ਸ਼ੈਲਸ਼ृਙ੍ਗਾਣਿ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹੀਰੁਹਾਨ੍। ਜਗृਹੁਃ ਕੁਞ੍ਜਰਪ੍ਰਖ੍ਯਾ ਵਾਨਰਾਃ ਪਰਵਾਰਣਾਃ
ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਤੌ ਤ੍ਵਦੀਰ੍ਘੇਣ ਕਾਲੇਨ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਮਾਸੇਦਤੁਰਰਿਂਦਮੌ
ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਪਤਾਕਾਮਾਲਿਨੀਂ ਰਮ੍ਯਾਮੁਦ੍ਯਾਨਵਨਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍। ਚਿਤ੍ਰਵਪ੍ਰਾਂ ਸੁਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਾਮੁਚ੍ਚੈਃ ਪ੍ਰਾਕਾਰਤੋਰਣਾਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ, ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਕੰਧਾਂ, ਉੱਚੀਆਂ ਚੌਕੀਆਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਬੜੀ ਔਖੀ ਸੀ।
ਤਾਂ ਸੁਰੈਰਪਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾਂ ਰਾਮਵਾਕ੍ਯਪ੍ਰਚੋਦਿਤਾਃ। ਯਥਾਨਿਦੇਸ਼ਂ ਸਮ੍ਪੀਡ੍ਯ ਨ੍ਯਵਿਸ਼ਨ੍ਤ ਵਨੌਕਸਃ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਔਖੀ ਸੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਘੇਰ ਲਿਆ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅੰਦਰ ਦਬ ਕੇ ਵੜ ਗਏ।
ਲਙ੍ਕਾਯਾਸ੍ਤੂਤ੍ਤਰਦ੍ਵਾਰਂ ਸ਼ੈਲਸ਼ृਙ੍ਗਮਿਵੋਨ੍ਨਤਮ੍। ਰਾਮਃ ਸਹਾਨੁਜੋ ਧਨ੍ਵੀ ਜੁਗੋਪ ਚ ਰੁਰੋਧ ਚ
ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਉੱਤਰ ਦਰਵਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਰੋਕਿਆ।
ਲਙ੍ਕਾਮੁਪਨਿਵਿष੍ਟਸ੍ਤੁ ਰਾਮੋ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਨੁਚਰੋ ਵੀਰਃ ਪੁਰੀਂ ਰਾਵਣਪਾਲਿਤਾਮ੍
ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲਿਆ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਉਤ੍ਤਰਦ੍ਵਾਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਰਾਵਣਃ। ਨਾਨ੍ਯੋ ਰਾਮਾਦ੍ਧਿ ਤਦ੍ ਦ੍ਵਾਰਂ ਸਮਰ੍ਥਃ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਉੱਤਰ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਵਣ ਖੁਦ ਖੜਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ।
ਰਾਵਣਾਧਿष੍ਠਿਤਂ ਭੀਮਂ ਵਰੁਣੇਨੇਵ ਸਾਗਰਮ੍। ਸਾਯੁਧੈ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਭੀਮੈਰਭਿਗੁਪ੍ਤਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਦਰਵਾਜਾ, ਰਾਵਣ ਵੱਲੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਲਘੂਨਾਂ ਤ੍ਰਾਸਜਨਨਂ ਪਾਤਾਲਮਿਵ ਦਾਨਵੈਃ। ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਾਨਿ ਚ ਯੋਧਾਨਾਂ ਬਹੂਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਲਈ ਉਹ ਦਰਵਾਜਾ ਪਾਤਾਲ ਵਾਂਗ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਦਾਨਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੌਜਾਂ ਵੀ ਤਾਇਨਾਤ ਸਨ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਯੁਧਜਾਲਾਨਿ ਤਥੈਵ ਕਵਚਾਨਿ ਚ। ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਦ੍ਵਾਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨੀਲੋ ਹਰਿਚਮੂਪਤਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਕਵਚਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵੇਖੀਆਂ; ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਨੀਲ, ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਅਤਿष੍ਠਤ੍ ਸਹ ਮੈਨ੍ਦੇਨ ਦ੍ਵਿਵਿਦੇਨ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਅਙ੍ਗਦੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਦ੍ਵਾਰਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸੁਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਮੈੰਦ ਤੇ ਦਿਵਿਦਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਤਾਕਤਵਰ ਅੰਗਦ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈ ਲਈ।
ऋषਭੇਣ ਗਵਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਗਜੇਨ ਗਵਯੇਨ ਚ। ਹਨੂਮਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਚਿਮਦ੍ਵਾਰਂ ਰਰਕ੍ਸ਼ ਬਲਵਾਨ੍ ਕਪਿਃ
ਰਿਸ਼ਭ, ਗਵਾਕਸ਼, ਗਜ ਤੇ ਗਵਯਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਨੂਮਾਨ, ਤਾਕਤਵਰ ਵਾਨਰ, ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਮਾਥਿਪ੍ਰਘਸਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਵੀਰੈਰਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਂਗਤਃ। ਮਧ੍ਯਮੇ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਗੁਲ੍ਮੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਮਤਿष੍ਠਤ
ਪ੍ਰਮਾਥੀ, ਪ੍ਰਘਾਸਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਗਰੀਵ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੱਧਲੇ ਦਲ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸਹ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਹਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੈਃ ਸੁਪਰ੍ਣਪਵਨੋਪਮੈਃ। ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਤੁ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟ੍ਯਃ ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਯੂਥਪਾਃ
ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਸੁਪਰਨ ਅਤੇ ਪਵਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਛੱਤੀ ਕਰੋੜ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਸਨ।
ਨਿਪੀਡ੍ਯੋਪਨਿਵਿष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਯਤ੍ਰ ਵਾਨਰਃ। ਸ਼ਾਸਨੇਨ ਤੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸਵਿਭੀषਣਃ
ਉਹ ਸਭ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਕੋਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਡੇਰਾ ਲਗਾ ਲਏ; ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਦ੍ਵਾਰੇ ਹਰੀਣਾਂ ਤੁ ਕੋਟਿਂ ਕੋਟੀਰ੍ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍। ਪਸ਼੍ਚਿਮੇਨ ਤੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸੁषੇਣਃ ਸਹਜਾਮ੍ਬਵਾਨ੍
ਹਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤਾ; ਰਾਮ ਦੇ ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਸੁਸ਼ੇਣ ਅਤੇ ਜਾਂਬਵਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲਈ।
ਅਦੂਰਾਨ੍ਮਧ੍ਯਮੇ ਗੁਲ੍ਮੇ ਤਸ੍ਥੌ ਬਹੁਬਲਾਨੁਗਃ। ਤੇ ਤੁ ਵਾਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾ ਇਵ ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣਃ। ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੁਮਸ਼ੈਲਾਗ੍ਰਾਨ੍ ਹृष੍ਟਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਮੱਧਲੇ ਦਲ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਲਵਾਨ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋਏ; ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਬਾਘਾਂ ਵਾਂਗ, ਰਣ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਫੜ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਕृਤਲਾਙ੍ਗੂਲਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਨਖਾਯੁਧਾਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਕृਤਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਵਿਕृਤਾਨਨਾਃ
ਸਭ ਦੇ ਪੂਛਾਂ ਵਿਅੰਗ ਸਨ, ਸਭ ਦੇ ਦੰਦ ਤੇ ਨਖ ਹਥਿਆਰ ਵਾਂਗ ਸਨ; ਸਭ ਦੇ ਰੂਪ ਅਜੀਬ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਨ, ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਨ।
ਦਸ਼ਨਾਗਬਲਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਦ੍ ਦਸ਼ਗੁਣੋਤ੍ਤਰਾਃ। ਕੇਚਿਨ੍ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਕੁਝ ਦੇ ਦਸ ਹਾਥੀਆਂ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਕੁਝ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਸੀ; ਕੁਝ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸਨ੍ਤਿ ਚੌਘਬਲਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਚ੍ਛਤਗੁਣੋਤ੍ਤਰਾਃ। ਅਪ੍ਰਮੇਯਬਲਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ ਹਰਿਯੂਥਪਾਃ
ਕੁਝ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ; ਉਥੇ ਅਣਮਾਪ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਵੀ ਸਨ।
ਅਦ੍ਭੁਤਸ਼੍ਚ ਵਿਚਿਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤੇषਾਮਾਸੀਤ੍ ਸਮਾਗਮਃ। ਤਤ੍ਰ ਵਾਨਰਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ਲਭਾਨਾਮਿਵੋਦ੍ਗਮਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਹੋਣੀ ਅਜੀਬ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੀ; ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਦੀ ਭੀੜ ਟिड਼ੀਆਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਾਂਗ ਉਭਰ ਰਹੀ ਸੀ।
ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਮਿਵਾਕਾਸ਼ਂ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣੇਵ ਚ ਮੇਦਿਨੀ। ਲਙ੍ਕਾਮੁਪਨਿਵਿष੍ਟੈਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਪਤਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਵਾਨਰੈਃ
ਲੰਕਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਡੇਰਾ ਲਾਈ ਵਾਨਰਾਂ ਅਤੇ ਉੱਡਦੇ ਹੋਏ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਵੀ ਪੂਰੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ।
ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਪृਤਨਰ੍ਕ੍ਸ਼ਵਨੌਕਸਾਮ੍। ਲਙ੍ਕਾਦ੍ਵਾਰਾਣ੍ਯੁਪਾਜਗ੍ਮੁਰਨ੍ਯੇ ਯੋਦ੍ਧੁਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਲੰਕਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਲੜਨ ਲਈ ਲੱਖਾਂ ਵਾਨਰ ਯੋਧੇ ਆ ਗਏ।
ਆਵृਤਃ ਸ ਗਿਰਿਃ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤੈਃ ਸਮਨ੍ਤਾਤ੍ ਪ੍ਲਵਙ੍ਗਮੈਃ। ਅਯੁਤਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚ ਪੁਰੀਂ ਤਾਮਭ੍ਯਵਰ੍ਤਤ
ਉਹ ਪਹਾੜ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਿਆ; ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਦਲਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਵਧੀ।
ਵਾਨਰੈਰ੍ਬਲਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਬਭੂਵ ਦ੍ਰੁਮਪਾਣਿਭਿਃ। ਸਰ੍ਵਤਃ ਸਂਵृਤਾ ਲਙ੍ਕਾ ਦੁष੍ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਾਪਿ ਵਾਯੁਨਾ
ਲੰਕਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਬਲਵਾਨ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਗਈ, ਜੋ ਰੁੱਖ ਫੜੇ ਹੋਏ ਸਨ; ਹੁਣ ਲੰਕਾ ਹਵਾ ਲਈ ਵੀ ਅਪਹੁੰਚ ਬਣ ਗਈ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਜਗ੍ਮੁਃ ਸਹਸਾਭਿਨਿਪੀਡਿਤਾਃ। ਵਾਨਰੈਰ੍ਮੇਘਸਂਕਾਸ਼ੈਃ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮੈਃ
ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜਦੋਂ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੇ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸ਼ੂਰ ਸਨ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਮਹਾਞ੍ਛਬ੍ਦੋऽਭਵਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਬਲੌਘਸ੍ਯਾਭਿਵਰ੍ਤਤਃ। ਸਾਗਰਸ੍ਯੇਵ ਭਿਨ੍ਨਸ੍ਯ ਯਥਾ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਲਿਲਸ੍ਵਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਢੇਰ ਤੋਂ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਪਾਣੀ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਹਤਾ ਸਪ੍ਰਾਕਾਰਾ ਸਤੋਰਣਾ। ਲਙ੍ਕਾ ਪ੍ਰਚਲਿਤਾ ਸਰ੍ਵਾ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ
ਉਸ ਵੱਡੇ ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ, ramparts, gateways, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ ਲੰਕਾ ਪੂਰੀ ਹਿੱਲ ਗਈ।
ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਗੁਪ੍ਤਾ ਸਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਚ ਵਾਹਿਨੀ। ਬਭੂਵ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਤਰਾ ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਉਹ ਫੌਜ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਕੋਈ ਜਿੱਤ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਰਾਘਵਃ ਸਂਨਿਵੇਸ਼੍ਯੈਵਂ ਸ੍ਵਸੈਨ੍ਯਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਵਧੇ। ਸਮ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ
ਰਾਘਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਇਨਾਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ।