ਤਤਸ੍ਤੁ ਸੁਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ੍ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਇਤਿ ਮਾਤਾਮਹੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਲਯਵਾਨ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦਾ ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਦਾਦਾ ਸੀ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ।
ਵਿਦ੍ਯਾਸ੍ਵਭਿਵਿਨੀਤੋ ਯੋ ਰਾਜਾ ਰਾਜਨ੍ ਨਯਾਨੁਗਃ। ਸ ਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਚਿਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਰੀਂਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਤੇ ਵਸ਼ੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ ਤੇ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਮੰਨੇ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਦਧਾਨੋ ਹਿ ਕਾਲੇਨ ਵਿਗृਹ੍ਣਂਸ਼੍ਚਾਰਿਭਿਃ ਸਹ। ਸ੍ਵਪਕ੍ਸ਼ੇ ਵਰ੍ਧਨਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਮਹਦੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਂਝ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਹੀਯਮਾਨੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਂਧਿਃ ਸਮੇਨ ਚ। ਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਵਮਨ੍ਯੇਤ ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਮਾਨ ਸ਼ਰਤਾਂ 'ਤੇ ਸਾਂਝ ਕਰ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਆਂਕੇ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਹੀ ਲੜਾਈ ਕਰੇ।
ਤਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਰੋਚਤੇ ਸਂਧਿਃ ਸਹ ਰਾਮੇਣ ਰਾਵਣ। ਯਦਰ੍ਥਮਭਿਯੁਕ੍ਤੋऽਸਿ ਸੀਤਾ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਵਣ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਰਾਮ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਬਣਾਉਣ ਵੱਲ ਹੈ; ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸੀਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇ।
ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਰ੍षਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਜਯੈषਿਣਃ। ਵਿਰੋਧਂ ਮਾ ਗਮਸ੍ਤੇਨ ਸਂਧਿਸ੍ਤੇ ਤੇਨ ਰੋਚਤਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਮ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ; ਰਾਮ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਬਣਾਉਣੀ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ।
ਅਸृਜਦ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਦ੍ਵਾਵੇਵ ਹਿ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਸੁਰਾਣਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮੌ ਤਦਾਸ਼੍ਰਯੌ
ਭਗਵਾਨ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਪੱਖ ਬਣਾਏ: ਇੱਕ ਦੇਵਾਂ ਦਾ, ਦੂਜਾ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮੋ ਹਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ ਅਮਰਾਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਅਧਰ੍ਮੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਪਕ੍ਸ਼ੋ ਹ੍ਯਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਅਮਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਪੱਖ ਹੈ; ਅਧਰਮ ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਪੱਖ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਕਸ਼ਸ।
ਧਰ੍ਮੋ ਵੈ ਗ੍ਰਸਤੇऽਧਰ੍ਮਂ ਯਦਾ ਕृਤਮਭੂਦ੍ ਯੁਗਮ੍। ਅਧਰ੍ਮੋ ਗ੍ਰਸਤੇ ਧਰ੍ਮਂ ਯਦਾ ਤਿष੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦਾ ਯੁਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਤਿਸ਼ਯ ਯੁਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਧਰਮ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਚਰਤਾ ਲੋਕਾਨ੍ ਧਰ੍ਮੋऽਪਿ ਨਿਹਤੋ ਮਹਾਨ੍। ਅਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਸ਼੍ਚ ਤੇਨਾਸ੍ਮਦ੍ ਬਲਿਨਃ ਪਰੇ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਕੀਤਾ, ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਏ।
ਸ ਪ੍ਰਮਾਦਾਤ੍ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਸ੍ਤੇऽਧਰ੍ਮੋऽਹਿਰ੍ਗ੍ਰਸਤੇ ਹਿ ਨਃ। ਵਿਵਰ੍ਧਯਤਿ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸੁਰਭਾਵਨਃ
ਤੇਰੇ ਅਣਦੇਖੇ ਕਰਕੇ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਅਧਰਮ, ਹੁਣ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਨਿਗਲ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੱਖ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵਿषਯੇषੁ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤੇਨ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਾਰਿਣਾ ਤ੍ਵਯਾ। ऋषੀਣਾਮਗ੍ਨਿਕਲ੍ਪਾਨਾਮੁਦ੍ਵੇਗੋ ਜਨਿਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵੋ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਃ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤ ਇਵ ਪਾਵਕਃ। ਤਪਸਾ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯਾਨੁਗ੍ਰਹੇ ਰਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਹਿਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਤਪ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮੁਖ੍ਯੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਜਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਤੈਸ੍ਤੈਰ੍ਯਤ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ। ਜੁਹ੍ਵਤ੍ਯਗ੍ਨੀਂਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਵੇਦਾਂਸ਼੍ਚੋਚ੍ਚੈਰਧੀਯਤੇ
ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਮੁੱਖ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹੀ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਅਭਿਭੂਯ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषਾਨੁਦੀਰਯਨ੍। ਦਿਸ਼ੋ ਵਿਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਤਨਯਿਤ੍ਨੁਰਿਵੋष੍ਣਗੇ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਬਤ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਮਗ੍ਨਿਕਲ੍ਪਾਨਾਮਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ। ਆਦਤ੍ਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਤੇਜੋ ਧੂਮੋ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹਵਨ ਤੋਂ ਉਠੀ ਧੂੰਹ, ਦਸੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੇषੁ ਤੇषੁ ਚ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਪੁਣ੍ਯੇष੍ਵੇਵ ਦृਢਵ੍ਰਤੈਃ। ਚਰ੍ਯਮਾਣਂ ਤਪਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਸਂਤਾਪਯਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤੀਬਰ ਤਪस्या ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਦੇਵਦਾਨਵਯਕ੍ਸ਼ੇਭ੍ਯੋ ਗृਹੀਤਸ਼੍ਚ ਵਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਮਨੁष੍ਯਾ ਵਾਨਰਾ ऋਕ੍ਸ਼ਾ ਗੋਲਾਙ੍ਗੂਲਾ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਬਲਵਨ੍ਤ ਇਹਾਗਮ੍ਯ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤਿ ਦृਢਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਤੂੰ ਵਰਤਾਂ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਹੁਣ ਮਨੁੱਖ, ਬਾਂਦਰ, ਰੀਛ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੰਗੂਰ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਪੱਕੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਗੱਜ ਰਹੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਪਾਤਾਨ੍ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਘੋਰਾਨ੍ ਬਹੁਵਿਧਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍। ਵਿਨਾਸ਼ਮਨੁਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮਹਮ੍
ਅਨੇਕਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਅਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਖਰਾਭਿਸ੍ਤਨਿਤਾ ਘੋਰਾ ਮੇਘਾਃ ਪ੍ਰਤਿਭਯਂਕਰਾਃ। ਸ਼ੋਣਿਤੇਨਾਭਿਵਰ੍षਨ੍ਤਿ ਲਙ੍ਕਾਮੁष੍ਣੇਨ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਕਰੜੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਬੱਦਲ, ਜੰਗਲੀ ਗਧਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲੰਕਾ 'ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗਰਮ ਲਹੂ ਵਰਸਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਰੁਦਤਾਂ ਵਾਹਨਾਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਪਤਨ੍ਤ੍ਯਸ਼੍ਰੁਬਿਨ੍ਦਵਃ। ਰਜੋਧ੍ਵਸ੍ਤਾ ਵਿਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਨ ਪ੍ਰਭਾਨ੍ਤਿ ਯਥਾਪੁਰਮ੍
ਰੋ ਰਹੀਆਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅੰਸੂ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ, ਧੂੜ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਪੀਲੇ ਤੇ ਬੇਰੰਗ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਨਹੀਂ।
ਵ੍ਯਾਲਾ ਗੋਮਾਯਵੋ ਗृਧ੍ਰਾ ਵਾਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਚ ਸੁਭੈਰਵਮ੍। ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਲਙ੍ਕਾਮਾਰਾਮੇ ਸਮਵਾਯਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ, ਗਿੱਧ ਤੇ ਗ੍ਰਿਧਰ, ਲੰਕਾ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਾਲਿਕਾਃ ਪਾਣ੍ਡੁਰੈਰ੍ਦਨ੍ਤੈਃ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਤ੍ਯਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇषੁ ਮੁष੍ਣਨ੍ਤ੍ਯੋ ਗृਹਾਣਿ ਪ੍ਰਤਿਭਾष੍ਯ ਚ
ਕਾਲੀ ਔਰਤਾਂ, ਪੀਲੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀਆਂ ਹੱਸ ਰਹੀਆਂ ਹਨ; ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਔਰਤਾਂ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਚੋਰੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਅਸ਼ੁਭ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਗृਹਾਣਾਂ ਬਲਿਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸ਼੍ਵਾਨਃ ਪਰ੍ਯੁਪਭੁਞ੍ਜਤੇ। ਖਰਾ ਗੋषੁ ਪ੍ਰਜਾਯਨ੍ਤੇ ਮੂषਕਾ ਨਕੁਲੇषੁ ਚ
ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੱਤੇ ਭੋਗ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ; ਗਧੇ ਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਚੂਹੇ ਨੇਵਲੇ ਵਿੱਚ।
ਮਾਰ੍ਜਾਰਾ ਦ੍ਵੀਪਿਭਿਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੂਕਰਾਃ ਸ਼ੁਨਕੈਃ ਸਹ। ਕਿਂਨਰਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਮੇਯੁਰ੍ਮਾਨੁषੈਃ ਸਹ
ਬਿਲੀਆਂ ਚੀਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਸੂਰ ਕੁੱਤਿਆਂ ਨਾਲ; ਕਿੰਨਰ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪਾਣ੍ਡੁਰਾ ਰਕ੍ਤਪਾਦਾਸ਼੍ਚ ਵਿਹਗਾਃ ਕਾਲਚੋਦਿਤਾਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਕਪੋਤਾ ਵਿਚਰਨ੍ਤਿ ਚ
ਕਾਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਪੀਲੇ ਕਬੂਤਰ, ਲਾਲ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਫਿਰਦੇ ਹਨ।
ਚੀਚੀਕੂਚੀਤਿ ਵਾਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯਃ ਸ਼ਾਰਿਕਾ ਵੇਸ਼੍ਮਸੁ ਸ੍ਥਿਤਾਃ। ਪਤਨ੍ਤਿ ਗ੍ਰਥਿਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾਃ ਕਲਹੈषਿਭਿਃ
ਸ਼ਾਰੀਕਾਂ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, 'ਚੀਚੀਕੂ' ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਝਗੜਾ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਫਸ ਕੇ ਤੇ ਹਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਚ ਮृਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਦਿਤ੍ਯਂ ਰੁਦਨ੍ਤਿ ਤੇ। ਕਰਾਲੋ ਵਿਕਟੋ ਮੁਣ੍ਡਃ ਪੁਰੁषਃ ਕृष੍ਣਪਿਙ੍ਗਲਃ
ਸਾਰੇ ਪੰਛੀ ਤੇ ਜਾਨਵਰ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਰੋ ਰਹੇ ਹਨ; ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ, ਭਿਆਨਕ, ਗੰਜਾ, ਕਾਲਾ ਤੇ ਪੀਲਾ ਆਦਮੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲੋ ਗृਹਾਣਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਕਾਲੇ ਕਾਲੇऽਨ੍ਵਵੇਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਏਤਾਨ੍ਯਨ੍ਯਾਨਿ ਦੁष੍ਟਾਨਿ ਨਿਮਿਤ੍ਤਾਨ੍ਯੁਤ੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਚ
ਕਾਲ, ਡਰਾਉਣੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਅਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਯੇਨ ਬਦ੍ਧਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਚ ਸੇਤੁਃ ਸ ਪਰਮਾਦ੍ਭੁਤਃ। ਕੁਰੁष੍ਵ ਨਰਰਾਜੇਨ ਸਂਧਿਂ ਰਾਮੇਣ ਰਾਵਣ। ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾਵਧਾਰ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਾਯਤਿਕ੍ਸ਼ਮਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਵਡਾ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ, ਰਾਵਣ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਨਾਲ ਸੰਧਿ ਕਰ ਲੈ; ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਸਹੀ ਕੰਮ ਸੋਚ ਕੇ ਕਰ।