ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਚ ਸਂਨਦ੍ਧਾਃ ਸਮ੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਆਪੂਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਾਃ ਸੈਨ੍ਯੈਰਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨੈਃ
ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਫੌਜੀ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹੋ ਕੇ ਦੌੜ ਰਹੇ ਹਨ; ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਅਜੀਬ ਹਨ।
ਵੇਗਵਦ੍ਭਿਰ੍ਨਦਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਤੋਯੌਘੈਰਿਵ ਸਾਗਰਃ। ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਨਾਂ ਚਰ੍ਮਣਾਂ ਵਰ੍ਮਣਾਂ ਤਥਾ
ਤੇਜ਼ ਤੇ ਗੂੰਜਦੇ ਜਲ-ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਢਾਲਾਂ ਤੇ ਬਚਾਅ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਵੀ, ਇਹ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ।
ਰਥਵਾਜਿਗਜਾਨਾਂ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨੁਯਾਯਿਨਾਮ੍। ਸਮ੍ਭ੍ਰਮੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮੇष ਹृषਿਤਾਨਾਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਰਥ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ; ਇਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲਾ ਹਲਚਲ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਂ ਵਿਸृਜਤਾਂ ਪਸ਼੍ਯ ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾਮ੍। ਵਨਂ ਨਿਰ੍ਦਹਤੋ ਘਰ੍ਮੇ ਯਥਾ ਰੂਪਂ ਵਿਭਾਵਸੋਃ
ਵੇਖ, ਕਿੰਨੀ ਚਮਕ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਠੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਘਣ੍ਟਾਨਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਰਥਾਨਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਨਿਃਸ੍ਵਨਮ੍। ਹਯਾਨਾਂ ਹੇषਮਾਣਾਨਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਤੂਰ੍ਯਧ੍ਵਨਿਂ ਤਥਾ
ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣ, ਰਥਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਸੁਣ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਸੁਣ, ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵੀ ਸੁਣ।
ਉਦ੍ਯਤਾਯੁਧਹਸ੍ਤਾਨਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨੁਯਾਯਿਨਾਮ੍। ਸਮ੍ਭ੍ਰਮੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮੇष ਤੁਮੁਲੋ ਲੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਇਹ ਜੋਰਦਾਰ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਲਚਲ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਭਜਤਿ ਸ਼ੋਕਘ੍ਨੀ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਭਯਮਾਗਤਮ੍। ਰਾਮਃ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮਿਵ ਵਾਸਵਃ
ਤਕਦੀਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ 'ਤੇ ਡਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਮ, ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਅਵਜਿਤ੍ਯ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਸ੍ਤਮਚਿਨ੍ਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਰਾਵਣਂ ਸਮਰੇ ਹਤ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤਾ ਤ੍ਵਾਧਿਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਜਿੱਤ ਕੇ, ਗੁੱਸਾ ਦਬਾ ਕੇ ਤੇ ਅਕਲਪਨਯ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੁੜ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ।
ਵਿਕ੍ਰਮਿष੍ਯਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਃਸੁ ਭਰ੍ਤਾ ਤੇ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਯਥਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁषੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਹ ਵਾਸਵਃ
ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜੋਸ਼ ਦਿਖਾਏਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਆਗਤਸ੍ਯ ਹਿ ਰਾਮਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਙ੍ਕਾਗਤਾਂ ਸਤੀਮ੍। ਅਹਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾਂ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੌ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤੇ
ਜਦ ਰਾਮ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਸਚੀ ਤੇ ਮਨਚਾਹੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਵੇਖਾਂਗਾ, ਜਦ ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਅਚਿਰਾਨ੍ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਸੀਤੇ ਦੇਵਿ ਤੇ ਜਘਨਂ ਗਤਾਮ੍। ਧृਤਾਮੇਕਾਂ ਬਹੂਨ੍ ਮਾਸਾਨ੍ ਵੇਣੀਂ ਰਾਮੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਸੀਤੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਇਕ ਚੋਟੀ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਕੈਦ ਵਿਚ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਕੈਦ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮੁਖਂ ਦੇਵਿ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਮਿਵੋਦਿਤਮ੍। ਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਸ਼ੋਕਜਂ ਵਾਰਿ ਨਿਰ੍ਮੋਕਮਿਵ ਪਨ੍ਨਗੀ
ਜਦ ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖੇਗੀ, ਜੋ ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਦੁੱਖ ਦੇ ਆਂਸੂ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਆਪਣੀ ਖਾਲ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰਾਵਣਂ ਸਮਰੇ ਹਤ੍ਵਾ ਨਚਿਰਾਦੇਵ ਮੈਥਿਲਿ। ਤ੍ਵਯਾ ਸਮਗ੍ਰਃ ਪ੍ਰਿਯਯਾ ਸੁਖਾਰ੍ਹੋ ਲਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਸੁਖਮ੍
ਮੈਥਿਲੀ, ਜਦ ਰਾਮ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਖੁਸ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਕਦਾਰ ਹੈ।
ਸਭਾਜਿਤਾ ਤ੍ਵਂ ਰਾਮੇਣ ਮੋਦਿष੍ਯਸਿ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਸੁਵਰ੍षੇਣ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਯਥਾ ਸਸ੍ਯੇਨ ਮੇਦਿਨੀ
ਰਾਮ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਚੰਗੀ ਫਸਲਾਂ ਵਾਲੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਿਰਿਵਰਮਭਿਤੋ ਵਿਵਰ੍ਤਮਾਨੋ ਹਯ ਇਵ ਮਣ੍ਡਲਮਾਸ਼ੁ ਯਃ ਕਰੋਤਿ। ਤਮਿਹ ਸ਼ਰਣਮਭ੍ਯੁਪੈਹਿ ਦੇਵਿ ਦਿਵਸਕਰਂ ਪ੍ਰਭਵੋ ਹ੍ਯਯਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਾ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਰਨ ਆ ਜਾ, ਦੇਵੀ; ਉਹ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਜਣਾਂ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੈ।
thumb|ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਚੌਂਤੀਹਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ।
ਅਥ ਤਾਂ ਜਾਤਸਂਤਾਪਾਂ ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਮੋਹਿਤਾਮ੍। ਸਰਮਾ ਹ੍ਲਾਦਯਾਮਾਸ ਮਹੀਂ ਦਗ੍ਧਾਮਿਵਾਮ੍ਭਸਾ
ਫਿਰ ਸਰਮਾ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਮ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ ਦੇ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਸੜੀ ਹੋਈ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਠੰਡਕ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਹਿਤਂ ਸਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚਿਕੀਰ੍षਨ੍ਤੀ ਸਖੀ ਵਚਃ। ਉਵਾਚ ਕਾਲੇ ਕਾਲਜ੍ਞਾ ਸ੍ਮਿਤਪੂਰ੍ਵਾਭਿਭਾषਿਣੀ
ਫਿਰ, ਆਪਣੀ ਮਿਤ੍ਰ ਲਈ ਭਲਾਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰ ਅਤੇ ਹਸ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਰਮਾ ਨੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੀ ਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਉਤ੍ਸਹੇਯਮਹਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਸਿਤੇਕ੍ਸ਼ਣੇ। ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਕੁਸ਼ਲਂ ਰਾਮੇ ਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਨ੍ਨਾ ਨਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਕਾਲੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੁਨੇਹਾ ਲੁਕ ਕੇ ਰਾਮ ਤਕ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਚੁਪਚਾਪ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਖੈਰ-ਖ਼ਬਰ ਲਿਆ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।
ਨਹਿ ਮੇ ਕ੍ਰਮਮਾਣਾਯਾ ਨਿਰਾਲਮ੍ਬੇ ਵਿਹਾਯਸਿ। ਸਮਰ੍ਥੋ ਗਤਿਮਨ੍ਵੇਤੁਂ ਪਵਨੋ ਗਰੁਡੋऽਪਿ ਵਾ
ਜਦ ਮੈਂ ਖੁੱਲੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਸਹਾਰੇ ਉੱਡਦੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਹਵਾ ਜਾਂ ਗਰੁੜ ਵੀ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਾਂ ਤਾਂ ਸੀਤਾ ਸਰਮਾਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਮਧੁਰਂ ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਵਾਚਾ ਪੂਰ੍ਵਸ਼ੋਕਾਭਿਪਨ੍ਨਯਾ
ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਸੀਤਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੁਰਾਣੀ ਪੀੜ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਨਰਮ ਬੋਲੀ ਵਿਚ ਸਰਮਾ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਰ੍ਥਾ ਗਗਨਂ ਗਨ੍ਤੁਮਪਿ ਚ ਤ੍ਵਂ ਰਸਾਤਲਮ੍। ਅਵਗਚ੍ਛਾਦ੍ਯ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤੇ ਮਦਨ੍ਤਰੇ
ਤੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਜਾਂ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈਂ; ਹੁਣ ਸਮਝ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਯਦਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯਦਿ ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਸ੍ਥਿਰਾ ਤਵ। ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਕਿਂ ਕਰੋਤੀਤਿ ਰਾਵਣਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਪੱਕੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ—ਜਾ ਕੇ ਪਤਾ ਕਰ ਕਿ ਰਾਵਣ ਕੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸ ਹਿ ਮਾਯਾਬਲਃ ਕ੍ਰੂਰੋ ਰਾਵਣਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰਾਵਣਃ। ਮਾਂ ਮੋਹਯਤਿ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਪੀਤਮਾਤ੍ਰੇਵ ਵਾਰੁਣੀ
ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਚਲਾਕੀ ਅਤੇ ਜਾਦੂ ਵਿਚ ਮਾਹਰ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਵੈਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੰਦੇ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਮੈਨੂੰ ਮਦਿਰਾ ਵਾਂਗ ਪੀ ਕੇ ਭੁਲਾਵਾ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਤਰ੍ਜਾਪਯਤਿ ਮਾਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਭਰ੍ਤ੍ਸਾਪਯਤਿ ਚਾਸਕृਤ੍। ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਭਿਃ ਸੁਘੋਰਾਭਿਰ੍ਯੋ ਮਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਡਾਂਟਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਰਾਖਸ਼ਣੀਆਂ ਵਲੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਸ਼ਙ੍ਕਿਤਾ ਚਾਸ੍ਮਿ ਨ ਸ੍ਵਸ੍ਥਂ ਚ ਮਨੋ ਮਮ। ਤਦ੍ਭਯਾਚ੍ਚਾਹਮੁਦ੍ਵਿਗ੍ਨਾ ਅਸ਼ੋਕਵਨਿਕਾਂ ਗਤਾ
ਮੈਂ ਚਿੰਤਤ ਅਤੇ ਡਰੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਹੀ ਮੈਂ ਅਸ਼ੋਕ ਵਨ ਵਿਚ ਆ ਗਈ ਹਾਂ।
ਯਦਿ ਨਾਮ ਕਥਾ ਤਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਵਾਪਿ ਯਦ੍ਭਵੇਤ੍। ਨਿਵੇਦਯੇਥਾਃ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ ਵਰੋ ਮੇ ਸ੍ਯਾਦਨੁਗ੍ਰਹਃ
ਜੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਪੱਕੀ ਖ਼ਬਰ ਜਾਂ ਕਹਾਣੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦੇ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਉਪਕਾਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸਾਪ੍ਯੇਵਂ ਬ੍ਰੁਵਤੀਂ ਸੀਤਾਂ ਸਰਮਾ ਮृਦੁਭਾषਿਣੀ। ਉਵਾਚ ਵਦਨਂ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ੍ਪृਸ਼ਨ੍ਤੀ ਬਾष੍ਪਵਿਕ੍ਲਵਮ੍
ਜਦ ਸੀਤਾ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਨਰਮ ਬੋਲੀ ਵਾਲੀ ਸਰਮਾ ਨੇ, ਉਸ ਦਾ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਿੱਜਿਆ ਚਿਹਰਾ ਛੂਹ ਕੇ, ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਏष ਤੇ ਯਦ੍ਯਭਿਪ੍ਰਾਯਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਗਚ੍ਛਾਮਿ ਜਾਨਕਿ। ਗृਹ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੋਰਭਿਪ੍ਰਾਯਮੁਪਾਵਰ੍ਤਾਮਿ ਮੈਥਿਲਿ
ਜੇ ਇਹੀ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਜਾਨਕੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਨੀਅਤ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਥਿਲੀ, ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਸਮੀਪਂ ਤਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਕਥਿਤਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਸਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇ ਕੋਲ ਗਈ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸੁਣਿਆ।