ਅਤਿष੍ਠਤ੍ ਸਹ ਮੈਨ੍ਦੇਨ ਦ੍ਵਿਵਿਦੇਨ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਅਙ੍ਗਦੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਦ੍ਵਾਰਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸੁਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਮੈੰਦ ਤੇ ਦਿਵਿਦਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਤਾਕਤਵਰ ਅੰਗਦ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈ ਲਈ।
ऋषਭੇਣ ਗਵਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਗਜੇਨ ਗਵਯੇਨ ਚ। ਹਨੂਮਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਚਿਮਦ੍ਵਾਰਂ ਰਰਕ੍ਸ਼ ਬਲਵਾਨ੍ ਕਪਿਃ
ਰਿਸ਼ਭ, ਗਵਾਕਸ਼, ਗਜ ਤੇ ਗਵਯਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਨੂਮਾਨ, ਤਾਕਤਵਰ ਵਾਨਰ, ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਮਾਥਿਪ੍ਰਘਸਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਵੀਰੈਰਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਂਗਤਃ। ਮਧ੍ਯਮੇ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਗੁਲ੍ਮੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਮਤਿष੍ਠਤ
ਪ੍ਰਮਾਥੀ, ਪ੍ਰਘਾਸਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਗਰੀਵ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੱਧਲੇ ਦਲ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸਹ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਹਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੈਃ ਸੁਪਰ੍ਣਪਵਨੋਪਮੈਃ। ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਤੁ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟ੍ਯਃ ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਯੂਥਪਾਃ
ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਸੁਪਰਨ ਅਤੇ ਪਵਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਛੱਤੀ ਕਰੋੜ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਸਨ।
ਨਿਪੀਡ੍ਯੋਪਨਿਵਿष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਯਤ੍ਰ ਵਾਨਰਃ। ਸ਼ਾਸਨੇਨ ਤੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸਵਿਭੀषਣਃ
ਉਹ ਸਭ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਕੋਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਡੇਰਾ ਲਗਾ ਲਏ; ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਦ੍ਵਾਰੇ ਹਰੀਣਾਂ ਤੁ ਕੋਟਿਂ ਕੋਟੀਰ੍ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍। ਪਸ਼੍ਚਿਮੇਨ ਤੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸੁषੇਣਃ ਸਹਜਾਮ੍ਬਵਾਨ੍
ਹਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤਾ; ਰਾਮ ਦੇ ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਸੁਸ਼ੇਣ ਅਤੇ ਜਾਂਬਵਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲਈ।
ਅਦੂਰਾਨ੍ਮਧ੍ਯਮੇ ਗੁਲ੍ਮੇ ਤਸ੍ਥੌ ਬਹੁਬਲਾਨੁਗਃ। ਤੇ ਤੁ ਵਾਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾ ਇਵ ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣਃ। ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੁਮਸ਼ੈਲਾਗ੍ਰਾਨ੍ ਹृष੍ਟਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਮੱਧਲੇ ਦਲ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਲਵਾਨ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋਏ; ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਬਾਘਾਂ ਵਾਂਗ, ਰਣ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਫੜ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਕृਤਲਾਙ੍ਗੂਲਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਨਖਾਯੁਧਾਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਕृਤਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਵਿਕृਤਾਨਨਾਃ
ਸਭ ਦੇ ਪੂਛਾਂ ਵਿਅੰਗ ਸਨ, ਸਭ ਦੇ ਦੰਦ ਤੇ ਨਖ ਹਥਿਆਰ ਵਾਂਗ ਸਨ; ਸਭ ਦੇ ਰੂਪ ਅਜੀਬ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਨ, ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਨ।
ਦਸ਼ਨਾਗਬਲਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਦ੍ ਦਸ਼ਗੁਣੋਤ੍ਤਰਾਃ। ਕੇਚਿਨ੍ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਕੁਝ ਦੇ ਦਸ ਹਾਥੀਆਂ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਕੁਝ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਸੀ; ਕੁਝ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸਨ੍ਤਿ ਚੌਘਬਲਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਚ੍ਛਤਗੁਣੋਤ੍ਤਰਾਃ। ਅਪ੍ਰਮੇਯਬਲਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ ਹਰਿਯੂਥਪਾਃ
ਕੁਝ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ; ਉਥੇ ਅਣਮਾਪ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਵੀ ਸਨ।
ਅਦ੍ਭੁਤਸ਼੍ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਮਾਸੀਤ੍ ਸਮਾਗਮਃ। ਤਤ੍ਰ ਵਾਨਰਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ਲਭਾਨਾਮਿਵੋਦ੍ਗਮਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਣੀ ਅਜੀਬ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੀ; ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਦੀ ਭੀੜ ਟिड਼ੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਉਭਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਮਿਵਾਕਾਸ਼ਂ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣੇਵ ਚ ਮੇਦਿਨੀ। ਲਙ੍ਕਾਮੁਪਨਿਵਿष੍ਟੈਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਪਤਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਵਾਨਰੈਃ
ਲੰਕਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਡੇਰਾ ਲਾਈ ਵਾਨਰਾਂ ਅਤੇ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਵੀ ਪੂਰੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ।
ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਪृਤਨਰ੍ਕ੍ਸ਼ਵਨੌਕਸਾਮ੍। ਲਙ੍ਕਾਦ੍ਵਾਰਾਣ੍ਯੁਪਾਜਗ੍ਮੁਰਨ੍ਯੇ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਲੰਕਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਲੜਨ ਲਈ ਲੱਖਾਂ ਵਾਨਰ ਯੋਧੇ ਆ ਗਏ।
ਆਵृਤਃ ਸ ਗਿਰਿਃ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤੈਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮੈਃ। ਅਯੁਤਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਪੁਰੀਂ ਤਾਮਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਉਹ ਪਹਾੜ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ; ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦਲਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਵਧੀ।
ਵਾਨਰੈਰ੍ਬਲਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਬਭੂਵ ਦ੍ਰੁਮਪਾਣਿਭਿਃ। ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਂਵृਤਾ ਲਙ੍ਕਾ ਦੁष੍ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਾਪਿ ਵਾਯੁਨਾ
ਲੰਕਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਬਲਵਾਨ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਈ, ਜੋ ਰੁੱਖ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਹੁਣ ਲੰਕਾ ਹਵਾ ਲਈ ਵੀ ਅਪਹੁੰਚ ਬਣ ਗਈ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਹਸਾਭਿਨਿਪੀਡਿਤਾਃ। ਵਾਨਰੈਰ੍ਮੇਘਸਂਕਾਸ਼ੈਃ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮੈਃ
ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜਦੋਂ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੇ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸ਼ੂਰ ਸਨ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਮਹਾਞ੍ਛਬ੍ਦੋऽਭਵਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਬਲੌਘਸ੍ਯਾਭਿਵਰ੍ਤਤਃ। ਸਾਗਰਸ੍ਯੇਵ ਭਿਨ੍ਨਸ੍ਯ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਲਿਲਸ੍ਵਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਢੇਰ ਤੋਂ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਹਤਾ ਸਪ੍ਰਾਕਾਰਾ ਸਤੋਰਣਾ। ਲਙ੍ਕਾ ਪ੍ਰਚਲਿਤਾ ਸਰ੍ਵਾ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ, ramparts, gateways, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ ਲੰਕਾ ਪੂਰੀ ਹਿੱਲ ਗਈ।
ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਗੁਪ੍ਤਾ ਸਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਚ ਵਾਹਿਨੀ। ਬਭੂਵ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਤਰਾ ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਉਹ ਫੌਜ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਰਾਘਵਃ ਸਂਨਿਵੇਸ਼੍ਯੈਵਂ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਵਧੇ। ਸਮ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਰਾਘਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਇਨਾਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।
ਆਨਨ੍ਤਰ੍ਯਮਭਿਪ੍ਰੇਪ੍ਸੁਃ ਕ੍ਰਮਯੋਗਾਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍ । ਵਿਭੀषਣਸ੍ਯਾਨੁਮਤੇ ਰਾਜਧਰ੍ਮਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍
ਤੁਰੰਤ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਯੋਜਨਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਮ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਨਾਲ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜਧਰਮ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਅਙ੍ਗਦਂ ਵਾਲਿਤਨਯਂ ਸਮਾਹੂਯੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਗਤ੍ਵਾ ਸੌਮ੍ਯ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਦ੍ਵਚਨਾਤ੍ ਕਪੇ
ਉਸਨੇ ਵਾਲੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਦੇ, ਹਨੂਮਾਨ।'
ਲਙ੍ਘਯਿਤ੍ਵਾ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਭਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਗਤਵ੍ਯਥਃ। ਭ੍ਰष੍ਟਸ਼੍ਰੀਕਂ ਗਤੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਂ ਮੁਮੂਰ੍षਾਨष੍ਟਚੇਤਨਮ੍
ਲੰਕਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਡਰ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਚਮਕ ਨਹੀਂ ਰਹੀ, ਤਾਕਤ ਖੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਹੋਸ਼ ਵੀ ਗੁਆ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਤਥਾ। ਨਾਗਾਨਾਮਥ ਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਚ ਰਜਨੀਚਰ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਨਾਗਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ—
ਯਚ੍ਚ ਪਾਪਂ ਕृਤਂ ਮੋਹਾਦਵਲਿਪ੍ਤੇਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ। ਨੂਨਂ ਤੇ ਵਿਗਤੋ ਦਰ੍ਪਃ ਸ੍ਵਯਂਭੂਵਰਦਾਨਜਃ। ਤਸ੍ਯ ਪਾਪਸ੍ਯ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿਰਦ੍ਯ ਦੁਰਾਸਦਾ
ਜੋ ਪਾਪ ਤੂੰ ਭਟਕਣ ਅਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਕੀਤਾ, ਰਾਕਸ਼ਸ, ਤੇਰਾ ਉਹ ਅਹੰਕਾਰ ਜੋ ਸਵੈ-ਭੂ ਦੇ ਵਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਹੁਣ ਜਰੂਰ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਪਾਪ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਸਜ਼ਾ ਅੱਜ ਆ ਪਹੁੰਚੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਣ੍ਡਧਰਸ੍ਤੇऽਹਂ ਦਾਰਾਹਰਣਕਰ੍ਸ਼ਿਤਃ। ਦਣ੍ਡਂ ਧਾਰਯਮਾਣਸ੍ਤੁ ਲਙ੍ਕਾਦ੍ਵਾਰੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਦੰਡ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੁਰਾਏ ਜਾਣ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਲੰਕਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਇਨਸਾਫ ਦਾ ਦੰਡ ਲੈ ਕੇ ਖੜਾ ਹਾਂ।
ਪਦਵੀਂ ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਚ ਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ। ਰਾਜਰ੍षੀਣਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਗਮਿष੍ਯਸਿ ਯੁਧਿ ਸ੍ਥਿਰਃ
ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜੇ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਡਟ ਕੇ ਰਹਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚੱਲੇਗਾ।
ਬਲੇਨ ਯੇਨ ਵੈ ਸੀਤਾਂ ਮਾਯਯਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਮ। ਮਾਮਤਿਕ੍ਰਮਯਿਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਹृਤਵਾਂਸ੍ਤਨ੍ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਯ
ਜਿਸ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਕਟ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਚੁਰਾਇਆ, ਹੁਣ ਉਹੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾ—ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾ ਕਰ।
ਅਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮਿਮਂ ਲੋਕਂ ਕਰ੍ਤਾਸ੍ਮਿ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਨ ਚੇਚ੍ਛਰਣਮਭ੍ਯੇषਿ ਤਾਮਾਦਾਯ ਤੁ ਮੈਥਿਲੀਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਸ਼ਰਨ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ ਅਤੇ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਮੈਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਯਂ ਵਿਭੀषਣਃ। ਲਙ੍ਕੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਿਦਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਧ੍ਰੁਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤ੍ਯਕਣ੍ਟਕਮ੍
ਇਹ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਹ ਮਹਾਨ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਲੰਕਾ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਬਿਨਾ ਰੁਕਾਵਟ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ।