ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਤ੍ਵਥ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਾਭਾष੍ਯ ਚ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਚ। ਤਤਃ ਸ਼ੁਭਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹਰਿਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਫਿਰ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ ਅਤੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਹੋਰ ਵੀ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਕਹੀ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਸ ਦੁष੍ਟੋ ਵਾਪ੍ਯਦੁष੍ਟੋ ਵਾ ਕਿਮੇष ਰਜਨੀਚਰਃ। ਈਦृਸ਼ਂ ਵ੍ਯਸਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਯਃ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਚਾਹੇ ਇਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਬੁਰਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਕੌਣ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਦੁਖ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕੋ ਨਾਮ ਸ ਭਵੇਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਯਮੇष ਨ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍। ਵਾਨਰਾਧਿਪਤੇਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨੁਦੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤੁ
ਕੌਣ ਉਹਨੂੰ ਛੱਡਣ ਨਹੀਂ ਚਾਹੇਗਾ? ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਸੋਚਿਆ।
ਈषਦੁਤ੍ਸ੍ਮਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਪੁਣ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਇਤਿ ਹੋਵਾਚ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਕਾਕੁਤਸਥ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਸ਼ੌਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੱਸ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜਿਸਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਚੰਗੇ ਲਕਸ਼ਣ ਸਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਨਧੀਤ੍ਯ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵृਦ੍ਧਾਨਨੁਪਸੇਵ੍ਯ ਚ। ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮੀਦृਸ਼ਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਯਦੁਵਾਚ ਹਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਬਿਨਾ ਵਿਦਿਆ ਪੜ੍ਹੇ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ।
ਅਸ੍ਤਿ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਤਰਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਯਥਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮਾ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਲੌਕਿਕਂ ਚਾਪਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸਰ੍ਵਰਾਜਸੁ
ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਗੂੜ੍ਹੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਅਨੁਭਵ ਵੀ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਮਿਤ੍ਰਾਸ੍ਤਤ੍ਕੁਲੀਨਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਤਿਦੇਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਵ੍ਯਸਨੇषੁ ਪ੍ਰਹਰ੍ਤਾਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਯਮਿਹਾਗਤਃ
ਦੁਸ਼ਮਣ, ਉੱਚ ਘਰਾਣੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪੜੋਸੀ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਅਪਾਪਾਸ੍ਤਤ੍ਕੁਲੀਨਾਸ਼੍ਚ ਮਾਨਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਕਾਨ੍ ਹਿਤਾਨ੍। ਏष ਪ੍ਰਾਯੋ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਙ੍ਕਨੀਯਸ੍ਤੁ ਸ਼ੋਭਨਃ
ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਉੱਚ ਘਰਾਣੇ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਮ ਰੀਤ ਹੈ, ਪਰ ਚੰਗਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਦੋषਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਾਦਾਨੇऽਰਿਬਲਸ੍ਯ ਚ। ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਿਦਂ ਸ਼ृਣੁ
ਜੋ ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲੈਣ ਦੀ ਗਲਤੀ ਦੱਸੀ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ; ਇਹ ਸੁਣ।
ਨ ਵਯਂ ਤਤ੍ਕੁਲੀਨਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਯਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਪਣ੍ਡਿਤਾ ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ਵਿਭੀषਣਃ
ਅਸੀਂ ਉਸਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਜ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਵ੍ਯਗ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਂਗਤਾਃ। ਪ੍ਰਣਾਦਸ਼੍ਚ ਮਹਾਨੇषੋऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਯ ਭਯਮਾਗਤਮ੍। ਇਤਿ ਭੇਦਂ ਗਮਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ਵਿਭੀषਣਃ
ਉਹ ਮਿਲ ਕੇ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਵੇਗਾ ਤੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੁਟ ਪੈ ਜਾਵੇਗੀ, ਇਸ ਲਈ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸਰ੍ਵੇ ਭ੍ਰਾਤਰਸ੍ਤਾਤ ਭਵਨ੍ਤਿ ਭਰਤੋਪਮਾਃ। ਮਦ੍ਵਿਧਾ ਵਾ ਪਿਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰਾਃ ਸੁਹृਦੋ ਵਾ ਭਵਦ੍ਵਿਧਾਃ
ਪਿਆਰੇ, ਸਾਰੇ ਭਰਾ ਭਰਤ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰ ਮੇਰੇ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਦੋਸਤ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਉਤ੍ਥਾਯੇਦਂ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਣਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਰਾਮ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਉਠਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨੀ, ਨਮ ਸਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਰਾਵਣੇਨ ਪ੍ਰਣਿਹਿਤਂ ਤਮਵੇਹਿ ਨਿਸ਼ਾਚਰਮ੍। ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਨਿਗ੍ਰਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਕ੍ਸ਼ਮਵਤਾਂ ਵਰ
ਇਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਧੀਰਜ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਉਸਦੀ ਰੋਕਣ ਨੂੰ ਠੀਕ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੋ ਜਿਹ੍ਮਯਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸਂਦਿष੍ਟੋऽਯਮਿਹਾਗਤਃ। ਪ੍ਰਹਰ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਯਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤੇ ਮਯਿ ਵਾਨਘ
ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਭਰੋਸਾ ਕਰੇ ਤੇ ਮੈਂ ਸਾਵਧਾਨ ਨਾ ਹੋਵਾਂ, ਉਹ ਵਾਰ ਕਰ ਸਕੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਰਘੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ। ਵਾਕ੍ਯਜ੍ਞੋ ਵਾਕ੍ਯਕੁਸ਼ਲਂ ਤਤੋ ਮੌਨਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਘੁਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਜੋ ਫੌਜ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਂ ਰਾਮਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਚ। ਤਤਃ ਸ਼ੁਭਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹਰਿਪੁਙ੍ਗਵਮ੍
ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਹੋਰ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਸ ਦੁष੍ਟੋ ਵਾਪ੍ਯਦੁष੍ਟੋ ਵਾ ਕਿਮੇष ਰਜਨੀਚਰਃ। ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਮਪ੍ਯਹਿਤਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਮਮ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਕਥਂਚਨ
ਇਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਚਾਹੇ ਮਾੜਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਚੰਗਾ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ।
ਪਿਸ਼ਾਚਾਨ੍ ਦਾਨਵਾਨ੍ ਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍। ਅਙ੍ਗੁਲ੍ਯਗ੍ਰੇਣ ਤਾਨ੍ ਹਨ੍ਯਾਮਿਚ੍ਛਨ੍ ਹਰਿਗਣੇਸ਼੍ਵਰ
ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੇ ਮੈਂ ਚਾਹਾਂ, ਤਾਂ ਪਿਸਾਚ, ਦਾਨਵ, ਯਕਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਉਂਗਲੀ ਦੇ ਆਗੇ ਨਾਲ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਹਿ ਕਪੋਤੇਨ ਸ਼ਤ੍ਰੁਃ ਸ਼ਰਣਮਾਗਤਃ। ਅਰ੍ਚਿਤਸ਼੍ਚ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਸ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਮਾਂਸੈਰ੍ਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤਃ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਕਬੂਤਰ ਨੇ, ਜਦ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉਸਦੇ ਆਸਰੇ ਆਇਆ, ਉਸਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਹਿ ਤਂ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਭਾਰ੍ਯਾਹਰ੍ਤਾਰਮਾਗਤਮ੍। ਕਪੋਤੋ ਵਾਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਦ੍ਵਿਧੋ ਜਨਃ
ਉਸ ਕਬੂਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ! ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ?
ऋषੇਃ ਕਣ੍ਵਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋਣ ਕਣ੍ਡੁਨਾ ਪਰਮਰ੍षਿਣਾ। ਸ਼ृਣੁ ਗਾਥਾ ਪੁਰਾ ਗੀਤਾ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਾ
ਕਣ੍ਵ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕਣ੍ਡੂ ਨੇ ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਸਚਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਥਾਵਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਾਈਆਂ, ਉਹ ਸੁਣੋ।
ਬਦ੍ਧਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਂ ਦੀਨਂ ਯਾਚਨ੍ਤਂ ਸ਼ਰਣਾਗਤਮ੍। ਨ ਹਨ੍ਯਾਦਾਨृਸ਼ਂਸ੍ਯਾਰ੍ਥਮਪਿ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਪਰਂਤਪ
ਹੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਲੱਭਣ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦਇਆ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਵੀ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਆਰ੍ਤੋ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਦृਪ੍ਤਃ ਪਰੇषਾਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ। ਅਰਿਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਵ੍ਯਃ ਕृਤਾਤ੍ਮਨਾ
ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਦੁਖੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਆਸਰੇ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਕੇ ਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।
ਸ ਚੇਦ੍ ਭਯਾਦ੍ ਵਾ ਮੋਹਾਦ੍ ਵਾ ਕਾਮਾਦ੍ ਵਾਪਿ ਨ ਰਕ੍ਸ਼ਤਿ। ਸ੍ਵਯਾ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਤਤ੍ ਪਾਪਂ ਲੋਕਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਡਰ, ਭੁਲੇਖੇ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਨਾਲ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਲੋਂ ਨਿੰਦਾ ਯੋਗ ਹੈ।
ਵਿਨष੍ਟਃ ਪਸ਼੍ਯਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਰਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਃ। ਆਨਾਯ ਸੁਕृਤਂ ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਂ ਗਚ੍ਛੇਦਰਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਜੇ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਦੋषੋ ਮਹਾਨਤ੍ਰ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਨਾਮਰਕ੍ਸ਼ਣੇ। ਅਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਂ ਚਾਯਸ਼ਸ੍ਯਂ ਚ ਬਲਵੀਰ੍ਯਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਦੋਸ਼ ਹੈ: ਇਸ ਨਾਲ ਸੁਗਮ ਸਵਰਗ, ਇੱਜ਼ਤ ਅਤੇ ਤਾਕਤ-ਵੀਰਤਾ ਸਭ ਖੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਕਣ੍ਡੋਰ੍ਵਚਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਂ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਯਂ ਚ ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਤੁ ਫਲੋਦਯੇ
ਮੈਂ ਕਣ੍ਡੂ ਦੇ ਉੱਤਮ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਾਲੇ, ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਕृਦੇਵ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਾਯ ਤਵਾਸ੍ਮੀਤਿ ਚ ਯਾਚਤੇ। ਅਭਯਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਭ੍ਯੋ ਦਦਾਮ੍ਯੇਤਦ੍ ਵ੍ਰਤਂ ਮਮ
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਆ ਕੇ 'ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹਾਂ' ਕਹਿ ਕੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਹੈ।
ਆਨਯੈਨਂ ਹਰਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਦਤ੍ਤਮਸ੍ਯਾਭਯਂ ਮਯਾ। ਵਿਭੀषਣੋ ਵਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਯਦਿ ਵਾ ਰਾਵਣਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਓ, ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ; ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੁਗਰੀਵ, ਜਾਂ ਰਾਵਣ ਆਪ ਹੀ ਹੋਵੇ।