ਕਿਂ ਮਯਾਪਕृਤਂ ਤਸ੍ਯ ਮਹਰ੍षੇਰ੍ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨਃ। ਯਨ੍ਮਾਮਨਾਗਸਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਾਂ ਤ੍ਯਜਤਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
'ਮੈਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕੀ ਗਲਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਨਿਰਮਲਤਾ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹੈ?'
ਇਤਿ ਸਂਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਜਗਾਮ ਵੇਗੇਨ ਤਦਾ ਵਸਿष੍ਠਂ ਪਰਮੌਜਸਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਹ ਭਰ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਸੀਸ਼ਠ ਕੋਲ ਗਈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ।
ਨਿਰ੍ਧੂਯ ਤਾਂਸ੍ਤਦਾ ਭृਤ੍ਯਾਨ੍ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨ। ਜਗਾਮਾਨਿਲਵੇਗੇਨ ਪਾਦਮੂਲਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਝਟਕ ਦਿੱਤਾ, ਓ ਦੁਸ਼ਮਨ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ।
ਸ਼ਬਲਾ ਸਾ ਰੁਦਨ੍ਤੀ ਚ ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤੀ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਯਾਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤ੍ਵਾ ਰੁਦਨ੍ਤੀ ਮੇਘਨਿਃਸ੍ਵਨਾ
ਉਹ ਸ਼ਬਲਾਂ ਗਾਂ, ਰੋ ਰਹੀ ਤੇ ਚੀਕ ਰਹੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ।
ਭਗਵਨ੍ ਕਿਂ ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਤ੍ਵਯਾਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਸੁਤ। ਯਸ੍ਮਾਦ੍ ਰਾਜਭਟਾ ਮਾਂ ਹਿ ਨਯਨ੍ਤੇ ਤ੍ਵਤ੍ਸਕਾਸ਼ਤਃ
'ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਕਿ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਲੈ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ?'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਰਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸ਼ੋਕਸਂਤਪ੍ਤਹृਦਯਾਂ ਸ੍ਵਸਾਰਮਿਵ ਦੁਃਖਿਤਾਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਦੁਖੀ ਭੈਣ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਲ ਗਮ ਨਾਲ ਸੜ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਤ੍ਯਜਾਮਿ ਸ਼ਬਲੇ ਨਾਪਿ ਮੇऽਪਕृਤਂ ਤ੍ਵਯਾ। ਏष ਤ੍ਵਾਂ ਨਯਤੇ ਰਾਜਾ ਬਲਾਨ੍ਮਤ੍ਤੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਸ਼ਬਲਾ, ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਉਲਟ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਇਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਨਹਿ ਤੁਲ੍ਯਂ ਬਲਂ ਮਹ੍ਯਂ ਰਾਜਾ ਤ੍ਵਦ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਬਲੀ ਰਾਜਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਪਤਿਰੇਵ ਚ
ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਅੱਜ। ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ, ਉਹ ਯੋਧਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਵੀ ਹੈ।
ਇਯਮਕ੍ਸ਼ੌਹਿਣੀ ਪੂਰ੍ਣਾ ਗਜਵਾਜਿਰਥਾਕੁਲਾ। ਹਸ੍ਤਿਧ੍ਵਜਸਮਾਕੀਰ੍ਣਾ ਤੇਨਾਸੌ ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ
ਇਹ ਪੂਰੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਵਿਨੀਤਵਤ੍। ਵਚਨਂ ਵਚਨਜ੍ਞਾ ਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਮਤੁਲਪ੍ਰਭਮ੍
ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਜੀ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਨ ਬਲਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਸ੍ਯਾਹੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਬਲਵਤ੍ਤਰਾਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਬ੍ਰਹ੍ਮਬਲਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਰਾਚ੍ਚ ਬਲਵਤ੍ਤਰਮ੍
ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਕਿ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਧੀਕ ਹੈ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਤਾਕਤ, ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਤਾਕਤ, ਯੋਧਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੀ ਹੈ।
ਅਪ੍ਰਮੇਯਂ ਬਲਂ ਤੁਭ੍ਯਂ ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਸ੍ਤੇਜਸ੍ਤਵ ਦੁਰਾਸਦਮ੍
ਤੁਾਡੀ ਤਾਕਤ ਅਣਮਾਪਣਯੋਗ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਚਾਹੇ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਨਹੀਂ। ਤੁਹਾਡਾ ਤੇਜ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਨਿਯੁਙ੍ਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮਾਂ ਮਹਾਤੇਜਸ੍ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਬਲਸਮ੍ਭृਤਾਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਪਂ ਬਲਂ ਯਤ੍ਨਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮਿ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਸ ਦੁਸ਼ਟ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਤਯਾ ਰਾਮ ਵਸਿष੍ਠਸ੍ਤੁ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਸृਜਸ੍ਵੇਤਿ ਤਦੋਵਾਚ ਬਲਂ ਪਰਬਲਾਰ੍ਦਨਮ੍
ਉਸ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਮਾ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, 'ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਛੱਡੋ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ।'
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਰਭਿਃ ਸਾਸृਜਤ੍ ਤਦਾ। ਤਸ੍ਯਾ ਹੁਂਭਾਰਵੋਤ੍ਸृष੍ਟਾਃ ਪਹ੍ਲਵਾਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਨृਪ
ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਰਭੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੰਕਾਰ ਨਾਲ, ਸੈਂਕੜੇ ਪਹਲਵਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਨਾਸ਼ਯਨ੍ਤਿ ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ। ਸ ਰਾਜਾ ਪਰਮਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਕ੍ਰੋਧਵਿਸ੍ਫਾਰਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਪਹ੍ਲਵਾਨ੍ ਨਾਸ਼ਯਾਮਾਸ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੈਰੁਚ੍ਚਾਵਚੈਰਪਿ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਾਰ੍ਦਿਤਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਹ੍ਲਵਾਨ੍ ਸ਼ਤਸ਼ਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਛੋਟੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਪਹਲਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵਲੋਂ ਪਹਲਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਫਿਰ—
ਭੂਯ ਏਵਾਸृਜਦ੍ ਘੋਰਾਨ੍ ਸ਼ਕਾਨ੍ ਯਵਨਮਿਸ਼੍ਰਿਤਾਨ੍। ਤੈਰਾਸੀਤ੍ ਸਂਵृਤਾ ਭੂਮਿਃ ਸ਼ਕੈਰ੍ਯਵਨਮਿਸ਼੍ਰਿਤੈਃ
ਉਹ ਨੇ ਮੁੜ, ਡਰਾਉਣੇ ਸ਼ਕ ਤੇ ਯਵਨ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ; ਉਹ ਸ਼ਕ ਤੇ ਯਵਨ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਏ।
ਪ੍ਰਭਾਵਦ੍ਭਿਰ੍ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੈਰ੍ਹੇਮਕਿਂਜਲ੍ਕਸਂਨਿਭੈਃ। ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਾਸਿਪਟ੍ਟਿਸ਼ਧਰੈਰ੍ਹੇਮਵਰ੍ਣਾਮ੍ਬਰਾਵृਤੈਃ
ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਤੰਦਾਂ ਵਰਗੇ, ਤੇਜ਼ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਬਰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ—
ਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਂ ਤਦ੍ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤੈਰਿਵ ਪਾਵਕੈਃ। ਤਤੋऽਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮੁਮੋਚ ਹ। ਤੈਸ੍ਤੇ ਯਵਨਕਾਮ੍ਬੋਜਾ ਬਰ੍ਬਰਾਸ਼੍ਚਾਕੁਲੀਕृਤਾਃ
ਉਹ ਪੂਰੀ ਫੌਜ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈ; ਫਿਰ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਛੱਡੇ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਯਵਨ, ਕਾਮਬੋਜ ਤੇ ਬਰਬਰ ਲੋਕ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ।
