ਸਾ ਹਿ ਤਤ੍ਰ ਕृਤਾ ਮਿਤ੍ਰਂ ਸੀਤਯਾ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਮਾਣਯਾ। ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੀ ਰਾਵਣਾਦਿष੍ਟਾ ਸਾਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ਾ ਦृਢਵ੍ਰਤਾ
ਉਥੇ, ਸਰਮਾ ਨੇ ਦਿਲੋਂ ਦਇਆਵਾਨ ਤੇ ਪੱਕੀ ਨਿਯਤ ਵਾਲੀ ਹੋ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਸਖੀ ਬਣੀ; ਸੀਤਾ ਦੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਵਣ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਰਖਵਾਲੀ ਲਈ ਲਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਸਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਖੀ ਸੀਤਾਂ ਸਰਮਾ ਨष੍ਟਚੇਤਨਾਮ੍। ਉਪਾਵृਤ੍ਯੋਤ੍ਥਿਤਾਂ ਧ੍ਵਸ੍ਤਾਂ ਵਡਵਾਮਿਵ ਪਾਂਸੁषੁ
ਉਹ ਸਖੀ ਸਰਮਾ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਗੁਆਚ ਗਈ ਸੀ, ਪਿੱਠ ਕਰਕੇ ਬੈਠੀ ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੀ ਹੋਈ, ਘੋੜੀ ਵਾਂਗ ਵੇਖਿਆ।
ਤਾਂ ਸਮਾਸ਼੍ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਸਖੀਸ੍ਨੇਹੇਨ ਸੁਵ੍ਰਤਾਮ੍। ਸਮਾਸ਼੍ਵਸਿਹਿ ਵੈਦੇਹਿ ਮਾ ਭੂਤ੍ ਤੇ ਮਨਸੋ ਵ੍ਯਥਾ। ਉਕ੍ਤਾ ਯਦ੍ ਰਾਵਣੇਨ ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੱਕੇ ਸਾਥ ਦੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਨਾਲ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ: "ਵੈਦੇਹੀ, ਦਿਲ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਆਵੇ; ਜੋ ਰਾਵਣ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਤੇ ਜੋ ਤੂੰ ਆਪ ਸੋਚਿਆ—"
ਸਖੀਸ੍ਨੇਹੇਨ ਤਦ੍ ਭੀਰੁ ਮਯਾ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਲੀਨਯਾ ਗਹਨੇ ਸ਼ੂਨ੍ਯੇ ਭਯਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਰਾਵਣਾਤ੍। ਤਵ ਹੇਤੋਰ੍ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਨਹਿ ਮੇ ਰਾਵਣਾਦ੍ ਭਯਮ੍
ਸਖੀ ਦੀ ਮੋਹ-ਮਮਤਾ ਨਾਲ, ਡਰਪੋਕੀਏ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ; ਜੰਗਲ ਦੇ ਸੁੰਨੇ ਪਾਸੇ ਲੁਕ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਦਾ ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਵੱਡੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਮੈਨੂੰ ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ।
ਸ ਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਨਿष੍ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਯਤ੍ਕृਤੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਵਿਦਿਤਂ ਸਰ੍ਵਮਭਿਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਮੈਥਿਲਿ
ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਆਇਆ, ਮੈਂ, ਮੈਥਿਲੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪ ਵੀ ਬਾਹਰ ਗਈ।
ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਸੌਪ੍ਤਿਕਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਿਦਿਤਾਤ੍ਮਨਃ। ਵਧਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਨੈਵੋਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਰਾਮ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ 'ਤੇ ਰਾਤ ਦੀ ਚੁਪਚਾਪ ਹਮਲਾ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ; ਤੇ ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਵੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਨ ਤ੍ਵੇਵਂ ਵਾਨਰਾ ਹਨ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਪਾਦਪਯੋਧਿਨਃ। ਸੁਰਾ ਦੇਵਰ੍षਭੇਣੇਵ ਰਾਮੇਣ ਹਿ ਸੁਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਪਰ, ਪੇੜਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਾ ਵੱਲੋਂ।
ਦੀਰ੍ਘਵृਤ੍ਤਭੁਜਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਮਹੋਰਸ੍ਕਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਧਨ੍ਵੀ ਸਂਨਹਨੋਪੇਤੋ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਭੁਵਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਉਹ ਲੰਬੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਨ, ਚੌੜੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ; ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ।
ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਮਾਤ੍ਮਨਸ਼੍ਚ ਪਰਸ੍ਯ ਚ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਕੁਲੀਨੋ ਨਯਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਤ੍
ਉਹ ਬਹਾਦਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ, ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ ਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਹਨ੍ਤਾ ਪਰਬਲੌਘਾਨਾਮਚਿਨ੍ਤ੍ਯਬਲਪੌਰੁषਃ। ਨ ਹਤੋ ਰਾਘਵਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਸੀਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਨਿਬਰ੍ਹਣਃ
ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਣਗਣੇ ਬਲ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ; ਮਹਾਨ ਰਾਘਵ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੀਤੇ, ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ।
ਅਯੁਕ੍ਤਬੁਦ੍ਧਿਕृਤ੍ਯੇਨ ਸਰ੍ਵਭੂਤਵਿਰੋਧਿਨਾ। ਏਵਂ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾ ਰੌਦ੍ਰੇਣ ਮਾਯਾ ਮਾਯਾਵਿਨਾ ਤ੍ਵਯਿ
ਗਲਤ ਸੋਚ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ, ਐਸਾ ਕਠੋਰ ਝੂਠ ਤੇ ਮਾਇਆ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮਾਇਆਵਾਨ ਨੇ ਵਰਤੀ।
ਸ਼ੋਕਸ੍ਤੇ ਵਿਗਤਃ ਸਰ੍ਵਕਲ੍ਯਾਣਂ ਤ੍ਵਾਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਧ੍ਰੁਵਂ ਤ੍ਵਾਂ ਭਜਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪ੍ਰਿਯਂ ਤੇ ਭਵਤਿ ਸ਼ृਣੁ
ਤੇਰਾ ਦੁੱਖ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਹਾਲਾਤ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ ਹਨ। ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਤੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਮਿਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ—ਸੁਣ।
ਉਤ੍ਤੀਰ੍ਯ ਸਾਗਰਂ ਰਾਮਃ ਸਹ ਵਾਨਰਸੇਨਯਾ। ਸਂਨਿਵਿष੍ਟਃ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਤੀਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਦृष੍ਟੋ ਮੇ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾਰ੍ਥਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਸਹਿਤੈਃ ਸਾਗਰਾਨ੍ਤਸ੍ਥੈਰ੍ਬਲੈਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਮੈਂ ਕਾਕੁਤਸਥ ਨੂੰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਦੇਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਆਈ ਫੌਜ ਦੇ ਸਾਥ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੜਾ ਹੈ।
ਅਨੇਨ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਯੇ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾ ਲਘੁਵਿਕ੍ਰਮਾਃ। ਰਾਘਵਸ੍ਤੀਰ੍ਣ ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਸ੍ਤੈਰਿਹਾਹृਤਾ
ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਇੱਥੇ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਆ ਕੇ ਆਏ ਹਨ ਕਿ ਰਾਘਵ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।
ਸ ਤਾਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਿਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ। ਏष ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਤੇ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਚਿਵੈਃ ਸਹ ਰਾਵਣਃ
ਇਹ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਰਾਵਣ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਾਣਾ ਸਰਮਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀ ਸੀਤਯਾ ਸਹ। ਸਰ੍ਵੋਦ੍ਯੋਗੇਨ ਸੈਨ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ਬ੍ਦਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਭੈਰਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਰਮਾ ਰਾਖਸ਼ਸੀ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਫੌਜ ਦੀ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਸ਼ੋਰ ਸੁਣੀ।
ਦਣ੍ਡਨਿਰ੍ਘਾਤਵਾਦਿਨ੍ਯਾਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭੇਰ੍ਯਾ ਮਹਾਸ੍ਵਨਮ੍। ਉਵਾਚ ਸਰਮਾ ਸੀਤਾਮਿਦਂ ਮਧੁਰਭਾषਿਣੀ
ਗਰਜਨ ਵਾਂਗ ਧੁਨ ਵਾਲੀ ਜੰਗੀ ਡੰਗਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਸਰਮਾ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸਂਨਾਹਜਨਨੀ ਹ੍ਯੇषਾ ਭੈਰਵਾ ਭੀਰੁ ਭੇਰਿਕਾ। ਭੇਰੀਨਾਦਂ ਚ ਗਮ੍ਭੀਰਂ ਸ਼ृਣੁ ਤੋਯਦਨਿਃਸ੍ਵਨਮ੍
ਇਹ ਡਰਾਉਣੀ ਜੰਗੀ ਡੰਗਰ ਹੈ, ਡਰਪੋਕੀਏ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਡੰਗਰ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣ, ਇਹ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਰਗੀ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮਤ੍ਤਮਾਤਙ੍ਗਾ ਯੁਜ੍ਯਨ੍ਤੇ ਰਥਵਾਜਿਨਃ। ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਤੁਰਗਾਰੂਢਾਃ ਪ੍ਰਾਸਹਸ੍ਤਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਮੱਤ ਹਾਥੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ, ਰਥ ਤੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਧੇ, ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ, ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੇ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਤਤ੍ਰ ਚ ਸਂਨਦ੍ਧਾਃ ਸਮ੍ਪਤਨ੍ਤਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਆਪੂਰ੍ਯਨ੍ਤੇ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗਾਃ ਸੈਨ੍ਯੈਰਦ੍ਭੁਤਦਰ੍ਸ਼ਨੈਃ
ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਫੌਜੀ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਹੋ ਕੇ ਦੌੜ ਰਹੇ ਹਨ; ਰਾਜ ਮਾਰਗ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ ਹਨ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਅਜੀਬ ਹਨ।
ਵੇਗਵਦ੍ਭਿਰ੍ਨਦਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਤੋਯੌਘੈਰਿਵ ਸਾਗਰਃ। ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਨਾਂ ਚਰ੍ਮਣਾਂ ਵਰ੍ਮਣਾਂ ਤਥਾ
ਤੇਜ਼ ਤੇ ਗੂੰਜਦੇ ਜਲ-ਧਾਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰ, ਢਾਲਾਂ ਤੇ ਬਚਾਅ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਵੀ, ਇਹ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ।
ਰਥਵਾਜਿਗਜਾਨਾਂ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨੁਯਾਯਿਨਾਮ੍। ਸਮ੍ਭ੍ਰਮੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮੇष ਹृषਿਤਾਨਾਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍
ਰਥ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਹਾਥੀ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਹਨ; ਇਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਵਾਲਾ ਹਲਚਲ ਹੈ।
ਪ੍ਰਭਾਂ ਵਿਸृਜਤਾਂ ਪਸ਼੍ਯ ਨਾਨਾਵਰ੍ਣਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾਮ੍। ਵਨਂ ਨਿਰ੍ਦਹਤੋ ਘਰ੍ਮੇ ਯਥਾ ਰੂਪਂ ਵਿਭਾਵਸੋਃ
ਵੇਖ, ਕਿੰਨੀ ਚਮਕ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਉਠੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਸਾੜਦੀ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਘਣ੍ਟਾਨਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਨਿਰ੍ਘੋषਂ ਰਥਾਨਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਨਿਃਸ੍ਵਨਮ੍। ਹਯਾਨਾਂ ਹੇषਮਾਣਾਨਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਤੂਰ੍ਯਧ੍ਵਨਿਂ ਤਥਾ
ਘੰਟੀਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣ, ਰਥਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਸੁਣ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਸੁਣ, ਤੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਵੀ ਸੁਣ।
ਉਦ੍ਯਤਾਯੁਧਹਸ੍ਤਾਨਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਾਨੁਯਾਯਿਨਾਮ੍। ਸਮ੍ਭ੍ਰਮੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮੇष ਤੁਮੁਲੋ ਲੋਮਹਰ੍षਣਮ੍
ਇਹ ਜੋਰਦਾਰ ਤੇ ਰੋਮਾਂ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਲਚਲ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਭਜਤਿ ਸ਼ੋਕਘ੍ਨੀ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਭਯਮਾਗਤਮ੍। ਰਾਮਃ ਕਮਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ੋ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮਿਵ ਵਾਸਵਃ
ਤਕਦੀਰ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ 'ਤੇ ਡਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਕਮਲ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਮ, ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਅਵਜਿਤ੍ਯ ਜਿਤਕ੍ਰੋਧਸ੍ਤਮਚਿਨ੍ਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਰਾਵਣਂ ਸਮਰੇ ਹਤ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤਾ ਤ੍ਵਾਧਿਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਜਿੱਤ ਕੇ, ਗੁੱਸਾ ਦਬਾ ਕੇ ਤੇ ਅਕਲਪਨਯ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਮੁੜ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ।
ਵਿਕ੍ਰਮਿष੍ਯਤਿ ਰਕ੍ਸ਼ਃਸੁ ਭਰ੍ਤਾ ਤੇ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਯਥਾ ਸ਼ਤ੍ਰੁषੁ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੋ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਸਹ ਵਾਸਵਃ
ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜੋਸ਼ ਦਿਖਾਏਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਆਗਤਸ੍ਯ ਹਿ ਰਾਮਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਙ੍ਕਾਗਤਾਂ ਸਤੀਮ੍। ਅਹਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਾਂ ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੌ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤੇ
ਜਦ ਰਾਮ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ, ਸਚੀ ਤੇ ਮਨਚਾਹੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਵੇਖਾਂਗਾ, ਜਦ ਦੁਸ਼ਮਣ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।