ਸਾਗਰਸ੍ਯੇਵ ਮੇ ਵੇਗੋ ਮਾਰੁਤਸ੍ਯੇਵ ਮੇ ਬਲਮ੍। ਨ ਚ ਦਾਸ਼ਰਥਿਰ੍ਵੇਦ ਤੇਨ ਮਾਂ ਯੋਦ੍ਧੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਮੇਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਪਰ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਮੇ ਤੂਣੀਸ਼ਯਾਨ੍ ਬਾਣਾਨ੍ ਸਵਿषਾਨਿਵ ਪਨ੍ਨਗਾਨ੍। ਰਾਮਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਤੇਨ ਮਾਂ ਯੋਦ੍ਧੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਰਾਮ ਨੇ ਮੇਰੇ ਤੀਰ, ਜੋ ਜ਼ਹਿਰ ਭਰੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਤੂਣੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਪੁਰਾ ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਮ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ ਰਾਘਵਃ। ਮਮ ਚਾਪਮਯੀਂ ਵੀਣਾਂ ਸ਼ਰਕੋਣੈਃ ਪ੍ਰਵਾਦਿਤਾਮ੍
ਰਾਘਵ ਨੇ ਅਜੇ ਮੇਰੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣੀ, ਨਾ ਹੀ ਮੇਰਾ ਧਨੁ, ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਕੋਣਾਂ ਨਾਲ ਵਜਾਈ ਹੋਈ ਵੀਂਨਾ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਜ੍ਯਾਸ਼ਬ੍ਦਤੁਮੁਲਾਂ ਘੋਰਾਮਾਰ੍ਤਗੀਤਮਹਾਸ੍ਵਨਾਮ੍। ਨਾਰਾਚਤਲਸਂਨਾਦਾਂ ਨਦੀਮਹਿਤਵਾਹਿਨੀਮ੍। ਅਵਗਾਹ੍ਯ ਮਹਾਰਙ੍ਗਂ ਵਾਦਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਰਣੇ
ਉਸ ਦੀ ਡੋਰ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾਰ ਆਵਾਜ਼, ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚੀਕਾਂ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਵਹਾਉਣੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਹਾਂਰਣ ਵਿੱਚ ਵਜਾਵਾਂਗਾ।
ਨ ਵਾਸਵੇਨਾਪਿ ਸਹਸ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਯੁਦ੍ਧੇऽਸ੍ਮਿ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਵਰੁਣੇਨ ਵਾ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਯਮੇਨ ਵਾ ਧਰ੍षਯਿਤੁਂ ਸ਼ਰਾਗ੍ਨਿਨਾ ਮਹਾਹਵੇ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਾ ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਨਾ ਹੀ ਖੁਦ ਵਰੁਣ, ਨਾ ਯਮ ਆਪਣੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੁਬੇਰ, ਟੱਕਰ ਦੇ ਸਕਦੇ।
thumb|ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਪੱਚਵੀ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਸਬਲੇ ਸਾਗਰਂ ਤੀਰ੍ਣੇ ਰਾਮੇ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜੇ। ਅਮਾਤ੍ਯੌ ਰਾਵਣਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛੁਕਸਾਰਣੌ
ਜਦੋਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤ ਰਾਮ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਾਰਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਮਗ੍ਰਂ ਸਾਗਰਂ ਤੀਰ੍ਣਂ ਦੁਸ੍ਤਰਂ ਵਾਨਰਂ ਬਲਮ੍। ਅਭੂਤਪੂਰ੍ਵਂ ਰਾਮੇਣ ਸਾਗਰੇ ਸੇਤੁਬਨ੍ਧਨਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਪੂਰਾ, ਦੁਆਰ ਪਾਰ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ; ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਉਣਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਸਾਗਰੇ ਸੇਤੁਬਨ੍ਧਂ ਤਂ ਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧ੍ਯਾਂ ਕਥਂਚਨ। ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਸਂਖ੍ਯੇਯਂ ਤਨ੍ਮਯਾ ਵਾਨਰਂ ਬਲਮ੍
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਣਨੀ ਪਏਗੀ।
ਭਵਨ੍ਤੌ ਵਾਨਰਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨੁਪਲਕ੍ਸ਼ਿਤੌ। ਪਰਿਮਾਣਂ ਚ ਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਯੇ ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਃ ਪ੍ਲਵਂਗਮਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਕਰੋ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਯੇ ਚ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਚ ਸਮ੍ਮਤਾਃ। ਯੇ ਪੂਰ੍ਵਮਭਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਯੇ ਚ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪ੍ਲਵਂਗਮਾਃ
ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਮਨਪਸੰਦ ਮੰਤਰੀ ਕੌਣ ਹਨ, ਕੌਣ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹਨ, ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਕਰੋ।
ਸ ਚ ਸੇਤੁਰ੍ਯਥਾ ਬਦ੍ਧਃ ਸਾਗਰੇ ਸਲਿਲਾਰ੍ਣਵੇ। ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਚ ਯਥਾ ਤੇषਾਂ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਸਮੁੰਦਰ, ਵੱਡੇ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਪੁਲ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਕਿੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਕਰੋ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਵ੍ਯਵਸਾਯਂ ਚ ਵੀਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਹਰਣਾਨਿ ਚ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ ਵੀਰਸ੍ਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਥਃ
ਰਾਮ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚੈ, ਤਾਕਤ, ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਬਾਰੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੋ।
ਕਸ਼੍ਚ ਸੇਨਾਪਤਿਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਤਚ੍ਚ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਕੌਣ ਹੈ? ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਜਾਣ ਕੇ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆਓ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਦਿष੍ਟੌ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣੌ। ਹਰਿਰੂਪਧਰੌ ਵੀਰੌ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੌ ਵਾਨਰਂ ਬਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਦੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਾਰਣ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ ਵਾਨਰਂ ਸੈਨ੍ਯਮਚਿਨ੍ਤ੍ਯਂ ਲੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਨਾਧ੍ਯਗਚ੍ਛੇਤਾਂ ਤਦਾ ਤੌ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣੌ
ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਾਰਣ ਉਸ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਅਣਗਿਣਤ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ।
ਤਤ੍ ਸ੍ਥਿਤਂ ਪਰ੍ਵਤਾਗ੍ਰੇषੁ ਨਿਰ੍ਝਰੇषੁ ਗੁਹਾਸੁ ਚ। ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਤੀਰੇषੁ ਵਨੇषੂਪਵਨੇषੁ ਚ। ਤਰਮਾਣਂ ਚ ਤੀਰ੍ਣਂ ਚ ਤਰ੍ਤੁਕਾਮਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਫੌਜ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਝਰਨਿਆਂ, ਗੁਫਾਵਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ 'ਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ, ਪਾਰ ਕਰ ਰਹੀ, ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੀ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਵੇਖੀ।
ਨਿਵਿष੍ਟਂ ਨਿਵਿਸ਼ਚ੍ਚੈਵ ਭੀਮਨਾਦਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਤਦ੍ਬਲਾਰ੍ਣਵਮਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਂ ਦਦृਸ਼ਾਤੇ ਨਿਸ਼ਾਚਰੌ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਫੌਜ, ਜੋ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਟਿਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਕਰਦੀ, ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹਿਲਾਉਣੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਦੋਵੇਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਂ ਨੇ ਵੇਖੀ।
ਤੌ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਨ੍ਨੌ ਵਿਭੀषਣਃ। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਸ ਰਾਮਾਯ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣੌ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਸ਼ੁਕ ਅਤੇ ਸਾਰਣ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਤਸ੍ਯੈਤੌ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੌ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣੌ। ਲਙ੍ਕਾਯਾਃ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਚਾਰੌ ਪਰਪੁਰਂਜਯ
ਇਹ ਦੋ, ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਾਰਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਹਨ। ਇਹ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਚੁਪ ਚਾਪ ਆਏ ਹਨ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਚਰਾਸੂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।
ਤੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵ੍ਯਥਿਤੌ ਰਾਮਂ ਨਿਰਾਸ਼ੌ ਜੀਵਿਤੇ ਤਥਾ। ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟੌ ਭੀਤੌ ਵਚਨਂ ਚੇਦਮੂਚਤੁਃ
ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਹ ਦੋਨੋ ਡਰ ਗਏ, ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ।
ਆਵਾਮਿਹਾਗਤੌ ਸੌਮ੍ਯ ਰਾਵਣਪ੍ਰਹਿਤਾਵੁਭੌ। ਪਰਿਜ੍ਞਾਤੁਂ ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤਦਿਦਂ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ
ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਦੋਨੋ ਇੱਥੇ ਰਾਵਣ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੇ ਗਏ ਹਾਂ। ਰਘੁ ਕੁਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੈ ਲਈਏ।
ਤਯੋਸ੍ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮੋ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਹੱਸ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਯਦਿ ਦृष੍ਟਂ ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵਯਂ ਵਾ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ। ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਵਾ ਕृਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਛਨ੍ਦਤਃ ਪ੍ਰਤਿਗਮ੍ਯਤਾਮ੍
ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਵੇਖ ਲਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਅਥ ਕਿਂਚਿਦਦृष੍ਟਂ ਵਾ ਭੂਯਸ੍ਤਦ੍ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਥਃ। ਵਿਭੀषਣੋ ਵਾ ਕਾਤ੍ਸ੍ਰ੍ਨ੍ਯੇਨ ਪੁਨਃ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਕੁਝ ਅਜੇ ਵੀ ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਜਾਂ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਾ ਕੁ ਪੂਰਾ ਦਿਖਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਨ ਚੇਦਂ ਗ੍ਰਹਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੇਤਵ੍ਯਂ ਜੀਵਿਤਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਨ੍ਯਸ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੌ ਗृਹੀਤੌ ਚ ਨ ਦੂਤੌ ਵਧਮਰ੍ਹਥਃ
ਫੜੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਤੁਸੀਂ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਹਨ ਤੇ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਫੜੇ ਗਏ ਹੋ, ਇਸ ਲਈ ਤੁਹਾਡਾ ਮਾਰਿਆ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨੌ ਚ ਵਿਮੁਞ੍ਚੇਮੌ ਚਾਰੌ ਰਾਤ੍ਰਿਂਚਰਾਵੁਭੌ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸਤਤਂ ਵਿਭੀषਣ ਵਿਕਰ੍षਿਣੌ
ਇਹ ਦੋਨੋ ਚੁਪ ਚਾਪ ਆਏ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਚਰਾਸੂ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਪਾਸੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ।
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਮਹਤੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਭਵਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਧਨਦਾਨੁਜਃ। ਵਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਰਾਜਾ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਵਚਨਂ ਮਮ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਨੋ ਵੱਡੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਧਨ ਦੇ ਭਰਾ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮੇਰਾ ਸੁਨੇਹਾ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ ਹੈ, ਦੱਸੋ।
ਯਦ੍ ਬਲਂ ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਸੀਤਾਂ ਮੇ ਹृਤਵਾਨਸਿ। ਤਦ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਯਥਾਕਾਮਂ ਸਸੈਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਬਾਨ੍ਧਵਃ
ਜਿਸ ਤਾਕਤ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਤਾਕਤ ਹੁਣ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਦਿਖਾ।
ਸ਼੍ਵਃ ਕਾਲ੍ਯੇ ਨਗਰੀਂ ਲਙ੍ਕਾਂ ਸਪ੍ਰਾਕਾਰਾਂ ਸਤੋਰਣਾਮ੍। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਚ ਬਲਂ ਪਸ਼੍ਯ ਸ਼ਰੈਰ੍ਵਿਧ੍ਵਂਸਿਤਂ ਮਯਾ
ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ, ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਕਿਲੇ ਤੇ ਦਰਵਾਜੇ, ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਮੇਰੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋਈ ਵੇਖੀ ਜਾਵੇ।