ਇਦਂ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਗਦ੍ਯ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ੍ ਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ੋਧਿਪਤੇਰ੍ਮਨਃ ਪੁਨਃ। ਅਨੁਤ੍ਤਮੇषੂਤ੍ਤਮਪੌਰੁषੋ ਬਲੀ ਬਭੂਵ ਤੂष੍ਣੀਂ ਸਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਵਣਮ੍
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਮਾਲਯਵਾਨ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਵੱਡਾ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਜ਼ੁਰਗ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ।
thumb|षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਛੱਤੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤ੍ ਤੁ ਮਾਲ੍ਯਵਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਿਤਮੁਕ੍ਤਂ ਦਸ਼ਾਨਨਃ। ਨ ਮਰ੍षਯਤਿ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਕਾਲਸ੍ਯ ਵਸ਼ਮਾਗਤਃ
ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਨੇ ਜੋ ਸੁਝਾਅ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹਥੀਂ ਆਇਆ, ਬਿਲਕੁਲ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਸ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਭ੍ਰੁਕੁਟਿਂ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਕ੍ਰੋਧਸ੍ਯ ਵਸ਼ਮਾਗਤਃ। ਅਮਰ੍षਾਤ੍ ਪਰਿਵृਤ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਾਲ੍ਯਵਨ੍ਤਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਭੌਂਹ ਚੜਾ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਘੁਮਾ ਕੇ, ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਹਿਤਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਯਦਹਿਤਂ ਵਚਃ ਪਰੁषਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਪਰਪਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯੈਵ ਨੈਤਚ੍ਛ੍ਰੋਤ੍ਰਗਤਂ ਮਮ
ਜਦੋਂ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਪਰ ਕਠੋਰ ਗੱਲ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੰਨੀਂ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ।
ਮਾਨੁषਂ ਕृਪਣਂ ਰਾਮਮੇਕਂ ਸ਼ਾਖਾਮृਗਾਸ਼੍ਰਯਮ੍। ਸਮਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਕੇਨ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਪਿਤ੍ਰਾ ਵਨਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੋਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਰਾਮ, ਜੋ ਇਕਲਾ, ਬੇਚਾਰਾ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਮਰਥ ਹੈ?
ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮੀਸ਼੍ਵਰਂ ਮਾਂ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਭਯਂਕਰਮ੍। ਹੀਨਂ ਮਾਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਕੇਨ ਅਹੀਨਂ ਸਰ੍ਵਵਿਕ੍ਰਮੈਃ
ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਿਕੰਮਾ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਰਤਾ ਵਿਚ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹਾਂ?
ਵੀਰਦ੍ਵੇषੇਣ ਵਾ ਸ਼ਙ੍ਕੇ ਪਕ੍ਸ਼ਪਾਤੇਨ ਵਾ ਰਿਪੋਃ। ਤ੍ਵਯਾਹਂ ਪਰੁषਾਣ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਪਰਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਨੇਨ ਵਾ
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੂੰ ਵਿਰਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਪਾਸੇ ਵਧੇਰੇ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਠੋਰ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤਂ ਪਦਸ੍ਥਂ ਹਿ ਪਰੁषਂ ਕੋऽਭਿਭਾषਤੇ। ਪਣ੍ਡਿਤਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੋ ਵਿਨਾ ਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਨੇਨ ਵਾ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਗੱਲ ਕਿਵੇਂ ਕਹੇਗਾ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾ ਦੇ?
ਆਨੀਯ ਚ ਵਨਾਤ੍ ਸੀਤਾਂ ਪਦ੍ਮਹੀਨਾਮਿਵ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਭਯਾਦਹਮ੍
ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਹੋਈ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਮੈਂ ਰਾਘਵ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਿਉਂ ਦੇਵਾਂ?
ਵृਤਂ ਵਾਨਰਕੋਟੀਭਿਃ ਸਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍। ਪਸ਼੍ਯ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦਹੋਭਿਸ਼੍ਚ ਰਾਘਵਂ ਨਿਹਤਂ ਮਯਾ
ਅਣਗਿਣਤ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵੇਖੀਂ, ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵੇ ਯਸ੍ਯ ਨ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਦੈਵਤਾਨ੍ਯਪਿ ਸਂਯੁਗੇ। ਸ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ ਰਾਵਣੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਭਯਮਾਹਾਰਯਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਉਹ ਰਾਵਣ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਰ ਕਿਉਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇ?
ਦ੍ਵਿਧਾ ਭਜ੍ਯੇਯਮਪ੍ਯੇਵਂ ਨ ਨਮੇਯਂ ਤੁ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍। ਏष ਮੇ ਸਹਜੋ ਦੋषਃ ਸ੍ਵਭਾਵੋ ਦੁਰਤਿਕ੍ਰਮਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਜਾਵਾਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਝੁਕਾਂਗਾ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਜਨਮਜਾਤ ਦੋਸ਼ ਹੈ, ਸੁਭਾਵ ਹੈ ਜੋ ਬਦਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਯਦਿ ਤਾਵਤ੍ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਤੁ ਸੇਤੁਰ੍ਬਦ੍ਧੋ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ। ਰਾਮੇਣ ਵਿਸ੍ਮਯਃ ਕੋऽਤ੍ਰ ਯੇਨ ਤੇ ਭਯਮਾਗਤਮ੍
ਜੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਸੇਤੂ ਬਣਾਇਆ ਵੀ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਮੌਕੇ ਨਾਲ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਕੀ ਹੈ? ਤੈਨੂੰ ਡਰ ਕਿਉਂ ਆ ਗਿਆ?
ਸ ਤੁ ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਣਵਂ ਰਾਮਃ ਸਹ ਵਾਨਰਸੇਨਯਾ। ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਮਿ ਤੇ ਸਤ੍ਯਂ ਨ ਜੀਵਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਪਰ ਰਾਮ, ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਆਵੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਜਿੰਦਾ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਸਂਰਬ੍ਧਂ ਰੁष੍ਟਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਰਾਵਣਮ੍। ਵ੍ਰੀਡਿਤੋ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨੋਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ
ਜਦ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਜਯਾਸ਼ਿषਾ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਵਰ੍ਧਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥੋਚਿਤਮ੍। ਮਾਲ੍ਯਵਾਨਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਦुआ ਦੇ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਸੀ, ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਨੇ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਰਹਾਇਸ਼ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਾਵਣਸ੍ਤੁ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਚ। ਲਙ੍ਕਾਯਾਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਗੁਪ੍ਤਿਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਫਿਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਲੰਕਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਇੰਤਜਾਮ ਕੀਤਾ।
ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਚ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਤਂ ਦ੍ਵਾਰਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੌ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਹੋਦਰੌ
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ ਪ੍ਰਹਸਤ ਨੂੰ, ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਮਹਾਂਵੀਰ ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਤੇ ਮਹੋਦਰ ਨੂੰ ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤਾ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਯਾਮਥ ਦ੍ਵਾਰਿ ਪੁਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤਂ ਤਦਾ। ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਮਹਾਮਾਯਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਵृਤਮ੍
ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰਜਿਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ ਸੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤਾ।
ਉਤ੍ਤਰਸ੍ਯਾਂ ਪੁਰਦ੍ਵਾਰਿ ਵ੍ਯਾਦਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣੌ। ਸ੍ਵਯਂ ਚਾਤ੍ਰ ਗਮਿष੍ਯਾਮਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਸ੍ਤਾਨੁਵਾਚ ਹ
ਉੱਤਰ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਉਹ ਨੇ ਸ਼ੁਕ ਅਤੇ ਸਾਰਣ ਨੂੰ ਲਗਾਇਆ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਇਥੇ ਮੈਂ ਖੁਦ ਜਾਵਾਂਗਾ.'
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਤੁ ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਮ੍। ਮਧ੍ਯਮੇऽਸ੍ਥਾਪਯਦ੍ ਗੁਲ੍ਮੇ ਬਹੁਭਿਃ ਸਹ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ
ਮਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵਿਰੂਪਾਖਸ਼ ਨੂੰ, ਉਹ ਨੇ ਕੇਂਦਰੀ ਟੋਲੀ ਵਿਚ ਕਈ ਹੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ।
ਏਵਂ ਵਿਧਾਨਂ ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਪੁਂਗਵਃ। ਕृਤਕृਤ੍ਯਮਿਵਾਤ੍ਮਾਨਂ ਮਨ੍ਯਤੇ ਕਾਲਚੋਦਿਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੰਕਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਾਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਰਤਵਿਆਂ ਪੂਰੇ ਹੋਏ ਸਮਝਿਆ।
ਵਿਸਰ੍ਜਯਾਮਾਸ ਤਤਃ ਸ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਵਿਧਾਨਮਾਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਪੁਰਸ੍ਯ ਪੁष੍ਕਲਮ੍। ਜਯਾਸ਼ਿषਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਗਣੇਨ ਪੂਜਿਤੋ ਵਿਵੇਸ਼ ਸੋऽਨ੍ਤਃਪੁਰਮृਦ੍ਧਿਮਨ੍ਮਹਤ੍
ਫਿਰ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੇਤੂ ਦੀ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਪाकर, ਉਹ ਮਹਾਨ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ।
thumb|ਸਪ੍ਤਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਸਤੱਤੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਨਰਵਾਨਰਰਾਜਾਨੌ ਸ ਤੁ ਵਾਯੁਸੁਤਃ ਕਪਿਃ। ਜਾਮ੍ਬਵਾਨृਕ੍ਸ਼ਰਾਜਸ਼੍ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚ ਵਿਭੀषਣਃ
ਉਥੇ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਵਾਨਰ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਵਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਨਰ, ਜਾਮਬਵਾਨ ਰਿੱਛਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਸੀ।
ਅਙ੍ਗਦੋ ਵਾਲਿਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਃ ਸ਼ਰਭਃ ਕਪਿਃ। ਸੁषੇਣਃ ਸਹਦਾਯਾਦੋ ਮੈਨ੍ਦੋ ਦ੍ਵਿਵਿਦ ਏਵ ਚ
ਅੰਗਦ ਵਾਲ਼ੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਉਮਿਤ੍ਰ, ਸਰਭਾ ਵਾਨਰ, ਸੁਸ਼ੇਣ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ, ਮੈੰਦ ਤੇ ਦ੍ਵਿਵਿਦ ਵੀ ਉਥੇ ਸੀ।
ਗਜੋ ਗਵਾਕ੍ਸ਼ਃ ਕੁਮੁਦੋ ਨਲੋऽਥ ਪਨਸਸ੍ਤਥਾ। ਅਮਿਤ੍ਰਵਿषਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸਮਵੇਤਾਃ ਸਮਰ੍ਥਯਨ੍
ਗਜਾ, ਗਵਾਕਸ਼, ਕੁਮੁਦ, ਨਲ ਤੇ ਪਨਸਾ ਵੀ, ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਇਯਂ ਸਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਲਙ੍ਕਾ ਪੁਰੀ ਰਾਵਣਪਾਲਿਤਾ। ਸਾਸੁਰੋਰਗਗਨ੍ਧਰ੍ਵੈਰਮਰੈਰਪਿ ਦੁਰ੍ਜਯਾ
ਇਹ ਲੰਕਾ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ; ਇਹ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ, ਸੱਪ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਲਈ ਵੀ ਅਜੈਯ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਯਸਿਦ੍ਧਿਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਧ੍ਵਂ ਵਿਨਿਰ੍ਣਯੇ। ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਂਨਿਹਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਰਾਵਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ
ਕਾਮਯਾਬੀ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਆਪਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰੀਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ ਰਾਵਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।