ਨ ਵਾਦਾਨ੍ਨਾਪਿ ਸਂਘਰ੍षਾਨ੍ਨਾਧਿਕ੍ਯਾਨ੍ਨ ਚ ਕਾਮਤਃ। ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਚਨਂ ਰਾਜਨ੍ ਯਥਾਰ੍ਥਂ ਰਾਮ ਗੌਰਵਾਤ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਦੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਹਾਂਗਾ, ਨਾ ਕਿ ਵਾਦ, ਟਕਰਾਅ, ਵਧੇਰੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ।
ਅਰ੍ਥਾਨਰ੍ਥਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਹਿ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਸਚਿਵੈਸ੍ਤਵ। ਤਤ੍ਰ ਦੋषਂ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਰਿਯਾ ਨਹ੍ਯੁਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਤੁਹਾਡੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਲਾਭ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਵਿਚ ਮੈਂ ਦੋਸ਼ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ—ਉਹ ਕੰਮ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ऋਤੇ ਨਿਯੋਗਾਤ੍ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯਮਵਬੋਦ੍ਧੁਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ। ਸਹਸਾ ਵਿਨਿਯੋਗੋऽਪਿ ਦੋषਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ
ਠੀਕ ਹੁਕਮ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਸਮਰਥਾ ਜਾਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ; ਤੇ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ ਕੰਮ ਸੌਂਪਣਾ ਮੈਨੂੰ ਗਲਤ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਚਾਰਪ੍ਰਣਿਹਿਤਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਯਦੁਕ੍ਤਂ ਸਚਿਵੈਸ੍ਤਵ। ਅਰ੍ਥਸ੍ਯਾਸਮ੍ਭਵਾਤ੍ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਣਂ ਨੋਪਪਦ੍ਯਤੇ
ਤੁਹਾਡੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਜਾਸੂਸ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਜੋ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਠੀਕ ਹੈ, ਪਰ ਜਦ ਲਕੜੀ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਾਰਨ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਅਦੇਸ਼ਕਾਲੇ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਤ੍ਯਯਂ ਯਦ੍ ਵਿਭੀषਣਃ। ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਾ ਤਤ੍ਰ ਮੇऽਸ੍ਤੀਯਂ ਤਾਂ ਨਿਬੋਧ ਯਥਾਮਤਿ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਜਦੋਂ ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਤੇ ਗਲਤ ਥਾਂ ਆਇਆ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਹੈ—ਉਸਨੂੰ ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ ਸੁਣੋ।
ਏष ਦੇਸ਼ਸ਼੍ਚ ਕਾਲਸ਼੍ਚ ਭਵਤੀਹ ਯਥਾ ਤਥਾ। ਪੁਰੁषਾਤ੍ ਪੁਰੁषਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਥਾ ਦੋषਗੁਣਾਵਪਿ
ਇਹ ਥਾਂ ਤੇ ਸਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਗੁਣ ਤੇ ਅਵਗੁਣ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਦੌਰਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਰਾਵਣੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਕ੍ਰਮਂ ਚ ਤਥਾ ਤ੍ਵਯਿ। ਯੁਕ੍ਤਮਾਗਮਨਂ ਹ੍ਯਤ੍ਰ ਸਦृਸ਼ਂ ਤਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਤਃ
ਰਾਵਣ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ ਉਸ ਦੀ ਸੋਚ ਅਨੁਸਾਰ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਹੈ।
ਅਜ੍ਞਾਤਰੂਪੈਃ ਪੁਰੁषੈਃ ਸ ਰਾਜਨ੍ ਪृਚ੍ਛ੍ਯਤਾਮਿਤਿ। ਯਦੁਕ੍ਤਮਤ੍ਰ ਮੇ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼ਾ ਕਾਚਿਦਸ੍ਤਿ ਸਮੀਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਅਜੇਹਾ ਸੁਝਾਅ ਕਿ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਅਣਜਾਣ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਵੇ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਰਾਏ ਹੈ।
ਪृਚ੍ਛ੍ਯਮਾਨੋ ਵਿਸ਼ਙ੍ਕੇਤ ਸਹਸਾ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ਵਚਃ। ਤਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਦੁष੍ਯੇਤ ਮਿਥ੍ਯਾ ਪृष੍ਟਂ ਸੁਖਾਗਤਮ੍
ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ੱਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਗਲਤ ਪੁੱਛਣ ਨਾਲ ਦਿਲ ਤੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹੋਵੇ।
ਅਸ਼ਕ੍ਯਂ ਸਹਸਾ ਰਾਜਨ੍ ਭਾਵੋ ਬੋਦ੍ਧੁਂ ਪਰਸ੍ਯ ਵੈ। ਅਨ੍ਤਰੇਣ ਸ੍ਵਰੈਰ੍ਭਿਨ੍ਨੈਰ੍ਨੈਪੁਣ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਭृਸ਼ਮ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਦੂਜੇ ਦੀ ਨੀਅਤ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਜਾਣਨਾ ਮੁਮਕਿਨ ਨਹੀਂ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਬੋਲਚਾਲ ਦੇ ਨੁਕਤੇ-ਨੁਕਤੇ ਅੰਤਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਨਾ ਵੇਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਨ ਤ੍ਵਸ੍ਯ ਬ੍ਰੁਵਤੋ ਜਾਤੁ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ਦੁष੍ਟਭਾਵਤਾ। ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਂ ਵਦਨਂ ਚਾਪਿ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ; ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਖੁਲ੍ਹਾ ਤੇ ਸਾਫ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਸ਼ਙ੍ਕਿਤਮਤਿਃ ਸ੍ਵਸ੍ਥੋ ਨ ਸ਼ਠਃ ਪਰਿਸਰ੍ਪਤਿ। ਨ ਚਾਸ੍ਯ ਦੁष੍ਟਵਾਗਸ੍ਤਿ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਸਦਾ ਮਨ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਤੇ ਨਿਰਭੈ ਹੈ; ਉਹ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਘੁੰਮਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਬੁਰਾ ਬੋਲਦਾ—ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਦੇਸ਼ਕਾਲੋਪਪਨ੍ਨਂ ਚ ਕਾਰ੍ਯਂ ਕਾਰ੍ਯਵਿਦਾਂ ਵਰ। ਸਫਲਂ ਕੁਰੁਤੇ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪ੍ਰਯੋਗੇਣਾਭਿਸਂਹਿਤਮ੍
ਕੰਮ ਜਦੋਂ ਠੀਕ ਥਾਂ ਤੇ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ ਜੋ ਕੰਮ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
ਉਦ੍ਯੋਗਂ ਤਵ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਿਥ੍ਯਾਵृਤ੍ਤਂ ਚ ਰਾਵਣਮ੍। ਵਾਲਿਨਂ ਚ ਹਤਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਚਾਭਿषੇਚਿਤਮ੍
ਤੇਰੀ ਤਿਆਰੀ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਝੂਠੀ ਚਾਲ, ਵਾਲੀ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਰਾਜਤਿਲਕ—ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ,
ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਬੁਦ੍ਧਿਪੂਰ੍ਵਮਿਹਾਗਤਃ। ਏਤਾਵਤ੍ ਤੁ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਤਸ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਹਃ
ਉਹ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਰਾਜ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ; ਇਹ ਸਭ ਵਿਚਾਰ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਹੈ।
ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਤੁ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸ੍ਯਾਰ੍ਜਵਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸ਼ੇषਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬੁਦ੍ਧਿਮਤਾਂ ਵਰ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੀ ਸਚਾਈ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ; ਬਾਕੀ ਜੋ ਰਹਿ ਗਿਆ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਸੁਣੀ ਹੋਈ ਰਾਏ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਸਮਝਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ।
thumb|ਏਕੋਨਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਯੁਦ੍ਧਕਾਣ੍ਡੇ ਅष੍ਟਾਦਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੬-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਯੁੱਧ ਕਾਂਡ ਦਾ ਅਠਾਰਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਅਥ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਯੁਸੁਤਸ੍ਯ ਹ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਃ ਸ਼੍ਰੁਤਵਾਨਾਤ੍ਮਨਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਰਾਮਾ, ਜਿਸਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਸੀ, ਵਾਯੂਪੁਤ੍ਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਮਮਾਪਿ ਚ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਾਸ੍ਤਿ ਕਾਚਿਤ੍ ਪ੍ਰਤਿ ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਭਵਦ੍ਭਿਃ ਸ਼੍ਰੇਯਸਿ ਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਰਾਹ ਤੇ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ।
ਮਿਤ੍ਰਭਾਵੇਨ ਸਮ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਨ ਤ੍ਯਜੇਯਂ ਕਥਂਚਨ। ਦੋषੋ ਯਦ੍ਯਪਿ ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਤ੍ ਸਤਾਮੇਤਦਗਰ੍ਹਿਤਮ੍
ਜੋ ਦੋਸਤ ਬਣ ਕੇ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਠੁਕਰਾਉਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ; ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਵਗੁਣ ਹੋਵੇ, ਇਹ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਤ੍ਵਥ ਤਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮਾਭਾष੍ਯ ਚ ਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਚ। ਤਤਃ ਸ਼ੁਭਤਰਂ ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਹਰਿਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਫਿਰ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਉਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ ਅਤੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਹੋਰ ਵੀ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਕਹੀ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ।
ਸ ਦੁष੍ਟੋ ਵਾਪ੍ਯਦੁष੍ਟੋ ਵਾ ਕਿਮੇष ਰਜਨੀਚਰਃ। ਈਦृਸ਼ਂ ਵ੍ਯਸਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਯਃ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍
ਚਾਹੇ ਇਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਬੁਰਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਕੌਣ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਦੁਖ ਆਇਆ ਹੋਵੇ, ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਕੋ ਨਾਮ ਸ ਭਵੇਤ੍ ਤਸ੍ਯ ਯਮੇष ਨ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍। ਵਾਨਰਾਧਿਪਤੇਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨੁਦੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤੁ
ਕੌਣ ਉਹਨੂੰ ਛੱਡਣ ਨਹੀਂ ਚਾਹੇਗਾ? ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਭ ਨੇ ਸੋਚਿਆ।
ਈषਦੁਤ੍ਸ੍ਮਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਪੁਣ੍ਯਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਇਤਿ ਹੋਵਾਚ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਕਾਕੁਤਸਥ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਸ਼ੌਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੱਸ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ, ਜਿਸਦੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਚੰਗੇ ਲਕਸ਼ਣ ਸਨ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਨਧੀਤ੍ਯ ਚ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵृਦ੍ਧਾਨਨੁਪਸੇਵ੍ਯ ਚ। ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮੀਦृਸ਼ਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਯਦੁਵਾਚ ਹਰੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਬਿਨਾ ਵਿਦਿਆ ਪੜ੍ਹੇ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ।
ਅਸ੍ਤਿ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਤਰਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ ਯਥਾਤ੍ਰ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮਾ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਲੌਕਿਕਂ ਚਾਪਿ ਵਰ੍ਤਤੇ ਸਰ੍ਵਰਾਜਸੁ
ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਗੂੜ੍ਹੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦੀ ਹੈ; ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਅਨੁਭਵ ਵੀ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।
ਅਮਿਤ੍ਰਾਸ੍ਤਤ੍ਕੁਲੀਨਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਾਤਿਦੇਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। ਵ੍ਯਸਨੇषੁ ਪ੍ਰਹਰ੍ਤਾਰਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦਯਮਿਹਾਗਤਃ
ਦੁਸ਼ਮਣ, ਉੱਚ ਘਰਾਣੇ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪੜੋਸੀ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ।
ਅਪਾਪਾਸ੍ਤਤ੍ਕੁਲੀਨਾਸ਼੍ਚ ਮਾਨਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਵਕਾਨ੍ ਹਿਤਾਨ੍। ਏष ਪ੍ਰਾਯੋ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸ਼ਙ੍ਕਨੀਯਸ੍ਤੁ ਸ਼ੋਭਨਃ
ਜੋ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇ ਉੱਚ ਘਰਾਣੇ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਆਮ ਰੀਤ ਹੈ, ਪਰ ਚੰਗਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਦੋषਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਾਦਾਨੇऽਰਿਬਲਸ੍ਯ ਚ। ਤਤ੍ਰ ਤੇ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮਿਦਂ ਸ਼ृਣੁ
ਜੋ ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਲੈਣ ਦੀ ਗਲਤੀ ਦੱਸੀ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਸਮਝਾਵਾਂਗਾ; ਇਹ ਸੁਣ।
ਨ ਵਯਂ ਤਤ੍ਕੁਲੀਨਾਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਯਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਃ। ਪਣ੍ਡਿਤਾ ਹਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯੋ ਵਿਭੀषਣਃ
ਅਸੀਂ ਉਸਦੇ ਘਰਾਣੇ ਦੇ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਰਾਜ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ; ਸਮਝਦਾਰ ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।