ਤਦੇषਾ ਸੁਸ੍ਥਿਰਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਮृਤ੍ਯੁਲੋਭਾਦੁਪਸ੍ਥਿਤਾ। ਭਯਾਨ੍ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਮੋਕ੍ਤੁਮਨਿਰਸ੍ਤਃ ਸ ਸਂਯੁਗੇ
ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਮੌਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਆਈ ਹੈ; ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ ਹੈ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇषਾਮਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਵਧੇਨ ਹਿ। ਨਿਹਤ੍ਯ ਰਾਵਣਂ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸਰ੍ਵਥਾ ਨਿਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ। ਪ੍ਰਤਿਨੇष੍ਯਤਿ ਰਾਮਸ੍ਤ੍ਵਾਮਯੋਧ੍ਯਾਮਸਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿਪਟਾ ਕੇ, ਰਾਮ ਤੇਨੂੰ, ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਅਯੋਧਿਆ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਭੇਰੀਸ਼ਙ੍ਖਸਮਾਕੁਲਃ। ਸ਼੍ਰੁਤੋ ਵੈ ਸਰ੍ਵਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਕਮ੍ਪਯਨ੍ ਧਰਣੀਤਲਮ੍
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਡੋਲ ਅਤੇ ਸਿੰਘ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਵਾਨਰਸੈਨ੍ਯਨਾਦਂ ਲਙ੍ਕਾਗਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜਭृਤ੍ਯਾਃ। ਹਤੌਜਸੋ ਦੈਨ੍ਯਪਰੀਤਚੇष੍ਟਾਃ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਨ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਨृਪਸ੍ਯ ਦੋषਾਤ੍
ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨੌਕਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁਕੀ ਸੀ ਤੇ ਹਾਲਤ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਗਲਤੀ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ।
thumb|ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਪੰਜਤੀਹਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤੇਨ ਸ਼ਙ੍ਖਵਿਮਿਸ਼੍ਰੇਣ ਭੇਰੀਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਨਾਦਿਨਾ। ਉਪਯਾਤਿ ਮਹਾਬਾਹੂ ਰਾਮਃ ਪਰਪੁਰਂਜਯਃ
ਡੋਲ ਤੇ ਸਿੰਘ ਦੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਮ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਤਂ ਨਿਨਾਦਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯਾਥ ਰਾਵਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਮੁਹੂਰ੍ਤਂ ਧ੍ਯਾਨਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸਚਿਵਾਨਭ੍ਯੁਦੈਕ੍ਸ਼ਤ
ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਸੀ, ਉਸ ਹਲਚਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵੱਲ ਤੱਕਿਆ।
ਅਥ ਤਾਨ੍ ਸਚਿਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਾਨਾਭਾष੍ਯ ਰਾਵਣਃ। ਸਭਾਂ ਸਂਨਾਦਯਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਮਿਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਫਿਰ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪੂਰੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ।
ਜਗਤ੍ਸਂਤਾਪਨਃ ਕ੍ਰੂਰੋऽਗਰ੍ਹਯਨ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਤਰਣਂ ਸਾਗਰਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਬਲਪੌਰੁषਮ੍
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਿਰਦਈ ਸੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਦੀ تعریف ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਯਦੁਕ੍ਤਵਨ੍ਤੋ ਰਾਮਸ੍ਯ ਭਵਨ੍ਤਸ੍ਤਨ੍ਮਯਾ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਭਵਤਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਹਂ ਵੇਦ੍ਮਿ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾਨ੍। ਤੂष੍ਣੀਕਾਨੀਕ੍ਸ਼ਤੋऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਵਿਦਿਤ੍ਵਾ ਰਾਮਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮੈਂ ਸੁਣ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ; ਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਯੁੱਧ ਦੀ ਅਸਲੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਤੱਕਦੇ ਹੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਮ ਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਸੁਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਾਲ੍ਯਵਾਨ੍ ਨਾਮ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਇਤਿ ਮਾਤਾਮਹੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਫਿਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਲਯਵਾਨ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦਾ ਮਾਤਾ-ਪੱਖੀ ਦਾਦਾ ਸੀ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ।
ਵਿਦ੍ਯਾਸ੍ਵਭਿਵਿਨੀਤੋ ਯੋ ਰਾਜਾ ਰਾਜਨ੍ ਨਯਾਨੁਗਃ। ਸ ਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਚਿਰਮੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਰੀਂਸ਼੍ਚ ਕੁਰੁਤੇ ਵਸ਼ੇ
ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਵੇ ਤੇ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਮੰਨੇ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਦਧਾਨੋ ਹਿ ਕਾਲੇਨ ਵਿਗृਹ੍ਣਂਸ਼੍ਚਾਰਿਭਿਃ ਸਹ। ਸ੍ਵਪਕ੍ਸ਼ੇ ਵਰ੍ਧਨਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਮਹਦੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਮਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਂਝ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੱਖ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਹੀਯਮਾਨੇਨ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਸਂਧਿਃ ਸਮੇਨ ਚ। ਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਮਵਮਨ੍ਯੇਤ ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵਿਗ੍ਰਹਮ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘਟ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਮਾਨ ਸ਼ਰਤਾਂ 'ਤੇ ਸਾਂਝ ਕਰ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨਾ ਆਂਕੇ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਹੀ ਲੜਾਈ ਕਰੇ।
ਤਨ੍ਮਹ੍ਯਂ ਰੋਚਤੇ ਸਂਧਿਃ ਸਹ ਰਾਮੇਣ ਰਾਵਣ। ਯਦਰ੍ਥਮਭਿਯੁਕ੍ਤੋऽਸਿ ਸੀਤਾ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਰਾਵਣ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਰਾਮ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਬਣਾਉਣ ਵੱਲ ਹੈ; ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸੀਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦੇ।
ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਰ੍षਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਜਯੈषਿਣਃ। ਵਿਰੋਧਂ ਮਾ ਗਮਸ੍ਤੇਨ ਸਂਧਿਸ੍ਤੇ ਤੇਨ ਰੋਚਤਾਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਮ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ; ਰਾਮ ਨਾਲ ਸਾਂਝ ਬਣਾਉਣੀ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ।
ਅਸृਜਦ੍ ਭਗਵਾਨ੍ ਪਕ੍ਸ਼ੌ ਦ੍ਵਾਵੇਵ ਹਿ ਪਿਤਾਮਹਃ। ਸੁਰਾਣਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਧਰ੍ਮਾਧਰ੍ਮੌ ਤਦਾਸ਼੍ਰਯੌ
ਭਗਵਾਨ ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਪੱਖ ਬਣਾਏ: ਇੱਕ ਦੇਵਾਂ ਦਾ, ਦੂਜਾ ਅਸੁਰਾਂ ਦਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮੋ ਹਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ ਅਮਰਾਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਅਧਰ੍ਮੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਪਕ੍ਸ਼ੋ ਹ੍ਯਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ
ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਅਮਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਪੱਖ ਹੈ; ਅਧਰਮ ਅਸੁਰਾਂ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਪੱਖ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਕਸ਼ਸ।
ਧਰ੍ਮੋ ਵੈ ਗ੍ਰਸਤੇऽਧਰ੍ਮਂ ਯਦਾ ਕृਤਮਭੂਦ੍ ਯੁਗਮ੍। ਅਧਰ੍ਮੋ ਗ੍ਰਸਤੇ ਧਰ੍ਮਂ ਯਦਾ ਤਿष੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਤੇ
ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦਾ ਯੁਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਮ ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਤਿਸ਼ਯ ਯੁਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਧਰਮ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ ਤ੍ਵਯਾ ਚਰਤਾ ਲੋਕਾਨ੍ ਧਰ੍ਮੋऽਪਿ ਨਿਹਤੋ ਮਹਾਨ੍। ਅਧਰ੍ਮਃ ਪ੍ਰਗृਹੀਤਸ਼੍ਚ ਤੇਨਾਸ੍ਮਦ੍ ਬਲਿਨਃ ਪਰੇ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਕੀਤਾ, ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਏ।
ਸ ਪ੍ਰਮਾਦਾਤ੍ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਸ੍ਤੇऽਧਰ੍ਮੋऽਹਿਰ੍ਗ੍ਰਸਤੇ ਹਿ ਨਃ। ਵਿਵਰ੍ਧਯਤਿ ਪਕ੍ਸ਼ਂ ਚ ਸੁਰਾਣਾਂ ਸੁਰਭਾਵਨਃ
ਤੇਰੇ ਅਣਦੇਖੇ ਕਰਕੇ ਵਧਿਆ ਹੋਇਆ ਅਧਰਮ, ਹੁਣ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਸਾਨੂੰ ਨਿਗਲ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੱਖ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵਿषਯੇषੁ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤੇਨ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਾਰਿਣਾ ਤ੍ਵਯਾ। ऋषੀਣਾਮਗ੍ਨਿਕਲ੍ਪਾਨਾਮੁਦ੍ਵੇਗੋ ਜਨਿਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਹੋਈ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵੋ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਃ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤ ਇਵ ਪਾਵਕਃ। ਤਪਸਾ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਾਨੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯਾਨੁਗ੍ਰਹੇ ਰਤਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸਹਿਣਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਭੜਕਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਤਪ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਮਿਹਰ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਮੁਖ੍ਯੈਰ੍ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਯਜਨ੍ਤ੍ਯੇਤੇ ਤੈਸ੍ਤੈਰ੍ਯਤ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ। ਜੁਹ੍ਵਤ੍ਯਗ੍ਨੀਂਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਵੇਦਾਂਸ਼੍ਚੋਚ੍ਚੈਰਧੀਯਤੇ
ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਮੁੱਖ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹੀ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ।
ਅਭਿਭੂਯ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਘੋषਾਨੁਦੀਰਯਨ੍। ਦਿਸ਼ੋ ਵਿਪ੍ਰਦ੍ਰੁਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਤਨਯਿਤ੍ਨੁਰਿਵੋष੍ਣਗੇ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਪਰਾਬਤ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ऋषੀਣਾਮਗ੍ਨਿਕਲ੍ਪਾਨਾਮਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਸਮੁਤ੍ਥਿਤਃ। ਆਦਤ੍ਤੇ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਤੇਜੋ ਧੂਮੋ ਵ੍ਯਾਪ੍ਯ ਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੀ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹਵਨ ਤੋਂ ਉਠੀ ਧੂੰਹ, ਦਸੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਤੇषੁ ਤੇषੁ ਚ ਦੇਸ਼ੇषੁ ਪੁਣ੍ਯੇष੍ਵੇਵ ਦृਢਵ੍ਰਤੈਃ। ਚਰ੍ਯਮਾਣਂ ਤਪਸ੍ਤੀਵ੍ਰਂ ਸਂਤਾਪਯਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਪੱਕੇ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤੀਬਰ ਤਪस्या ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਦੇਵਦਾਨਵਯਕ੍ਸ਼ੇਭ੍ਯੋ ਗृਹੀਤਸ਼੍ਚ ਵਰਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਮਨੁष੍ਯਾ ਵਾਨਰਾ ऋਕ੍ਸ਼ਾ ਗੋਲਾਙ੍ਗੂਲਾ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਬਲਵਨ੍ਤ ਇਹਾਗਮ੍ਯ ਗਰ੍ਜਨ੍ਤਿ ਦृਢਵਿਕ੍ਰਮਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਤੂੰ ਵਰਤਾਂ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਹੁਣ ਮਨੁੱਖ, ਬਾਂਦਰ, ਰੀਛ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਲੰਗੂਰ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ, ਪੱਕੀ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਗੱਜ ਰਹੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਪਾਤਾਨ੍ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਘੋਰਾਨ੍ ਬਹੁਵਿਧਾਨ੍ ਬਹੂਨ੍। ਵਿਨਾਸ਼ਮਨੁਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮਹਮ੍
ਅਨੇਕਾਂ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਅਸ਼ੁਭ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਆਉਂਦਾ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਖਰਾਭਿਸ੍ਤਨਿਤਾ ਘੋਰਾ ਮੇਘਾਃ ਪ੍ਰਤਿਭਯਂਕਰਾਃ। ਸ਼ੋਣਿਤੇਨਾਭਿਵਰ੍षਨ੍ਤਿ ਲਙ੍ਕਾਮੁष੍ਣੇਨ ਸਰ੍ਵਤਃ
ਕਰੜੇ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਬੱਦਲ, ਜੰਗਲੀ ਗਧਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲੰਕਾ 'ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗਰਮ ਲਹੂ ਵਰਸਾ ਰਹੇ ਹਨ।