ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾਸ਼੍ਚਮੂਂ ਤਾਂ ਚ ਬਭੂਵੁਰ੍ਭਯਵਿਹ੍ਵਲਾਃ। ਤੇ ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨਾ ਦृष੍ਟਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਉਹ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਡਰ ਨਾਲ ਘਬਰਾ ਗਏ; ਪਰ ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਵਿਭੀषਣੇਨ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਾ ਨਿਗृਹੀਤਾ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ। ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਗ੍ਰਾਹਿਤਸ੍ਤ੍ਵੇਕਃ ਪਾਪੋऽਯਮਿਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਫੜ ਲਿਆ; ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਮੰਦ ਹੈ।'
ਮੋਚਿਤਃ ਸੋऽਪਿ ਰਾਮੇਣ ਵਧ੍ਯਮਾਨਃ ਪ੍ਲਵਂਗਮੈਃ। ਆਨृਸ਼ਂਸ੍ਯੇਨ ਰਾਮੇਣ ਮੋਚਿਤਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਪਰੇ
ਉਹ ਵੀ ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਦ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਮਾਰ ਰਹੇ ਸੀ; ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਹੋਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਵਾਨਰੈਰਰ੍ਦਿਤਾਸ੍ਤੇ ਤੁ ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੈਰ੍ਲਘੁਵਿਕ੍ਰਮੈਃ। ਪੁਨਰ੍ਲਙ੍ਕਾਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਃ ਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤੋ ਨष੍ਟਚੇਤਸਃ
ਉਹ ਚਰੂ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਏ, ਫਿਰ ਲੰਕਾ ਵਾਪਸ ਆਏ, ਹਾਫਦੇ ਤੇ ਮਨ ਘੁੰਮਿਆ ਹੋਇਆ।
thumb|ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਤੀਹਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤਸ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਬਲਂ ਲਙ੍ਕਾਧਿਪਤਯੇ ਚਰਾਃ। ਸੁਵੇਲੇ ਰਾਘਵਂ ਸ਼ੈਲੇ ਨਿਵਿष੍ਟਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਫਿਰ ਚਰੂਆਂ ਨੇ ਲੰਕਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਾਮ ਆਪਣੀ ਅਟੱਲ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸੁਵੇਲ ਪਹਾੜ ਤੇ ਡੇਰਾ ਲਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਚਾਰਾਣਾਂ ਰਾਵਣਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਮਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਜਾਤੋਦ੍ਵੇਗੋऽਭਵਤ੍ ਕਿਂਚਿਚ੍ਛਾਰ੍ਦੂਲਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਚਰੂਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣ ਕੇ ਕਿ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਮ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਵਣ ਕੁਝ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸ਼ਾਰਦੂਲ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
ਅਯਥਾਵਚ੍ਚ ਤੇ ਵਰ੍ਣੋ ਦੀਨਸ਼੍ਚਾਸਿ ਨਿਸ਼ਾਚਰ। ਨਾਸਿ ਕਚ੍ਚਿਦਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਨਾਂ ਵਸ਼ਮਾਗਤਃ
ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਤੂੰ ਉਦਾਸ ਲੱਗਦਾ ਹੈਂ, ਰਾਤ ਦਾ ਜੀਵ; ਕਿਤੇ ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਆ ਗਿਆ?
ਇਤਿ ਤੇਨਾਨੁਸ਼ਿष੍ਟਸ੍ਤੁ ਵਾਚਂ ਮਨ੍ਦਮੁਦੀਰਯਨ੍। ਤਦਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਂ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਭਯਵਿਕ੍ਲਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ ਸ਼ਾਰਦੂਲ ਡਰ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਬੋਲਿਆ।
ਨ ਤੇ ਚਾਰਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਰਾਜਨ੍ ਵਾਨਰਪੁਙ੍ਗਵਾਃ। ਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਬਲਵਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਰਾਘਵੇਣ ਚ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਰਾਜਾ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਚਰੂ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੇ; ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਬਹਾਦਰ ਹਨ ਤੇ ਰਾਘਵ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਨਾਪਿ ਸਮ੍ਭਾषਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਸ਼੍ਨੋऽਤ੍ਰ ਨ ਲਭ੍ਯਤੇ। ਸਰ੍ਵਤੋ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਪਨ੍ਥਾ ਵਾਨਰੈਃ ਪਰ੍ਵਤੋਪਮੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਵੀ ਅਸਾਨ ਨਹੀਂ; ਇੱਥੇ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਾਨਰ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ, ਰਸਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਮਾਤ੍ਰੇ ਜ੍ਞਾਤੋऽਹਂ ਬਲੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਿਚਾਰਿਤੇ। ਬਲਾਦ੍ ਗृਹੀਤੋ ਰਕ੍ਸ਼ੋਭਿਰ੍ਬਹੁਧਾਸ੍ਮਿ ਵਿਚਾਰਿਤਃ
ਜਦ ਮੈਂ ਫੌਜ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਜਾਂਚਿਆ।
ਜਾਨੁਭਿਰ੍ਮੁष੍ਟਿਭਿਰ੍ਦਨ੍ਤੈਸ੍ਤਲੈਸ਼੍ਚਾਭਿਹਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍। ਪਰਿਣੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਹਰਿਭਿਰ੍ਬਲਮਧ੍ਯੇ ਅਮਰ੍षਣੈਃ
ਮੈਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਗੋਡਿਆਂ, ਮੁੱਠੀਆਂ, ਦੰਦਾਂ ਤੇ ਹਥੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਤੇ ਫੌਜ ਵਿਚ ਹਰ ਪਾਸੇ ਘਸੀਟਿਆ।
ਪਰਿਣੀਯ ਚ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਨੀਤੋऽਹਂ ਰਾਮਸਂਸਦਿ। ਰੁਧਿਰਸ੍ਰਾਵਿਦੀਨਾਙ੍ਗੋ ਵਿਹ੍ਵਲਸ਼੍ਚਲਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਹਰ ਪਾਸੇ ਘਸੀਟ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਮ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ ਲੈ ਆਏ; ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਡੋਲ ਰਹੀਆਂ।
ਹਰਿਭਿਰ੍ਵਧ੍ਯਮਾਨਸ਼੍ਚ ਯਾਚਮਾਨਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ। ਰਾਘਵੇਣ ਪਰਿਤ੍ਰਾਤੋ ਮਾ ਮੇਤਿ ਚ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ
ਵਾਨਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ; ਰਾਘਵ ਨੇ ਕਿਹਾ 'ਇਸ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰੋ' ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ।
ਏष ਸ਼ੈਲਸ਼ਿਲਾਭਿਸ੍ਤੁ ਪੂਰਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਰ੍ਣਵਮ੍। ਦ੍ਵਾਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਲਙ੍ਕਾਯਾ ਰਾਮਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਸਾਯੁਧਃ
ਇੱਥੇ ਰਾਮ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੰਕਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਖੜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚਟਾਨਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਰੁਡਵ੍ਯੂਹਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸਰ੍ਵਤੋ ਹਰਿਭਿਰ੍ਵृਤਃ। ਮਾਂ ਵਿਸृਜ੍ਯ ਮਹਾਤੇਜਾ ਲਙ੍ਕਾਮੇਵਾਤਿਵਰ੍ਤਤੇ
ਗਰੁੜ ਦੀ ਰਚਨਾ ਬਣਾਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਂਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਮ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਸਿੱਧਾ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਪ੍ਰਾਕਾਰਮਾਯਾਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਕਤਰਂ ਕੁਰੁ। ਸੀਤਾਂ ਵਾਪਿ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਸ਼ੁ ਯੁਦ੍ਧਂ ਵਾਪਿ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਉਹ ਕਿਲੇ ਦੇ ਕੰਧ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਰੰਤ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਚੁਣੋ: ਜਾਂ ਤਾਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇ ਦੋ ਜਾਂ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ।
ਮਨਸਾ ਤਤ੍ ਤਦਾ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ। ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਂ ਸੁਮਹਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਥੋਵਾਚ ਸ ਰਾਵਣਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ ਰਾਵਣ ਨੇ ਸ਼ਾਰਦੂਲ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਯਦਿ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿਯੁਧ੍ਯਨ੍ਤੇ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਦਾਨਵਾਃ। ਨੈਵ ਸੀਤਾਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕਭਯਾਦਪਿ
ਜੇਕਰ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਨ, ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਤੇਜਾ ਰਾਵਣਃ ਪੁਨਰਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਚਰਿਤਾ ਭਵਤਾ ਸੇਨਾ ਕੇऽਤ੍ਰ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪ੍ਲਵਂਗਮਾਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਹਾਂਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਮੁੜ ਆਖਿਆ: "ਤੂੰ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ-ਕੌਣ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹਨ?"
ਕਿਂਪ੍ਰਭਾਃ ਕੀਦृਸ਼ਾਃ ਸੌਮ੍ਯ ਵਾਨਰਾ ਯੇ ਦੁਰਾਸਦਾਃ। ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪੌਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ
ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਹਨ, ਕਿਹੜੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਦੱਸੋ ਮਿੱਤਰ? ਕੌਣ ਹਨ ਇਹ ਵਾਨਰ ਜੋ ਰੋਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ? ਕੌਣ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਰੇ ਹਨ? ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ ਰਾਕਸ਼ਸ।
ਤਥਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਪਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੇषਾਂ ਬਲਾਬਲਮ੍। ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਖਲੁ ਸਂਖ੍ਯਾਨਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਯੁਦ੍ਧਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਜਾਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ। ਜੰਗ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਜਾਣਨਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ।
ਅਥੈਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੋ ਰਾਵਣੇਨੋਤ੍ਤਮਸ਼੍ਚਰਃ। ਇਦਂ ਵਚਨਮਾਰੇਭੇ ਵਕ੍ਤੁਂ ਰਾਵਣਸਂਨਿਧੌ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਵਣ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਵਧੀਆ ਜਾਸੂਸ ਸ਼ਾਰਦੂਲ ਨੇ ਰਾਵਣ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਆਖਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਅਥਰ੍ਕ੍ਸ਼ਰਜਸਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿ ਰਾਜਨ੍ ਸੁਦੁਰ੍ਜਯਃ। ਗਦ੍ਗਦਸ੍ਯਾਥ ਪੁਤ੍ਰੋऽਤ੍ਰ ਜਾਮ੍ਬਵਾਨਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਇੱਥੇ ਅਰਕ ਤੇ ਰਜਸਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ; ਤੇ ਇੱਥੇ, ਰਾਜਾ, ਗਦਗਦਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਮਬਵੰਤ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਗਦ੍ਗਦਸ੍ਯਾਥ ਪੁਤ੍ਰੋऽਨ੍ਯੋ ਗੁਰੁਪੁਤ੍ਰਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋਃ। ਕਦਨਂ ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਕृਤਮੇਕੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍
ਗਦਗਦਾ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁੱਤਰ ਇੱਥੇ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ ਦੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਕਤਲ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਸੁषੇਣਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਸੌਮ੍ਯਃ ਸੋਮਾਤ੍ਮਜਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਰਾਜਨ੍ ਦਧਿਮੁਖਃ ਕਪਿਃ
ਇੱਥੇ ਸੁਸ਼ੇਣ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ; ਤੇ ਇੱਥੇ, ਰਾਜਾ, ਦਧਿਮੁਖ ਵਾਨਰ ਹੈ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸੁਮੁਖੋ ਦੁਰ੍ਮੁਖਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਵੇਗਦਰ੍ਸ਼ੀ ਚ ਵਾਨਰਃ। ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਵਾਨਰਰੂਪੇਣ ਨੂਨਂ ਸृष੍ਟਃ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ
ਇੱਥੇ ਸੁਮੁਖ ਤੇ ਦੁਮੁਖ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਵਾਨਰ ਵੇਗਦਰਸ਼ੀ ਵੀ ਹੈ; ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸਵੈਭੂ ਨੇ ਮੌਤ ਨੂੰ ਵਾਨਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਪੁਤ੍ਰੋ ਹੁਤਵਹਸ੍ਯਾਤ੍ਰ ਨੀਲਃ ਸੇਨਾਪਤਿਃ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਅਨਿਲਸ੍ਯ ਤੁ ਪੁਤ੍ਰੋऽਤ੍ਰ ਹਨੂਮਾਨਿਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ
ਇੱਥੇ ਹੁਤਵਾਹ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਨੀਲ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਹੈ; ਤੇ ਇੱਥੇ, ਅਨਿਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹਨੂਮਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ।
ਨਪ੍ਤਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षੋ ਬਲਵਾਨਙ੍ਗਦੋ ਯੁਵਾ। ਮੈਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਵਿਦਸ਼੍ਚੋਭੌ ਬਲਿਨਾਵਸ਼੍ਵਿਸਮ੍ਭਵੌ
ਇੱਥੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਪੌਤਰਾ, ਅੰਗਦ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ; ਤੇ ਮੈੰਦਾ ਤੇ ਦਵਿਵਿਦ ਦੋਵੇਂ, ਜੋ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।