ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਪਿਤृਦੇਵਾਃ ਸਮਾਗਤਾਃ। ਅਫਲਾਨ੍ ਭੁਞ੍ਜਤੇ ਮੇषਾਨ੍ ਫਲੈਸ੍ਤੇषਾਮਯੋਜਯਨ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਓ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਪਿਤਰਾਂ ਫਲ ਰਹਿਤ ਮੇਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਫਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਮੇषਵृषਣਸ੍ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਰਾਘਵ। ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵੇਣ ਤਪਸਾ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਓ ਰਾਘਵ, ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਮੇਾ ਦੇ ਲਿੰਗ ਹਨ, ਗੌਤਮ ਜੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤਪ ਦੇ ਕਾਰਨ।
ਤਦਾਗਚ੍ਛ ਮਹਾਤੇਜ ਆਸ਼੍ਰਮਂ ਪੁਣ੍ਯਕਰ੍ਮਣਃ। ਤਾਰਯੈਨਾਂ ਮਹਾਭਾਗਾਮਹਲ੍ਯਾਂ ਦੇਵਰੂਪਿਣੀਮ੍
ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਹੁਣ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾ; ਮਹਾਂਭਾਗ ਅਹਲਿਆ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਘਵਃ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਆਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਹ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਚ ਮਹਾਭਾਗਾਂ ਤਪਸਾ ਦ੍ਯੋਤਿਤਪ੍ਰਭਾਮ੍। ਲੋਕੈਰਪਿ ਸਮਾਗਮ੍ਯ ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਂ ਸੁਰਾਸੁਰੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਹਾਂਭਾਗ ਅਹਲਿਆ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਜੋਤ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਹੋਰ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ; ਉਹ ਇਤਨੀ ਤੇਜ਼ ਸੀ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ।
ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਨ੍ਨਿਰ੍ਮਿਤਾਂ ਧਾਤ੍ਰਾ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਮਾਯਾਮਯੀਮਿਵ। ਧੂਮੇਨਾਭਿਪਰੀਤਾਂਗੀਂ ਦੀਪ੍ਤਾਮਗ੍ਨਿਸ਼ਿਖਾਮਿਵ
ਧਾਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੜੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਦਿਵਿਆ ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ; ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਧੂੰਏ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀ ਚਮਕਦੀ ਲਪਟ।
ਸਤੁषਾਰਾਵृਤਾਂ ਸਾਭ੍ਰਾਂ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਭਾਮਿਵ। ਮਧ੍ਯੇऽਮ੍ਭਸੋ ਦੁਰਾਧਰ੍षਾਂ ਦੀਪ੍ਤਾਂ ਸੂਰ੍ਯਪ੍ਰਭਾਮਿਵ
ਉਹ ਚਾਂਦ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜੋਤ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਜੋ ਤੁਸ਼ਾਰ ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੋਵੇ; ਪਾਣੀ ਵਿਚਕਾਰ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸੀ।
ਸਾ ਹਿ ਗੌਤਮਵਾਕ੍ਯੇਨ ਦੁਰ੍ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਬਭੂਵ ਹ। ਤ੍ਰਯਾਣਾਮਪਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਯਾਵਦ੍ ਰਾਮਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍। ਸ਼ਾਪਸ੍ਯਾਨ੍ਤਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਤੇषਾਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਗਤਾ
ਗੌਤਮ ਦੇ ਬਚਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਦੇਖਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸੀ, ਪਰ ਰਾਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਹ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ।
ਰਾਘਵੌ ਤੁ ਤਦਾ ਤਸ੍ਯਾਃ ਪਾਦੌ ਜਗृਹਤੁਰ੍ਮੁਦਾ। ਸ੍ਮਰਨ੍ਤੀ ਗੌਤਮਵਚਃ ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਸਾ ਹਿ ਤੌ
ਫਿਰ ਰਾਘਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰ ਫੜੇ; ਗੌਤਮ ਦੇ ਬਚਨ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਹਲਿਆ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਪਾਦ੍ਯਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਤਥਾऽऽਤਿਥ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾ। ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋ ਵਿਧਿਦृष੍ਟੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਸੰਭਲ ਨਾਲ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਆਤਿਥਿ ਤੇ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ; ਕਾਕੁਤਸਥ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੇ।
ਪੁष੍ਪਵृष੍ਟਿਰ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸੀਦ੍ ਦੇਵਦੁਨ੍ਦੁਭਿਨਿਃਸ੍ਵਨੈਃ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਚੈਵ ਮਹਾਨਾਸੀਤ੍ ਸਮੁਤ੍ਸਵਃ
ਵੱਡਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਵਰਖਾ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਡੰਬੇ ਵੱਜੇ; ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਡਾ ਉਤਸਵ ਹੋਇਆ।
ਸਾਧੁ ਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਦੇਵਾਸ੍ਤਾਮਹਲ੍ਯਾਂ ਸਮਪੂਜਯਨ੍। ਤਪੋਬਲਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾਙ੍ਗੀਂ ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਵਸ਼ਾਨੁਗਾਮ੍
ਦੇਵਤੇ 'ਸਾਧੁ, ਸਾਧੁ' ਕਹਿ ਕੇ ਅਹਲਿਆ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ; ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਗੌਤਮ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਹੀ।
ਗੌਤਮੋऽਪਿ ਮਹਾਤੇਜਾ ਅਹਲ੍ਯਾਸਹਿਤਃ ਸੁਖੀ। ਰਾਮਂ ਸਮ੍ਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਗੌਤਮ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਜੋਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਅਹਲਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਰਾਮ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਦਰ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਂ ਤਪਸੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਫਿਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।
ਰਾਮੋऽਪਿ ਪਰਮਾਂ ਪੂਜਾਂ ਗੌਤਮਸ੍ਯ ਮਹਾਮੁਨੇਃ। ਸਕਾਸ਼ਾਦ੍ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਜਗਾਮ ਮਿਥਿਲਾਂ ਤਤਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਵੀ ਗੌਤਮ ਮਹਾਂਮੁਨੀ ਤੋਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਦਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਮਿਥਿਲਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
thumb|ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਹਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਾਗੁਤ੍ਤਰਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਰਾਮਃ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਣਾ ਸਹ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯਜ੍ਞਵਾਟਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਮ, ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਦੇ ਨਾਲ, ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚਲ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ ਯਜਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਰਾਮਸ੍ਤੁ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਮੁਵਾਚ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ। ਸਾਧ੍ਵੀ ਯਜ੍ਞਸਮृਦ੍ਧਿਰ੍ਹਿ ਜਨਕਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਮਹਾਂਮੁਨੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜਨਕ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ ਯਜਨ ਦੀ ਵਧੀਆ ਤਿਆਰੀ ਹੈ।'
ਬਹੂਨੀਹ ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਨਾਨਾਦੇਸ਼ਨਿਵਾਸਿਨਾਮ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਮਹਾਭਾਗ ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍
ਇੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਨ, ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ, ਤੇ ਵੈਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ऋषਿਵਾਟਾਸ਼੍ਚ ਦृਸ਼੍ਯਨ੍ਤੇ ਸ਼ਕਟੀਸ਼ਤਸਂਕੁਲਾਃ। ਦੇਸ਼ੋ ਵਿਧੀਯਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਯਤ੍ਰ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਸੈਂਕੜੇ ਰਥ ਹਨ; ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਕੋਈ ਥਾਂ ਦੱਸੋ ਜਿੱਥੇ ਅਸੀਂ ਰਹਿ ਸਕੀਏ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ। ਨਿਵਾਸਮਕਰੋਦ੍ ਦੇਸ਼ੇ ਵਿਵਿਕ੍ਤੇ ਸਲਿਲਾਨ੍ਵਿਤੇ
ਰਾਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਮਹਾਂਮੁਨੀ ਨੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਇਕ ਅਲੱਗ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨृਪਵਰਸ੍ਤਦਾ। ਸ਼ਤਾਨਨ੍ਦਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪੁਰੋਹਿਤਮਨਿਨ੍ਦਿਤਃ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਤਾਨੰਦ ਮੁੱਖ ਪੂਜਾਰੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ,
ऋਤ੍ਵਿਜੋऽਪਿ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਘ੍ਯਮਾਦਾਯ ਸਤ੍ਵਰਮ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਜ੍ਜਗਾਮ ਸਹਸਾ ਵਿਨਯੇਨ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਪੂਜਾਰੀ ਵੀ, ਤੁਰੰਤ ਅਰਘ ਲੈ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਏ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਾਯ ਧਰ੍ਮੇਣ ਦਦੌ ਧਰ੍ਮਪੁਰਸ੍ਕृਤਮ੍। ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯ ਤੁ ਤਾਂ ਪੂਜਾਂ ਜਨਕਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਜਨਕ ਨੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਉਪਹਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੇ, ਜਨਕ ਦੇ ਆਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ,
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਕੁਸ਼ਲਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਚ ਨਿਰਾਮਯਮ੍। ਸ ਤਾਂਸ਼੍ਚਾਥ ਮੁਨੀਨ੍ ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸੋਪਾਧ੍ਯਾਯਪੁਰੋਧਸਃ
ਰਾਜਾ ਦੀ ਖੈਰ-ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਯਜਨ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਫਿਰ, ਉਪਾਧਿਆ ਅਤੇ ਪੂਜਾਰੀ ਸਮੇਤ, ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਵੀ ਖੈਰ-ਖੁਸ਼ੀ ਪੁੱਛੀ।
ਯਥਾਰ੍ਹਮृषਿਭਿਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮਾਗਚ੍ਛਤ੍ ਪ੍ਰਹृष੍ਟਵਤ੍। ਅਥ ਰਾਜਾ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰਭਾषਤ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਯਥਾ ਯੋਗ ਮਿਲਿਆ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ। ਫਿਰ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਬੋਲਾ।
ਆਸਨੇ ਭਗਵਾਨਾਸ੍ਤਾਂ ਸਹੈਭਿਰ੍ਮੁਨਿਪੁਂਗਵੈਃ। ਜਨਕਸ੍ਯ ਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਿषਸਾਦ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਭਗਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਜਨਕ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਪੁਰੋਧਾ ऋਤ੍ਵਿਜਸ਼੍ਚੈਵ ਰਾਜਾ ਚ ਸਹਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ। ਆਸਨੇषੁ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਮੁਪਵਿष੍ਟਾਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਪੂਜਾਰੀ, ਯਜਨ ਕਰਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਆਸਨ ਤੇ ਯਥਾ ਯੋਗ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ ਨृਪਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਅਦ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸਮृਦ੍ਧਿਰ੍ਮੇ ਸਫਲਾ ਦੈਵਤੈਃ ਕृਤਾ
ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤਰ ਨੂੰ ਉਥੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।'
ਅਦ੍ਯ ਯਜ੍ਞਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਭਗਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਮਯਾ। ਧਨ੍ਯੋऽਸ੍ਮ੍ਯਨੁਗृਹੀਤੋऽਸ੍ਮਿ ਯਸ੍ਯ ਮੇ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਃ
ਅੱਜ ਮੈਂ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਤੁਹਾਡੀ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਧਨਿਆ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਲਈ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਆਏ ਹਨ।
ਯਜ੍ਞੋਪਸਦਨਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਸਿ ਮੁਨਿਭਿਃ ਸਹ। ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹਂ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षੇ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾਮਾਹੁਰ੍ਮਨੀषਿਣਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਧੂਆਂ ਸਮੇਤ ਯਜਨ-ਸਥਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋ। ਗਿਆਨੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦਿਕਸ਼ਾ ਬਾਰਾਂ ਦਿਨ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਜੀ।