ ਸੀ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਖੇ: 'ਕੁਸ਼ਿਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਤਪ ਨਾਲ ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਜਿੱਤ ਲਏ ਹਨ।'