ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਯੇ ਚ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਚ ਸਮ੍ਮਤਾਃ। ਯੇ ਪੂਰ੍ਵਮਭਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਯੇ ਚ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪ੍ਲਵਂਗਮਾਃ
ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਮਨਪਸੰਦ ਮੰਤਰੀ ਕੌਣ ਹਨ, ਕੌਣ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹਨ, ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਕਰੋ।
ਸ ਚ ਸੇਤੁਰ੍ਯਥਾ ਬਦ੍ਧਃ ਸਾਗਰੇ ਸਲਿਲਾਰ੍ਣਵੇ। ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਚ ਯਥਾ ਤੇषਾਂ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਸਮੁੰਦਰ, ਵੱਡੇ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਪੁਲ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਕਿੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਕਰੋ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਵ੍ਯਵਸਾਯਂ ਚ ਵੀਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਹਰਣਾਨਿ ਚ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ ਵੀਰਸ੍ਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਥਃ
ਰਾਮ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚੈ, ਤਾਕਤ, ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਬਾਰੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੋ।
ਕਸ਼੍ਚ ਸੇਨਾਪਤਿਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਤਚ੍ਚ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਕੌਣ ਹੈ? ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਜਾਣ ਕੇ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆਓ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਦਿष੍ਟੌ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣੌ। ਹਰਿਰੂਪਧਰੌ ਵੀਰੌ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੌ ਵਾਨਰਂ ਬਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਦੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਾਰਣ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ ਵਾਨਰਂ ਸੈਨ੍ਯਮਚਿਨ੍ਤ੍ਯਂ ਲੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਨਾਧ੍ਯਗਚ੍ਛੇਤਾਂ ਤਦਾ ਤੌ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣੌ
ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਾਰਣ ਉਸ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਅਣਗਿਣਤ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ।
ਤਤ੍ ਸ੍ਥਿਤਂ ਪਰ੍ਵਤਾਗ੍ਰੇषੁ ਨਿਰ੍ਝਰੇषੁ ਗੁਹਾਸੁ ਚ। ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਤੀਰੇषੁ ਵਨੇषੂਪਵਨੇषੁ ਚ। ਤਰਮਾਣਂ ਚ ਤੀਰ੍ਣਂ ਚ ਤਰ੍ਤੁਕਾਮਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਫੌਜ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਝਰਨਿਆਂ, ਗੁਫਾਵਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ 'ਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ, ਪਾਰ ਕਰ ਰਹੀ, ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੀ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਵੇਖੀ।
ਨਿਵਿष੍ਟਂ ਨਿਵਿਸ਼ਚ੍ਚੈਵ ਭੀਮਨਾਦਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਤਦ੍ਬਲਾਰ੍ਣਵਮਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਂ ਦਦृਸ਼ਾਤੇ ਨਿਸ਼ਾਚਰੌ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਫੌਜ, ਜੋ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਟਿਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਕਰਦੀ, ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹਿਲਾਉਣੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਦੋਵੇਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਂ ਨੇ ਵੇਖੀ।
ਤੌ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਨ੍ਨੌ ਵਿਭੀषਣਃ। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਸ ਰਾਮਾਯ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣੌ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਸ਼ੁਕ ਅਤੇ ਸਾਰਣ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਤਸ੍ਯੈਤੌ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੌ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣੌ। ਲਙ੍ਕਾਯਾਃ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਚਾਰੌ ਪਰਪੁਰਂਜਯ
ਇਹ ਦੋ, ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਾਰਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਹਨ। ਇਹ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਚੁਪ ਚਾਪ ਆਏ ਹਨ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਚਰਾਸੂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵ੍ਯਥਿਤੌ ਰਾਮਂ ਨਿਰਾਸ਼ੌ ਜੀਵਿਤੇ ਤਥਾ। ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੌ ਭੀਤੌ ਵਚਨਂ ਚੇਦਮੂਚਤੁਃ
ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਦੋਨੋ ਡਰ ਗਏ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ।
ਆਵਾਮਿਹਾਗਤੌ ਸੌਮ੍ਯ ਰਾਵਣਪ੍ਰਹਿਤਾਵੁਭੌ। ਪਰਿਜ੍ਞਾਤੁਂ ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਿਦਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ
ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਦੋਨੋ ਇੱਥੇ ਰਾਵਣ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹਾਂ। ਰਘੁ ਕੁਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੈ ਲਈਏ।
ਤਯੋਸ੍ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮੋ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੱਸ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਯਦਿ ਦृष੍ਟਂ ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਯਂ ਵਾ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ। ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਵਾ ਕृਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਛਨ੍ਦਤਃ ਪ੍ਰਤਿਗਮ੍ਯਤਾਮ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਅਥ ਕਿਂਚਿਦਦृष੍ਟਂ ਵਾ ਭੂਯਸ੍ਤਦ੍ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਥਃ। ਵਿਭੀषਣੋ ਵਾ ਕਾਤ੍ਸ੍ਰ੍ਨ੍ਯੇਨ ਪੁਨਃ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਕੁਝ ਅਜੇ ਵੀ ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਜਾਂ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁ ਪੂਰਾ ਦਿਖਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਨ ਚੇਦਂ ਗ੍ਰਹਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਜੀਵਿਤਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੌ ਗृਹੀਤੌ ਚ ਨ ਦੂਤੌ ਵਧਮਰ੍ਹਥਃ
ਫੜੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਹਨ ਤੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਫੜੇ ਗਏ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨੌ ਚ ਵਿਮੁਞ੍ਚੇਮੌ ਚਾਰੌ ਰਾਤ੍ਰਿਂਚਰਾਵੁਭੌ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸਤਤਂ ਵਿਭੀषਣ ਵਿਕਰ੍षਿਣੌ
ਇਹ ਦੋਨੋ ਚੁਪ ਚਾਪ ਆਏ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਚਰਾਸੂ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਪਾਸੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਮਹਤੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਧਨਦਾਨੁਜਃ। ਵਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਰਾਜਾ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਮਮ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਨੋ ਵੱਡੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਧਨ ਦੇ ਭਰਾ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਸੁਨੇਹਾ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਦੱਸੋ।
ਯਦ੍ ਬਲਂ ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸੀਤਾਂ ਮੇ ਹृਤਵਾਨਸਿ। ਤਦ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਯਥਾਕਾਮਂ ਸਸੈਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਬਾਨ੍ਧਵਃ
ਜਿਸ ਤਾਕਤ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦਿਖਾ।
ਸ਼੍ਵਃ ਕਾਲ੍ਯੇ ਨਗਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਸਪ੍ਰਾਕਾਰਾਂ ਸਤੋਰਣਾਮ੍। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਚ ਬਲਂ ਪਸ਼੍ਯ ਸ਼ਰੈਰ੍ਵਿਧ੍ਵਂਸਿਤਂ ਮਯਾ
ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ, ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਿਲੇ ਤੇ ਦਰਵਾਜੇ, ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ ਵੇਖੀ ਜਾਵੇ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਦਿष੍ਟੌ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣੌ। ਜਯੇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਨਨ੍ਦ੍ਯੈਨਂ ਰਾਘਵਂ ਧਰ੍ਮਵਤ੍ਸਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, ਦੋ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਾਰਣ, ਰਾਘਵ ਨੂੰ 'ਜਿੱਤ ਹੋਵੇ' ਆਖ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਆਗਮ੍ਯ ਨਗਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਮਬ੍ਰੂਤਾਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਿਪਮ੍। ਵਿਭੀषਣਗृਹੀਤੌ ਤੁ ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਸ਼੍ਵਰ
ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਸਾਨੂੰ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਫੜ ਲਿਆ ਸੀ, ਮਰਨ ਲਈ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।'
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਨਾ ਮੁਕ੍ਤੌ ਰਾਮੇਣਾਮਿਤਤੇਜਸਾ। ਏਕਸ੍ਥਾਨਗਤਾ ਯਤ੍ਰ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਃ
ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਤੇ ਬੇਹੱਦ ਜੋਤ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਰ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਇਕੱਠੇ ਖੜੇ ਸਨ—
ਲੋਕਪਾਲਸਮਾਃ ਸ਼ੂਰਾਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰਾ ਦृਢਵਿਕ੍ਰਮਾਃ। ਰਾਮੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਲ੍ਁਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼੍ਚ ਵਿਭੀषਣਃ
ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸ਼ੂਰੇ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਤੇ ਦਿਲੇਰੀ ਵਿੱਚ ਪੱਕੇ ਹਨ: ਰਾਮ, ਦਸ਼ਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੋਭਾ ਵਾਲਾ ਲਖ਼ਮਣ ਤੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸਮਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਏਤੇ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਸਪ੍ਰਾਕਾਰਾਂ ਸਤੋਰਣਾਮ੍
ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਦਿਲੇਰੀ ਮਹਿੰਦਰ ਵਰਗੀ ਹੈ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਕਿਲੇ ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉਖਾੜ ਕੇ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਉਤ੍ਪਾਟ੍ਯ ਸਂਕ੍ਰਾਮਯਿਤੁਂ ਸਰ੍ਵੇ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਵਾਨਰਾਃ। ਯਾਦृਸ਼ਂ ਤਦ੍ਧਿ ਰਾਮਸ੍ਯ ਰੂਪਂ ਪ੍ਰਹਰਣਾਨਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣ, ਉਖਾੜਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਲਈ; ਰਾਮ ਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਉਸਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਐਸੇ ਹੀ ਹੈ।
ਵਧਿष੍ਯਤਿ ਪੁਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਮੇਕਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੁ ਤੇ ਤ੍ਰਯਃ। ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਗੁਪ੍ਤਾ ਸਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਚ ਵਾਹਿਨੀ। ਬਭੂਵ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਤਰਾ ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਹੋਰ ਤਿੰਨ ਜਣੇ ਪਾਸੇ ਰਹਿਣ। ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਫੌਜ ਐਸਾ ਅਜੈਯ ਬਣ ਗਈ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕਦੇ।
ਪ੍ਰਹृष੍ਟਯੋਧਾ ਧ੍ਵਜਿਨੀ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਂ ਵਨੌਕਸਾਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਤਿ ਯੋਦ੍ਧੁਮਿਚ੍ਛਤਾਮ੍। ਅਲਂ ਵਿਰੋਧੇਨ ਸ਼ਮੋ ਵਿਧੀਯਤਾਂ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਂ ਦਾਸ਼ਰਥਾਯ ਮੈਥਿਲੀ
ਵਨਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜਿਸਦੇ ਯੋਧੇ ਖੁਸ਼ ਹਨ ਤੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ—ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ; ਚੰਗਾ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ ਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮੈਥਿਲੀ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।
thumb|षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਛਬੀਸਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਦ੍ਵਚਃ ਸਤ੍ਯਮਕ੍ਲੀਬਂ ਸਾਰਣੇਨਾਭਿਭਾषਿਤਮ੍। ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਰਾਵਣੋ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ ਸਾਰਣਮ੍
ਸਾਰਣ ਵਲੋਂ ਕਹੇ ਸੱਚੇ ਤੇ ਨਿਡਰ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਰਣ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।