ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਕੁਸ਼ਲਂ ਰਾਜਾ ਵਸਿष੍ਠਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦਾਹਰਤ੍। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਸਿष੍ਠਂ ਵਿਨਯਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਹਰ ਥਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਹੈ; ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਵਾਲੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਤੌ ਸੁਚਿਰਂ ਕਾਲਂ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠੌ ਤਾਃ ਕਥਾਸ੍ਤਦਾ। ਮੁਦਾ ਪਰਮਯਾ ਯੁਕ੍ਤੌ ਪ੍ਰੀਯੇਤਾਂ ਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਦੋਨੋ ਧਰਮਕਥਾ ਵਿੱਚ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੀਤ ਪਾਈ।
ਤਤੋ ਵਸਿष੍ਠੋ ਭਗਵਾਨ੍ ਕਥਾਨ੍ਤੇ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ
ਕਥਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਆਤਿਥ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਬਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਮਹਾਬਲ। ਤਵ ਚੈਵਾਪ੍ਰਮੇਯਸ੍ਯ ਯਥਾਰ੍ਹਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛ ਮੇ
ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਮਹਾਨ ਫੌਜ ਅਤੇ ਤੇਰੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਣਮਾਪ ਹੈ, ਦੀ ਮਿਹਮਾਨਦਾਰੀ ਕਰਾਂ; ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਯੋਗ ਹੈ, ਉਹ ਕਬੂਲ ਕਰ।
ਸਤ੍ਕ੍ਰਿਯਾਂ ਹਿ ਭਵਾਨੇਤਾਂ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛਤੁ ਮਯਾ ਕृਤਾਮ੍। ਰਾਜਂਸ੍ਤ੍ਵਮਤਿਥਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਪੂਜਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਇੱਜ਼ਤ ਕਬੂਲ ਕਰ; ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਅਤਿਥੀ ਹੈਂ, ਰਾਜਨ, ਤੇ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਮਤਿਃ। ਕृਤਮਿਤ੍ਯਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਰਾਜਾ ਪੂਜਾਵਾਕ੍ਯੇਨ ਮੇ ਤ੍ਵਯਾ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਵੱਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਮੱਤ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ-ਸਵਾਗਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਫਲਮੂਲੇਨ ਭਗਵਨ੍ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਯਤ੍ ਤਵਾਸ਼੍ਰਮੇ। ਪਾਦ੍ਯੇਨਾਚਮਨੀਯੇਨ ਭਗਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨ ਚ
ਭਗਵਾਨ, ਤੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜੋ ਫਲ ਤੇ ਮੂਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ, ਤੇ ਤੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ—
ਸਰ੍ਵਥਾ ਚ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਪੂਜਾਰ੍ਹੇਣ ਸੁਪੂਜਿਤਃ। ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਮੈਤ੍ਰੇਣੇਕ੍ਸ਼ਸ੍ਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮਹਾਨ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਸੀ, ਉਹ ਮਿਲ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੁਣ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵਾਂਗਾ—ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤਂ ਰਾਜਾਨਂ ਵਸਿष੍ਠਂ ਪੁਨਰੇਵ ਹਿ। ਨ੍ਯਮਨ੍ਤ੍ਰਯਤ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪੁਨਃ ਪੁਨਰੁਦਾਰਧੀਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਐਸਾ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਉੱਚ ਮੱਤ ਵਾਲੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਦੁਬਾਰਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।
ਬਾਢਮਿਤ੍ਯੇਵ ਗਾਧੇਯੋ ਵਸਿष੍ਠਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹ। ਯਥਾਪ੍ਰਿਯਂ ਭਗਵਤਸ੍ਤਥਾਸ੍ਤੁ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵ
ਗਾਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਠੀਕ ਹੈ! ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਮੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥਾ ਤੇਨ ਵਸਿष੍ਠੋ ਜਪਤਾਂ ਵਰਃ। ਆਜੁਹਾਵ ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਕਲ੍ਮਾषੀਂ ਧੂਤਕਲ੍ਮषਾਮ੍
ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਕਲਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਏਹ੍ਯੇਹਿ ਸ਼ਬਲੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸ਼ृਣੁ ਚਾਪਿ ਵਚੋ ਮਮ। ਸਬਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਵ੍ਯਵਸਿਤੋऽਸ੍ਮ੍ਯਹਮ੍। ਭੋਜਨੇਨ ਮਹਾਰ੍ਹੇਣ ਸਤ੍ਕਾਰਂ ਸਂਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਮੇ
ਆ, ਆ ਜਲਦੀ, ਸ਼ਬਲਾ, ਤੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ; ਮੈਂ ਨਿਸਚਯ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਲਈ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਤੇ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਾਂ—ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਤਿਆਰ ਕਰ।
ਯਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਯਥਾਕਾਮਂ षਡ੍ਰਸੇष੍ਵਭਿਪੂਜਿਤਮ੍। ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਕਾਮਧੁਗ੍ ਦਿਵ੍ਯੇ ਅਭਿਵਰ੍ष ਕृਤੇ ਮਮ
ਹਰ ਇਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਮੁਤਾਬਕ, ਛੇ ਰਸਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪੂਰੇ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਦਿਵਯ ਕਾਮਧੇਨੂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵਰਸਾ, ਕਾਮਧੇਨੂ।
ਰਸੇਨਾਨ੍ਨੇਨ ਪਾਨੇਨ ਲੇਹ੍ਯਚੋष੍ਯੇਣ ਸਂਯੁਤਮ੍। ਅਨ੍ਨਾਨਾਂ ਨਿਚਯਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸृਜਸ੍ਵ ਸ਼ਬਲੇ ਤ੍ਵਰ
ਓ ਸ਼ਬਲਾ, ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਖਾਣਾ ਪੈਦਾ ਕਰ — ਪੱਕਾ, ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਚਟਣ ਵਾਲਾ, ਚੁਸਣ ਵਾਲਾ — ਜੋ ਸੁਆਦ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।
thumb| ਤ੍ਰਿਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਿਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਸੁਣੋ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਦਾ ਤਿਰਪੰਜਵਾਂ ਸਰਗ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਸ਼ਬਲਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨ। ਵਿਦਧੇ ਕਾਮਧੁਕ੍ ਕਾਮਾਨ੍ ਯਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯੇਪ੍ਸਿਤਂ ਯਥਾ
ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਸ਼ਬਲਾ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਹਰ ਇਕ ਨੂੰ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।
ਇਕ੍ਸ਼ੂਨ੍ ਮਧੂਂਸ੍ਤਥਾ ਲਾਜਾਨ੍ ਮੈਰੇਯਾਂਸ਼੍ਚ ਵਰਾਸਵਾਨ੍। ਪਾਨਾਨਿ ਚ ਮਹਾਰ੍ਹਾਣਿ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਂਸ਼੍ਚੋਚ੍ਚਾਵਚਾਨਪਿ
ਉਸ ਨੇ ਗੰਨੇ, ਸ਼ਹਿਦ, ਭੁੰਨੀਆਂ ਚਣੀਆਂ, ਵਧੀਆ ਸ਼ਰਾਬਾਂ, ਕੀਮਤੀ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੱਕੇ ਤੇ ਸਾਦੇ ਖਾਣੇ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਉष੍ਣਾਢ੍ਯਸ੍ਯੌਦਨਸ੍ਯਾਤ੍ਰ ਰਾਸ਼ਯਃ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮਾਃ। ਮृष੍ਟਾਨ੍ਯਨ੍ਨਾਨਿ ਸੂਪਾਂਸ਼੍ਚ ਦਧਿਕੁਲ੍ਯਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਇੱਥੇ ਗਰਮ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕੇ ਚਾਵਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਏ, ਸੁਆਦਲੇ ਪਕਵਾਨ, ਸੂਪ ਤੇ ਦਹੀਂ ਦੀਆਂ ਢੇਰਾਂ ਵੀ ਮਿਲ ਗਈਆਂ।
ਨਾਨਾਸ੍ਵਾਦੁਰਸਾਨਾਂ ਚ ਖਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਭੋਜਨਾਨਿ ਸੁਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਗੌਡਾਨਿ ਚ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਕਈ ਸੁਆਦਾਂ ਤੇ ਰਸਾਂ ਵਾਲੇ ਪਕਵਾਨ, ਮਿਠਾਈਆਂ, ਤੇ ਗੁੜ ਵਾਲੀਆਂ ਪੂਰੀਆਂ ਥਾਲੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈਆਂ।
ਸਰ੍ਵਮਾਸੀਤ੍ ਸੁਸਂਤੁष੍ਟਂ ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਯੁਤਮ੍। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਬਲਂ ਰਾਮ ਵਸਿष੍ਠੇਨ ਸੁਤਰ੍ਪਿਤਮ੍
ਸਭ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸੀ, ਲੋਕ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਸਨ; ਹੇ ਰਾਮਾ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਹਿ ਰਾਜਰ੍षਿਰ੍ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਸ੍ਤਦਾਭਵਤ੍। ਸਾਨ੍ਤਃਪੁਰਵਰੋ ਰਾਜਾ ਸਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਪੁਰੋਹਿਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਰਾਜ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ, ਪੰਡਤਾਂ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਾਮਾਤ੍ਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਸਹਿਤਃ ਸਭृਤ੍ਯਃ ਪੂਜਿਤਸ੍ਤਦਾ। ਯੁਕ੍ਤਃ ਪਰਮਹਰ੍षੇਣ ਵਸਿष੍ਠਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਸਮੇਤ ਆਦਰ ਪਾ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਪੂਜਿਤੋऽਹਂ ਤ੍ਵਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਪੂਜਾਰ੍ਹੇਣ ਸੁਸਤ੍ਕृਤਃ। ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਾਕ੍ਯਵਿਸ਼ਾਰਦ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵਧੀਆ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਾਕਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ।
ਗਵਾਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੇਣ ਦੀਯਤਾਂ ਸ਼ਬਲਾ ਮਮ। ਰਤ੍ਨਂ ਹਿ ਭਗਵਨ੍ਨੇਤਦ੍ ਰਤ੍ਨਹਾਰੀ ਚ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ
ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਬਲਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਬਦਲੇ ਦੇ ਦੇ; ਇਹ ਗਾਂਵਾਂ ਤਾਂ ਰਤਨ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਜੇ ਤਾਂ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਚਾਹਵਾਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੇ ਸ਼ਬਲਾਂ ਦੇਹਿ ਮਮੈषਾ ਧਰ੍ਮਤੋ ਦ੍ਵਿਜ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ ਵਸਿष੍ਠੋ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਬਲਾ ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇ ਦੇ; ਐਸਾ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਜੀ, ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੇਣ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹੀਪਤਿਮ੍। ਨਾਹਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰੇਣ ਨਾਪਿ ਕੋਟਿਸ਼ਤੈਰ੍ਗਵਾਮ੍
ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: ਮੈਂ ਸ਼ਬਲਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਕਈ ਕਰੋੜਾਂ ਲਈ।
ਰਾਜਨ੍ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਬਲਾਂ ਰਾਸ਼ਿਭੀ ਰਜਤਸ੍ਯ ਵਾ। ਨ ਪਰਿਤ੍ਯਾਗਮਰ੍ਹੇਯਂ ਮਤ੍ਸਕਾਸ਼ਾਦਰਿਂਦਮ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਸ਼ਬਲਾ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਢੇਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ ਸ਼ਬਲਾ ਮਹ੍ਯਂ ਕੀਰ੍ਤਿਰਾਤ੍ਮਵਤੋ ਯਥਾ। ਅਸ੍ਯਾਂ ਹਵ੍ਯਂ ਚ ਕਵ੍ਯਂ ਚ ਪ੍ਰਾਣਯਾਤ੍ਰਾ ਤਥੈਵ ਚ
ਸ਼ਬਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੀ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਨੇਕ ਆਦਮੀ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ; ਇਸ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਰੋਟੀ ਵੀ ਕਮਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਆਯਤ੍ਤਮਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਚ ਬਲਿਰ੍ਹੋਮਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। ਸ੍ਵਾਹਾਕਾਰਵषਟ੍ਕਾਰੌ ਵਿਦ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਤੋਂ ਹੀ ਅੱਗ ਦੇ ਯਗ, ਬਲੀ, ਹੋਮ, 'ਸਵਾਹਾ' ਤੇ 'ਵਸ਼ਟ' ਦੇ ਉਚਾਰਨ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵੀ ਨਿਰਭਰ ਹਨ।
ਆਯਤ੍ਤਮਤ੍ਰ ਰਾਜਰ੍षੇ ਸਰ੍ਵਮੇਤਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਮੇਤਤ੍ ਸਤ੍ਯੇਨ ਮਮ ਤੁष੍ਟਿਕਰੀ ਤਥਾ
ਹੇ ਰਾਜ ਰਿਸ਼ੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਉਸ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਮੇਰਾ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਰਾਜੀ ਤੇ ਸੱਚਾਈ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।