ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਨ ਯਥਾਵਚ੍ਚ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਣ੍ਯਭਿਵਰ੍ਤਤੇ। ਯੁਗਾਨ੍ਤਮਿਵ ਲੋਕਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ ਸ਼ਂਸਤਿ
ਤਾਰੇ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੇ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਚਾਲ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਅੰਤ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੋਵੇ।
ਕਾਕਾਃ ਸ਼੍ਯੇਨਾਸ੍ਤਥਾ ਗृਧ੍ਰਾ ਨੀਚੈਃ ਪਰਿਪਤਨ੍ਤਿ ਚ। ਸ਼ਿਵਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਸ਼ੁਭਾ ਵਾਚਃ ਪ੍ਰਵਦਨ੍ਤਿ ਮਹਾਸ੍ਵਨਾਃ
ਕਾਂ, ਬਾਜ ਤੇ ਗਿੱਧ ਥੱਲੇ ਉੱਡਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਕਦੇ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਕਦੇ ਅਸ਼ੁਭ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੈਲੈਃ ਸ਼ੂਲੈਸ਼੍ਚ ਖਡ੍ਗੈਸ਼੍ਚ ਵਿਮੁਕ੍ਤੈਃ ਕਪਿਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ। ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਾਵृਤਾ ਭੂਮਿਰ੍ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਕਰ੍ਦਮਾ
ਪਹਾੜਾਂ, ਭਾਲਿਆਂ ਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਵਾਨਰ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਗੰਦੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਦ੍ਯ ਦੁਰਾਧਰ੍षਾਂ ਪੁਰੀਂ ਰਾਵਣਪਾਲਿਤਾਮ੍। ਅਭਿਯਾਮ ਜਵੇਨੈਵ ਸਰ੍ਵਤੋ ਹਰਿਭਿਰ੍ਵृਤਾਃ
ਆਓ ਅੱਜ ਹੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਚਾਰੋਂ ਪਾਸੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਰਾਜ ਕਰ ਰਹੀ ਅਜੈਯ ਲੰਕਾ ਉੱਤੇ ਚੜਾਈ ਕਰੀਏ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਤੁ ਵਦਨ੍ ਵੀਰੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਗ੍ਰਜਃ। ਤਸ੍ਮਾਦਵਾਤਰਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਪਰ੍ਵਤਾਗ੍ਰਾਨ੍ਮਹਾਬਲਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰ ਆਇਆ।
ਅਵਤੀਰ੍ਯ ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛੈਲਾਤ੍ ਸ ਰਾਘਵਃ। ਪਰੈਃ ਪਰਮਦੁਰ੍ਧਰ੍षਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਬਲਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਘਵ, ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਲਈ ਬੜੀ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਔਖੀ ਸੀ।
ਸਂਨਹ੍ਯ ਤੁ ਸਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਕਪਿਰਾਜਬਲਂ ਮਹਤ੍। ਕਾਲਜ੍ਞੋ ਰਾਘਵਃ ਕਾਲੇ ਸਂਯੁਗਾਯਾਭ੍ਯਚੋਦਯਤ੍
ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਰਾਘਵ, ਵੱਡੀ ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ। ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਃ ਪੁਰਤੋ ਧਨ੍ਵੀ ਲਙ੍ਕਾਮਭਿਮੁਖਃ ਪੁਰੀਮ੍
ਫਿਰ, ਠੀਕ ਸਮੇਂ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਮ, ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਤਂ ਵਿਭੀषਣਸੁਗ੍ਰੀਵੌ ਹਨੂਮਾਞ੍ਜਾਮ੍ਬਵਾਨ੍ ਨਲਃ। ऋਕ੍ਸ਼ਰਾਜਸ੍ਤਥਾ ਨੀਲੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚਾਨ੍ਵਯੁਸ੍ਤਦਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਹਨੂਮਾਨ, ਜਾਮਬਵੰਤ, ਨਲ, ਰਿੱਛਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਨੀਲ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਗਏ।
ਤਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਸੁਮਹਤੀ ਪृਤਨਰ੍ਕ੍ਸ਼ਵਨੌਕਸਾਮ੍। ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਮਹਤੀਂ ਭੂਮਿਮਨੁਯਾਤਿ ਸ੍ਮ ਰਾਘਵਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੋਂ, ਵੱਡੀ ਵਾਨਰ ਤੇ ਰਿੱਛਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕਦੀ ਹੋਈ, ਰਾਘਵ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀ।
ਸ਼ੈਲਸ਼ृਙ੍ਗਾਣਿ ਸ਼ਤਸ਼ਃ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹੀਰੁਹਾਨ੍। ਜਗृਹੁਃ ਕੁਞ੍ਜਰਪ੍ਰਖ੍ਯਾ ਵਾਨਰਾਃ ਪਰਵਾਰਣਾਃ
ਹਾਥੀਆਂ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਪਹਾੜ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਰੱਖਤ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਚੁੱਕ ਲਏ।
ਤੌ ਤ੍ਵਦੀਰ੍ਘੇਣ ਕਾਲੇਨ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਮਾਸੇਦਤੁਰਰਿਂਦਮੌ
ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਪਤਾਕਾਮਾਲਿਨੀਂ ਰਮ੍ਯਾਮੁਦ੍ਯਾਨਵਨਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍। ਚਿਤ੍ਰਵਪ੍ਰਾਂ ਸੁਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਾਮੁਚ੍ਚੈਃ ਪ੍ਰਾਕਾਰਤੋਰਣਾਮ੍
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਝੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ, ਬਾਗਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀਆਂ ਕੰਧਾਂ, ਉੱਚੀਆਂ ਚੌਕੀਆਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਬੜੀ ਔਖੀ ਸੀ।
ਤਾਂ ਸੁਰੈਰਪਿ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾਂ ਰਾਮਵਾਕ੍ਯਪ੍ਰਚੋਦਿਤਾਃ। ਯਥਾਨਿਦੇਸ਼ਂ ਸਮ੍ਪੀਡ੍ਯ ਨ੍ਯਵਿਸ਼ਨ੍ਤ ਵਨੌਕਸਃ
ਉਹ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਜਿੱਤਣ ਔਖੀ ਸੀ, ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਘੇਰ ਲਿਆ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅੰਦਰ ਦਬ ਕੇ ਵੜ ਗਏ।
ਲਙ੍ਕਾਯਾਸ੍ਤੂਤ੍ਤਰਦ੍ਵਾਰਂ ਸ਼ੈਲਸ਼ृਙ੍ਗਮਿਵੋਨ੍ਨਤਮ੍। ਰਾਮਃ ਸਹਾਨੁਜੋ ਧਨ੍ਵੀ ਜੁਗੋਪ ਚ ਰੁਰੋਧ ਚ
ਰਾਮ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਉੱਤਰ ਦਰਵਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਉੱਚਾ ਸੀ, ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਰੋਕਿਆ।
ਲਙ੍ਕਾਮੁਪਨਿਵਿष੍ਟਸ੍ਤੁ ਰਾਮੋ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਃ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਨੁਚਰੋ ਵੀਰਃ ਪੁਰੀਂ ਰਾਵਣਪਾਲਿਤਾਮ੍
ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲਿਆ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਉਤ੍ਤਰਦ੍ਵਾਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਰਾਵਣਃ। ਨਾਨ੍ਯੋ ਰਾਮਾਦ੍ਧਿ ਤਦ੍ ਦ੍ਵਾਰਂ ਸਮਰ੍ਥਃ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਉੱਤਰ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਵਣ ਖੁਦ ਖੜਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਸਿਰਫ਼ ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੀ।
ਰਾਵਣਾਧਿष੍ਠਿਤਂ ਭੀਮਂ ਵਰੁਣੇਨੇਵ ਸਾਗਰਮ੍। ਸਾਯੁਧੈ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਭੀਮੈਰਭਿਗੁਪ੍ਤਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਦਰਵਾਜਾ, ਰਾਵਣ ਵੱਲੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਵਾਂਗ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਲਘੂਨਾਂ ਤ੍ਰਾਸਜਨਨਂ ਪਾਤਾਲਮਿਵ ਦਾਨਵੈਃ। ਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਾਨਿ ਚ ਯੋਧਾਨਾਂ ਬਹੂਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਲਈ ਉਹ ਦਰਵਾਜਾ ਪਾਤਾਲ ਵਾਂਗ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਦਾਨਵ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੌਜਾਂ ਵੀ ਤਾਇਨਾਤ ਸਨ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਯੁਧਜਾਲਾਨਿ ਤਥੈਵ ਕਵਚਾਨਿ ਚ। ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੁ ਦ੍ਵਾਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨੀਲੋ ਹਰਿਚਮੂਪਤਿਃ
ਉਸ ਨੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੇ ਕਵਚਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਵੇਖੀਆਂ; ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਨੀਲ, ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਅਤਿष੍ਠਤ੍ ਸਹ ਮੈਨ੍ਦੇਨ ਦ੍ਵਿਵਿਦੇਨ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਅਙ੍ਗਦੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਦ੍ਵਾਰਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਸੁਮਹਾਬਲਃ
ਉਹ ਮੈੰਦ ਤੇ ਦਿਵਿਦਾ ਦੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਖੜਾ ਹੋਇਆ; ਤਾਕਤਵਰ ਅੰਗਦ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈ ਲਈ।
ऋषਭੇਣ ਗਵਾਕ੍ਸ਼ੇਣ ਗਜੇਨ ਗਵਯੇਨ ਚ। ਹਨੂਮਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਚਿਮਦ੍ਵਾਰਂ ਰਰਕ੍ਸ਼ ਬਲਵਾਨ੍ ਕਪਿਃ
