ਸ ਚ ਹਨ੍ਤਾ ਵਿਰਾਧਸ੍ਯ ਕਬਨ੍ਧਸ੍ਯ ਖਰਸ੍ਯ ਚ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਸਹਿਤੋ ਰਾਮਃ ਸੀਤਾਯਾਃ ਪਦਮਾਗਤਃ
ਉਹ ਰਾਮ, ਜੋ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਰਾਧ, ਕਬੰਧ ਤੇ ਖਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਸਾਗਰੇ ਸੇਤੁਂ ਤੀਰ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਲਵਣੋਦਧਿਮ੍। ਏष ਰਕ੍ਸ਼ਾਂਸਿ ਨਿਰ੍ਧੂਯ ਧਨ੍ਵੀ ਤਿष੍ਠਤਿ ਰਾਘਵਃ
ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਕੇ ਤੇ ਲੂਣ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਰਾਘਵ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ ਇੱਥੇ ਖੜਾ ਹੈ।
ऋਕ੍ਸ਼ਵਾਨਰਸਙ੍ਘਾਨਾਮਨੀਕਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਗਿਰਿਮੇਘਨਿਕਾਸ਼ਾਨਾਂ ਛਾਦਯਨ੍ਤਿ ਵਸੁਂਧਰਾਮ੍
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਰਿੱਛ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਬਲੌਘਸ੍ਯ ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਬਲਸ੍ਯ ਚ। ਨੈਤਯੋਰ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਸਂਧਿਰ੍ਦੇਵਦਾਨਵਯੋਰਿਵ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਤੇ ਵਾਨਰ ਰਾਜ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਕੋਈ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ।
ਪੁਰਾ ਪ੍ਰਾਕਾਰਮਾਯਾਨ੍ਤਿ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਕਤਰਂ ਕੁਰੁ। ਸੀਤਾਂ ਚਾਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਸ਼ੁ ਯੁਦ੍ਧਂ ਵਾਪਿ ਪ੍ਰਦੀਯਤਾਮ੍
ਉਹ rampart ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਰੰਤ ਫੈਸਲਾ ਕਰ; ਜਾਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਜਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਦੇ।
ਸ਼ੁਕਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਵਣੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਰੋषਸਂਰਕ੍ਤਨਯਨੋ ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਨਿਵ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਸ਼ੁਕਾ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਵਣ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਲਾਲ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਬੋਲਿਆ।
ਯਦਿ ਮਾਂ ਪ੍ਰਤਿ ਯੁਦ੍ਧੇਰਨ੍ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਦਾਨਵਾਃ। ਨੈਵ ਸੀਤਾਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਲੋਕਭਯਾਦਪਿ
ਜੇਕਰ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਦਾਨਵ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਨ, ਮੈਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਕਦਾ ਸਮਭਿਧਾਵਨ੍ਤ ਮਾਮਕਾ ਰਾਘਵਂ ਸ਼ਰਾਃ। ਵਸਨ੍ਤੇ ਪੁष੍ਪਿਤਂ ਮਤ੍ਤਾ ਭ੍ਰਮਰਾ ਇਵ ਪਾਦਪਮ੍
ਕਦੋਂ ਮੇਰੇ ਤੀਰ ਰਾਘਵ ਵੱਲ ਦੌੜਣਗੇ, ਵਸੰਤ ਵਿੱਚ ਫੁੱਲੇ ਹੋਏ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਮਸਤ ਭੌਰੇ ਵਾਂਗ?
ਕਦਾ ਸ਼ੋਣਿਤਦਿਗ੍ਧਾਙ੍ਗਂ ਦੀਪ੍ਤੈਃ ਕਾਰ੍ਮੁਕਵਿਚ੍ਯੁਤੈਃ। ਸ਼ਰੈਰਾਦੀਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਉਲ੍ਕਾਭਿਰਿਵ ਕੁਞ੍ਜਰਮ੍
ਕਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਲਹੂ ਨਾਲ ਰੰਗ ਕੇ, ਉਲਕਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਸਾੜਾਂਗਾ?
ਤਚ੍ਚਾਸ੍ਯ ਬਲਮਾਦਾਸ੍ਯੇ ਬਲੇਨ ਮਹਤਾ ਵृਤਃ। ਜ੍ਯੋਤਿषਾਮਿਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਪ੍ਰਭਾਮੁਦ੍ਯਨ੍ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ ਖਤਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਸਾਰੇ ਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਗਰਸ੍ਯੇਵ ਮੇ ਵੇਗੋ ਮਾਰੁਤਸ੍ਯੇਵ ਮੇ ਬਲਮ੍। ਨ ਚ ਦਾਸ਼ਰਥਿਰ੍ਵੇਦ ਤੇਨ ਮਾਂ ਯੋਦ੍ਧੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਮੇਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਸਮੁੰਦਰ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਤਾਕਤ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਪਰ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਮੇ ਤੂਣੀਸ਼ਯਾਨ੍ ਬਾਣਾਨ੍ ਸਵਿषਾਨਿਵ ਪਨ੍ਨਗਾਨ੍। ਰਾਮਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਤੇਨ ਮਾਂ ਯੋਦ੍ਧੁਮਿਚ੍ਛਤਿ
ਰਾਮ ਨੇ ਮੇਰੇ ਤੀਰ, ਜੋ ਜ਼ਹਿਰ ਭਰੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਤੂਣੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨ ਜਾਨਾਤਿ ਪੁਰਾ ਵੀਰ੍ਯਂ ਮਮ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ ਰਾਘਵਃ। ਮਮ ਚਾਪਮਯੀਂ ਵੀਣਾਂ ਸ਼ਰਕੋਣੈਃ ਪ੍ਰਵਾਦਿਤਾਮ੍
ਰਾਘਵ ਨੇ ਅਜੇ ਮੇਰੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣੀ, ਨਾ ਹੀ ਮੇਰਾ ਧਨੁ, ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਕੋਣਾਂ ਨਾਲ ਵਜਾਈ ਹੋਈ ਵੀਂਨਾ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਜ੍ਯਾਸ਼ਬ੍ਦਤੁਮੁਲਾਂ ਘੋਰਾਮਾਰ੍ਤਗੀਤਮਹਾਸ੍ਵਨਾਮ੍। ਨਾਰਾਚਤਲਸਂਨਾਦਾਂ ਨਦੀਮਹਿਤਵਾਹਿਨੀਮ੍। ਅਵਗਾਹ੍ਯ ਮਹਾਰਙ੍ਗਂ ਵਾਦਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਰਣੇ
ਉਸ ਦੀ ਡੋਰ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾਰ ਆਵਾਜ਼, ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚੀਕਾਂ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਝੰਕਾਰ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਵਹਾਉਣੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਹਾਂਰਣ ਵਿੱਚ ਵਜਾਵਾਂਗਾ।
ਨ ਵਾਸਵੇਨਾਪਿ ਸਹਸ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਯੁਦ੍ਧੇऽਸ੍ਮਿ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਵਰੁਣੇਨ ਵਾ ਸ੍ਵਯਮ੍। ਯਮੇਨ ਵਾ ਧਰ੍षਯਿਤੁਂ ਸ਼ਰਾਗ੍ਨਿਨਾ ਮਹਾਹਵੇ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਮੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਨਾ ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ, ਨਾ ਹੀ ਖੁਦ ਵਰੁਣ, ਨਾ ਯਮ ਆਪਣੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੁਬੇਰ, ਟੱਕਰ ਦੇ ਸਕਦੇ।
thumb|ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਪੱਚਵੀ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਸਬਲੇ ਸਾਗਰਂ ਤੀਰ੍ਣੇ ਰਾਮੇ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜੇ। ਅਮਾਤ੍ਯੌ ਰਾਵਣਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਬ੍ਰਵੀਚ੍ਛੁਕਸਾਰਣੌ
ਜਦੋਂ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤ ਰਾਮ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਾਰਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਮਗ੍ਰਂ ਸਾਗਰਂ ਤੀਰ੍ਣਂ ਦੁਸ੍ਤਰਂ ਵਾਨਰਂ ਬਲਮ੍। ਅਭੂਤਪੂਰ੍ਵਂ ਰਾਮੇਣ ਸਾਗਰੇ ਸੇਤੁਬਨ੍ਧਨਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਪੂਰਾ, ਦੁਆਰ ਪਾਰ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ; ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਉਣਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਸਾਗਰੇ ਸੇਤੁਬਨ੍ਧਂ ਤਂ ਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧ੍ਯਾਂ ਕਥਂਚਨ। ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਚਾਪਿ ਸਂਖ੍ਯੇਯਂ ਤਨ੍ਮਯਾ ਵਾਨਰਂ ਬਲਮ੍
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜ਼ਰੂਰ ਜਾਣਨੀ ਪਏਗੀ।
ਭਵਨ੍ਤੌ ਵਾਨਰਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯਾਨੁਪਲਕ੍ਸ਼ਿਤੌ। ਪਰਿਮਾਣਂ ਚ ਵੀਰ੍ਯਂ ਚ ਯੇ ਚ ਮੁਖ੍ਯਾਃ ਪ੍ਲਵਂਗਮਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਕਰੋ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੋ ਯੇ ਚ ਰਾਮਸ੍ਯ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਚ ਸਮ੍ਮਤਾਃ। ਯੇ ਪੂਰ੍ਵਮਭਿਵਰ੍ਤਨ੍ਤੇ ਯੇ ਚ ਸ਼ੂਰਾਃ ਪ੍ਲਵਂਗਮਾਃ
ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਮਨਪਸੰਦ ਮੰਤਰੀ ਕੌਣ ਹਨ, ਕੌਣ ਅੱਗੇ ਵਧ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹਨ, ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਕਰੋ।
ਸ ਚ ਸੇਤੁਰ੍ਯਥਾ ਬਦ੍ਧਃ ਸਾਗਰੇ ਸਲਿਲਾਰ੍ਣਵੇ। ਨਿਵੇਸ਼ਂ ਚ ਯਥਾ ਤੇषਾਂ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਸਮੁੰਦਰ, ਵੱਡੇ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਪੁਲ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਕਿੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਪਤਾ ਕਰੋ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਵ੍ਯਵਸਾਯਂ ਚ ਵੀਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਹਰਣਾਨਿ ਚ। ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਚ ਵੀਰਸ੍ਯ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਥਃ
ਰਾਮ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚੈ, ਤਾਕਤ, ਹਥਿਆਰ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਬਾਰੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੋ।
ਕਸ਼੍ਚ ਸੇਨਾਪਤਿਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਤਚ੍ਚ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਾਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਥਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਕੌਣ ਹੈ? ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ-ਠੀਕ ਜਾਣ ਕੇ ਜਲਦੀ ਵਾਪਸ ਆਓ।
ਇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਦਿष੍ਟੌ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣੌ। ਹਰਿਰੂਪਧਰੌ ਵੀਰੌ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੌ ਵਾਨਰਂ ਬਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਦੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਾਰਣ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤਦ੍ ਵਾਨਰਂ ਸੈਨ੍ਯਮਚਿਨ੍ਤ੍ਯਂ ਲੋਮਹਰ੍षਣਮ੍। ਸਂਖ੍ਯਾਤੁਂ ਨਾਧ੍ਯਗਚ੍ਛੇਤਾਂ ਤਦਾ ਤੌ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣੌ
ਫਿਰ, ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਾਰਣ ਉਸ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਅਣਗਿਣਤ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸੀ, ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇ।
ਤਤ੍ ਸ੍ਥਿਤਂ ਪਰ੍ਵਤਾਗ੍ਰੇषੁ ਨਿਰ੍ਝਰੇषੁ ਗੁਹਾਸੁ ਚ। ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਤੀਰੇषੁ ਵਨੇषੂਪਵਨੇषੁ ਚ। ਤਰਮਾਣਂ ਚ ਤੀਰ੍ਣਂ ਚ ਤਰ੍ਤੁਕਾਮਂ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਉਹ ਫੌਜ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ, ਝਰਨਿਆਂ, ਗੁਫਾਵਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਬਾਗਾਂ 'ਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ, ਪਾਰ ਕਰ ਰਹੀ, ਪਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੀ, ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀ ਵੇਖੀ।
ਨਿਵਿष੍ਟਂ ਨਿਵਿਸ਼ਚ੍ਚੈਵ ਭੀਮਨਾਦਂ ਮਹਾਬਲਮ੍। ਤਦ੍ਬਲਾਰ੍ਣਵਮਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯਂ ਦਦृਸ਼ਾਤੇ ਨਿਸ਼ਾਚਰੌ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਫੌਜ, ਜੋ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਟਿਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਕਰਦੀ, ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਹਿਲਾਉਣੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਦੋਵੇਂ ਨਿਸ਼ਾਚਰਾਂ ਨੇ ਵੇਖੀ।
ਤੌ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਪ੍ਰਤਿਚ੍ਛਨ੍ਨੌ ਵਿਭੀषਣਃ। ਆਚਚਕ੍ਸ਼ੇ ਸ ਰਾਮਾਯ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣੌ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਸ਼ੁਕ ਅਤੇ ਸਾਰਣ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਤਸ੍ਯੈਤੌ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣੌ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣੌ। ਲਙ੍ਕਾਯਾਃ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਚਾਰੌ ਪਰਪੁਰਂਜਯ
ਇਹ ਦੋ, ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਾਰਣ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮੰਤਰੀ ਹਨ। ਇਹ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਚੁਪ ਚਾਪ ਆਏ ਹਨ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਚਰਾਸੂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।