ਸਂਨਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੋ ਗਦਾਪਾਣਿਰ੍ਵਿਭੀषਣਃ। ਵृਤੋ ਯਤ੍ਤੈਸ੍ਤੁ ਸਚਿਵੈਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਬਲਃ
ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਚੁਸਤ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਂ ਫੌਜ ਸੀ, ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਗਜੋ ਗਵਾਕ੍ਸ਼ੋ ਗਵਯਃ ਸ਼ਰਭੋ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਃ। ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ ਪਰਿਧਾਵਨ੍ਤੋ ਰਰਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਹਰਿਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਗਜਾ, ਗਵਾਕਸ਼, ਗਵਯਾ, ਸ਼ਰਭਾ ਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ — ਇਹ ਸਭ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਦੀ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤਃ ਕੋਪਪਰੀਤਾਤ੍ਮਾ ਰਾਵਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਨਿਰ੍ਯਾਣਂ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਦ੍ਰੁਤਮਾਜ੍ਞਾਪਯਤ੍ ਤਦਾ
ਫਿਰ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਦਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਮੁਖੇਰਿਤਮ੍। ਸਹਸਾ ਭੀਮਨਿਰ੍ਘੋषਮੁਦ੍ਘੁष੍ਟਂ ਰਜਨੀਚਰੈਃ
ਰਾਵਣ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਅਚਾਨਕ ਉਠੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਬੋਧਿਤਾ ਭੇਰ੍ਯਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਪਾਣ੍ਡੁਰਪੁष੍ਕਰਾਃ। ਹੇਮਕੋਣੈਰਭਿਹਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਫਿਰ ਚੰਦ ਵਰਗੀਆਂ ਸੁਣਰੀਆਂ ਭੇਰੀਆਂ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਡੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੱਜਾਈਆਂ।
ਵਿਨੇਦੁਸ਼੍ਚ ਮਹਾਘੋषਾਃ ਸ਼ਙ੍ਖਾਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਸੁਘੋਰਾਣਾਂ ਮੁਖਮਾਰੁਤਪੂਰਿਤਾਃ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਸੈਂਕੜੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ੰਖ ਵੱਜਾਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਆਵਾਜ਼ ਹਵਾ ਵਿਚ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤੇ ਬਭੁਃ ਸ਼ੁਭਨੀਲਾਙ੍ਗਾਃ ਸਸ਼ਙ੍ਖਾ ਰਜਨੀਚਰਾਃ। ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਣ੍ਡਲਸਂਨਦ੍ਧਾਃ ਸਬਲਾਕਾ ਇਵਾਮ੍ਬੁਦਾਃ
ਉਹ ਰਾਤ ਦੇ ਜੀਵ, ਸੋਹਣੇ ਨੀਲੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੰਖ ਫੜੇ ਹੋਏ, ਬਿਜਲੀ ਦੀਆਂ ਲਕੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਖ ਰਹੇ ਸਨ।
ਨਿष੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਤਤਃ ਸੈਨ੍ਯਾ ਹृष੍ਟਾ ਰਾਵਣਚੋਦਿਤਾਃ। ਸਮਯੇ ਪੂਰ੍ਯਮਾਣਸ੍ਯ ਵੇਗਾ ਇਵ ਮਹੋਦਧੇਃ
ਰਾਵਣ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸੈਨਿਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਪਏ।
ਤਤੋ ਵਾਨਰਸੈਨ੍ਯੇਨ ਮੁਕ੍ਤੋ ਨਾਦਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਮਲਯਃ ਪੂਰਿਤੋ ਯੇਨ ਸਸਾਨੁਪ੍ਰਸ੍ਥਕਨ੍ਦਰਃ
ਫਿਰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਲੋਂ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਗੂੰਜ ਉਠੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਲਯਾ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚੋਟੀ, ਢਲਾਨ ਤੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਙ੍ਖਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਰ੍ਘੋषਃ ਸਿਂਹਨਾਦਸ੍ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਪृਥਿਵੀਂ ਚਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸਾਗਰਂ ਚਾਭ੍ਯਨਾਦਯਤ੍
ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਡੁੰਬੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ ਨਾਅਰੇ, ਧਰਤੀ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਗੂੰਜ ਰਹੇ ਸਨ।
ਗਜਾਨਾਂ ਬृਂਹਿਤੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਹਯਾਨਾਂ ਹ੍ਰੇषਿਤੈਰਪਿ। ਰਥਾਨਾਂ ਨੇਮਿਨਿਰ੍ਘੋषੈ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਵਦਨਸ੍ਵਨੈਃ
ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਚੀਕ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਿਨਹਿਨਾਹਟ, ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਵੀ ਮਿਲ ਗਈਆਂ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਘੋਰਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮਃ ਸਮਪਦ੍ਯਤ। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਚ ਯਥਾ ਦੇਵਾਸੁਰੇ ਪੁਰਾ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਡਰਾਉਣੀ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤ ਲੜਦੇ ਸਨ।
ਤੇ ਗਦਾਭਿਃ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਾਭਿਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਸ਼ੂਲਪਰਸ਼੍ਵਧੈਃ। ਨਿਜਘ੍ਨੁਰ੍ਵਾਨਰਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਕਥਯਨ੍ਤਃ ਸ੍ਵਵਿਕ੍ਰਮਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਲਦੇ ਗਦਾ, ਭਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਡੰਗ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ।
ਤਥਾ ਵृਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਮਹਾਕਾਯਾਃ ਪਰ੍ਵਤਾਗ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਾਨਰਾਃ। ਨਿਜਘ੍ਨੁਸ੍ਤਾਨਿ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਨਖੈਰ੍ਦਨ੍ਤੈਸ਼੍ਚ ਵੇਗਿਨਃ
ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਰੁੱਖਾਂ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਨਖਾਂ ਤੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਮਾਰਿਆ।
ਰਾਜਾ ਜਯਤਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਇਤਿ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਮਹਾਨਭੂਤ੍। ਰਾਜਞ੍ਜਯਜਯੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਸ੍ਵਨਾਮਕਥਾਂ ਤਤਃ
ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਨਾਅਰਾ ਉਠਿਆ: 'ਸੁਗਰੀਵ ਰਾਜਾ ਜਿੱਤ ਗਿਆ!' 'ਰਾਜਾ ਜਿੱਤ ਜਿੱਤ!' ਚੀਕ ਕੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਪukarਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਸ੍ਤ੍ਵਪਰੇ ਭੀਮਾਃ ਪ੍ਰਾਕਾਰਸ੍ਥਾ ਮਹੀਂ ਗਤਾਨ੍। ਵਾਨਰਾਨ੍ ਭਿਨ੍ਦਿਪਾਲੈਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਲੈਸ਼੍ਚੈਵ ਵ੍ਯਦਾਰਯਨ੍
ਕੁਝ ਹੋਰ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੋ ਕਿਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਆਏ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਗੋਲੇ ਤੇ ਭਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਾਨਰਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਂਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਃ ਪ੍ਰਾਕਾਰਸ੍ਥਾਨ੍ ਮਹੀਂ ਗਤਾਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ ਪਾਤਯਾਮਾਸੁਃ ਖਮਾਪ੍ਲੁਤ੍ਯ ਸ੍ਵਬਾਹੁਭਿਃ
ਕੁਝ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ, ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਆ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਉੱਤੇ ਤੋਂ ਖਿੱਚ ਕੇ ਹਵਾ ਵਿਚ ਉੱਡ ਕੇ ਸੁੱਟ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹਾਰਸ੍ਤੁਮੁਲੋ ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਕਰ੍ਦਮਃ। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਚ ਸਮ੍ਬਭੂਵਾਦ੍ਭੁਤੋਪਮਃ
ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਾਸ ਤੇ ਖੂਨ ਦੀ ਚੀਕ ਸੀ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚ ਹੋਈ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਸੀ।
thumb|ਤ੍ਰਿਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਯੁਧ੍ਯਤਾਂ ਤੁ ਤਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਸਮ੍ਬਭੂਵਾਥ ਬਲਰੋषਃ ਸੁਦਾਰੁਣਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਲਹਿਰ ਉਠੀ।
ਤੇ ਹਯੈਃ ਕਾਞ੍ਚਨਾਪੀਡੈਰ੍ਗਜੈਸ਼੍ਚਾਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖੋਪਮੈਃ। ਰਥੈਸ਼੍ਚਾਦਿਤ੍ਯਸਂਕਾਸ਼ੈਃ ਕਵਚੈਸ਼੍ਚ ਮਨੋਰਮੈਃ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸਿੰਗਾਰ ਵਾਲੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਾਥੀਆਂ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰਥਾਂ, ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨ ਕੇ ਆਏ।
ਨਿਰ੍ਯਯੂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਵੀਰਾ ਨਾਦਯਨ੍ਤੋ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਭੀਮਕਰ੍ਮਾਣੋ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਜਯੈषਿਣਃ
ਰਾਵਣ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਭਿਆਨਕ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੀਰ ਦਸੋ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੋਰ ਮਚਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ।
ਵਾਨਰਾਣਾਮਪਿ ਚਮੂਰ੍ਬृਹਤੀ ਜਯਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍। ਅਭ੍ਯਧਾਵਤ ਤਾਂ ਸੇਨਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਘੋਰਕਰ੍ਮਣਾਮ੍
ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ, ਡਰਾਉਣੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਤੇषਾਮਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਭਿਧਾਵਤਾਮ੍। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਚ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਯੁਦ੍ਧਮਵਰ੍ਤਤ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸ ਤੇ ਵਾਨਰ ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਦੌੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਜੁੜੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਹੋਣ ਲੱਗੀਆਂ।
ਅਙ੍ਗਦੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤ੍ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਾਲਿਪੁਤ੍ਰੇਣ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਅਯੁਧ੍ਯਤ ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੇਣ ਯਥਾਨ੍ਧਕਃ
ਅੰਗਦ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰਜਿਤ, ਜੋ ਵਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਅੰਧਕਾ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਨੈਣ ਦੇਵ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਰਗੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਜਙ੍ਘੇਨ ਚ ਸਮ੍ਪਾਤਿਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਣੋ ਰਣੇ। ਜਮ੍ਬੁਮਾਲਿਨਮਾਰਬ੍ਧੋ ਹਨੂਮਾਨਪਿ ਵਾਨਰਃ
ਸੰਪਾਤੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਜੰਘਾ ਨਾਲ ਲੜਿਆ; ਹਨੂਮਾਨ ਵਾਨਰ ਨੇ ਜੰਬੂਮਾਲੀ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ।
ਸਂਗਤਸ੍ਤੁ ਮਹਾਕ੍ਰੋਧੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਰਾਵਣਾਨੁਜਃ। ਸਮਰੇ ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਵੇਗੇਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੇਨ ਵਿਭੀषਣਃ
ਰਾਵਣ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਭਾਰੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਵਾਂਗ ਤੀਖੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਵੱਜ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤਪਨੇਨ ਗਜਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ ਮਹਾਬਲਃ। ਨਿਕੁਮ੍ਭੇਨ ਮਹਾਤੇਜਾ ਨੀਲੋऽਪਿ ਸਮਯੁਧ੍ਯਤ
ਮਹਾਂਬਲੀ ਹਾਥੀ ਨੇ ਤਪਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ; ਨੀਲ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਨਿਕੁੰਭ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਪ੍ਰਘਸੇਨ ਸੁਸਂਗਤਃ। ਸਂਗਤਃ ਸਮਰੇ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਪ੍ਰਘਾਸਾ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕੀਤੀ; ਮਹਾਨ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਵੀਰੂਪਾਖਸ਼ ਨੂੰ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਟੱਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਅਗ੍ਨਿਕੇਤੁਃ ਸੁਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਰਸ਼੍ਮਿਕੇਤੁਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਸੁਪ੍ਤਘ੍ਨੋ ਯਜ੍ਞਕੋਪਸ਼੍ਚ ਰਾਮੇਣ ਸਹ ਸਂਗਤਾਃ
ਅਗਨਿਕੇਤੁ, ਜਿਸਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰੋਕਣਾ ਔਖਾ ਸੀ, ਰਸ਼ਮਿਕੇਤੁ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਸੁਪਤਘਨ ਅਤੇ ਯਜ੍ਨਕੋਪ, ਇਹ ਸਭ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਗਏ।
ਵਜ੍ਰਮੁष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਮੈਨ੍ਦੇਨ ਦ੍ਵਿਵਿਦੇਨਾਸ਼ਨਿਪ੍ਰਭਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਘੋਰਾਭ੍ਯਾਂ ਕਪਿਮੁਖ੍ਯੌ ਸਮਾਗਤੌ
ਵਜ੍ਰਮੁਸ਼ਟੀ, ਮੈੰਦ ਅਤੇ ਦਿਵਿਦ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਦੋ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ—ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ।