ਤਤੋ ਭਾਗਾਰ੍ਥਿਨੋ ਦੇਵਾਨ੍ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਰ੍ਹਸਿ ਕੌਸ਼ਿਕ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਦਨਸ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਲਈ, ਕੌਸ਼ਿਕ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ ਜੋ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਆਏ ਹਨ। ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਨੂੰ, ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ,
ਪੁਨਸ੍ਤਂ ਪਰਿਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਃ ਪ੍ਰਯਤੋ ਨृਪਃ। ਇਮੌ ਕੁਮਾਰੌ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਦੇਵਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮੌ
ਫਿਰ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਸੁਖੀ ਰਹੋ! ਇਹ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਕੌਣ ਹਨ?'
ਗਜਤੁਲ੍ਯਗਤੀ ਵੀਰੌ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਵृषਭੋਪਮੌ। ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੌ ਖਡ੍ਗਤੂਣੀਧਨੁਰ੍ਧਰੌ। ਅਸ਼੍ਵਿਨਾਵਿਵ ਰੂਪੇਣ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਯੌਵਨੌ
ਹੀਰੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ ਹਾਥੀ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਸ਼ੇਰ ਤੇ ਬਲਦ ਵਰਗੇ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਕਮਲ-ਪੱਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਤਲਵਾਰ, ਤੂਣੀ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ; ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿਚ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਵਰਗੇ, ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੀ ਦਹਲੀਜ਼ ਤੇ ਖੜੇ।
ਯਦृਚ੍ਛਯੇਵ ਗਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਦੇਵਲੋਕਾਦਿਵਾਮਰੌ। ਕਥਂ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਮਿਹ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਕਸ੍ਯ ਵਾ ਮੁਨੇ
ਜਿਵੇਂ ਅਚਾਨਕ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਏ ਹੋਣ, ਦੇਵਲੋਕ ਤੋਂ ਆਏ ਅਮਰਾਂ ਵਾਂਗ; ਇਹ ਇੱਥੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਆਏ, ਕਿਸ ਲਈ ਤੇ ਕਿਸ ਦੇ ਹਨ, ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ?
ਵਰਾਯੁਧਧਰੌ ਵੀਰੌ ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੌ ਮਹਾਮੁਨੇ। ਭੂषਯਨ੍ਤਾਵਿਮਂ ਦੇਸ਼ਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਾਵਿਵਾਮ੍ਬਰਮ੍
ਉਤਮ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਹੀਰੋ ਕਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਜੀ? ਇਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪਰਸ੍ਪਰਸ੍ਯ ਸਦृਸ਼ੌ ਪ੍ਰਮਾਣੇਙ੍ਗਿਤਚੇष੍ਟਿਤੈਃ। ਕਾਕਪਕ੍ਸ਼ਧਰੌ ਵੀਰੌ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਇਕ-ਦੂਜੇ ਵਰਗੇ, ਉਚਾਈ, ਹਾਵ-ਭਾਵ ਤੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਿਚ; ਕਾਂ ਦੀ ਪੰਖੀ ਵਰਗੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਹੀਰੋ, ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਸੱਚ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਜਨਕਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਨ੍ਯਵੇਦਯਦਮੇਯਾਤ੍ਮਾ ਪੁਤ੍ਰੌ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯ ਤੌ
ਜਨਕ ਦੇ ਮਹਾਨ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਅਮਿਤ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ: 'ਇਹ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।'
ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਰਮਨਿਵਾਸਂ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਵਧਂ ਤਥਾ। ਤਤ੍ਰਾਗਮਨਮਵ੍ਯਗ੍ਰਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਯਾਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਿੱਧਾਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਰਹਿਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਵਧ, ਉਥੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਆਉਣ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਅਹਲ੍ਯਾਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਚੈਵ ਗੌਤਮੇਨ ਸਮਾਗਮਮ੍। ਮਹਾਧਨੁषਿ ਜਿਜ੍ਞਾਸਾਂ ਕਰ੍ਤੁਮਾਗਮਨਂ ਤਥਾ
ਅਹਲਿਆ ਨੂੰ ਵੇਖਣਾ, ਉਸ ਦਾ ਗੌਤਮ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਲਈ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ—ਇਹ ਸਭ ਹੋਇਆ।
ਏਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਮਹਾਤੇਜਾ ਜਨਕਾਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ। ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਵਿਰਰਾਮਾਥ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਾਕਿਆ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੇ ਉੱਚੇ ਜਨਕ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਫਿਰ ਠਹਿਰ ਗਿਆ।
thumb|ਏਕਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲਕਾਂਡ ਦਾ ਇਕਵੰਜਾ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਹृष੍ਟਰੋਮਾ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦੋ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਦੇ ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਮਹਾਤਪਸੀ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਦੇ ਰੋਮ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਸੁਤੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਤਪਸਾ ਦ੍ਯੋਤਿਤਪ੍ਰਭਃ। ਰਾਮਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਪਰਂ ਵਿਸ੍ਮਯਮਾਗਤਃ
ਗੌਤਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤਪ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਤੌ ਨਿषਣ੍ਣੌ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦੋ ਨृਪਾਤ੍ਮਜੌ। ਸੁਖਾਸੀਨੌ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਦੋਨੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਨੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਅਪਿ ਤੇ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਮਮ ਮਾਤਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਯ ਤਪੋਦੀਰ੍ਘਮੁਪਾਗਤਾ
ਮੁਨੀ ਸ਼ੇਰ, ਕੀ ਮੇਰੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤਪ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ ਸੀ?
ਅਪਿ ਰਾਮੇ ਮਹਾਤੇਜਾ ਮਮ ਮਾਤਾ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਵਨ੍ਯੈਰੁਪਾਹਰਤ੍ ਪੂਜਾਂ ਪੂਜਾਰ੍ਹੇ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਕੀ ਮੇਰੀ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਦੇ ਫਲ-ਫੂਲ ਨਾਲ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਯੋਗ ਪੂਜਾ ਦਿੱਤੀ?
ਅਪਿ ਰਾਮਾਯ ਕਥਿਤਂ ਯਦ੍ ਵृਤ੍ਤਂ ਤਤ੍ ਪੁਰਾਤਨਮ੍। ਮਮ ਮਾਤੁਰ੍ਮਹਾਤੇਜੋ ਦੇਵੇਨ ਦੁਰਨੁष੍ਠਿਤਮ੍
ਕੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਵਾਕਿਆ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਵਲੋਂ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਲਿਆ?
ਅਪਿ ਕੌਸ਼ਿਕ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਗੁਰੁਣਾ ਮਮ ਸਂਗਤਾ। ਮਮ ਮਾਤਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਰਾਮਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦਿਤਃ
ਕੌਸ਼ਿਕਾ, ਕੀ ਮੇਰੀ ਮਾਂ, ਜੋ ਮੁਨੀ-ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ?
ਅਪਿ ਮੇ ਗੁਰੁਣਾ ਰਾਮਃ ਪੂਜਿਤਃ ਕੁਸ਼ਿਕਾਤ੍ਮਜ। ਇਹਾਗਤੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪੂਜਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਕੁਸ਼ਿਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਇੱਥੇ ਆਏ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਮ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ?
ਅਪਿ ਸ਼ਾਨ੍ਤੇਨ ਮਨਸਾ ਗੁਰੁਰ੍ਮੇ ਕੁਸ਼ਿਕਾਤ੍ਮਜ। ਇਹਾਗਤੇਨ ਰਾਮੇਣ ਪੂਜਿਤੇਨਾਭਿਵਾਦਿਤਃ
ਕੁਸ਼ਿਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੀ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਏ, ਪੂਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਰਾਮ ਤੋਂ ਆਦਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਲਿਆ?
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦਂ ਵਾਕ੍ਯਜ੍ਞੋ ਵਾਕ੍ਯਕੋਵਿਦਮ੍
ਉਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ, ਜੋ ਬੋਲ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਤ੍ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕृਤਂ ਮਯਾ। ਸਂਗਤਾ ਮੁਨਿਨਾ ਪਤ੍ਨੀ ਭਾਰ੍ਗਵੇਣੇਵ ਰੇਣੁਕਾ
ਮੁਨੀ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਜੋ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕੀਤਾ; ਪਤਨੀ ਮੁਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਰੇਣੁਕਾ ਭਾਰਗਵ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਸੀ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਰਾਮਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਦੇ ਉਹ ਬੁਧੀਮਾਨ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸ੍ਵਾਗਤਂ ਤੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸਿ ਰਾਘਵ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਮਹਰ੍षਿਮਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਨਰ-ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੇਰਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ! ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਆਇਆ, ਰਾਘਵ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ।
ਅਚਿਨ੍ਤ੍ਯਕਰ੍ਮਾ ਤਪਸਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਰਮਿਤਪ੍ਰਭਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵੇਦ੍ਮ੍ਯੇਨਂ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੇਜ ਅਣਗਣ ਹੈ, ਤਪ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮ-ਰਿਸ਼ੀ ਬਣਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਕਰਤਬ ਸੋਚ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ।
ਨਾਸ੍ਤਿ ਧਨ੍ਯਤਰੋ ਰਾਮ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋऽਨ੍ਯੋ ਭੁਵਿ ਕਸ਼੍ਚਨ। ਗੋਪ੍ਤਾ ਕੁਸ਼ਿਕਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਯੇਨ ਤਪ੍ਤਂ ਮਹਤ੍ਤਪਃ
ਰਾਮ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਤੈਥੋਂ ਵੱਧ ਕਿਸੇ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਨਹੀਂ; ਕੁਸ਼ਿਕ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਤੇਰਾ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਚਾਭਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕੌਸ਼ਿਕਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਯਥਾਬਲਂ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਤਨ੍ਮੇ ਨਿਗਦਤਃ ਸ਼ृਣੁ
ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਤੇ ਯਥਾਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਮਹਾਨ ਕੌਸ਼ਿਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ।
ਰਾਜਾऽऽਸੀਦੇष ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਦੀਰ੍ਘਕਾਲਮਰਿਂਦਮਃ। ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਃ ਕृਤਵਿਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਚ ਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ ਨੇਕ ਦਿਲ ਸੀ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਧਰਮ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸੁਤਸ੍ਤ੍ਵਾਸੀਤ੍ ਕੁਸ਼ੋ ਨਾਮ ਮਹੀਪਤਿਃ। ਕੁਸ਼ਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਬਲਵਾਨ੍ ਕੁਸ਼ਨਾਭਃ ਸੁਧਾਰ੍ਮਿਕਃ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਕੁਸ਼ਾ ਸੀ; ਕੁਸ਼ਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਸੀ।
ਕੁਸ਼ਨਾਭਸੁਤਸ੍ਤ੍ਵਾਸੀਦ੍ ਗਾਧਿਰਿਤ੍ਯੇਵ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਗਾਧੇਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਕੁਸ਼ਨਾਭਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਗਾਧੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਖੁਬ ਸਾਰਥਤਾ ਹੋਈ; ਗਾਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਸੀ।