ਰੁਦਤਾਂ ਵਾਹਨਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਪਤਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਰੁਬਿਨ੍ਦਵਃ। ਰਜੋਧ੍ਵਸ੍ਤਾ ਵਿਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਨ ਪ੍ਰਭਾਨ੍ਤਿ ਯਥਾਪੁਰਮ੍
ਰੋ ਰਹੀਆਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅੰਸੂ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਧੂੜ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪੀਲੇ ਤੇ ਬੇਰੰਗ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਵ੍ਯਾਲਾ ਗੋਮਾਯਵੋ ਗृਧ੍ਰਾ ਵਾਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸੁਭੈਰਵਮ੍। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਲਙ੍ਕਾਮਾਰਾਮੇ ਸਮਵਾਯਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਗਿੱਧ ਤੇ ਗ੍ਰਿਧਰ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਿਕਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰੈਰ੍ਦਨ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਤ੍ਯਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇषੁ ਮੁष੍ਣਨ੍ਤ੍ਯੋ ਗृਹਾਣਿ ਪ੍ਰਤਿਭਾष੍ਯ ਚ
ਕਾਲੀ ਔਰਤਾਂ, ਪੀਲੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀਆਂ ਹੱਸ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਔਰਤਾਂ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗृਹਾਣਾਂ ਬਲਿਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸ਼੍ਵਾਨਃ ਪਰ੍ਯੁਪਭੁਞ੍ਜਤੇ। ਖਰਾ ਗੋषੁ ਪ੍ਰਜਾਯਨ੍ਤੇ ਮੂषਕਾ ਨਕੁਲੇषੁ ਚ
ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੱਤੇ ਭੋਗ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ; ਗਧੇ ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਚੂਹੇ ਨੇਵਲੇ ਵਿੱਚ।
ਮਾਰ੍ਜਾਰਾ ਦ੍ਵੀਪਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੂਕਰਾਃ ਸ਼ੁਨਕੈਃ ਸਹ। ਕਿਂਨਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਮੇਯੁਰ੍ਮਾਨੁषੈਃ ਸਹ
ਬਿਲੀਆਂ ਚੀਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਸੂਰ ਕੁੱਤਿਆਂ ਨਾਲ; ਕਿੰਨਰ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਾਣ੍ਡੁਰਾ ਰਕ੍ਤਪਾਦਾਸ਼੍ਚ ਵਿਹਗਾਃ ਕਾਲਚੋਦਿਤਾਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਕਪੋਤਾ ਵਿਚਰਨ੍ਤਿ ਚ
ਕਾਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਪੀਲੇ ਕਬੂਤਰ, ਲਾਲ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਫਿਰਦੇ ਹਨ।
ਚੀਚੀਕੂਚੀਤਿ ਵਾਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼ਾਰਿਕਾ ਵੇਸ਼੍ਮਸੁ ਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਪਤਨ੍ਤਿ ਗ੍ਰਥਿਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਕਲਹੈषਿਭਿਃ
ਸ਼ਾਰੀਕਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, 'ਚੀਚੀਕੂ' ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਝਗੜਾ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਫਸ ਕੇ ਤੇ ਹਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਚ ਮृਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਂ ਰੁਦਨ੍ਤਿ ਤੇ। ਕਰਾਲੋ ਵਿਕਟੋ ਮੁਣ੍ਡਃ ਪੁਰੁषਃ ਕृष੍ਣਪਿਙ੍ਗਲਃ
ਸਾਰੇ ਪੰਛੀ ਤੇ ਜਾਨਵਰ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਰੋ ਰਹੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ, ਭਿਆਨਕ, ਗੰਜਾ, ਕਾਲਾ ਤੇ ਪੀਲਾ ਆਦਮੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲੋ ਗृਹਾਣਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਾਲੇ ਕਾਲੇऽਨ੍ਵਵੇਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਏਤਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਦੁष੍ਟਾਨਿ ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨ੍ਯੁਤ੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਚ
ਕਾਲ, ਡਰਾਉਣੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਅਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਯੇਨ ਬਦ੍ਧਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਚ ਸੇਤੁਃ ਸ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਃ। ਕੁਰੁष੍ਵ ਨਰਰਾਜੇਨ ਸਂਧਿਂ ਰਾਮੇਣ ਰਾਵਣ। ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਵਧਾਰ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਾਯਤਿਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਵਡਾ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ, ਰਾਵਣ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਨਾਲ ਸੰਧਿ ਕਰ ਲੈ; ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਹੀ ਕੰਮ ਸੋਚ ਕੇ ਕਰ।
ਇਦਂ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਗਦ੍ਯ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ੍ ਪਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ੋਧਿਪਤੇਰ੍ਮਨਃ ਪੁਨਃ। ਅਨੁਤ੍ਤਮੇषੂਤ੍ਤਮਪੌਰੁषੋ ਬਲੀ ਬਭੂਵ ਤੂष੍ਣੀਂ ਸਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਵਣਮ੍
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਮਾਲਯਵਾਨ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਵੱਡਾ, ਬੇਮਿਸਾਲ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਜ਼ੁਰਗ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ।
thumb|षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਛੱਤੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤ੍ ਤੁ ਮਾਲ੍ਯਵਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਿਤਮੁਕ੍ਤਂ ਦਸ਼ਾਨਨਃ। ਨ ਮਰ੍षਯਤਿ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਕਾਲਸ੍ਯ ਵਸ਼ਮਾਗਤਃ
ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਨੇ ਜੋ ਸੁਝਾਅ ਭਰੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਹਥੀਂ ਆਇਆ, ਬਿਲਕੁਲ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਸ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਭ੍ਰੁਕੁਟਿਂ ਵਕ੍ਤ੍ਰੇ ਕ੍ਰੋਧਸ੍ਯ ਵਸ਼ਮਾਗਤਃ। ਅਮਰ੍षਾਤ੍ ਪਰਿਵृਤ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਾਲ੍ਯਵਨ੍ਤਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਭੌਂਹ ਚੜਾ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਘੁਮਾ ਕੇ, ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਨੂੰ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ।
ਹਿਤਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਯਦਹਿਤਂ ਵਚਃ ਪਰੁषਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਪਰਪਕ੍ਸ਼ਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯੈਵ ਨੈਤਚ੍ਛ੍ਰੋਤ੍ਰਗਤਂ ਮਮ
ਜਦੋਂ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਪਰ ਕਠੋਰ ਗੱਲ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੰਨੀਂ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ।
ਮਾਨੁषਂ ਕृਪਣਂ ਰਾਮਮੇਕਂ ਸ਼ਾਖਾਮृਗਾਸ਼੍ਰਯਮ੍। ਸਮਰ੍ਥਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਕੇਨ ਤ੍ਯਕ੍ਤਂ ਪਿਤ੍ਰਾ ਵਨਾਸ਼੍ਰਯਮ੍
ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸੋਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ ਕਿ ਰਾਮ, ਜੋ ਇਕਲਾ, ਬੇਚਾਰਾ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਮਰਥ ਹੈ?
ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮੀਸ਼੍ਵਰਂ ਮਾਂ ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਚ ਭਯਂਕਰਮ੍। ਹੀਨਂ ਮਾਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਕੇਨ ਅਹੀਨਂ ਸਰ੍ਵਵਿਕ੍ਰਮੈਃ
ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਡਰਾਉਣਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਕਿਵੇਂ ਨਿਕੰਮਾ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਰਤਾ ਵਿਚ ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਹਾਂ?
ਵੀਰਦ੍ਵੇषੇਣ ਵਾ ਸ਼ਙ੍ਕੇ ਪਕ੍ਸ਼ਪਾਤੇਨ ਵਾ ਰਿਪੋਃ। ਤ੍ਵਯਾਹਂ ਪਰੁषਾਣ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਪਰਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਨੇਨ ਵਾ
ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੂੰ ਵਿਰਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਪਾਸੇ ਵਧੇਰੇ ਹੈਂ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਕੇ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਠੋਰ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤਂ ਪਦਸ੍ਥਂ ਹਿ ਪਰੁषਂ ਕੋऽਭਿਭਾषਤੇ। ਪਣ੍ਡਿਤਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞੋ ਵਿਨਾ ਪ੍ਰੋਤ੍ਸਾਹਨੇਨ ਵਾ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਸਰਤਾਜ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਗੱਲ ਕਿਵੇਂ ਕਹੇਗਾ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾ ਦੇ?
ਆਨੀਯ ਚ ਵਨਾਤ੍ ਸੀਤਾਂ ਪਦ੍ਮਹੀਨਾਮਿਵ ਸ਼੍ਰਿਯਮ੍। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਤਿਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਭਯਾਦਹਮ੍
ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀ ਹੋਈ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਮੈਂ ਰਾਘਵ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਿਉਂ ਦੇਵਾਂ?
ਵृਤਂ ਵਾਨਰਕੋਟੀਭਿਃ ਸਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਮ੍। ਪਸ਼੍ਯ ਕੈਸ਼੍ਚਿਦਹੋਭਿਸ਼੍ਚ ਰਾਘਵਂ ਨਿਹਤਂ ਮਯਾ
ਅਣਗਿਣਤ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਵੇਖੀਂ, ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵੇ ਯਸ੍ਯ ਨ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਦੈਵਤਾਨ੍ਯਪਿ ਸਂਯੁਗੇ। ਸ ਕਸ੍ਮਾਦ੍ ਰਾਵਣੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਭਯਮਾਹਾਰਯਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਟਿਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ, ਉਹ ਰਾਵਣ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਰ ਕਿਉਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇ?
ਦ੍ਵਿਧਾ ਭਜ੍ਯੇਯਮਪ੍ਯੇਵਂ ਨ ਨਮੇਯਂ ਤੁ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍। ਏष ਮੇ ਸਹਜੋ ਦੋषਃ ਸ੍ਵਭਾਵੋ ਦੁਰਤਿਕ੍ਰਮਃ
ਜੇ ਮੈਂ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਜਾਵਾਂ, ਫਿਰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਝੁਕਾਂਗਾ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਜਨਮਜਾਤ ਦੋਸ਼ ਹੈ, ਸੁਭਾਵ ਹੈ ਜੋ ਬਦਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਯਦਿ ਤਾਵਤ੍ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਤੁ ਸੇਤੁਰ੍ਬਦ੍ਧੋ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ। ਰਾਮੇਣ ਵਿਸ੍ਮਯਃ ਕੋऽਤ੍ਰ ਯੇਨ ਤੇ ਭਯਮਾਗਤਮ੍
ਜੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਸੇਤੂ ਬਣਾਇਆ ਵੀ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਮੌਕੇ ਨਾਲ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੈਰਾਨੀ ਕੀ ਹੈ? ਤੈਨੂੰ ਡਰ ਕਿਉਂ ਆ ਗਿਆ?
ਸ ਤੁ ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾਰ੍ਣਵਂ ਰਾਮਃ ਸਹ ਵਾਨਰਸੇਨਯਾ। ਪ੍ਰਤਿਜਾਨਾਮਿ ਤੇ ਸਤ੍ਯਂ ਨ ਜੀਵਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਪਰ ਰਾਮ, ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ ਆਵੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਜਿੰਦਾ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਸਂਰਬ੍ਧਂ ਰੁष੍ਟਂ ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਰਾਵਣਮ੍। ਵ੍ਰੀਡਿਤੋ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਨੋਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ
ਜਦ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿਚ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਵੇਖਿਆ, ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਜਯਾਸ਼ਿषਾ ਤੁ ਰਾਜਾਨਂ ਵਰ੍ਧਯਿਤ੍ਵਾ ਯਥੋਚਿਤਮ੍। ਮਾਲ੍ਯਵਾਨਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤੋ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਂ ਨਿਵੇਸ਼ਨਮ੍
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਦुआ ਦੇ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਲੋੜ ਸੀ, ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ ਨੇ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀ ਰਹਾਇਸ਼ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਾਵਣਸ੍ਤੁ ਸਹਾਮਾਤ੍ਯੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਚ। ਲਙ੍ਕਾਯਾਸ੍ਤੁ ਤਦਾ ਗੁਪ੍ਤਿਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਫਿਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਲੰਕਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਇੰਤਜਾਮ ਕੀਤਾ।
ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਚ ਪੂਰ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਹਸ੍ਤਂ ਦ੍ਵਾਰਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੌ ਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਹੋਦਰੌ
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ ਪ੍ਰਹਸਤ ਨੂੰ, ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਮਹਾਂਵੀਰ ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਤੇ ਮਹੋਦਰ ਨੂੰ ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤਾ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮਾਯਾਮਥ ਦ੍ਵਾਰਿ ਪੁਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤਂ ਤਦਾ। ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ ਮਹਾਮਾਯਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਵृਤਮ੍
ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਇੰਦਰਜਿਤ ਨੂੰ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਵਾਲਾ ਸੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤਾ।