ਯਥਾਸੌ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਨਾਂ ਵਾਨਰਾਣਾਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ। ਬਹੂਨਾਂ ਸੁਮਹਾਨ੍ ਨਾਦੋ ਮੇਘਾਨਾਮਿਵ ਗਰ੍ਜਤਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ ਵਾਨਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਸੁਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਮਹਤੀ ਪ੍ਰੀਤਿਰੇਤੇषਾਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਤਥਾਹਿ ਵਿਪੁਲੈਰ੍ਨਾਦੈਸ਼੍ਚੁਕ੍ਸ਼ੁਭੇ ਲਵਣਾਰ੍ਣਵਃ
ਇਹ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਰੀ ਗੂੰਜਾਂ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵੀ ਹਿਲ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤੌ ਤੁ ਬਦ੍ਧੌ ਸ਼ਰੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਅਯਂ ਚ ਸੁਮਹਾਨ੍ ਨਾਦਃ ਸ਼ਙ੍ਕਾਂ ਜਨਯਤੀਵ ਮੇ
ਪਰ ਉਹ ਦੋ ਭਰਾ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤਿੱਖੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਤੇ ਇਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੱਕ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਚ ਵਚਨਂ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਉਵਾਚ ਨੈਰ੍ऋਤਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮੀਪਪਰਿਵਰ੍ਤਿਨਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਰ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਜ੍ਞਾਯਤਾਂ ਤੂਰ੍ਣਮੇਤੇषਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਚ ਵਨੌਕਸਾਮ੍। ਸ਼ੋਕਕਾਲੇ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨੇ ਹਰ੍षਕਾਰਣਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍
ਤੁਰੰਤ ਪਤਾ ਲਗਾਓ ਕਿ ਇਸ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ।
ਤਥੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਸੁਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਾਕਾਰਮਧਿਰੁਹ੍ਯ ਚ। ਦਦृਸ਼ੁਃ ਪਾਲਿਤਾਂ ਸੇਨਾਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਭ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਕਿਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਸੁਗਰੀਵ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤੌ ਚ ਮੁਕ੍ਤੌ ਸੁਘੋਰੇਣ ਸ਼ਰਬਨ੍ਧੇਨ ਰਾਘਵੌ। ਸਮੁਤ੍ਥਿਤੌ ਮਹਾਭਾਗੌ ਵਿषੇਦੁਃ ਸਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਤੇ ਉਹ ਦੋ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟ ਗਏ ਸਨ, ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਹृਦਯਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਕਾਰਾਦਵਰੁਹ੍ਯ ਤੇ। ਵਿਵਰ੍ਣਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਘੋਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਦਿਲਾਂ ਨਾਲ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰੇ, ਉਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਉਡ ਗਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਆ ਗਏ।
ਤਦਪ੍ਰਿਯਂ ਦੀਨਮੁਖਾ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸੁਰ੍ਯਥਾਵਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਕੋਵਿਦਾਃ
ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਚਿਹਰੇ ਉੱਤੇ ਉਦਾਸੀ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਮਾੜੀ ਖ਼ਬਰ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੱਸਣ ਲੱਗੇ।
ਯੌ ਤਾਵਿਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤਾ ਯੁਦ੍ਧੇ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਨਿਬਦ੍ਧੌ ਸ਼ਰਬਨ੍ਧੇਨ ਨਿष੍ਪ੍ਰਕਮ੍ਪਭੁਜੌ ਕृਤੌ
ਜੋ ਦੋ ਭਰਾ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਅਡੋਲ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ ਕੈਦ ਕਰ ਲਏ ਗਏ ਸਨ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤੌ ਸ਼ਰਬਨ੍ਧੇਨ ਦृਸ਼੍ਯੇਤੇ ਤੌ ਰਣਾਜਿਰੇ। ਪਾਸ਼ਾਨਿਵ ਗਜੌ ਛਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਸਮਵਿਕ੍ਰਮੌ
ਹੁਣ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਆਪਣੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਤੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਣ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਰਗੇ ਬਹਾਦਰ ਹਨ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤੇषਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਚਿਨ੍ਤਾਸ਼ੋਕਸਮਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਵਿਵਰ੍ਣਵਦਨੋऽਭਵਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਜਾ ਚਿੰਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੀਲਾ ਪੈ ਗਿਆ।
ਘੋਰੈਰ੍ਦਤ੍ਤਵਰੈਰ੍ਬਦ੍ਧੌ ਸ਼ਰੈਰਾਸ਼ੀਵਿषੋਪਮੈਃ। ਅਮੋਘੈਃ ਸੂਰ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੈਃ ਪ੍ਰਮਥ੍ਯੇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤਾ ਯੁਧਿ
ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਦਾਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਬਾਣਾਂ, ਜੋ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਅਮੋਘ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦੇ, ਇੰਦਰਜਿਤ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਂਧ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਬਨ੍ਧਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਦਿ ਮੁਕ੍ਤੌ ਰਿਪੂ ਮਮ। ਸਂਸ਼ਯਸ੍ਥਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਮਨੁਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਬਲਮ੍
ਜੇ ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਬਾਂਧੀ ਹੋਈ ਤਾਕਤ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਅਣਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਨਿष੍ਫਲਾਃ ਖਲੁ ਸਂਵृਤ੍ਤਾਃ ਸ਼ਰਾਃ ਪਾਵਕਤੇਜਸਃ। ਆਦਤ੍ਤਂ ਯੈਸ੍ਤੁ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਰਿਪੂਣਾਂ ਜੀਵਿਤਂ ਮਮ
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਉਹ ਬਾਣ, ਜੋ ਜੰਗ ਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦੇ ਸਨ, ਬੇਅਸਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਜਾਨ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਨੁਰਗੋ ਯਥਾ। ਅਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਧੂਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਸੁੰਘਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਧੂਮਰਾਕਸ਼ ਨਾਮਕ ਰਾਖਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮ। ਤ੍ਵਂ ਵਧਾਯਾਸ਼ੁ ਨਿਰ੍ਯਾਹਿ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਹ ਵਾਨਰੈਃ
ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਰਾਖਸ ਹੈਂ, ਰਾਮ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਨਿਕਲ ਪੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਧੂਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ। ਪਰਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਤਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮ ਨृਪਾਲਯਾਤ੍
ਧੂਮਰਾਕਸ਼ ਨੂੰ ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਕੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਹਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ।
ਅਭਿਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਦ੍ ਦ੍ਵਾਰਂ ਬਲਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਮੁਵਾਚ ਹ। ਤ੍ਵਰਯਸ੍ਵ ਬਲਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਕਿਂ ਚਿਰੇਣ ਯੁਯੁਤ੍ਸਤਃ
ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਫੌਜ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਤਿਆਰ ਕਰ, ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਦੇਰੀ ਕਿਉਂ ਕਰਨੀ?'
ਧੂਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬਲਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਬਲਾਨੁਗਃ। ਬਲਮੁਦ੍ਯੋਜਯਾਮਾਸ ਰਾਵਣਸ੍ਯਾਜ੍ਞਯਾ ਭृਸ਼ਮ੍
ਧੂਮਰਾਕਸ਼ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ, ਫੌਜ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਉਸ ਦੇ ਆਗਿਆਨੁਸਾਰ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜੋਰ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਤੇ ਬਦ੍ਧਘਣ੍ਟਾ ਬਲਿਨੋ ਘੋਰਰੂਪਾ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਃ। ਵਿਨਦ੍ਯਮਾਨਾਃ ਸਂਹृष੍ਟਾ ਧੂਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ, ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਘੰਟੀਆਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਧੂਮਰਾਕਸ਼ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਵਿਵਿਧਾਯੁਧਹਸ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਲਮੁਦ੍ਗਰਪਾਣਯਃ। ਗਦਾਭਿਃ ਪਟ੍ਟਿਸ਼ੈਰ੍ਦਣ੍ਡੈਰਾਯਸੈਰ੍ਮੁਸਲੈਰਪਿ
ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਭਾਲੇ, ਗਦਾ, ਡੰਡੇ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੱਟੇ ਤੇ ਮਸਲੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਪਰਿਘੈਰ੍ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲੈਸ਼੍ਚ ਭਲ੍ਲੈਃ ਪਾਸ਼ੈਃ ਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ। ਨਿਰ੍ਯਯੂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਘੋਰਾ ਨਰ੍ਦਨ੍ਤੋ ਜਲਦਾ ਯਥਾ
ਲੋਹੇ ਦੇ ਪਰੀਘ, ਸਲਿੰਗ, ਬਾਣ, ਫੰਦੇ, ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਖਸ ਗੜਗੜਾਉਂਦੇ ਬਾਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਰਥੈਃ ਕਵਚਿਨਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯੇ ਧ੍ਵਜੈਸ਼੍ਚ ਸਮਲਂਕृਤੈਃ। ਸੁਵਰ੍ਣਜਾਲਵਿਹਿਤੈਃ ਖਰੈਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਨਨੈਃ
ਕੁਝ ਰਾਖਸ ਕਵਚ ਪਾ ਕੇ, ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਜੋ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਜਾਲੀ ਨਾਲ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਸਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਖਚਰਾਂ 'ਤੇ ਵੀ।
ਹਯੈਃ ਪਰਮਸ਼ੀਘ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਗਜੈਸ਼੍ਚੈਵ ਮਦੋਤ੍ਕਟੈਃ। ਨਿਰ੍ਯਯੁਰ੍ਨੈਰ੍ऋਤਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾ ਇਵ ਦੁਰਾਸਦਾਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਤ ਦੇ ਵਾਸੀ ਬਾਘ, ਬਾਘਾਂ ਵਾਂਗ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਔਖੇ, ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਵृਕਸਿਂਹਮੁਖੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਂ ਖਰੈਃ ਕਨਕਭੂषਿਤੈਃ। ਆਰੁਰੋਹ ਰਥਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਧੂਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਖਰਨਿਃਸ੍ਵਨਃ
ਧੂਮਰਾਕਸ਼ ਨੇ, ਭੇੜ ਤੇ ਸਿੰਘ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਖਚਰਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਆਪਣਾ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਖਚਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸ ਨਿਰ੍ਯਾਤੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਧੂਮ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਵृਤਃ। ਹਸਨ੍ ਵੈ ਪਸ਼੍ਚਿਮਦ੍ਵਾਰਾਦ੍ਧਨੂਮਾਨ੍ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਧੂਮਰਾਕਸ਼, ਰਾਖਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜੇ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਹਨੂਮਾਨ ਖੜਾ ਸੀ।
ਰਥਪ੍ਰਵਰਮਾਸ੍ਥਾਯ ਖਰਯੁਕ੍ਤਂ ਖਰਸ੍ਵਨਮ੍। ਪ੍ਰਯਾਨ੍ਤਂ ਤੁ ਮਹਾਘੋਰਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਥ 'ਤੇ, ਜੋ ਖਚਰਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਸੀ, ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਖਸ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਗਤਾਃ ਕ੍ਰੂਰਾਃ ਸ਼ਕੁਨਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯषੇਧਯਨ੍। ਰਥਸ਼ੀਰ੍षੇ ਮਹਾਭੀਮੋ ਗृਧ੍ਰਸ਼੍ਚ ਨਿਪਪਾਤ ਹ
ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਡਦੇ ਕ੍ਰੂਰ ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਰਸਤਾ ਰੋਕਿਆ, ਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਡਰਾਉਣਾ ਗਿਧ ਰਥ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਧ੍ਵਜਾਗ੍ਰੇ ਗ੍ਰਥਿਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਨਿਪੇਤੁਃ ਕੁਣਪਾਸ਼ਨਾਃ। ਰੁਧਿਰਾਰ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਨ੍ ਸ਼੍ਵੇਤਃ ਕਬਨ੍ਧਃ ਪਤਿਤੋ ਭੁਵਿ
ਝੰਡੇ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ, ਮਾਸ ਤੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਇੱਕ ਵੱਡਾ, ਚਿੱਟਾ, ਰਕਤ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ, ਸਿਰ-ਵਿਗਣ ਧੜ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ।