ਪੁਤ੍ਰਾ ਵੈਵਸ੍ਵਤਸ੍ਯਾਥ ਪਞ੍ਚ ਕਾਲਾਨ੍ਤਕੋਪਮਾਃ। ਗਜੋ ਗਵਾਕ੍ਸ਼ੋ ਗਵਯਃ ਸ਼ਰਭੋ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਃ
ਫਿਰ, ਵੈਵਸਵਤ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਜੋ ਕਾਲ ਦੇ ਅੰਤ ਵਰਗੇ ਭਿਆਨਕ ਹਨ: ਗਜਾ, ਗਵਾਕਸ਼, ਗਵਯਾ, ਸ਼ਰਭਾ ਤੇ ਗੰਧਮਾਦਨ।
ਦਸ਼ ਵਾਨਰਕੋਟ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਯੁਦ੍ਧਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍। ਸ਼੍ਰੀਮਤਾਂ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ੇषਂ ਨਾਖ੍ਯਾਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਤੇ ਦਸ ਕਰੋੜ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਵਾਨਰ ਹਨ, ਜੋ ਜੰਗ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹਨ; ਬਾਕੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਮੈਂ ਦੱਸਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।
ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯੈष ਸਿਂਹਸਂਹਨਨੋ ਯੁਵਾ। ਦੂषਣੋ ਨਿਹਤੋ ਯੇਨ ਖਰਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾਸ੍ਤਥਾ
ਇਹ ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੂਸ਼ਣ, ਖਰ ਤੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ੇ ਵਿਕ੍ਰਮੇ ਭੁਵਿ ਕਸ਼੍ਚਨ। ਵਿਰਾਧੋ ਨਿਹਤੋ ਯੇਨ ਕਬਨ੍ਧਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤਕੋਪਮਃ
ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਾਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸ਼ੌਰ ਵਿਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ; ਜਿਸ ਨੇ ਵਿਰਾਧ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਕਬੰਧ, ਜੋ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਮਾਤਂਗਾਨਾਮਿਵਰ੍षਭਃ। ਯਸ੍ਯ ਬਾਣਪਥਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਨ ਜੀਵੇਦਪਿ ਵਾਸਵਃ
ਇੱਥੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹਨ, ਹਾਥੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਵੱਡਾ ਬਲਦ ਵਾਂਗ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਰ ਤੋਂ ਇੰਦਰ ਵੀ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਸੁਤੋ ਵੀਰੋ ਨਲਃ ਪ੍ਲਵਗਸਤ੍ਤਮਃ। ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਵੇਗਵਾਨਤ੍ਰ ਵਸੁਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਦੁਰ੍ਧਰਃ
ਇੱਥੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਲ ਹਨ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹਨ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਸੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਰਧਰ ਵੀ ਇੱਥੇ ਹਨ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਵਰਿष੍ਠਸ਼੍ਚ ਤਵ ਭ੍ਰਾਤਾ ਵਿਭੀषਣਃ। ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਲੰਕਾ ਨਗਰੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਰਾਘਵ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਸਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਤਥਾ ਵੈ ਵਾਨਰਂ ਬਲਮ੍। ਸੁਵੇਲੇऽਧਿष੍ਠਿਤਂ ਸ਼ੈਲੇ ਸ਼ੇषਕਾਰ੍ਯੇ ਭਵਾਨ੍ ਗਤਿਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰਾ ਹਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਸੁਵੇਲ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਡੇਰਾ ਲਾਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਬਾਕੀ ਕੰਮ ਲਈ ਤੇਰਾ ਹੀ ਆਸਰਾ ਹੈ।
thumb|ਏਕਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਹੁਣ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦੀ ਇਕੱਤੀਵੀਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤਸ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਬਲਂ ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਨृਪਤੇਸ਼੍ਚਰਾਃ। ਸੁਵੇਲੇ ਰਾਘਵਂ ਸ਼ੈਲੇ ਨਿਵਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਫਿਰ ਲੰਕਾ ਦੇ ਜਾਸੂਸਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਾਮਾ ਆਪਣੀ ਅਟੱਲ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸੁਵੇਲ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਡੇਰਾ ਲਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਚਾਰਾਣਾਂ ਰਾਵਣਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਮਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਜਾਤੋਦ੍ਵੇਗੋऽਭਵਤ੍ ਕਿਂਚਿਤ੍ ਸਚਿਵਾਨਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਰਾਵਣ ਨੇ ਜਾਸੂਸਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਮਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਕੁਝ ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਯਾਨ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵੇ ਵੈ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ। ਅਯਂ ਨੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਕਾਲੋ ਹਿ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਜਲਦੀ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਆ ਜਾਓ; ਹੁਣ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਕਸ਼ਸੋ।
ਤਸ੍ਯ ਤਚ੍ਛਾਸਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋऽਭ੍ਯਾਗਮਨ੍ ਦ੍ਰੁਤਮ੍। ਤਤਃ ਸ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ ਸਚਿਵੈਃ ਸਹ
ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ ਮੰਤਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਗਏ; ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਃ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਯਤ੍ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍। ਵਿਸਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਸਚਿਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍
ਸਲਾਹ ਕਰ ਕੇ, ਉਹ ਜੋ ਠੀਕ ਸੀ, ਉਹ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਹਵੈਲੀ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਮਾਦਾਯ ਵਿਦ੍ਯੁਜ੍ਜਿਹ੍ਵਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਮਾਯਾਵਿਨਂ ਮਹਾਮਾਯਂ ਪ੍ਰਾਵਿਸ਼ਦ੍ ਯਤ੍ਰ ਮੈਥਿਲੀ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵਿਦ੍ਯੁਜਝਿਵਾ, ਜੋ ਜਾਦੂਗਰ ਤੇ ਵੱਡਾ ਮਾਇਆਵਾਨ ਸੀ, ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਥਿਲੀ ਸੀ, ਉਥੇ ਗਿਆ।
ਵਿਦ੍ਯੁਜ੍ਜਿਹ੍ਵਂ ਚ ਮਾਯਾਜ੍ਞਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ। ਮੋਹਯਿष੍ਯਾਵਹੇ ਸੀਤਾਂ ਮਾਯਯਾ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾਮ੍
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੇ ਜਾਦੂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਵਿਦ੍ਯੁਜਝਿਵਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਆਓ, ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਭੁੱਲਾ ਦਈਏ।'
ਸ਼ਿਰੋ ਮਾਯਾਮਯਂ ਗृਹ੍ਯ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਨਿਸ਼ਾਚਰ। ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਸਮੁਪਤਿष੍ਠਸ੍ਵ ਮਹਚ੍ਚ ਸਸ਼ਰਂ ਧਨੁਃ
ਇਹ ਰਾਘਵ ਦਾ ਝੂਠਾ ਸਿਰ ਲੈ ਲੈ, ਹੇ ਰਾਤ ਦਾ ਵਾਸੀ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਤੀਰ ਵੀ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਥੇਤ੍ਯਾਹ ਵਿਦ੍ਯੁਜ੍ਜਿਹ੍ਵੋ ਨਿਸ਼ਾਚਰਃ। ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਮਾਯਾਂ ਸੁਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾਂ ਸ ਰਾਵਣੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ, ਵਿਦ੍ਯੁਜਝਿਵਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ,' ਤੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹ ਮਾਇਆ ਬੜੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਦਿਖਾਈ।
ਤਸ੍ਯ ਤੁष੍ਟੋऽਭਵਦ੍ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਦਦੌ ਚ ਵਿਭੂषਣਮ੍। ਅਸ਼ੋਕਵਨਿਕਾਯਾਂ ਚ ਸੀਤਾਦਰ੍ਸ਼ਨਲਾਲਸਃ
ਰਾਜਾ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ; ਉਹ ਅਸ਼ੋਕ ਵਨ ਵਿਚ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸੀ।
ਨੈਰ੍ऋਤਾਨਾਮਧਿਪਤਿਃ ਸਂਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਬਲਃ। ਤਤੋ ਦੀਨਾਮਦੈਨ੍ਯਾਰ੍ਹਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਧਨਦਾਨੁਜਃ
ਨੈਰਿਤੀਆਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ, ਅੰਦਰ ਗਿਆ; ਤੇ ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਭਰਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਦਇਆ ਤੇ ਦੁਖ ਦੀ ਹਕਦਾਰ ਸੀ।
ਅਧੋਮੁਖੀਂ ਸ਼ੋਕਪਰਾਮੁਪਵਿष੍ਟਾਂ ਮਹੀਤਲੇ। ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਸਮਨੁਧ੍ਯਾਨ੍ਤੀਮਸ਼ੋਕਵਨਿਕਾਂ ਗਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬੈਠੀ, ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ, ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ, ਅਸ਼ੋਕ ਵਨ ਵਿਚ ਵੇਖਿਆ।
ਉਪਾਸ੍ਯਮਾਨਾਂ ਘੋਰਾਭੀ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੀਭਿਰਦੂਰਤਃ। ਉਪਸृਤ੍ਯ ਤਤਃ ਸੀਤਾਂ ਪ੍ਰਹਰ੍षਂ ਨਾਮ ਕੀਰ੍ਤਯਨ੍
ਉਹ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਸੀ; ਉਹ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਿਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ ਆਖਿਆ।
ਇਦਂ ਚ ਵਚਨਂ ਧृष੍ਟਮੁਵਾਚ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾਮ੍। ਸਾਨ੍ਤ੍ਵ੍ਯਮਾਨਾ ਮਯਾ ਭਦ੍ਰੇ ਯਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਵਿਮਨ੍ਯਸੇ
ਉਸ ਨੇ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਕਹੀ: 'ਪਿਆਰੀਏ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਸਮਝਾਉਣ ਤੇ ਚੁੱਪ ਰਹੀ ਹੋ?'
ਖਰਹਨ੍ਤਾ ਸ ਤੇ ਭਰ੍ਤਾ ਰਾਘਵਃ ਸਮਰੇ ਹਤਃ। ਛਿਨ੍ਨਂ ਤੇ ਸਰ੍ਵਥਾ ਮੂਲਂ ਦਰ੍ਪਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤੋ ਮਯਾ
ਤੇਰਾ ਪਤੀ, ਖਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰਾਘਵ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ; ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਆਸਰਾ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਤੇਰਾ ਅਹੰਕਾਰ ਵੀ ਮੈਂ ਹੀ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਵ੍ਯਸਨੇਨਾਤ੍ਮਨਃ ਸੀਤੇ ਮਮ ਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਵਿਸृਜੈਤਾਂ ਮਤਿਂ ਮੂਢੇ ਕਿਂ ਮृਤੇਨ ਕਰਿष੍ਯਸਿ
ਤੇਰੇ ਦੁਖ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਸੀਤੇ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣੇਗੀ; ਇਹ ਮੂਰਖੀ ਸੋਚ ਛੱਡ ਦੇ—ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੇ ਨਾਲ ਤੂੰ ਕੀ ਕਰੇਗੀ?
ਭਵਸ੍ਵ ਭਦ੍ਰੇ ਭਾਰ੍ਯਾਣਾਂ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮੀਸ਼੍ਵਰੀ ਮਮ। ਅਲ੍ਪਪੁਣ੍ਯੇ ਨਿਵृਤ੍ਤਾਰ੍ਥੇ ਮੂਢੇ ਪਣ੍ਡਿਤਮਾਨਿਨਿ। ਸ਼ृਣੁ ਭਰ੍ਤृਵਧਂ ਸੀਤੇ ਘੋਰਂ ਵृਤ੍ਰਵਧਂ ਯਥਾ
ਪਿਆਰੀਏ, ਮੇਰੀਆਂ ਸਭ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮੁੱਖ ਹੋ ਜਾ; ਥੋੜੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀ, ਜਿਸਦੀ ਆਸ ਉੱਡ ਗਈ, ਮੂਰਖ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਚਤੁਰ ਸਮਝਦੀ ਹੈ—ਸੀਤੇ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਮੌਤ ਸੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਮਾਯਾਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਮਾਂ ਕਿਲ ਰਾਘਵਃ। ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਣੀਤੇਨ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਘਵ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਣ ਆਇਆ ਸੀ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸਂਨਿਵਿष੍ਟਃ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪੀਡ੍ਯ ਤੀਰਮਥੋਤ੍ਤਰਮ੍। ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਰਾਮੋ ਵ੍ਰਜਤ੍ਯਸ੍ਤਂ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਉਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉੱਤਰਲੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ, ਕੰਢੇ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਦਬਾਇਆ; ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ, ਰਾਮ ਚਲ ਪਿਆ।
ਅਥਾਧ੍ਵਨਿ ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਮਰ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਤਂ ਬਲਮ੍। ਸੁਖਸੁਪ੍ਤਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਚਰਿਤਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਚਰੈਃ
ਫੌਜ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਥੱਕ ਗਈ ਸੀ ਤੇ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ; ਮੇਰੇ ਚਰਾਸੂਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖ ਨਾਲ ਸੌਂਦੇ ਹੋਏ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਪ੍ਰਹਸ੍ਤਪ੍ਰਣੀਤੇਨ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਮਮ। ਬਲਮਸ੍ਯ ਹਤਂ ਰਾਤ੍ਰੌ ਯਤ੍ਰ ਰਾਮਃ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਫਿਰ, ਪ੍ਰਹਸਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸੀ।