ਭਲ੍ਲੈਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੈਰ੍ਗਦਾਭਿਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਤੋਮਰਸਾਯਕੈਃ। ਅਪਵਿਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰਥੈਸ੍ਤਥਾ ਸਾਂਗ੍ਰਾਮਿਕੈਰ੍ਹਯੈਃ
ਤੀਰਾਂ, ਗਦਿਆਂ, ਭਾਲਿਆਂ, ਤੀਖੇ ਬਾਣਾਂ, ਰਥਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋਇਆ।
ਨਿਹਤੈਃ ਕੁਞ੍ਜਰੈਰ੍ਮਤ੍ਤੈਸ੍ਤਥਾ ਵਾਨਰਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ। ਚਕ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਯੁਗਦਣ੍ਡੈਸ਼੍ਚ ਭਗ੍ਨੈਰ੍ਧਰਣਿਸਂਸ਼੍ਰਿਤੈਃ
ਮੱਤ ਹਾਥੀਆਂ, ਮਾਰੇ ਹੋਏ ਵਾਨਰਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ, ਟੁੱਟੇ ਪਹੀਏ, ਧੁਰੇ ਤੇ ਜੋੜ—all ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਖਰੇ ਪਏ ਸਨ।
ਬਭੂਵਾਯੋਧਨਂ ਘੋਰਂ ਗੋਮਾਯੁਗਣਸੇਵਿਤਮ੍। ਕਬਨ੍ਧਾਨਿ ਸਮੁਤ੍ਪੇਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਵਾਨਰਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਵਿਮਰ੍ਦੇ ਤੁਮੁਲੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਦੇਵਾਸੁਰਰਣੋਪਮੇ
ਜੰਗ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਡਰਾਉਣਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਗਿੱਦੜਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸਨ; ਵਾਨਰਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਿਰ-ਵਿਗੜੇ ਸਰੀਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉੱਠ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਟੱਕਰ ਇੰਨੀ ਭਿਆਨਕ ਸੀ ਕਿ ਦੇਵਤੇ-ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ।
ਨਿਹਨ੍ਯਮਾਨਾ ਹਰਿਪੁਙ੍ਗਵੈਸ੍ਤਦਾ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਃ ਸ਼ੋਣਿਤਗਨ੍ਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਾਃ। ਪੁਨਃ ਸੁਯੁਦ੍ਧਂ ਤਰਸਾ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾ ਦਿਵਾਕਰਸ੍ਯਾਸ੍ਤਮਯਾਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਰਾਖਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਲਹੂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਫੇਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੁਟ ਗਏ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਡੁੱਬਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
thumb|ਚਤੁਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ੦੪੪ ਇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤਾ ਅਦृਸ਼੍ਯਰੂਪੇਣ ਯੁਦ੍ਧਰਙ੍ਗਾਗਮਨਮ੍ Your browser does not support the audio element, but here is (ਸ਼੍ਰੀਰਾਮ-ਹਰਿਸੀਤਾਰਾਮਮੂਰ੍ਤਿ-ਘਨਪਾਠਿਭ੍ਯਾਂ ਵਚਨਮ੍) ਯੁਧ੍ਯਤਾਮੇਵ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਤਦਾ ਵਾਨਰਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਰਵਿਰਸ੍ਤਂ ਗਤੋ ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਪ੍ਰਾਣਹਾਰਿਣੀ
ਜਦੋਂ ਵਾਨਰ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਤ ਪੈ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੌਤ ਵਾਲਾ ਹਨੇਰਾ ਛਾ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਬਦ੍ਧਵੈਰਾਣਾਂ ਘੋਰਾਣਂ ਜਯਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍। ਸਮ੍ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਂ ਨਿਸ਼ਾਯੁਦ੍ਧਂ ਤਦਾ ਵਾਨਰਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ, ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰਾਤ ਦੀ ਜੰਗ ਛਿੜ ਗਈ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋऽਸੀਤਿ ਹਰਯੋ ਵਾਨਰੋऽਸੀਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਮਰੇ ਜਘ੍ਨੁਸ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਮਸਿ ਦਾਰੁਣੇ
ਰਾਖਸ਼ਸ ਚੀਕਦੇ, 'ਇੱਥੇ ਵਾਨਰ ਹੈ!' ਤੇ ਵਾਨਰ ਕਹਿੰਦੇ, 'ਇੱਥੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਹੈ!'—ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਹਤ ਦਾਰਯ ਚੈਹੀਤਿ ਕਥਂ ਵਿਦ੍ਰਵਸੀਤਿ ਚ। ਏਵਂ ਸੁਤੁਮੁਲਃ ਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਸੈਨ੍ਯੇ ਤੁ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ
'ਮਾਰੋ! ਚੀਰੋ! ਭੱਜੋ!'—ਇਹੋ ਜਿਹੀਆਂ ਭਿਆਨਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉਸ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।
ਕਾਲਾਃ ਕਾਞ੍ਚਨਸਂਨਾਹਾਸ੍ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਮਸਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਸਮ੍ਪ੍ਰਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਦੀਪ੍ਤੌषਧਿਵਨਾ ਇਵ
ਉਸ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਜੰਗੀ ਪੋਸ਼ਾਕ ਪਹਿਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਐਵੇਂ ਲੱਗਦੇ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਮਸਿ ਦੁष੍ਪਾਰੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਿਰ੍ਚ੍ਛਤਾਃ। ਪਰਿਪੇਤੁਰ੍ਮਹਾਵੇਗਾ ਭਕ੍ਸ਼ਯਨ੍ਤਃ ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮਾਨ੍
ਉਸ ਅਣਪਾਰ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜਦੇ ਤੇ ਖਾਂਦੇ ਫਿਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਤੇ ਹਯਾਨ੍ ਕਾਞ੍ਚਨਾਪੀਡਾਨ੍ ਧ੍ਵਜਾਂਸ਼੍ਚਾਸ਼ੀਵਿषੋਪਮਾਨ੍। ਆਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਦਸ਼ਨੈਸ੍ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣੈਰ੍ਭੀਮਕੋਪਾ ਵ੍ਯਦਾਰਯਨ੍
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸੱਪ-ਝੰਡੇ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਾਨਰਾ ਬਲਿਨੋ ਯੁਦ੍ਧੇऽਕ੍ਸ਼ੋਭਯਨ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਂ ਚਮੂਮ੍। ਕੁਞ੍ਜਰਾਨ੍ ਕੁਞ੍ਜਰਾਰੋਹਾਨ੍ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਿਨੋ ਰਥਾਨ੍
ਤਾਕਤਵਰ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਹਾਥੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰਾਂ, ਤੇ ਝੰਡੇ-ਪਤਾਕਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਚਕਰ੍षੁਸ਼੍ਚ ਦਦਂਸ਼ੁਸ਼੍ਚ ਦਸ਼ਨੈਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਿਰ੍ਚ੍ਛਤਾਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚਾਪਿ ਰਾਮਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰੈਰਾਸ਼ੀਵਿषੋਪਮੈਃ
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਦੇ ਤੇ ਕੱਟਦੇ; ਇਥੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਰਾਮ ਵੀ ਸੱਪ ਵਰਗੇ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਦृਸ਼੍ਯਾਦृਸ਼੍ਯਾਨਿ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਪ੍ਰਵਰਾਣਿ ਨਿਜਘ੍ਨਤੁਃ। ਤੁਰਂਗਖੁਰਵਿਧ੍ਵਸ੍ਤਂ ਰਥਨੇਮਿਸਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਦਿੱਖ ਰਹੇ ਤੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਚੋਟੀ ਦੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਥੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਖੁਰਾਂ ਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏ ਨਾਲ ਉੱਡਦੀ ਧੂੜ ਚੜ੍ਹ ਰਹੀ ਸੀ।
ਰੁਰੋਧ ਕਰ੍ਣਨੇਤ੍ਰਾਣਿ ਯੁਧ੍ਯਤਾਂ ਧਰਣੀਰਜਃ। ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤਥਾ ਘੋਰੇ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਲੋਮਹਰ੍षਣੇ। ਰੁਧਿਰੌਘਾ ਮਹਾਘੋਰਾ ਨਦ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਸੁਸ੍ਰੁਵੁਃ
ਜਦੋਂ ਲੜਾਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸੂਰਮੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਡੀ ਧੂੜ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਧੂੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਨਾਂ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜੇ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਜੰਗ ਵਿਚ, ਉਥੇ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਤਤੋ ਭੇਰੀਮृਦਙ੍ਗਾਨਾਂ ਪਣਵਾਨਾਂ ਚ ਨਿਃਸ੍ਵਨਃ। ਸ਼ਙ੍ਖਨੇਮਿਸ੍ਵਨੋਨ੍ਮਿਸ਼੍ਰਃ ਸਮ੍ਬਭੂਵਾਦ੍ਭੁਤੋਪਮਃ
ਫਿਰ ਢੋਲ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ ਅਤੇ ਪਣਵਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ, ਸ਼ੰਖਾਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਅਤੇ ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏਆਂ ਦੀ ਖੜਕ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਕ ਅਜੀਬ ਤੇ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ।
ਹਤਾਨਾਂ ਸ੍ਤਨਮਾਨਾਨਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਚ ਨਿਃਸ੍ਵਨਃ। ਸ਼ਸ੍ਤਾਨਾਂ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਚ ਸਮ੍ਬਭੂਵਾਤ੍ਰ ਦਾਰੁਣਃ
ਉਥੇ ਮਾਰੇ ਜਾਂ ਜਖਮੀ ਹੋਏ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀਆਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਚੀਖਾਂ ਅਤੇ ਜਖਮੀ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵੀ ਭਿਆਨਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਹਤੈਰ੍ਵਾਨਰਮੁਖ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼ੂਲਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ। ਨਿਹਤੈਃ ਪਰ੍ਵਤਾਕਾਰੈ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਕਾਮਰੂਪਿਭਿਃ
ਉਥੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਭਾਲਿਆਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਾਂ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਪਏ ਪਏ ਸਨ, ਤੇ ਪਹਾੜ ਵਰਗੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਮਾਇਆ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀ ਢੇਰ ਹੋਏ ਪਏ ਸਨ।
ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪੁष੍ਪੋਪਹਾਰਾ ਚ ਤਤ੍ਰਾਸੀਦ੍ ਯੁਦ੍ਧਮੇਦਿਨੀ। ਦੁਰ੍ਜ੍ਞੇਯਾ ਦੁਰ੍ਨਿਵੇਸ਼ਾ ਚ ਸ਼ੋਣਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾਵਕਰ੍ਦਮਾ
ਉਸ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵਰਖਾ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਢੱਕ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਪਛਾਣਣ ਤੇ ਲੰਘਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਔਖੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਤੇ ਖੂਨ ਦੀ ਚਿਕੜ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ।
ਸਾ ਬਭੂਵ ਨਿਸ਼ਾ ਘੋਰਾ ਹਰਿਰਾਕ੍ਸ਼ਸਹਾਰਿਣੀ। ਕਾਲਰਾਤ੍ਰੀਵ ਭੂਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਦੁਰਤਿਕ੍ਰਮਾ
ਉਹ ਰਾਤ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਈ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਨਾਸਕਾਰੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਮੇਂ ਦੀ ਰਾਤ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਟੱਲ ਤੇ ਅਟੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਮਿਂਸ੍ਤਮਸਿ ਦਾਰੁਣੇ। ਰਾਮਮੇਵਾਭ੍ਯਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਸਂਹृष੍ਟਾਃ ਸ਼ਰਵृष੍ਟਿਭਿਃ
ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਹਨੇਰੀ ਵਿਚ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਰਾਮ ਵੱਲ ਵਧੇ।
ਤੇषਾਮਾਪਤਤਾਂ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਨਾਮਪਿ ਗਰ੍ਜਤਾਮ੍। ਉਦ੍ਵਰ੍ਤ ਇਵ ਸਪ੍ਤਾਨਾਂ ਸਮੁਦ੍ਰਾਣਾਮਭੂਤ੍ ਸ੍ਵਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਗੱਜਦੇ ਹੋਏ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਜਿਵੇਂ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀ ਉੱਥਲ-ਪੁੱਥਲ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਤੇषਾਂ ਰਾਮਃ ਸ਼ਰੈਃ षਡ੍ਭਿਃ षਡ੍ ਜਘਾਨ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਨ੍। ਨਿਮੇषਾਨ੍ਤਰਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸ਼ਰੈਰਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮੈਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਹੀ ਛੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ, ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ ਵਰਗੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਢੇਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਜ੍ਞਸ਼ਤ੍ਰੁਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਹੋਦਰੌ। ਵਜ੍ਰਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਮਹਾਕਾਯਸ੍ਤੌ ਚੋਭੌ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣੌ
ਯਜ੍ਞਸ਼ਤ੍ਰੁ, ਦੁਰਧਰਸ਼, ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ, ਮਹੋਦਰ, ਵਜਰਦੰਸ਼ਟਰ ਬੜੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਾਰਣ—
ਤੇ ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਬਾਣੌਘੈਃ ਸਰ੍ਵਮਰ੍ਮਸੁ ਤਾਡਿਤਾਃ। ਯੁਦ੍ਧਾਦਪਸृਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਾਵਸ਼ੇषਾਯੁषੋऽਭਵਨ੍
ਇਹ ਸਾਰੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਹਰ ਨਾਜੁਕ ਅੰਗ ਤੇ ਘਾਇਲ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗ ਤੋਂ ਹਟ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੀ ਬਚੀ ਸੀ।
ਨਿਮੇषਾਨ੍ਤਰਮਾਤ੍ਰੇਣ ਘੋਰੈਰਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮੈਃ। ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚਕਾਰ ਵਿਮਲਾਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਮਹਾਰਥਃ
ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਹੀ, ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਨੇ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟਾਂ ਵਰਗੇ ਭਿਆਨਕ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੇ ਕੋਣਿਆਂ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯੇ ਤ੍ਵਨ੍ਯੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਵੀਰਾ ਰਾਮਸ੍ਯਾਭਿਮੁਖੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਤੇऽਪਿ ਨष੍ਟਾਃ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪਤਙ੍ਗਾ ਇਵ ਪਾਵਕਮ੍
ਤੇ ਹੋਰ ਵੀਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜੋ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਪਤੰਗਾ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ।
ਸੁਵਰ੍ਣਪੁਙ੍ਖੈਰ੍ਵਿਸ਼ਿਖੈਃ ਸਮ੍ਪਤਦ੍ਭਿਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਬਭੂਵ ਰਜਨੀ ਚਿਤ੍ਰਾ ਖਦ੍ਯੋਤੈਰਿਵ ਸ਼ਾਰਦੀ
ਸੋਨੇ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਉੱਡ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਤ ਐਸੇ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਤਝੜ ਦੀ ਰਾਤ ਵਿਚ ਜੁਗਨੂ ਚਮਕਦੇ ਹੋਣ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਚ ਨਿਨਦੈਰ੍ਭੇਰੀਣਾਂ ਚੈਵ ਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ। ਸਾ ਬਭੂਵ ਨਿਸ਼ਾ ਘੋਰਾ ਭੂਯੋ ਘੋਰਤਰਾਭਵਤ੍
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਜਣੀਆਂ ਤੇ ਢੋਲਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਰਾਤ ਹੋਰ ਵੀ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਡਰਾਉਣੀ ਬਣ ਗਈ।
ਤੇਨ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਹਤਾ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧੇਨ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਤ੍ਰਿਕੂਟਃ ਕਂਦਰਾਕੀਰ੍ਣਃ ਪ੍ਰਵ੍ਯਾਹਰਦਿਵਾਚਲਃ
ਉਸ ਵੱਡੀ ਤੇ ਵਧ ਰਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਤ੍ਰਿਕੂਟ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਗੁਫਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਸਮਾਨੀ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜ ਉਠਿਆ।