ਰਿਸ਼ਭ, ਗਵਾਕਸ਼, ਗਜ ਤੇ ਗਵਯਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਨੂਮਾਨ, ਤਾਕਤਵਰ ਵਾਨਰ, ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਮਾਥਿਪ੍ਰਘਸਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਵੀਰੈਰਨ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਸਂਗਤਃ। ਮਧ੍ਯਮੇ ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਗੁਲ੍ਮੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਮਤਿष੍ਠਤ
ਪ੍ਰਮਾਥੀ, ਪ੍ਰਘਾਸਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਰਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੁਗਰੀਵ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੱਧਲੇ ਦਲ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋਇਆ।
ਸਹ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਹਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੈਃ ਸੁਪਰ੍ਣਪਵਨੋਪਮੈਃ। ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਤੁ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਕੋਟ੍ਯਃ ਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਯੂਥਪਾਃ
ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜੋ ਸੁਪਰਨ ਅਤੇ ਪਵਨ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਛੱਤੀ ਕਰੋੜ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਸਨ।
ਨਿਪੀਡ੍ਯੋਪਨਿਵਿष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਯਤ੍ਰ ਵਾਨਰਃ। ਸ਼ਾਸਨੇਨ ਤੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਸਵਿਭੀषਣਃ
ਉਹ ਸਭ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਕੋਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਡੇਰਾ ਲਗਾ ਲਏ; ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਦ੍ਵਾਰੇ ਦ੍ਵਾਰੇ ਹਰੀਣਾਂ ਤੁ ਕੋਟਿਂ ਕੋਟੀਰ੍ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍। ਪਸ਼੍ਚਿਮੇਨ ਤੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸੁषੇਣਃ ਸਹਜਾਮ੍ਬਵਾਨ੍
ਹਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤਾ; ਰਾਮ ਦੇ ਪੱਛਮ ਪਾਸੇ ਸੁਸ਼ੇਣ ਅਤੇ ਜਾਂਬਵਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲਈ।
ਅਦੂਰਾਨ੍ਮਧ੍ਯਮੇ ਗੁਲ੍ਮੇ ਤਸ੍ਥੌ ਬਹੁਬਲਾਨੁਗਃ। ਤੇ ਤੁ ਵਾਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾਃ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਾ ਇਵ ਦਂष੍ਟ੍ਰਿਣਃ। ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੁਮਸ਼ੈਲਾਗ੍ਰਾਨ੍ ਹृष੍ਟਾ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਮੱਧਲੇ ਦਲ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੂਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬਲਵਾਨ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋਏ; ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਬਾਘਾਂ ਵਾਂਗ, ਰਣ ਲਈ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਫੜ ਕੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਕृਤਲਾਙ੍ਗੂਲਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦਂष੍ਟ੍ਰਾਨਖਾਯੁਧਾਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਵਿਕृਤਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਚ ਵਿਕृਤਾਨਨਾਃ
ਸਭ ਦੇ ਪੂਛਾਂ ਵਿਅੰਗ ਸਨ, ਸਭ ਦੇ ਦੰਦ ਤੇ ਨਖ ਹਥਿਆਰ ਵਾਂਗ ਸਨ; ਸਭ ਦੇ ਰੂਪ ਅਜੀਬ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਨ, ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਨ।
ਦਸ਼ਨਾਗਬਲਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਦ੍ ਦਸ਼ਗੁਣੋਤ੍ਤਰਾਃ। ਕੇਚਿਨ੍ਨਾਗਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਬਭੂਵੁਸ੍ਤੁਲ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਕੁਝ ਦੇ ਦਸ ਹਾਥੀਆਂ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤ ਸੀ, ਕੁਝ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਸੀ; ਕੁਝ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਸਨ੍ਤਿ ਚੌਘਬਲਾਃ ਕੇਚਿਤ੍ ਕੇਚਿਚ੍ਛਤਗੁਣੋਤ੍ਤਰਾਃ। ਅਪ੍ਰਮੇਯਬਲਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਯੇ ਤਤ੍ਰਾਸਨ੍ ਹਰਿਯੂਥਪਾਃ
ਕੁਝ ਵੱਡੀ ਲਹਿਰ ਵਾਂਗ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਕੁਝ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ; ਉਥੇ ਅਣਮਾਪ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਵੀ ਸਨ।