ਰਾਮਸ੍ਯ ਤੁ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਪ੍ਲਵਗੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਂ ਸੌਹਾਰ੍ਦੇਨਾਭਿਪੂਰਿਤਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਕਾਕੁਤ੍ਸਥ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਕਿਮਤ੍ਰ ਚਿਤ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਲੋਕਨਾਥਸ਼ਿਖਾਮਣੇ। ਯਤ੍ ਤ੍ਵਮਾਰ੍ਯਂ ਪ੍ਰਭਾषੇਥਾਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਾਨ੍ ਸਤ੍ਪਥੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਹੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਵੱਖਰਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਸਤਕਰਮ ਤੇ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਉੱਚਾ ਬੋਲਦੇ ਹੋ?
ਮਮ ਚਾਪ੍ਯਨ੍ਤਰਾਤ੍ਮਾਯਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਅਨੁਮਾਨਾਚ੍ਚ ਭਾਵਾਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ ਸੁਪਰੀਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਮੇਰਾ ਅੰਦਰਲਾ ਮਨ ਵੀ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਚਲਣ ਤੇ ਆਚਰਨ ਤੋਂ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂਚਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਸਹਾਸ੍ਮਾਭਿਸ੍ਤੁਲ੍ਯੋ ਭਵਤੁ ਰਾਘਵ। ਵਿਭੀषਣੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਖਿਤ੍ਵਂ ਚਾਭ੍ਯੁਪੈਤੁ ਨਃ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਬਰਾਬਰੀ ਤੇ ਆ ਜਾਵੇ ਤੇ ਸਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੇ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਸੁਗ੍ਰੀਵਵਚੋ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਤ- ਦ੍ਧਰੀਸ਼੍ਵਰੇਣਾਭਿਹਿਤਂ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਵਿਭੀषਣੇਨਾਸ਼ੁ ਜਗਾਮ ਸਂਗਮਂ ਪਤਤ੍ਤ੍ਰਿਰਾਜੇਨ ਯਥਾ ਪੁਰਂਦਰਃ
ਫਿਰ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਆਏ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਲਈ ਜਲਦੀ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
thumb|ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦੀ ਉਨੀਵੀਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਰਾਘਵੇਣਾਭਯੇ ਦਤ੍ਤੇ ਸਂਨਤੋ ਰਾਵਣਾਨੁਜਃ। ਵਿਭੀषਣੋ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਭੂਮਿਂ ਸਮਵਲੋਕਯਤ੍
ਰਾਘਵ ਵਲੋਂ ਨਿਡਰਤਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਜੋ ਰਾਵਣ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਤੇ ਮਹਾਨ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੀ, ਝੁਕ ਕੇ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਵੇਖਣ ਲੱਗਾ।
ਖਾਤ੍ ਪਪਾਤਾਵਨਿਂ ਹृष੍ਟੋ ਭਕ੍ਤੈਰਨੁਚਰੈਃ ਸਹ। ਸ ਤੁ ਰਾਮਸ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਨਿਪਪਾਤ ਵਿਭੀषਣਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਗਤ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆ ਗਿਆ; ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਰਾਮ ਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਝੁਕ ਗਿਆ।
ਪਾਦਯੋਰ੍ਨਿਪਪਾਤਾਥ ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਹ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੈਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚ ਤਦਾ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਮਂ ਪ੍ਰਤਿ ਵਿਭੀषਣਃ
ਉਹ ਚਾਰ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਸਮੇਤ ਰਾਮ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਧਰ੍ਮਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸਾਮ੍ਪ੍ਰਤਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹਰ੍षਣਮ੍। ਅਨੁਜੋ ਰਾਵਣਸ੍ਯਾਹਂ ਤੇਨ ਚਾਸ੍ਮ੍ਯਵਮਾਨਿਤਃ
ਇਸ ਵੇਲੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆਉਣੀ ਠੀਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਅਪਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਭਵਨ੍ਤਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸ਼ਰਣ੍ਯਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ। ਪਰਿਤ੍ਯਕ੍ਤਾ ਮਯਾ ਲਙ੍ਕਾ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਚ ਧਨਾਨਿ ਚ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਲੰਕਾ, ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਤੇ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਮੈਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।
ਭਵਦ੍ਗਤਂ ਹਿ ਮੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਜੀਵਿਤਂ ਚ ਸੁਖਾਨਿ ਚ। ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮੋ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਰਾਜ, ਜਿੰਦਗੀ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਨ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਮ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਵਚਸਾ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਿਤ੍ਵੈਨਂ ਲੋਚਨਾਭ੍ਯਾਂ ਪਿਬਨ੍ਨਿਵ। ਆਖ੍ਯਾਹਿ ਮਮ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਬਲਾਬਲਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਧੀਰਜ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਨੂੰ ਸੱਚ ਸੱਚ ਦੱਸੋ ਕਿ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਕੀ ਹਨ?'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਂ ਤਦਾ ਰਕ੍ਸ਼ੋ ਰਾਮੇਣਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਾ। ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਬਲਂ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤੁਮੁਪਚਕ੍ਰਮੇ
ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਮ ਸਦਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹਨ, ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ। ਤਦ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਰਾਵਣ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਾਕਤ ਬਿਆਨ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਅਵਧ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋਰਗਪਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍। ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਵਰਦਾਨਾਤ੍ ਸ੍ਵਯਮ੍ਭੁਵਃ
ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਸਵੈਭੂ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਕਰਕੇ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਕਿਸੇ ਜੀਵ, ਗੰਧਰਵ, ਸੱਪ ਜਾਂ ਪੰਛੀ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਰਾਵਣਾਨਨ੍ਤਰੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਮਮ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼੍ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਕੁਮ੍ਭਕਰ੍ਣੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਤਿਬਲੋ ਯੁਧਿ
ਰਾਵਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਕੁੰਭਕਰਨ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਤੇਜਵਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਰਾਮ ਸੇਨਾਪਤਿਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹਸ੍ਤੋ ਯਦਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਃ। ਕੈਲਾਸੇ ਯੇਨ ਸਮਰੇ ਮਣਿਭਦ੍ਰਃ ਪਰਾਜਿਤਃ
ਰਾਮ, ਉਸ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਰਦਾਰ ਪ੍ਰਹਸਤ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੋਵੇ। ਜਿਸ ਨੇ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਣੀਭਦ੍ਰ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਬਦ੍ਧਗੋਧਾਙ੍ਗੁਲਿਤ੍ਰਾਣਸ੍ਤ੍ਵਵਧ੍ਯਕਵਚੋ ਯੁਧਿ। ਧਨੁਰਾਦਾਯ ਯਸ੍ਤਿष੍ਠਨ੍ਨਦृਸ਼੍ਯੋ ਭਵਤੀਨ੍ਦ੍ਰਜਿਤ੍
ਇੰਦਰਜਿਤ, ਜਿਸ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਭੇਧ ਕਵਚ ਤੇ ਹੱਥਾਂ 'ਤੇ ਗੋਧਾ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹਨ, ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦਿਸਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸੁਮਹਦ੍ਵ੍ਯੂਹੇ ਤਰ੍ਪਯਿਤ੍ਵਾ ਹੁਤਾਸ਼ਨਮ੍। ਅਨ੍ਤਰ੍ਧਾਨਗਤਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਿਨ੍ਦ੍ਰਜਿਦ੍ਧਨ੍ਤਿ ਰਾਘਵ
ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਾਰੀ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰਜਿਤ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇ ਵਿਖਿਆਤ ਹੈ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।
ਮਹੋਦਰਮਹਾਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੌ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਕਮ੍ਪਨਃ। ਅਨੀਕਪਾਸ੍ਤੁ ਤਸ੍ਯੈਤੇ ਲੋਕਪਾਲਸਮਾ ਯੁਧਿ
ਮਹੋਦਰ, ਮਹਾਪਾਰਸ਼ਵ ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਅਕੰਪਨ, ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਫੌਜੀ ਸਰਦਾਰ ਹਨ, ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਲੋਕ-ਪਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ।
ਦਸ਼ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਕਾਮਰੂਪਿਣਾਮ੍। ਮਾਂਸਸ਼ੋਣਿਤਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਣਾਂ ਲਙ੍ਕਾਪੁਰਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਸ ਕਰੋੜ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਹਨ, ਜੋ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਮਾਸ ਤੇ ਖੂਨ ਖਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ ਤੈਸ੍ਤੁ ਸਹਿਤੋ ਰਾਜਾ ਲੋਕਪਾਲਾਨਯੋਧਯਤ੍। ਸਹ ਦੇਵੈਸ੍ਤੁ ਤੇ ਭਗ੍ਨਾ ਰਾਵਣੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ
ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਲੋਕ-ਪਾਲਾਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਬੁਰਾ ਹੈ, ਵੱਲੋਂ ਹਰਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ।
ਵਿਭੀषਣਸ੍ਯ ਤੁ ਵਚਸ੍ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਘੁਸਤ੍ਤਮਃ। ਅਨ੍ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਨਸਾ ਸਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਘੁਕੁਲ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਕੁਝ ਸੋਚ ਕੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਮਾਪਦਾਨਾਨਿ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਵਿਭੀषਣ। ਆਖ੍ਯਾਤਾਨਿ ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਹ੍ਯਵਗਚ੍ਛਾਮਿ ਤਾਨ੍ਯਹਮ੍
ਰਾਵਣ ਦੇ ਜਿਹੜੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੇ ਹਨ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਕਹੇ।
ਰਸਾਤਲਂ ਵਾ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਤ੍ ਪਾਤਾਲਂ ਵਾਪਿ ਰਾਵਣਃ। ਪਿਤਾਮਹਸਕਾਸ਼ਂ ਵਾ ਨ ਮੇ ਜੀਵਨ੍ ਵਿਮੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ
ਰਾਵਣ ਚਾਹੇ ਰਸਾਤਲ ਜਾਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਪਿਤਾਮਹ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਜਿੰਦਾਂ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕਦਾ।
ਅਹਤ੍ਵਾ ਰਾਵਣਂ ਸਂਖ੍ਯੇ ਸਪੁਤ੍ਰਜਨਬਾਨ੍ਧਵਮ੍। ਅਯੋਧ੍ਯਾਂ ਨ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਰਿਭਿਸ੍ਤੈਰ੍ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸ਼ਪੇ
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਰਾਵਣ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸਮੇਤ ਮਾਰੇ ਬਿਨਾ, ਮੈਂ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤੁ ਵਚਨਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਮਸ੍ਯਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਃ। ਸ਼ਿਰਸਾऽऽਵਨ੍ਦ੍ਯ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਕ੍ਤੁਮੇਵਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ
ਰਾਮ ਦੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸਿਰ ਨਿਵਾ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਵਧੇ ਸਾਹ੍ਯਂ ਲਙ੍ਕਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਧਰ੍षਣੇ। ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਪ੍ਰਾਣਂ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਚ ਵਾਹਿਨੀਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਲਾ ਕੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵਾਂਗਾ।
ਇਤਿ ਬ੍ਰੁਵਾਣਂ ਰਾਮਸ੍ਤੁ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਅਬ੍ਰਵੀਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਪ੍ਰੀਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰਾਜ੍ਜਲਮਾਨਯ
ਇਹ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲਿਆ।'
ਤੇਨ ਚੇਮਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਮਭਿषਿਞ੍ਚ ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਰਾਜਾਨਂ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇ ਮਯਿ ਮਾਨਦ
ਉਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਇਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਰਜ਼ਾਮੰਦੀ ਨਾਲ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਜਲਦੀ ਬਣਾਦੇ।