ਗਜਾਨਾਂ ਦਸ਼ਸਾਹਸ੍ਰਂ ਰਥਾਨਾਮਯੁਤਂ ਤਥਾ। ਹਯਾਨਾਮਯੁਤੇ ਦ੍ਵੇ ਚ ਸਾਗ੍ਰਕੋਟਿਸ਼੍ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਇੱਥੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀ, ਲੱਖ ਰਥ, ਦੋ ਲੱਖ ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਾਖਸ਼ਸ ਹਨ।
ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਬਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਂਯੁਗੇष੍ਵਾਤਤਾਯਿਨਃ। ਇष੍ਟਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜਸ੍ਯ ਨਿਤ੍ਯਮੇਤੇ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਃ
ਇਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੋ ਰਾਖਸ਼ਸ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਸ਼ੂਰਾ, ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ।
ਏਕੈਕਸ੍ਯਾਤ੍ਰ ਯੁਦ੍ਧਾਰ੍ਥੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ਾਮ੍ਪਤੇ। ਪਰੀਵਾਰਃ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸਹਸ੍ਰਮੁਪਤਿष੍ਠਤੇ
ਇੱਥੇ ਹਰ ਇੱਕ ਰਾਖਸ਼ਸ ਲਈ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਲੜਾਈ ਲਈ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਦੀ ਟੋਲੀ ਤਿਆਰ ਖੜੀ ਹੈ।
ਏਤਾਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾਂ ਵਿਭੀषਣਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਾਹੂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਂਸ੍ਤਾਨਦਰ੍ਸ਼ਯਤ੍
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੀ ਲੰਕਾ ਦੀ ਇਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੱਸ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸ ਵੀ ਵਿਖਾ ਦਿੱਤੇ।
ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਸਚਿਵੈਃ ਸਰ੍ਵਂ ਰਾਮਾਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਦਯਤ੍। ਰਾਮਂ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਿਦਮੁਤ੍ਤਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਲੰਕਾ ਦੀ ਸਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇਹ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਰਾਵਣਾਵਰਜਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਰਾਮਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ। ਕੁਬੇਰਂ ਤੁ ਯਦਾ ਰਾਮ ਰਾਵਣਃ ਪ੍ਰਤਿਯੁਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਰਾਵਣ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਰਾਮ, ਇਹ ਦੱਸਿਆ: ਜਦ ਰਾਵਣ ਨੇ ਕੁਬੇਰ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ—
षष੍ਟਿਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਤਦਾ ਨਿਰ੍ਯਾਨ੍ਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ। ਪਰਾਕ੍ਰਮੇਣ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਤੇਜਸਾ ਸਤ੍ਤ੍ਵਗੌਰਵਾਤ੍। ਸਦृਸ਼ਾ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਦਰ੍ਪੇਣ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸਾਠ ਲੱਖ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨਿਕਲੇ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ, ਬਲ, ਤੇਜ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਵਰਗੇ ਹੀ ਸਨ।
ਅਤ੍ਰ ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕੋਪਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਭੀषਯੇ। ਸਮਰ੍ਥੋ ਹ੍ਯਸਿ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਸੁਰਾਣਾਮਪਿ ਨਿਗ੍ਰਹੇ
ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਤੂੰ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਡਰ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਡਰਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ਭਵਾਂਸ਼੍ਚਤੁਰਙ੍ਗੇਣ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਮ੍। ਵ੍ਯੂਹ੍ਯੇਦਂ ਵਾਨਰਾਨੀਕਂ ਨਿਰ੍ਮਥਿष੍ਯਸਿ ਰਾਵਣਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਚੌਕੜੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਇਹ ਫੌਜ ਸਜਾ ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਚੁਰ-ਚੁਰ ਕਰ ਦੇਵੇਂ।
ਰਾਵਣਾਵਰਜੇ ਵਾਕ੍ਯਮੇਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤਿ ਰਾਘਵਃ। ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਪ੍ਰਤਿਘਾਤਾਰ੍ਥਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਰਾਵਣ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਇਹ ਉਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪੂਰ੍ਵਦ੍ਵਾਰਂ ਤੁ ਲਙ੍ਕਾਯਾ ਨੀਲੋ ਵਾਨਰਪੁਙ੍ਗਵਃ। ਪ੍ਰਹਸ੍ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਯੋਦ੍ਧਾ ਸ੍ਯਾਦ੍ ਵਾਨਰੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਵृਤਃ
ਲੰਕਾ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨੀਲ ਨੇ, ਬਹੁਤ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪ੍ਰਹਸਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਙ੍ਗਦੋ ਵਾਲਿਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ ਬਾਧਤਾਂ ਦ੍ਵਾਰੇ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਹੋਦਰੌ
ਅੰਗਦ, ਵਾਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਤੇ ਮਹੋਦਰ ਨੂੰ ਰੋਕੇ।
ਹਨੂਮਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਚਿਮਦ੍ਵਾਰਂ ਨਿष੍ਪੀਡ੍ਯ ਪਵਨਾਤ੍ਮਜਃ। ਪ੍ਰਵਿਸ਼ਤ੍ਵਪ੍ਰਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਬਹੁਭਿਃ ਕਪਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ
ਹਨੂਮਾਨ, ਪਵਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਣਗਣ ਹੈ, ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਦਬਾਅ ਪਾ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਜਾਵੇ।
ਦੈਤ੍ਯਦਾਨਵਸਙ੍ਘਾਨਾਮृषੀਣਾਂ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਵਿਪ੍ਰਕਾਰਪ੍ਰਿਯਃ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਰੋ ਵਰਦਾਨਬਲਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਜੋ ਦੈਤ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਛੋਟਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਵਰਦਾਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—
ਪਰਿਕ੍ਰਮਤਿ ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ ਲੋਕਾਨ੍ ਸਂਤਾਪਯਨ੍ ਪ੍ਰਜਾਃ। ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਵਧੇ ਧृਤਃ
ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ 'ਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਰਾਖਸ਼ਸ ਰਾਜਾ ਦੇ ਵਧ ਲਈ ਮੈਂ ਖੁਦ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।
ਉਤ੍ਤਰਂ ਨਗਰਦ੍ਵਾਰਮਹਂ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਣਾ ਸਹ। ਨਿਪੀਡ੍ਯਾਭਿਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਬਲੋ ਯਤ੍ਰ ਰਾਵਣਃ
ਮੈਂ, ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉੱਤਰੀ ਸ਼ਹਿਰੀ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਦਬਾਅ ਪਾ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਵਣ ਹੈ, ਅੰਦਰ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਬਲਵਾਨृਕ੍ਸ਼ਰਾਜਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨੁਜਸ਼੍ਚੈਵ ਗੁਲ੍ਮੇ ਭਵਤੁ ਮਧ੍ਯਮੇ
ਮਜ਼ਬੂਤ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਿੱਛਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਫੌਜ ਦੇ ਵਿਚਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ।
ਨ ਚੈਵ ਮਾਨੁषਂ ਰੂਪਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਹਰਿਭਿਰਾਹਵੇ। ਏषਾ ਭਵਤੁ ਨਃ ਸਂਜ੍ਞਾ ਯੁਦ੍ਧੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਾਨਰੇ ਬਲੇ
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਧਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਹੀ ਸਾਡੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਪਛਾਣ ਹੋਵੇਗੀ।
ਵਾਨਰਾ ਏਵ ਨਸ਼੍ਚਿਹ੍ਨਂ ਸ੍ਵਜਨੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਵਯਂ ਤੁ ਮਾਨੁषੇਣੈਵ ਸਪ੍ਤ ਯੋਤ੍ਸ੍ਯਾਮਹੇ ਪਰਾਨ੍
ਇਸ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਪਛਾਣ ਇਹ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਅਸੀਂ ਵਾਨਰ ਹਾਂ। ਪਰ ਅਸੀਂ ਸੱਤ ਜਣੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗੇ।
ਅਹਮੇਵ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਮਹੌਜਸਾ। ਆਤ੍ਮਨਾ ਪਞ੍ਚਮਸ਼੍ਚਾਯਂ ਸਖਾ ਮਮ ਵਿਭੀषਣਃ
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਦੋਸਤ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਪੰਜਵਾਂ ਹੈ, ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ।
ਸ ਰਾਮਃ ਕृਤ੍ਯਸਿਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਥਮੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਸੁਵੇਲਾਰੋਹਣੇ ਬੁਦ੍ਧਿਂ ਚਕਾਰ ਮਤਿਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਰਮਣੀਯਤਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੁਵੇਲਸ੍ਯ ਗਿਰੇਸ੍ਤਟਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੁਵੇਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੋਹਣੀ ਢਲਾਨ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਥੇ ਚੜ੍ਹਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ।
thumb|ਅष੍ਟਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਅष੍ਟਾਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ ਅਠੱਤੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਸ ਤੁ ਕृਤ੍ਵਾ ਸੁਵੇਲਸ੍ਯ ਮਤਿਮਾਰੋਹਣਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਾਨੁਗਤੋ ਰਾਮਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਸੁਵੇਲ ਪਹਾੜ ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਵਿਭੀषਣਂ ਚ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਮਨੁਰਕ੍ਤਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰਮ੍। ਮਨ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਂ ਚ ਵਿਧਿਜ੍ਞਂ ਚ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਪਰਯਾ ਗਿਰਾ
ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਭਗਤ, ਸਲਾਹਕਾਰ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਬੜੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਸੋਹਣੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ।
ਸੁਵੇਲਂ ਸਾਧੁ ਸ਼ੈਲੇਨ੍ਦ੍ਰਮਿਮਂ ਧਾਤੁਸ਼ਤੈਸ਼੍ਚਿਤਮ੍। ਅਧ੍ਯਾਰੋਹਾਮਹੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮੋऽਤ੍ਰ ਨਿਸ਼ਾਮਿਮਾਮ੍
ਆਓ ਅਸੀਂ ਸਭ ਸੁਵੇਲ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਸੈਂਕੜੇ ਖਣਿਜਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਚੜ੍ਹੀਏ ਅਤੇ ਇਹ ਰਾਤ ਇਥੇ ਬਿਤਾਈਏ।
ਲਙ੍ਕਾਂ ਚਾਲੋਕਯਿष੍ਯਾਮੋ ਨਿਲਯਂ ਤਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਯੇਨ ਮੇ ਮਰਣਾਨ੍ਤਾਯ ਹृਤਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਅਸੀਂ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਾਂਗੇ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸ ਦਾ ਘਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਬੁਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਿਆ।
ਯੇਨ ਧਰ੍ਮੋ ਨ ਵਿਜ੍ਞਾਤੋ ਨ ਵृਤ੍ਤਂ ਨ ਕੁਲਂ ਤਥਾ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾ ਨੀਚਯਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਯੇਨ ਤਦ੍ ਗਰ੍ਹਿਤਂ ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾ ਧਰਮ ਦੀ ਸਮਝ, ਨਾ ਚੰਗਾ ਵਿਵਹਾਰ, ਨਾ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਪਛਾਣ, ਜਿਸ ਨੇ ਨੀਚ ਰਾਖਸ਼ਸੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਉਹ ਨਿੰਦਾ-ਯੋਗ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਮੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਰੋषਃ ਕੀਰ੍ਤਿਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਮੇ। ਯਸ੍ਯਾਪਰਾਧਾਨ੍ਨੀਚਸ੍ਯ ਵਧਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੀਚ ਰਾਖਸ਼ਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਗੁੱਸਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਭੁੱਲ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖਾਂਗਾ।
ਏਕੋ ਹਿ ਕੁਰੁਤੇ ਪਾਪਂ ਕਾਲਪਾਸ਼ਵਸ਼ਂ ਗਤਃ। ਨੀਚੇਨਾਤ੍ਮਾਪਚਾਰੇਣ ਕੁਲਂ ਤੇਨ ਵਿਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਇੱਕ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਫੰਦੇ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਨੀਚ ਕਰਤੂਤ ਕਰਕੇ ਸਾਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਸਮ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਨ੍ ਨੇਵ ਸਕ੍ਰੋਧੋ ਰਾਵਣਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਰਾਮਃ ਸੁਵੇਲਂ ਵਾਸਾਯ ਚਿਤ੍ਰਸਾਨੁਮੁਪਾਰੁਹਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਪਰ ਰਾਵਣ 'ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਆ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਵੇਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਰੰਗੀਨ ਚੋਟੀ ਤੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।