thumb|ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਹੁਣ ਸੁਣੋ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ-ਪੰਜਵੀਂ ਸਰਗ।
ਤਤਸ੍ਤਾਨਾਕੁਲਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਮੋਹਿਤਾਨ੍। ਵਸਿष੍ਠਸ਼੍ਚੋਦਯਾਮਾਸ ਕਾਮਧੁਕ੍ ਸृਜ ਯੋਗਤਃ
ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਟਕਦੇ ਤੇ ਗੁੰਮਰਾਹ ਹੋਏ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਸ਼ਿਸ਼ਠ ਨੇ ਕਾਮਧੇਨ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਕਰੇ।
ਤਸ੍ਯਾ ਹੁਂਕਾਰਤੋ ਜਾਤਾਃ ਕਾਮ੍ਬੋਜਾ ਰਵਿਸਂਨਿਭਾਃ। ਊਧਸਸ਼੍ਚਾਥ ਸਮ੍ਭੂਤਾ ਬਰ੍ਬਰਾਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਯਃ
ਉਸ ਦੀ ਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਕਾਮਬੋਜ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਪੈਦਾ ਹੋਏ; ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਥਣ ਤੋਂ ਬਰਬਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਨਿਕਲ ਆਏ।
ਯੋਨਿਦੇਸ਼ਾਚ੍ਚ ਯਵਨਾਃ ਸ਼ਕृਦ੍ਦੇਸ਼ਾਚ੍ਛਕਾਃ ਸ੍ਮृਤਾਃ। ਰੋਮਕੂਪੇषੁ ਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾਸ਼੍ਚ ਹਾਰੀਤਾਃ ਸਕਿਰਾਤਕਾਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਉਥੋਂ ਯਵਨ ਆਏ; ਗੰਦਗੀ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਸ਼ਕਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਵਿਚ ਮਲੇਛ, ਹਾਰੀਤਾ ਤੇ ਕਿਰਾਤ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਤੈਸ੍ਤਨ੍ਨਿषੂਦਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍। ਸਪਦਾਤਿਗਜਂ ਸਾਸ਼੍ਵਂ ਸਰਥਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਤਨ, ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਸਮੇਤ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਿषੂਦਿਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸੁਤਾਨਾਂ ਤੁ ਸ਼ਤਂ ਨਾਨਾਵਿਧਾਯੁਧਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਫੌਜ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਸੀਸ਼ਠ ਵੱਲੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਸੌ ਪੁੱਤਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ।
ਅਭ੍ਯਧਾਵਤ੍ ਸੁਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਜਪਤਾਂ ਵਰਮ੍। ਹੁਂਕਾਰੇਣੈਵ ਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਨਿਰ੍ਦਦਾਹ ਮਹਾਨृषਿਃ
ਵਸੀਸ਼ਠ, ਜੋ ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਵਧਿਆ; ਕੇਵਲ ਆਪਣੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇ ਸਾਸ਼੍ਵਰਥਪਾਦਾਤਾ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਭਸ੍ਮੀਕृਤਾ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸੁਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਸਮੇਤ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਰਾਖ ਹੋ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਨਾਸ਼ਿਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਬਲਂ ਚ ਸੁਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਸਵ੍ਰੀਡਂ ਚਿਨ੍ਤਯਾਵਿष੍ਟੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਭਵਤ੍ ਤਦਾ
ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ ਦੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਸ਼ਰਮ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ।
ਸਮੁਦ੍ਰ ਇਵ ਨਿਰ੍ਵੇਗੋ ਭਗ੍ਨਦ੍ਰਂष੍ਟ੍ਰ ਇਵੋਰਗਃ। ਉਪਰਕ੍ਤ ਇਵਾਦਿਤ੍ਯਃ ਸਦ੍ਯੋ ਨਿष੍ਪ੍ਰਭਤਾਂ ਗਤਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੀ ਲਹਿਰਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਦੀ ਦੰਦ ਟੁੱਟ ਗਈ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਹੋਣ ਤੇ ਚਮਕ ਖੋ ਬੈਠੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵੀ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣੀ ਜੋਤ ਖੋ ਬੈਠਾ।