ਯਦਿ ਮਾਮਭਿਯੁਞ੍ਜੀਰਨ੍ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਦਾਨਵਾਃ। ਨੈਵ ਸੀਤਾਮਹਂ ਦਦ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਲੋਕਭਯਾਦਪਿ
ਜੇਕਰ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਆ ਕੇ ਲੜਨ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਵੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਡਰ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਵਂ ਤੁ ਸੌਮ੍ਯ ਪਰਿਤ੍ਰਸ੍ਤੋ ਹਰਿਭਿਃ ਪੀਡਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍। ਪ੍ਰਤਿਪ੍ਰਦਾਨਮਦ੍ਯੈਵ ਸੀਤਾਯਾਃ ਸਾਧੁ ਮਨ੍ਯਸੇ
ਪਰ ਤੂੰ, ਮਿੱਠਾ ਮਨੁੱਖ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਹੁਣ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਵਾਪਸ ਦੇਣ ਨੂੰ ਠੀਕ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।
ਕੋ ਹਿ ਨਾਮ ਸਪਤ੍ਨੋ ਮਾਂ ਸਮਰੇ ਜੇਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਰੁषਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਵਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਃ
ਕੌਣ ਮੇਰਾ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈ?' ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ, ਰੁਖਾ ਬੋਲ ਬੋਲਿਆ।
ਆਰੁਰੋਹ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਪ੍ਰਾਸਾਦਂ ਹਿਮਪਾਣ੍ਡੁਰਮ੍। ਬਹੁਤਾਲਸਮੁਤ੍ਸੇਧਂ ਰਾਵਣੋऽਥ ਦਿਦृਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਫਿਰ, ਰਾਵਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਬਰਫ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ, ਬਹੁਤ ਪਾਲਮਾਂ ਵਾਲੇ ਉੱਚੇ ਮਹਲ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਚਰਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹਿਤੋ ਰਾਵਣਃ ਕ੍ਰੋਧਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤਃ। ਪਸ਼੍ਯਮਾਨਃ ਸਮੁਦ੍ਰਂ ਤਂ ਪਰ੍ਵਤਾਂਸ਼੍ਚ ਵਨਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਦੋ ਚਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਰਾਵਣ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਮੁੰਦਰ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਪृਥਿਵੀਦੇਸ਼ਂ ਸੁਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣਂ ਪ੍ਲਵਂਗਮੈਃ। ਤਦਪਾਰਮਸਹ੍ਯਂ ਚ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਮਹਾਬਲਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਅਟੱਲ ਤਾਕਤ ਵੀ।
ਆਲੋਕ੍ਯ ਰਾਵਣੋ ਰਾਜਾ ਪਰਿਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਸਾਰਣਮ੍। ਏषਾਂ ਕੇ ਵਾਨਰਾ ਮੁਖ੍ਯਾਃ ਕੇ ਸ਼ੂਰਾਃ ਕੇ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਰਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚ ਕੌਣ ਮੁਖੀ ਹਨ, ਕੌਣ ਬਹਾਦਰ ਹਨ, ਤੇ ਕੌਣ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ?'
ਕੇ ਪੂਰ੍ਵਮਭਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਮਹੋਤ੍ਸਾਹਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਕੇषਾਂ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਕੇ ਵਾ ਯੂਥਪਯੂਥਪਾਃ
ਕੌਣ ਵੱਡੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ? ਸੁਗਰੀਵ ਕਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕੌਣ ਯੂਥਪਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਹਨ?
ਸਾਰਣਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਸਰ੍ਵਂ ਕਿਂਪ੍ਰਭਾਵਾਃ ਪ੍ਲਵਂਗਮਾਃ। ਸਾਰਣੋ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਤਃ
ਸਾਰਣ, ਮੈਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ। ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਸਾਰਣ ਨੇ ਇਹ ਬੋਲ ਕਹੇ।
ਆਬਭਾषੇऽਥ ਮੁਖ੍ਯਜ੍ਞੋ ਮੁਖ੍ਯਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਨੌਕਸਃ। ਏष ਯੋऽਭਿਮੁਖੋ ਲਙ੍ਕਾਂ ਨਰ੍ਦਂਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਵਾਨਰਃ
ਫਿਰ, ਜੋ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਉਥੇ ਵਨਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਬਾਰੇ ਬੋਲਿਆ: 'ਉਹ ਵਾਨਰ ਜੋ ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਗੂੰਜਦਾ ਖੜਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਖੀ ਹੈ।'
ਯੂਥਪਾਨਾਂ ਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਤੇਨ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ। ਯਸ੍ਯ ਘੋषੇਣ ਮਹਤਾ ਸਪ੍ਰਾਕਾਰਾ ਸਤੋਰਣਾ
ਉਹ ਯੂਥਪਾਂ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਮੁਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਵੱਡੀ ਗੂੰਜ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਵੱਜਦੀ ਹੈ।
ਲਙ੍ਕਾ ਪ੍ਰਤਿਹਤਾ ਸਰ੍ਵਾ ਸਸ਼ੈਲਵਨਕਾਨਨਾ। ਸਰ੍ਵਸ਼ਾਖਾਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਲੰਕਾ, ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ ਸਮੇਤ, ਸਾਰੀ ਹੀ ਸੁਗਰੀਵ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਦੀ ਵੱਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਕੰਪਦੀ ਹੈ।
ਬਲਾਗ੍ਰੇ ਤਿष੍ਠਤੇ ਵੀਰੋ ਨੀਲੋ ਨਾਮੈष ਯੂਥਪਃ। ਬਾਹੂ ਪ੍ਰਗृਹ੍ਯ ਯਃ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਮਹੀਂ ਗਚ੍ਛਤਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ ਨੀਲ ਨਾਮ ਦਾ ਯੂਥਪਾ ਖੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਫੜ ਕੇ, ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਰਦਾ ਹੈ।
ਲਙ੍ਕਾਮਭਿਮੁਖਃ ਕੋਪਾਦਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਚ ਵਿਜृਮ੍ਭਤੇ। ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਃ ਪਦ੍ਮਕਿਂਜਲ੍ਕਸਂਨਿਭਃ
ਉਹ ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਵਧਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਡੰਠਲ ਵਰਗਾ।
ਸ੍ਫੋਟਯਤ੍ਯਤਿਸਂਰਬ੍ਧੋ ਲਾਙ੍ਗੂਲਂ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਯਸ੍ਯ ਲਾਙ੍ਗੂਲਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਸ੍ਵਨਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਦਸ਼
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਛ ਨੂੰ ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਰ ਵਾਰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਪੂਛ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਦਸੋਂ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜ ਉਠਦੇ ਹਨ।
ਏष ਵਾਨਰਰਾਜੇਨ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣਾਭਿषੇਚਿਤਃ। ਯੁਵਰਾਜੋऽਙ੍ਗਦੋ ਨਾਮ ਤ੍ਵਾਮਾਹ੍ਵਯਤਿ ਸਂਯੁਗੇ
ਇਹ ਅੰਗਦ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗ ਲਈ ਲਲਕਾਰਦਾ ਹੈ।
ਵਾਲਿਨਃ ਸਦृਸ਼ਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਸਦਾ ਪ੍ਰਿਯਃ। ਰਾਘਵਾਰ੍ਥੇ ਪਰਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਵਰੁਣੋ ਯਥਾ
ਇਹ ਵਾਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ; ਰਾਘਵ ਦੀ ਖਾਤਰ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਵਰੁਣ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਸ੍ਯ ਸਾ ਮਤਿਃ ਸਰ੍ਵਾ ਯਦ੍ ਦृष੍ਟਾ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾ। ਹਨੂਮਤਾ ਵੇਗਵਤਾ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਹਿਤੈषਿਣਾ
ਇਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸੋਚ ਉਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ ਜੋ ਹਨੂਮਾਨ, ਜੋ ਰਾਘਵ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਹੈ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਬਾਰੇ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਬਹੂਨਿ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਮੇष ਯੂਥਾਨਿ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਪਰਿਗृਹ੍ਯਾਭਿਯਾਤਿ ਤ੍ਵਾਂ ਸ੍ਵੇਨਾਨੀਕੇਨ ਮਰ੍ਦਿਤੁਮ੍
ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਦਲ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਨੁਵਾਲਿਸੁਤਸ੍ਯਾਪਿ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ। ਵੀਰਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸੇਤੁਹੇਤੁਰਯਂ ਨਲਃ
ਅੰਗਦ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਲ ਵੀਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਉਹ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਯੇ ਤੁ ਵਿष੍ਟਭ੍ਯ ਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਕ੍ਸ਼੍ਵੇਡਯਨ੍ਤਿ ਨਦਨ੍ਤਿ ਚ। ਉਤ੍ਥਾਯ ਚ ਵਿਜृਮ੍ਭਨ੍ਤੇ ਕ੍ਰੋਧੇਨ ਹਰਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤਣਦੇ ਹਨ, ਘੁਰਦੇ ਤੇ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਉਠ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਫੁਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਦੁष੍ਪ੍ਰਸਹਾ ਘੋਰਾਸ਼੍ਚਣ੍ਡਾਸ਼੍ਚਣ੍ਡਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ। ਅष੍ਟੌ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਦਸ਼ਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਯ ਏਨਮਨੁਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਵੀਰਾਸ਼੍ਚਨ੍ਦਨਵਾਸਿਨਃ
ਇਹ ਡਰਾਉਣੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਹਨ—ਅਠ ਲੱਖ ਤੇ ਦਸ ਕਰੋੜ—ਇਹ ਸੰਦਲ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਲਾਏ ਹੋਏ ਵੀਰ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ।
ਏषੈਵਾਸ਼ਂਸਤੇ ਲਙ੍ਕਾਂ ਸ੍ਵੇਨਾਨੀਕੇਨ ਮਰ੍ਦਿਤੁਮ੍। ਸ਼੍ਵੇਤੋ ਰਜਤਸਂਕਾਸ਼ਸ਼੍ਚਪਲੋ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਇਹ ਆਪਣੇ ਦਲ ਨਾਲ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਈ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਚਿੱਟਾ, ਚਾਂਦੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਚਲਾਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ਵਾਨਰਃ ਸ਼ੂਰਸ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਤੂਰ੍ਣਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਮਾਗਮ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਗਚ੍ਛਤਿ ਵਾਨਰਃ
ਇਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਵੀਰ ਵਾਨਰ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ; ਇਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁਗਰੀਵ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਸਂਰੋਚਨੋ ਨਾਮ ਨਾਨਾਨਗਯੁਤੋ ਗਿਰਿਃ। ਤਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਯੇष ਕੁਮੁਦੋ ਨਾਮ ਯੂਥਪਃ
ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੰਰੋਚਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਈ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਥੇ ਕੁਮੁਦ ਨਾਮ ਦਾ ਦਲਪਤੀ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੋऽਸੌ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸਹਰ੍षਂ ਪਰਿਕਰ੍षਤਿ। ਯਸ੍ਯ ਵਾਲਾ ਬਹੁਵ੍ਯਾਮਾ ਦੀਰ੍ਘਲਾਙ੍ਗੂਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਇਹ ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਲੱਖ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂਛ ਲੰਮੀ ਤੇ ਮੋਟੀ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਕਈ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਵਾਲਾ ਵਾਲ ਹੈ—
ਤਾਮ੍ਰਾਃ ਪੀਤਾਃ ਸਿਤਾਃ ਸ਼੍ਵੇਤਾਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਣਾ ਘੋਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਃ। ਅਦੀਨੋ ਵਾਨਰਸ਼੍ਚਣ੍ਡਃ ਸਂਗ੍ਰਾਮਮਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਤਿ। ਏषੋऽਪ੍ਯਾਸ਼ਂਸਤੇ ਲਙ੍ਕਾਂ ਸ੍ਵੇਨਾਨੀਕੇਨ ਮਰ੍ਦਿਤੁਮ੍
ਇਸ ਦੀ ਪੂਛ 'ਤੇ ਲਾਲ, ਪੀਲੇ, ਚਿੱਟੇ ਤੇ ਫਿੱਕੇ ਵਾਲ ਚਿੱਟੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੇ ਦਿਸਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਥੱਕਣ ਨਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਵਾਨਰ ਜੰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਦਲ ਨਾਲ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਈ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵੇष ਸਿਂਹਸਂਕਾਸ਼ਃ ਕਪਿਲੋ ਦੀਰ੍ਘਕੇਸਰਃ। ਨਿਭृਤਃ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਤੇ ਲਙ੍ਕਾਂ ਦਿਧਕ੍ਸ਼ਨ੍ਨਿਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਇਹ ਜੋ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਪੀਲਾ ਤੇ ਲੰਮੀ ਜੂੜ ਵਾਲਾ, ਚੁਪ ਚਾਪ ਬੈਠਾ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਂ ਕृष੍ਣਗਿਰਿਂ ਸਹ੍ਯਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਚ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਰਾਜਨ੍ ਸਤਤਮਧ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸ ਰਮ੍ਭੋ ਨਾਮ ਯੂਥਪਃ। ਸ਼ਤਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਾਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ ਹਰਿਪੁਙ੍ਗਵਾਃ
ਇਹ ਵਿਂਧਿਆ, ਕਾਲਾ ਪਹਾੜ, ਸਹਿਆ ਤੇ ਸੁੰਦਰਸ਼ਨ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਾ, ਇਹ ਰੰਭਾ ਹੈ, ਜੋ ਦਲ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੱਖ ਤੇ ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਨਰ ਹਨ।
ਯਂ ਯਾਨ੍ਤਂ ਵਾਨਰਾ ਘੋਰਾਸ਼੍ਚਣ੍ਡਾਸ਼੍ਚਣ੍ਡਪਰਾਕ੍ਰਮਾਃ। ਪਰਿਵਾਰ੍ਯਾਨੁਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਲਙ੍ਕਾਂ ਮਰ੍ਦਿਤੁਮੋਜਸਾ
ਜਦ ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਕੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ, ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਕੁਚਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।